جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

در این پژوهش قصد داریم تا تأثیر دو متفکر مذهبی بر جهان و زمان خودشان را بررسی نماییم تا نشان دهیم که هر یک با توجه به اقتضای فضای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی خودشان چه نقشی بر جامعه گذاشته اند؛ یکی در جهان اسلام و دیگری در جهان مسیحیت. نیز بر آنیم تا ایمانگرایی هر یک از این دو را مورد واکاوی قرار دهیم و چالشهای مقابل راهشان را روشن سازیم. چه غزالی و چه کالون، در مسیر راه خویش مشکلات و مصائبی را متحمل شدند که مانع راهشان بود و شاید بتوان گفت ممکن است برخی از آرای آنها برای معاصرینشان چندان خوشایند نبوده است؛ این است تأثیر این دو متفکر بر کسانی که پیروشان محسوب میشدند و کسانی که با آنها به مخالفت برمیخاستند. اما با این وجود، پرسش اصلی آن است که آیا این دو، ایمانگرایی را ترویج میدادند که بنا و سرمنشأ آن افراطگرایی بود یا نه؟ به عبارت دیگر، اندیشه های این دو متفکر مذهبی، در تضاد با عقلگرایی بود یا راه مصالحه با عقل را طی میکرد؟ اینها مسائلی است که در این رساله به آن میپردازیم و پاسخ می‌دهیم.

کتاب شامل ۹ فصل با عناوینی به این شرح است: «در به قدرت رسیدن کالون»، «آداب ایمان»، «کاستلیو پا پیش می‌گذارد»، «ماجرای سروه»، «سروه به قتل می‌رسد»، «مانیفست مداراگری»، «وجدان در برابر قهر قد می‌افرازد»، «قهر وجدان را از پا در می‌آورد» و «قطب‌ها به هم می‌رسند». ژان کالون متلکم فرانسوی در قرن شانزدهم به عنوان یکی از بنیادگرایانی که ادعای اصلاح طلبی مذهبی داشتند، مطرح است. از او به همراه مارتین لوتر به عنوان دو اصلاح‌گر کلیسا و بزرگان و موسسان مذهب پروتستان یاد می‌شود. او به دعوت شهروندان سوئیس به این سرزمین سفر کرد و اختیار همه چیز مردم این دیار را در دست گرفت. او در شهر بال سوئیس کتاب «مبادی دین مسیحی» را منتشر کرد. با حضور او در سوئیس شهر ژنو مرکز و پایتخت آیین پروتستان شد و هدف او این بود که ژنو را به صورت کشوری دربیاورد که حکومتش در دست اولیای دین باشد که به این هدف هم رسید. سوئیسی که فریب ندای اصلاح‌طلبی کالون را خورده بودند، با قدرت پیدا کردن او چنان جهنمی را در پیش خود دیدند که در طول تاریخ سابقه نداشت. او با بازخوانی فقهی خود از مسیحیت ستم‌های بسیاری را بر مردم روا داشت و راه هرگونه مدارای مذهبی را بست و چنان حکومت رعب و وحشتی را تشکیل داد که مثال زدنی بود. جزای کوچکترین گناهی (آزاد اندیشی هم گناه به حساب می‌آمد) در نظام فقهی کالون اعدام و سوختن بوسیله آتش بود. کار به جای رسید که سوئیسی‌ها خود او را اخراج کردند. به دلیل آنکه نظام برساخته توسط کالون متکی به شخص خود او بود، پس از اخراجش بوسیله مردم، هرج و مرج شدیدی پیش آمد و سوئیسی‌ها اشتباه تاریخی بزرگی را مرتکب شده و کالون را دوباره به سرزمین خود بازگرداندند. کالون اینبار دست بسیار بازتری در حکومت پیدا کرد و با کینه‌ای که از مردم سوئیس به دلیل اخراج کوتاه مدت و هتک حرمتش پیدا کرده بود، دوران سیاه‌تری را نسبت به دوره نخست حکومت خود پدید آورد. در این نوبت دادگاه‌های تفتیش عقاید حتی به شدتی بیش از دادگاه‌های کاتولیکی، محاکمه‌های مذهبی که رای همه آنها بی چون و چرا سوزاندن متهم در آتش بود، جنبش کتابسوزان (به شهادت کتاب‌های تاریخ حتی کتابسوزان نازی‌های آلمان در قرن جدید هم به پای آن نمی‌رسید) نفی هرگونه شادی، آزاداندیشی و حتی نفی موسیقی، بسیار گسترده‌تر از قبل اجرا شد. صاحب هرگونه صدای مخالفی به دادگاه‌های تفتیش عقاید فرستاده شده و پس از آن در آتش سوخته می‌شد. از دوره فرمانروایی کالون به دوره‌ای که مذهب هیچگونه گفت‌وگویی به معنای واقعی کلمه، را نمی‌پذیرفت یاد می‌کنند. این در صورتی بود که در جهان اسلام در دوره‌های متعدد خود آزاداندیشی حاکم بود و کمتر دوره‌ای را می‌توان یافت که کسی به جرم آزاداندیشی محاکمه شده باشد. حتی ملحدان نیز در تاریخ تمدن اسلام آزادانه عقیده خود را مطرح می‌کردند. گفت‌وگوهای ائمه معصومین (ع) با صاحبان تفکرات متفاوت خواندنی است. در نظام مذهبی که کالون پایه گذاری کرد زورگویی و کشتار امری رایج بود و بسیاری از مردم با تهدید به اخراج و نفی بلد به نوشتن اعترافنامه مجبور می‌شدند. کالون از عموم مردم می‌خواست که به ایمان مذهبی، آنطور که او می‌پسندد، گردن نهند بدین ترتیب نظامی سخت و خشن و یک دیکتاتوری تمام عیار مذهبی در شهر ژنو برقرار کرد. در این نظام همه متهم بودند و هر لحظه ممکن بود که درب منزل به صدا درآمده و یکی از اعضای گروه تفتیش عقاید کالون برای بازدید سرزده وارد خانه شود. این کارگزاران نه تنها از مردم امور شرعی را می‌پرسیدند تا بدانند که مردم آنها را بلدند یا خیر؟ که حتی درباره کوچکترین جزییات زندگی معمولی نیز دخالت می‌کردند از نوع پوشش و لباس گرفته تا نوع مو و زینت. حتی آنها به کتابخانه‌های مردم نیز سرک کشیده و کافی بود تا یک کتابی به زعم خود مخالف را پیدا کنند تا هم کتاب و هم صاحب آن خانه را در آتش بسوزانند. در این دوره است که سباستین کاستلیو که یک طلبه رشته الهیات که اسپانیایی‌الاصل است و معتقد به آزاداندیشی و گفت‌وگو، رسالت خود را بر قیام فکری بر علیه کالون می‌گذارد. قدرت کلام و منش وارسته کاستلیو باعث می‌شود تا پیروانی پیدا کند و همین زنگ خطری است برای کالون. به همین دلیل به فرمان دین بازداشت و محاکمه می‌شود. کالون در حین محاکمه بازهم به فرمان دین و با توجیهی شرعی حکم به شکنجه کاستلیو می‌کند. اشتفان تسوایگ، نویسنده، شاعر، روزنامه نگار و پژوهشگر از جریان حکومت کالون و قیام کاستلو، روایتی داستان گونه در کتاب «وجدان بیدار» به دست می‌دهد که بسیار خواندنی است. تسوایگ در رشته فلسفه در دانشگاه وین تحصیل کرد و در سال ۱۹۰۴ مدرک دکتری خود در فلسفه را با نگارش پایان نامه‌ای در موضوع فلسفه هیپولیت تن گرفت. شهرت او بیشتر به خاطر نگارش بیوگرافی‌ها و رمان‌های تاریخی است. از میان دیگر آثار مشهور او در ایران نیز ترجمه شده می‌توان به رمان «شطرنج باز» اشاره کرد. در این رمان نیز او مانند «وجدان بیدار» نبودن فضا و قدرت گفت‌وگو به معنای واقعی کلمه در میان انسان‌ها را شرح می‌کند. تسوایگ همچنین از شاگردان فروید بود. سباستین کاستلیو که تا قبل از نگارش کتاب تسوایگ، حتی نزد روشنفکران اروپایی ناشناخته بود، در بیست و پنج سالگی دل به کار اصلاح دینی می‌سپارد و چون این امر زندگی او را در فرانسه به خطر می‌اندازد، ناچار به مهاجرت می‌شود و به استراسبورگ می‌رود و همت خود را صرف ترجمه مجدد عهد عتیق و جدید می‌کند تا ابهامات را در دین از میان ببرد. سپس ناشری در ژنو ابراز تمایل می‌کند که ترجمه کاستیلو را منتشر کند؛ ولی دستگاه کالون که در این ایام در اوج قدرت است، مانع از انتشار کتاب کاستلیو می‌شود و کاستلیو برای اعتراض به این سانسور و رفع آن به ملاقات کالون می‌رود. از اینجای داستان به بعد است که تضاد و ستیز میان دو قهرمان داستان یعنی کاستیلو و کالون برجسته می‌شود و با اتهامات و استدلالهای یکی علیه دیگری ادامه می‌یابد. از فصل چهارم کتاب، میکائیل سروه وارد داستان می‌شود و نوشته‌های کفرآمیز او؛ وی را در نظر کالون و حامیانش کافری مطرود جلوه می‌دهد. به گونه‌ای که کمر به قتلش می‌بندند و بعد از محاکمه‌ای فرمایشی او را در آتش می‌سوزانند. این اقدام ژان کالون به اعتراض شدیداللحن کاستیلو می‌انجامد و به مبارزات او علیه نظام دیکتاتوری مذهبی کالون جانی تازه می‌دهد و… بدین ترتیب این کتاب، زندگی سه شخصیت یعنی جان کالون، سباستین کاستلیو و میکائل سروه را به یکدیگر پیوند می‌دهد و روندِ داستان حول این سه شخصیت پیش می‌رود. نکته جالب در این جریان، جستجوی هدفمند تسوایگ در زوایای تاریخ قرون وسطی و پیدا کردن این ماجرای هولناک و عبرت‌آموز است، ماجرایی که برای جهانیان ناشنیده و ناشناخته بود. در مقدمه این ترجمه متن نامه توماس مان نویسنده سرشناس آلمانی و صاحب رمان‌هایی چون «کوه جادو»، «خاندان بودن بروک»، «تونیو کروگر» و… خطاب به اشتفان تسوایگ ترجمه و منتشر شده است. توماس مان که پس از مطالعه کتاب «وجدان بیدار» بسیار ذوق شده بود درباره آن به تسوایگ نوشت: آقای اشتفان تسوایگ ارجمند و عزیزم، این چنین مشتاقانه، و این چنین یکسره مسحور موضوع و مجذوب ساخت و پرداخت آن؛ مدّتها بود مثل این کاستیلوی کتاب شما، کتابی نخوانده بودم. غوغایی است این کتاب. تکان دهنده‌است و شوربرانگیز، گرد هم آورندهٔ همه چیزهای دوست داشتنی و نفرت انگیز روزگار ماست در نمودگاری تاریخی، که به ما می‌آموزاند: مسئله پیوسته همانی است که همیشه تاریخ بوده‌است. این هم غم انگیز است و هم تسلّابخش. من از کاستلیو هیچ نمی‌دانستم، براستی از آشنایی با وی خوشوقتم و با او دوست تازه‌ای برای خود در اعماق تاریخ یافته‌ام. این دوستی را مدیون کتاب شما هستم و خود شما. تشکر مرا بپذیرید. با درود و آرزوی نیکبختی از سوی خود و خانواده‌ام. توماس مان ۳۰ مه ۱۹۳۶» آرش دادگر، مدرس، کارگردان و بازیگر برجسته تئاتر ایران با اقتباس از این کتاب، نمایشی را با عنوان «کالون و قیام کاستلیون» به روی صحنه برد که با استقبال بسیار مخاطبان نیز مواجه شد. این نمایش در سه نوبت در سال‌های مختلفی در دهه ۸۰ و ۹۰ به روی صحنه رفت و در آن بازیگرانی چون عمار عاشوری، یعقوب صباحی، کامبیز امینی، آرش دادگر، حسام منظور، مهران امام بخش، مریم راسخ و… به ایفای نقش پرداختند. (منبع: خبرگزاری مهر: mehrnews.com/xPBYk)

ترجمه ماشینی : واقعاً شناخت خدا به چه معناست؟ زمینه های شناخت خدا چیست، چه چیزی آن معرفت را تغذیه می کند و واقعاً چه چیزی شناخته شده است؟ نویسنده در جست‌وجوی پاسخ به این پرسش‌ها، در دو پانل، تصویر روشنی از آنچه کالوین و بارت درباره شناخت خدا می‌گفتند برای ما ترسیم می‌کند: کالوین در پس زمینه فرهنگ پیشامدرن، بارت در پاسخ به یک پست کانتی فرهنگ متمایل به ادم گرایی در بین آنها، مانند لولای بین دو پانل، فلسفه کانت را می یابیم. دو شخصیت الهیات دورانی در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند، اما بدون این که این به قیمت از دست دادن قدرت هیچ کدام تمام شود. این مطالعه به تحلیل تاریخی جدا ختم نمی‌شود، بلکه تأمل خود نویسنده را نسبت به طرحی نظام‌مند تغذیه می‌کند.

ترجمه ماشینی : هدف از این مطالعه بررسی نقش سنت آگوستین به عنوان یک مورخ کلیسای شمال آفریقا است. به منظور آرشیو هدف این پژوهش، یکی از مهم‌ترین آثاری که آگوستین شهر خدا را نوشته، قرار است به عنوان مرور ادبیات مورد استفاده قرار گیرد. شهر خدا در اصل برای دفاع از کلیسا در برابر اتهامات مربوط به تخریب شهر رم در سال 410 پس از میلاد نوشته شده است. شهر خدا به عنوان یادگاری برای تأمل الهیات در مورد تاریخ خلقت خدا ایستاده است. اگرچه آگوستین در درجه اول یک مورخ نیست، اما سهم قابل توجهی در مطالعه تاریخ مسیحیت داشته است. او کتاب مقدس را مطرح می کند تا منبع معنای تاریخ شود و تنها تاریخ واقعی را تاریخ مقدس تعریف می کند. این مطالعه نقد آگوستین از کاتولیک کلیسا، معنای تاریخ، خاستگاه شهر خدا، دیدگاه‌های آگوستین در مورد تاریخ فلسفه و الهیات و ماهیت نبوی تاریخ کتاب مقدس را مورد توجه قرار می‌دهد. بخش اول این مطالعه مبارزات اولیه زندگی آگوستین را در جستجوی دانش و حقیقت دنبال می کند. او مطالعات بلاغت را آموخت. او کتب مقدس را بررسی کرد و آنها را نالایق یافت. سپس او از پیروان مانویان بود، اما هنگامی که با رهبر سوفسطایی آنها فاوستوس ملاقات کرد، سرخورده شد. سرانجام، اسقف آمبروز میلان در تفسیر و توضیح تمثیلی خود از کتاب مقدس و تأثیر نوافلاطونی مسیحی به آگوستین کمک کرد تا رویکردی به کتاب مقدس بیابد و بر مشکلات خود با مذهب دوران کودکی خود غلبه کند. آمبروز او را به آستانه تبدیل کرد. تأثیر آگوستین بر اصلاحات در نظر گرفته شده است. او پدر کلیسا است که در بیش از هزار سالی که او را از تولد کلیساهای پروتستان جدا کرد تأثیر بی‌نظیری گذاشته است، اما آن دوره طولانی فضای خالی نیست زیرا آثار تاریخی او در تمام این دوره تأثیرگذار بوده است. در جنبشی برای تجدید و اصلاح کلیسا، اصلاح‌طلبان مختلف قرن شانزدهم مانند مارتین لوتر و جان کالوین به مطالعه آگوستین پرداختند تا سوء استفاده‌ها را در کلیسای کاتولیک به چالش بکشند. تأثیر و میراثی که آگوستین بر افراد دیگر گذاشت به عنوان نتیجه نهایی مطالعه مورد بحث قرار می گیرد. عقایدی که او با مهارت فراوان بیان می‌کرد، تقریباً تا بعد از عصر روشنگری در قرن هجدهم مورد پذیرش تقریباً همه متفکران برجسته اروپا قرار گرفت. آگوستین بیشتر از اسقف کاتولیک هیپ ساخته بود

ترجمه ماشینی : در دو دهه اخیر، توجه به دو موضوع متقاطع احیا شده است: نظریه سیاسی و اهمیت بنیانگذار آمریکایی «فراموش شده» و وزیر اصلاح‌شده، جان ویترسپون، و الهیات طبیعی و قانون طبیعی در سنت الهیات اصلاح‌شده. ویترسپون، به عنوان رئیس جمهور پرینستون، در مورد الهیات طبیعی و قوانین طبیعی حرف های زیادی برای گفتن داشت، و بسیاری از محققان تلاش کرده اند تا رابطه او با اندیشه روشنگری و ارتدکس مسیحی را درک کنند، با این حال هیچ تلاشی از سوی محققان برای ارائه تحقیقات اخیر در الهیات اصلاح شده صورت نگرفته است. درک ما از افکار او را تحمل کنیم. دیدگاه غالب در ادبیات این است که دیدگاه ویترسپون و استفاده از الهیات طبیعی، قانون طبیعی، عقل و فلسفه حاکی از سازش یا ناسازگاری با ارتدوکس اصلاح‌شده الاهیاتی اوست – حرکتی به سمت نوعی «ارتدوکس روشن‌شده» یا «عقل‌گرایی مسیحی». پس از بررسی منابع اولیه و ثانویه، من ادعا می کنم که ادبیات نیاز به تصحیح قابل توجهی دارد. من در اینجا با نشان دادن اینکه اندیشه ویترسپون در مورد این موضوعات - که به طور کلی به رابطه عقل و وحی مربوط می شود - با ارتدکس اصلاح شده همخوانی دارد، هم یک اصلاحیه ارائه می کنم و هم به ادبیات کمک می کنم. من همچنین استدلال می‌کنم که ارتدوکس اصلاح‌شده، هنگامی که به درستی درک شود، به ویترسپون و سایر بنیان‌گذاران ارتدوکس اجازه می‌دهد تا بدون نقض اصول الهیات خود، در رویدادهای مختلف تأسیس و اسناد دوره بنیان‌گذاری شرکت کنند و آن‌ها را تأیید کنند.

ترجمه ماشینی : هدف از این مطالعه بررسی نقش سنت آگوستین به عنوان یک مورخ کلیسای شمال آفریقا است. به منظور آرشیو هدف این پژوهش، یکی از مهم‌ترین آثاری که آگوستین شهر خدا را نوشته، قرار است به عنوان مرور ادبیات مورد استفاده قرار گیرد. شهر خدا در اصل برای دفاع از کلیسا در برابر اتهامات مربوط به تخریب شهر رم در سال 410 پس از میلاد نوشته شده است. شهر خدا به عنوان یادگاری برای تأمل الهیات در مورد تاریخ خلقت خدا ایستاده است. اگرچه آگوستین در درجه اول یک مورخ نیست، اما سهم قابل توجهی در مطالعه تاریخ مسیحیت داشته است. او کتاب مقدس را مطرح می کند تا منبع معنای تاریخ شود و تنها تاریخ واقعی را تاریخ مقدس تعریف می کند. این مطالعه نقد آگوستین از کاتولیک کلیسا، معنای تاریخ، خاستگاه شهر خدا، دیدگاه‌های آگوستین در مورد تاریخ فلسفه و الهیات و ماهیت نبوی تاریخ کتاب مقدس را مورد توجه قرار می‌دهد. بخش اول این مطالعه مبارزات اولیه زندگی آگوستین را در جستجوی دانش و حقیقت دنبال می کند. او مطالعات بلاغت را آموخت. او کتب مقدس را بررسی کرد و آنها را نالایق یافت. سپس او از پیروان مانویان بود، اما هنگامی که با رهبر سوفسطایی آنها فاوستوس ملاقات کرد، سرخورده شد. سرانجام، اسقف آمبروز میلان در تفسیر و توضیح تمثیلی خود از کتاب مقدس و تأثیر نوافلاطونی مسیحی به آگوستین کمک کرد تا رویکردی به کتاب مقدس بیابد و بر مشکلات خود با مذهب دوران کودکی خود غلبه کند. آمبروز او را به آستانه تبدیل کرد. تأثیر آگوستین بر اصلاحات در نظر گرفته شده است. او پدر کلیسا است که در بیش از هزار سالی که او را از تولد کلیساهای پروتستان جدا کرد تأثیر بی‌نظیری گذاشته است، اما آن دوره طولانی فضای خالی نیست زیرا آثار تاریخی او در تمام این دوره تأثیرگذار بوده است. در جنبشی برای تجدید و اصلاح کلیسا، اصلاح‌طلبان مختلف قرن شانزدهم مانند مارتین لوتر و جان کالوین، آگوستین را مورد مطالعه قرار دادند تا بدرفتاری‌های کلیسای کاتولیک را به چالش بکشند. تأثیر و میراثی که آگوستین بر افراد دیگر گذاشت به عنوان نتیجه نهایی مطالعه مورد بحث قرار می گیرد. عقایدی که او با مهارت فراوان بیان می‌کرد، تقریباً تا بعد از عصر روشنگری در قرن هجدهم مورد پذیرش تقریباً همه متفکران برجسته اروپا قرار گرفت. آگوستین اسقف کاتولیک کرگدن را بسیار ساخته بود

چکیده ماشینی : این دنباله ای بر فیلم The Unaccomodated Calvin OUP 2000 اثر ریچارد مولر است. در کتاب قبلی، مولر تلاش کرد تا کار الهیات کالوین را در بافت تاریخی خود قرار دهد و شبکه‌های الهیات قرن بیستمی را که برداشت ما را از کار اصلاح‌طلبان تیره کرده‌اند، از بین ببرد. در کتاب حاضر، مولر این رویکرد را با هدف غلبه بر یک سری چارچوب‌های الهیات قرن نوزدهم و بیستم که مشخصه بسیاری از پژوهش‌های مربوط به ارتدوکس اصلاح‌شده یا آنچه که می‌توان «کالوینیسم پس از کالوین» نامید، پیش برد.

ترجمه ماشینی : این مطالعه به منظور درک بهتر رابطه بین معرفت شناسی الهیاتی، انسان شناسی و اخلاق در تفسیر کتاب مقدس دزیدریوس اراسموس و جان کالوین، پذیرش گفتار پولس در مورد حماقت در قرنتیان اول را در کنار دیگر متون مسیحی پولس بررسی می کند. گفتار پولس در مورد رابطه بین حماقت و حکمت، علیرغم باروری بالقوه آن برای ایجاد هر گونه کاربرد جالب در چندین حوزه از فلسفه و الهیات، در تاریخ تفسیر مورد توجه اندکی قرار گرفته است. در قرن شانزدهم، این متون در زمینه الهیات کتاب مقدس انسانگرایانه مورد توجه قرار می گیرند که عمل کنندگان آن، به عنوان یک قاعده، خود را در حال ارائه شکلی ضد نظری از روش الهیاتی می دانند که در تضاد با اجداد مکتبی آنهاست. بنابراین، حماقت خدا، که به گفته پولس، خردمندتر از خرد انسان هاست، در دستان اراسموس و کالوین که سازه های متناقض پولس را در خدمت حمله به اشکال بیش از حد گمانه زنی مسیحی به کار می گیرند، اهمیت تازه ای پیدا می کند. الاهیاتی که به سمت ابهام گرایش دارند و در نتیجه برای افراد عادی غیر قابل دسترس می شوند. علاوه بر این، هم اراسموس و هم کالوین زمان زیادی را در آثار تفسیری خود درباره قرنتیان اول صرف پرداختن به مشکل فصاحت مسیحی می کنند که از ادعای پولس مبنی بر موعظه انجیلی کاملاً ساده ناشی می شود. در این رابطه، هر دو مفسر برای بازگشت به سادگی موعظه پولسی، که البته در اصل از فروتنی مسیح الگوبرداری شده است، استدلال می کنند. تفاسیر اراسموس و کالوین از این بخش از نامه پل، علاوه بر این، شیوه جدیدی از تفکر در مورد چشم اندازهای پذیرش اراسموس و کالوین از الهیات رتوریکا ارائه می کند - اصطلاحی که توسط مورخ فلسفه رنسانس چارلز ترینکهاوس برای توصیف این روند ابداع شده است. الاهیات اومانیستی عمدتاً ایتالیایی) برای حمایت از نوعی گفتمان الهیاتی که به اصطلاح بیشتر از متقاعد کردن مغز به دنبال حرکت دادن قلب است. از این منظر، من استدلال می‌کنم که اراسموس و کالوین را می‌توان در یک محیط فکری قرار داد و درک کامل‌تر آن‌ها از سادگی پولیس ممکن است به عنوان مرحله جدیدی در توسعه الهیات رتوریکا تلقی شود. در نهایت، این مطالعه تأثیری را که اراسموس - عمدتاً حاشیه‌نویسی‌ها و نقل‌قول‌های عهد جدید، بلکه سایر آثار الهیات او - بر تفسیرهای کتاب مقدس کالوین و به طور کلی‌تر الاهیات او داشته است، تحلیل می‌کند. این رابطه ای است که مدت هاست در میان محققان کالوین مورد غفلت قرار گرفته است، علیرغم این واقعیت که کالوین بارها و بارها به صراحت با اراسموس در تفسیرهای NT خود درگیر است، و علیرغم این واقعیت که "انسان گرایی" او به طور گسترده ای شناخته شده است. می‌توان کالوین را پیروی از اراسموس دید، نه تنها در برخی از نتایج فلسفی، بلکه همانطور که سعی خواهم کرد نشان دهم، در حمایت از نوع خاصی از روش الهیاتی که به حماقت صلیب مربوط می‌شود (و نه تنها در مورد اول قرنطینه). 1-4، بلکه فیل 2:6f.

ترجمه ماشینی : در این پایان نامه به ماهیت و کاربرد نظریه های تخیل توسط پروتستان ها بویژه انگلیسی ها در طول قرن شانزدهم و اوایل قرن هفدهم می پردازم. من چهار مشاهدات مهم را انجام می دهم. اول، من استدلال می‌کنم که با وجود پیشرفت در آناتومی و کشف مجدد منابع کلاسیک جدید، درمان‌های فلسفی پروتستان انگلیسی در مورد تخیل عمدتاً با سنت مکتبی و قرون وسطایی پیشین پیوسته بود. دوم، من استدلال می‌کنم که پروتستان‌های انگلیسی یک گفتمان الهیات متمایز (اما نه اصیل) را توسعه دادند که تأثیرات سقوط بر تخیل انسان را بازتاب می‌داد. ثالثاً، من استدلال می‌کنم که علی‌رغم تعهد قوی به جبر، پروتستان‌های انگلیسی به هیچ وجه امکان روش‌های خاص انسانی برای بهبود تخیل سقوط کرده را رد نکردند. در نهایت، من ادعا می‌کنم که این تأمل الهیاتی درباره تخیل سقوط کرده گسترده بود و حتی به گفتمان‌های غیر الهیاتی، مانند نوشته‌های سکولار (اسماً) در مورد فلسفه طبیعی، اخلاق و سیاست رنگ می‌افزاید. من این استدلال ها را در سه بخش بزرگ بررسی می کنم. اول، من عمدتاً تأملات فلسفی را در مورد ماهیت تخیل، بررسی آثار در سنت ارسطویی scientia de anima و همچنین پزشکی مدرن اولیه در نظر می‌گیرم. من همچنین به احیای نظریه های باستانی رواقی در مورد تخیل و مروجین اولیه مدرن آنها می پردازم. در نهایت، این بخش را با بررسی فلسفه فرانسیس بیکن پایان می دهم. در بخش دوم به ملاحظات کلامی می پردازم. من ابتدا در مورد ارتباط بین بت پرستی و تخیل موجود در الهیات پروتستان و منابع آن در مکتب و موارد مشابه در کلیسای کاتولیک ضد اصلاحات بحث می کنم. سپس گزارش بدبینانه تخیل را معرفی می کنم که در گفتمان پروتستان انگلیسی برجسته است.

ترجمه ماشینی : این پایان نامه با مطالعه دقیق متون اولیه به این سوال پاسخ می دهد که آیا جان کالوین و توماس آکویناس نظریه مشترکی درباره قانون طبیعی دارند یا خیر. کالوین و آکویناس هر دو از واژگان مشترک قانون طبیعی استفاده می کنند که از دوران باستان به ارث رسیده است. آنها هر دو از نظم طبیعی هنجاری اخلاقی صحبت می کنند و هنگام بحث در مورد سؤالات عملی به طبیعت به عنوان یک معیار ارزشی اخلاقی متوسل می شوند. در حالی که آنها واژگان مشترکی از قانون طبیعی دارند، با این حال، مشخص نیست که آیا این موضوع توسط مجموعه ای از مفروضات الهیات مشترک وجود دارد یا اینکه آیا کالوین و آکویناس دیدگاه های متفاوتی از قانون طبیعی دارند که منعکس کننده تفاوت های الهیات عمده بین مسیحیت اصلاح شده و مسیحیت کاتولیک رومی است. . ادبیات موجود سوالاتی را در مورد سازگاری اندیشه کالوین درباره قانون طبیعی با اندیشه آکویناس مطرح می کند، اما به اندازه کافی کاوش نمی کند. در حال حاضر هیچ مطالعه کاملی از اندیشه کالوین در مورد قانون طبیعی وجود ندارد، اما با مقایسه کالوین با آکویناس، به جای مطالعه او به تنهایی، امیدوارم بتوان ویژگی های رویکرد او را راحت تر شناسایی کرد. استدلال این تز این است که کالوین و آکویناس یک دیدگاه مشترک از قانون طبیعی دارند. برای اثبات این نتیجه، من زمینه‌های اختلاف نظر آشکار بین آکویناس و کالوین را که با مرور ادبیات تطبیقی ​​موجود شناسایی کرده‌ام، بررسی می‌کنم. این اختلاف نظرها به نقشی که قانون طبیعی در الهیات سیستماتیک ایفا می کند، رابطه بین قانون طبیعی و وجدان، رابطه بین قانون طبیعی و دکالوگ، تأثیرات ناخوشایند گناه، و وضعیت اخلاقی تمایلات طبیعی مربوط می شود. من استدلال می‌کنم که در هر مورد، تفاوت‌های ظاهری توافق عمیق‌تری را بین آکویناس و کالوین پنهان می‌کنند که زمانی واضح‌تر می‌شود که طیف وسیع‌تری از متون اولیه تحت بررسی دقیق‌تری نسبت به آنچه تاکنون بوده است، شود.