جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

فارسی  |   العربیه  |   English  
telegram

در تلگرام به ما بپیوندید

public

کتابخانه مجازی الفبا
کتابخانه مجازی الفبا
header
headers
پایگاه جامع و تخصصی کلام و عقاید و اندیشه دینی
جستجو بر اساس ... همه موارد عنوان موضوع پدید آور جستجو در متن
: جستجو در الفبا در گوگل
مرتب سازی بر اساس و به صورت وتعداد نمایش فرارداده در صفحه باشد جستجو
روش شناسی کلامی علامه مجلسی
نویسنده:
پدیدآور: فرزین فیضی زاد پدیدآور: محمد عظیمی استاد راهنما: لورنس انویه تکیه استاد راهنما: ابوالفضل کیاشمشکی استاد مشاور: محمد جاودان
نوع منبع :
رساله تحصیلی
فهرست گزیده متکلمان،فیلسوفان و عالمان شیعی :
چکیده :
علامه محمد باقر مجلسی از متکلمان بزرگ و بنام شیعه در دوره صفویه به شمار می‌آید. وی در آثار مستقل و غیرمستقل کلامی خود به شکلی روشمند به استنباط و دفاع از آموزه‌های اعتقادی شیعه در این دوره مهم پرداخته است. در تحقیق حاضر با مراجعه به آثار کلامی وی، روش‌های کلامی وی اصطیاد و مورد بررسی و تحلیل واقع شده است. ایشان در علم کلام از دو روش عقلی و نقلی استفاده کرده است. از نظرگاه او در اعتقادات تنها یقین معتبر بوده و از این رو خبر واحد را در کلام حجت نمی‌داند. از دیدگاه علامه قرآن تحریف لفظی شده است و روایت‌هایی که بر تحریف دلالت دارند از جهت سند متواتر و از جهت دلالت نص هستند. با وجود این که از نظریه تحریف قرآن دفاع می کند ولی از آیات قرآن نیز در مباحث کلامی استفاده کرده است. استفاده وی از روش نقلی به ویژه روایات سبب ورود مسائل جدید به علم کلام رایج شده است. استفاده وی از اخبار به گونه اخباریان نیست و می‌توان به صورت قطعی حکم کرد که وی در مسائل کلامی اخباری به شمار نمی‌آید. استفاده حداکثری از روایات، تاکید بر نقش اهل بیت (ع) در علوم حقیقی، قول به تحریف قرآن و مخالفت با فلسفه و عرفان و حتی قول به صحت روایات کتب مهم و اصیل شیعه هیچ یک نمی‌تواند اخباری بودن وی را اثبات نماید. وی به حجیت عقل برای اثبات پایه های اولیه دین اعتقاد دارد و عقل را به عنوان یکی از منابع اصول دین قبول دارد. از سوی دیگر پذیرش حجیت استقلالی عقل در کنار آیات محکم قرآنی و روایات متواتر به معنای نادیده گرفتن محدودیت‌های عقل نیست. از این رو به محدودیت‌های عقل نیز تاکید دارد. از این رو ایشان از روش عقلی حتی قواعد و ادله فلسفی نیز در اثبات و دفاع از آموزه‌های کلامی استفاده کرده است؛ هر چند که با فلاسفه مشاء و اشراق به شدت مخالفت ورزیده است. علامه مجلسی به شیوه‌های مختلف به دفاع از آموزه‌های کلامی امامیه پرداخته است. وی به دلیل تسلط به مبانی کلامی شیعه و هم چنین آگاهی خوب از مکاتب و مذاهب دیگر و هم چنین مراعات سطح فکری مخاطب هم در تبیین آموزه‌های امامیه موفق بوده و هم در پاسخ دهی به شبهات و رد عقائد معارض به توفیقات خوبی دست یافته است.
حیات انسان پیش از دنیا در اندیشه ملاصدرا(ره) و علامه مجلسی(ره)
نویسنده:
ابراهیم علیپور ، اکرم قربانی قمی
نوع منبع :
مقاله , مطالعه تطبیقی
منابع دیجیتالی :
فهرست گزیده متکلمان،فیلسوفان و عالمان شیعی :
چکیده :
برخی آیات و تعداد زیادی از روایات به حضور انسان در عوالم پیش از دنیا تصریح دارند. اندیشمندان حوزه های مختلف حدیث، تفسیر،فلسفه ،کلام و ... ،در تبیین این آیات و روایات ،آراء متنوعی ارائه کرده اند. ملاصدرا ، رهبر جریان فلسفی مدرسه اصفهان که مدعی پیوند شریعت و فلسفه است ، تحلیلی بدیع از این روایات دارد. وی بنابر نظام فکری خویش تمام وجودات امکانی را در سه عالم عقل،مثال و ماده منحصر می کند.ملاصدرا عالم پیش از دنیا را بر عالم عقل تطبیق می دهد که بر عالم ماده تقدم رتبی دارد و انسان در آن به صورت حقیقت واحد جمعی عقلی حاضر است که پس از تنزل تدریجی به بدن های مادی تعلق می گیرد. علامه مجلسی،نماینده جریان حدیث گرای مدرسه اصفهان، تقدم ارواح بر بدنها راپذیرفته و ادله قائلین به حدوث ارواح همزمان با حدوث بدنها را دارای اشکال می داند به گونه ای که نمی توان با استناد به آنها روایات را رد کرد.
صفحات :
از صفحه 127 تا 140
رویکرد شناسی علامه مجلسی در قبال معارف بشری؛ فلسفه، عرفان و اصول فقه
نویسنده:
محمد عظیمی، محمد غفوری نژاد
نوع منبع :
مقاله
منابع دیجیتالی :
فهرست گزیده متکلمان،فیلسوفان و عالمان شیعی :
چکیده :
علامه مجلسی از پرکارترین اندیشمندان شیعه در دوره مهم صفویه به شمار می آید. در این عصر جریان های مختلف علمی فعال هستند که فلاسفه، عرفا و اخباریان از مهم ترین آنها می باشند. علامه مجلسی در آثار خویش به مناسبت نظر خویش را نسبت به این جریانات فکری ابراز کرده است. وی به شدت با فلسفه رایج آن روز یعنی مشاء و اشراق مخالفت کرده و فلاسفه را تکفیر نموده است. عرفان و تصوف رایج زمان خویش را نیز قبول ندارد و ابن عربی را تکفیر کرده و بر خی از آموزه های عرفانی را کفر می داند. در عین حال از نوع خاصی از عرفان دفاع می کند. بسیاری از ایرادات وی بر فلاسفه و عرفان از عدم تخصص کافی وی بر این دو دانش نشات گرفته و وارد نیست. هم چنین مبانی فکری و آرای فقهی و کلامی وی بیشتر به سمت اصولیان و متکلمان عقل گرا تمایل داشته و از اخباریان فاصله بسیاری دارد.
صفحات :
از صفحه 97 تا 116
جبر و تفويض
عنوان :
نویسنده:
مجلسي، محمد باقر بن محمد تقي
نوع منبع :
کتاب , آثار مخطوط(خطی) و طبع قدیم
منابع دیجیتالی :
فهرست گزیده متکلمان،فیلسوفان و عالمان شیعی :
چکیده :
ابتدا حديثي که صدوق در جبر و اختيار از حضرت رضا (ع) نقل نموده، ترجمه کرده وسپس بحث کوتاهي دراين باره نموده و آراء مذاهب مخالف را پاسخ مي گويد. تاريخ تأليف رساله دهم رجب سال 1089ق ذکر شده است. حديثي در كتاب عيون الاخبار از حضرت رضا (ع) آمده است كه آغاز آن اينست: ... ان الله تعالي لم يطع باكراه ... كه اين حديث را علامه مجلسي بفارسي شرح نموده است و نسخه حاضر ميباشد. ترجمه حديث مروي در كتاب «عيون اخبارالرضا» در باب جبر و تفويض از مجلسي دوم، جملات اول حديث اين است: « عن ابي الحسن الرضا عليه السلام قال ذكر عنده الجبر و التفويض فقال الا اعطيكم في هذا اصلا لا تختلفون فيه و لا يخاصمكم عليه احد الاكسرتموه قلنا ان رايت ذلك يعني سليمان جعفري » . تاريخ ختم تأليف: ظاهراً رجب 1089. (مهدي ولايي) در اول اين رساله حديثي كه صدوق در جبر و اختيار از حضرت رضا عليه السلام نقل نموده، ترجمه كرده پس از آن بحث كوتاهي در اين موضوع آورده و گفته هاي مذاهب مخالف را پاسخ ميگويد. تاريخ تأليف رساله در اين نسخه چنين است: دهم رجب سال 1089. (سيد احمد اشكوري) در آغاز اين رساله حديثي در جبر و اختيار از حضرت امام رضا عليه السلام، بنقل شيخ صدوق در كتاب توحيد و عيون اخبار الرضا آمده و ترجمه شده است پس از آن بحث كوتاهي در اين موضوع آورده و گفته هاي مذاهب مخالف را پاسخ مي گويد. اين رساله دهم ماه رجب 1089 پايان يافته است. (سيد احمد اشكوري) هذه الرسالة مستلة من كتاب مرأة العقول في شرح الكافي للمؤلف و ليست في الأصل بكتاب مستقل. (حسيني، احمد) ترجمه اي است روران از احاديث مربوط به جبر و تفويض از كتابهاي معتبري چون «التوحيد» و «عيون اخبار الرضا» به سند صحيح مؤلف. در ضمن آن به گفته هاي مذاهب مخالف پاسخ مي گويد. آغاز كتاب: الحمدلله و سلام علي عباده الذين اصطفي، أما بعد شيخ صدوق محمد ابن بابويه قمي در كتاب توحيد و عيون اخبار الرضا. انجام كتاب: و بغضب الهي گرفتار ميشود و جاي او جهنم است، باينجا ختم كرديم سخن را. [مجلس شورا 12/33؛ مدرسه نمازي ص 161؛ مرعشي 1/208و 8/269 و 19/119 و23/31؛ كتابخانه هاي گلپايگان 113؛ حوزه علميه امام صادق 1/67 و 2/27؛ مجتهد الزمان ص 33؛ مدرسه صدر بازار 3/570؛ نشريه 7/522؛ فهرست سپهسالار 4/25؛ کتابشناسي علامه مجلسي / 200؛ مرعشي 1/209؛ عكسي مركز احياء ميراث 1/262؛ فهرست آستان قدس 5/489؛ الهيات مشهد 2/487؛ مرعشي 28/375؛ ريحانة الادب 5/196؛ عكسي مرعشي 3/446؛ الذريعه 4/96 و 5/84؛ كتابشناسي مجلسي 200؛ معجم التراث الكلامي 2/429-430؛ فهرستواره منزوي6/125؛ رايانه آستان قدس]
توحيد مفضل (ترجمه)
نویسنده:
مجلسي، محمد باقر بن محمد تقي
نوع منبع :
کتاب , ترجمه اثر , آثار مخطوط(خطی) و طبع قدیم
منابع دیجیتالی :
فهرست گزیده متکلمان،فیلسوفان و عالمان شیعی :
چکیده :
آن را براي شاه سليمان صفوي نگاشته است در رجب 1094 هـ. ق. و مکرر چاپ شده است. (فاضل) ترجمه تحت اللفظي است از حديث مشهور به « توحيد مفضل » كه حضرت امام صادق (ع) در چند مجلس بر مفضل بن عمر جعفي كوفي املاء نموده است، مترجم گاهي مطالبي را با عنوان «‌مترجم گويد » به آن اضافه نموده و ترجمه آن را در رجب سال 1094 به پايان رسانيده است. (صدرائي خوئي) مطالب كتاب فوق را حضرت امام جعفر صادق (ع9 امام ششم شيعه بر مفضل املاء نموده شامل چهار مجلس كه حضرت در هر مجلسي شرح مي دهد براي مفضل حكمتهاي خالق را در خلايق مجلس اول در خلقت آدمي از بدو خلقت او تا ختم و قواي ظاهري و باطني او و صفات نظري وي و در خلقت اعضاء و جوارح او مجلس دوم: در خلقت اصناف حيوانات «و حوش صحرا و طيور هوا و ماهيان دريا» مجلس سوم: درخلقت آسمان و زمين و آفتاب و ماه و ستارگان و شب وروز و بارانها و پاك بودن هوا در خلقت درختان و ميوه ها و در خلقت كوهها و درياها و اقسام نباتات و گياهها مجلس چهارم: در حكمت پديد آوردن آفات و برطرف كردن آنها و حكمتهاي گوناگون ديگر (مترجم مشخص نشد) (معصومه فرشچي) ابن عبدالله (ابي محمد) مفضل بن عمر جعفي کوفي که از اصحاب امام جعفر صادق و امام موسي الکاظم و از متکلمان برجسته بوده است کتابي به روايت از امام جعفر صادق در رد دهريه و اثبات وجود صانع نگاشته است بنام - التوحيد - يا (توحيد مفضل) اين کتاب را مجلسي دوم، محمد باقر بن محمد تقي متوفي 1111 هـ. ق. بفارسي درآورده است و بنام شاه سليمان صفوي (1077-1106 هـ. ق.) معنون داشته است. و اين ترجمه تحت اللفظي است که گاهي مترجم مطالبي نيز بعنوان «مترجم گويد» بر آن اضافه نموده است. تاريخ فراغت از تأليف اين کتاب رجب 1094 هـ. ق. مي باشد. اين کتاب بسال 1287 هـ. ق. در ايران چاپ شده. و پس از آن مکرر بطبع رسيده است. (فاضل) توحيد مفضل روايت بسيار مفصلي است كه حضرت صادق (ع) در چند مجلس بر مفضل بن عمر جعفي كوفي در خداشناسي و يگانگي ذات اقدس الهي املاء نموده است. اين ترجمه تحت اللفظي است كه گاهي مترجم مطالبي با عنوان « مترجم گويد » بر آن افزوده است و چنانچه در برخي نسخ آمده در رجب 1094 پايان پذيرفته است. حاوي چهل مجلس است كه مفضل بن عمر جعفي از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام پيرامون مخلوقات، عظمت خالق و عجايب آفرينش موجودات اسمان و زمين، اثبات وجود حضرت باري و رد عقايد ملحدان فرا گرفته است. علامه مجلسي آن را به منظور استفاده همگان به نام شاه سليمان صفوي ترجمه نموده و در مواردي كه نياز به توضيح بوده به بيان و تنقيح آن پرداخته و در رجب 1094 به پايان برده است. (غلامي مقدم) در 1090ه ق (تسبيحي، محمد حسين) توحيد مفضل حديث مفصلي است كه مفضل بن عمر جعفي كوفي از امام صادق (ع) روايت مي كند و در آن حضرت در چهار مجلس به اثبات خداوند و يگانگي او پرداخته است. علامه مجلسي اين حديث را به صورت تحت اللفظي ترجمه كرده و گاهي مطالبي را با عنوان «مترجم گويد» بر آن افزوده و آن را در 1094ق به پايان رسانده است. (كرم رضايي، پريسا) آغاز كتاب: بسمله الحمدلله الذي هدانا علي توحيده بصفوته محمد المفضل علي عبيده و عترته الاکرمين المخصوصين بلطفه قديمه و جديده عليه و عليهم من الصلوات والتحيات مايليق ... اما بعد قاصر از نيل معاني انجام كتاب: و تو را نزد ما مکان بلند هست و دلهاي مولا و مؤمنان تو را مي طلبند مانند تشنه که آب طلبد و آن چه تو را وعده دادم از من سؤال مکن تا خود بگويم به تو مفضل گفت پس برگشتم از نزد مولاي خود با نعمتي و کرامتي که هيچ کس با چنين حالي بر نگشته بود. [ذريعه 4/91 شماره 411، فهرست مرعشي 1/210 شماره 187؛ عكسي مركز احياء 4/216؛ علامه طباطبايي 2/127؛ دياني ص 128؛ دانشگاه تهران 13/3259 و 16/458؛ جعفريه زهان ص 100؛ سريزدي 1/153؛ آستانه قم ص 89؛ اصغر مهدوي 2/99؛ لغت نامه دهخدا 3/8 و 3/34؛ نشريه 7/118 و 13/186 و 11/672 و 11/682؛ کتابخانه جامع گوهرشاد 2/729؛ فهرست سپهسالار 3/404؛ الذريعة 4/91و 482؛ مشار 397؛ مجلس شورا 25/198و 38/521 و 1/84/33 و 41/151؛ نشريه 5/367؛ كتابخانه عمومي اصفهان 1/57؛ فهرست الفبايي آستان قدس ص 150؛ مهدوي، مصلح الدين ص 61؛ امام صادق چالوس ص 48 و 224 و 257؛ رايانه ملي ص 202 و 1962؛ آستان قدس 26/148-149؛ دهگان ابراهيم 1/158؛ مركز احياء ميراث 1/485؛ كتابشناسي مجلس ص 85؛ اهدايي رهبر 2اخبار/1 214؛ فهرستواره منزوي 6/115؛ رايانه‌آستان قدس]
اثبات رجعت
عنوان :
نویسنده:
مجلسي، محمد باقر بن محمد تقي
نوع منبع :
کتاب , آثار مخطوط(خطی) و طبع قدیم
منابع دیجیتالی :
فهرست گزیده متکلمان،فیلسوفان و عالمان شیعی :
چکیده :
او در ديباچه مي گويد از جمله احاديث بسيار كه در 35 مجلد بحار الانوار فراهم آورده دو حديث است كه (به گمان او) متضمن پيشگويي و بشارت به ظهور دولت صفويه ايست و ترجمه و شرح دو حديث مزبور را با ترجمه وشرح 12 حديث ديگر درباره احوال و تاريخ ميلاد و زندگي امام صاحب الامر (ع) به صورت رساله حاضر فراهم مي آورد. از حديث ابو لبيده (حديث سوم) چنين استباط و برداشت مي كند كه در 1155 هجري قيام امام خواهد بود و نيز تاريخ تاليف رساله را در 1078 هجري تعيين مي كند و مي گويد « كه تقريبا از سنه تحرير اين رساله كه سنه هزار و هفتاد و هشت از هجرست است شصت و پنج سال مانده باشد » . در شرح حديث 13 به تفصيل به اثبات رجعت پرداخته است. اين دفتر دو هزار بيتي از مجلسي دوم است كه در آن نخست دو حديث درباره پيش بيني كه در اخبار از پيدا شدن صفويان شده است ياد كرده آنگاه دوازده حديث ديگر درباره امام زمان آورده و ترجمه و گزارش نمود. اين را او براي شاه سليمان صفوي (1077-1105) پس از پرداختن ببحار ساخته است در آن از رجعت هم گفتگو شده و در ترجمه حديث 13 اخبار رجعت را نزديك بمتواتر دانست. اين است كه مير لوحي آنرا كتاب رجعت خوانده و در الفيض القدسي (ص9) «رسالة في الرجعة» و در روضات (ص 120) «رسالة الرجعة» و در ذريعه (9: 1) «اثبات الرجعة» ناميده شده و در اين يكي دارد كه در هند بچاپ رسيده است. مگر اينكه مجلسي خود در ديباچه بدان نامي نداده است. در كتابخانه طوس سه نسخه از آن هست و بنام «ترجمه چهارده حديث» در فهرست آنجا شناسانده شده (92: 1 اخبار و 418: 5 و 419). باري مجلسي چنانكه گفته شد دو حديث از نوع ملاحم در آغاز اين رساله آورده است. اول از غيبت نعماني (ص 146 چاپ سنگي تهران در 1318 با اربعين شهيد 1) از ابو خالد كابلي از محمد باقر (ع) كه: «كاني بقوم قد خرجو بالمشرق يطلبون الحق و لا يعطونه ثم يطلبونه فلايعطونه فاذا را و ذلك وضعوا سيوفهم علي عواتقهم فيعطون ما سالوا فلا يقبلونه حتي يقوموا و لايدفعونها الا الي صاحبكم قتلاهم شهداء» و پس از ترجمه آن گفت: «مترجم گويد كه بر صاحبان بصيرت ظاهر است كه از جانب مشرق كسيكه دين حق را طلب نمود و مردم را بدين حق دعوت كرد و پادشاهي يافت بغير سلسله عليه صفويه ... نبود و در اين حديث شريف جميع شيعيان خصوصا انصار و اعوان اين دولت ابد توامان را بشارتها است كه بر عاقل پوشيده نيست ». دوم: از همانجا (ص 147) از صادق (ع): كه علي (ع) از آينده خبر ميداد تا ظهور قائم تا گفت: «اذ اقام القائم بخراسان و غلب علي ارض كوفان (كرمان - نعماني -) و الملتان و حاز جزيرة بني كاوان و الملتان و قام مناقائم بجيلان و اجابته الابر و الديلم و ظهرت لولدي رايات الترك متفرقات في الاقطار و الحرمات (الجنات) و كانوا بين هنات و هنات اذا خربت البصرة و قام امير الامرة (بمصر) فحكي عليه السلام حكاية طويلة ثم قال اذا جهزت الالوف و صفت الصفوف و قتل الكبش الخروف هناك يقوم الآخر و يثور الثائر و يهلك الكافر ثم يقوم القائم المأمول و الامام المجهول له الشرف و الفضل و هو من ولدك يا حسين لا ابن مثله يظهر بين الركبتين في ذر يسير (في دريسين باليين) يظهر علي الثقلين و لايترك في الارض الادنين (دمين - شرا. خ-) طوبي لمن ادرك زمانه و لحق اوانه و شهد ايامه» (نسخه بدلها از عماني است و از روي آن هم تصحيح گشت). بگفته او جزيره بني كاوان حوالي بصره است و ابر در حوالي استراباد و ديلم، قزوين و حوالي آنست آنگاه ميگويد: «مترجم گويد خروج كننده خراسان اشاره است بامراي تركمان مثل چنگيزخان و هلاكوخان و خروج كننده در گيلان اشاره است بشاه دين پناه رضوان مكان شاه اسمعيل ... لهذا حضرت فرمود كه از ماست و او را فرزند ياد كرد ... يا مراد همان خسرو خلد آشيانست يا ديگر از سلاطين عظام اولاد كرام او و چون راوي بسياري از حديث را انداخته بخصوص نميتوان حكم كرد و كشتن قوج فرزند خود را بكمان اين فقير اشاره است بشهادت شاهزاده عالي تبار صفي ميرزا ... و پادشاه ديگر كه طلب خون نمايد اشاره است بسلطنت ... شاه صفي ... چون حديث را اختصار كرده اند بعضي از وقايع بعد افتاده است اما بشارت بتعجيل ظهور صاحب الزمان ... و اتصال اين دولت دين پرور بدولت حق امام البشر از آخر حديث ظاهر است» . در كفاية المهتدي يا اربعين ميرلوحي كه بمجلسي بسيار تاخته است (ش 619گ 20 الف-30 ب) در گزارش حديث يكم دارد: «پس آنها كه دعواي علم كنند و خواهند كتابها و رسالها تأليف نمايند كه در ميان عوام شهرت كند بايد كه ذكر اخبار متضاده را وا گذارند يا توفيق بين المتضادين اگر توانند مينموده باشند و حديث شاذ ضعيف السند مرموز المتن را آلت خوشامد گفتن نسازند وانگه حضرت آخند ملا محمد باقر بن ملا مح مد تقي بن ملا مجلسي در اوايل كتابي كه در رجعت نوشته اند فرموده اند آنچه مختصر آن اينست كه دو حديث بنظر رسيد و بخاطر فاتر رسيد كه ترجمه آنرا با دوازده حديث ديگر بموقف عرض رساند». مير لوحي پس از آوردن آن دو حديث از اين رساله و ترجمه و تأويلي كه مجلسي از آندو كرده است از رهگذر ادبي و لغوي و نحوي و صرفي بر او خرده ميگيرد و ميگويد گذشته از اينكه تفسير حديث برأي ناروا است شاه اسمعيل حسيني موسوي بهادرخان از گيلان آمده و ايران را از آلايش مخالفان پاك نمود و گيلان از شهرهاي شرقي كه در آن خبر آمده نيست آنهم اين پادشاه از تبريز بوده و بسوي شيروان رفته بود. در ترجمه حديث دوم هم همين گونه خرده ها گرفت و گفت كه جزيره بني كاوان ناشناخته است و در برخي نسخه خط او «ابر» آمده و در برخي ديگر «ابرار» و چنانكه فيروزآبادي ميگويد «آبر» مانند «آمل» شهريست و ديلم هم جزء قزوين است. از عبارت «قتل الكبش الخروف» «قوچ فرزند خود را بكشد» خواسته نشده و اگر از آن كشتن شاه عباس صفي ميرزا را خواسته شده پس چرا او را شهيد ميخوانيد و نميتوان هم گفت كه شاه صفي از او خونخواهي خواسته نشده چه «يثور» از «ثوران» است نه از «ثأر» گذشته از همه اينها اينگونه تأويلها و ترجمه ها با اخبار ديگر نميسازد و ناگزير هم نيست چه «پادشاهان ما ... خواجه زاده و مولا زاده جميع پادشاهان روي زمين اند چه احتياج كسي كه دست برين گونه احاديث زند و اينطور اخبار را تأويل برين وجه كند، اگر ... بدست علماي مخالف افتد زبان بطعن علماي اماميه دراز كنند و اين معني را بهانه كرده نزد عوام خود جميع علماي شيعه را بعدم قيد و صلاح نسبت دهند» (گ 25 الف و ب) و آنها را «فضيلتي حاصل است كه غير ايشانرا ... حاصل نيست زيرا كه ايشان بدليل حديث و قرآن خواجه زاده و مولازاده جميع پادشاهان جهانند» (گ 27 الف). اين بود نمونه اي از خرده گيريهاي ميرلوحي بر همين رساله (بنگريد بآنچه درباره همين كفاية المهتدي نوشته ميشود). (محمد تقي دانش پژوه) مجلسي ضمن تأليف كتاب بحار الانوار به دو حديث برخورده است كه بظهور دولت صفوي و اتصال آن سلطنت بدولت حضرت مهدي (عج) خبر داده است لذا ترجمه آن دو حديث را با 12 حديث ديگر كه آنها نيز مشتمل بر احوال آنحضرت است در 19 رجب 1078 هـ ق، براي شاه صفي موسوي ثاني بهادر خان ساخته است. ترجمه و شرح دو حديث است كه در آنها - بنا بگفته مجلسي - از ظهور و دوام دولت صفويه خبر داده شده با دوازده حديث در احوال حضرت امام زمان عليه السلام، بنام شاه سليمان صفوي ترجمه و شرح شده. (سيد احمد اشكوري) رساله اي است مختصر مشتمل بر چهارده حديث درباره امامت و ظهور دولت كريمه قائم آل محمد (عج) و برخي تأويلات درباره پيدايش و دوام و بقاي دولت صفوي. رساله با مقدمه و حواشي و تصحيح ابوذر بيدار در 1367 شمسي چاپ شده است (وفادار مرادي) رساله اي کوتاه در ترجمه 14 حديث که دو حديث آن در باره پيش بيني پيدايش صفويه است که بنام شاه سليمان صفوي در 19 رجب 1072ق نگاشته است و 12حديث آن در علائم ظهور و احولات امام عصر (عج) و بازگشت ائمه معصومين (ع) و شيعيان آنها در آخر الزمان است و در آخر حديث چهاردهم دعاء معروف به (دعاي عهد) را آورده است. و در آخر حديث سيزدهم مدعي است که احاديث بازگشت اميرالمؤمنين (ع) متواتر است و احاديث رجعت سائر ائمه (ع) نزديک به تواتر. در باب الرجعة بحار الانوار همين احاديث را آورده و بعد از آن همين ادعا را تکرار کرده است. اين رساله ضمن رسائل اعتقادي علامه مجلسي به تحقيق سيد مهدي رجايي به چاپ رسيده است. احاديثي پيرامون بازگشت پيامبر اكرم (ص) و امامان پاك به دنيا و حكومت آن بزرگان را گرد آورده، ترجمه و شرح نموده، و آن را نوزدهم رجب 1078 به پايان برده است. اين رساله به نام شاه سليمان صفوي تاليف شده است. (سيد حسن نقيبي) رساله، ترجمه دو حديث مروي در كتاب غيبت نعماني است. حديث اول: « كاني بقوم قد خرجوا بالمشرق يطلبون الحق فلايعطونه ثم يطلبونه فلا يعطونه فاذا راو ذلك وضعوا سيوفهم علي عواتقهم الخ » . حديث دوم: « اذا قام القايم بخراسان الخ » . و دوازده حديث در احوال حضرت ولي عصر (عج) است كه در هزار بيت صورت گرفته است. مؤلف اين رساله را بنام شاه سليمان صفوي معنون نموده است. (مهدي ولايي) دوازده حديث درباره امامت و ظهور حضرت قائم عجل الله تعالي فرجه الشريف و دو حديث درباره پيدايش دولت صفويه گرد آورده و ترجمه نموده و به نام شاه سليمان صفوي نگاشته است. (غلامي مقدم) ترجمه 14 حديث است در علامت هاي ظهور كه دو حديث آن در پيشگيري پيدا شده صوفيان براي شاه سليمان صفوي (1077- 1105ق) در 19 رجب 1072ق است. «احمد منزوي» کتابي است در بيان يازده علامت از علائم قرب و نزديکي قيامت و ظهور حضرت مهدي (ع) با استناد بر روايات اهل بيت (ع)، اجمالا بدين شرح؛ علامت اول: خروج حضرت مهدي (ع) (در 37علامت)، دوم و سوم و چهارم: خسوف ثلاثه که يکي به مشرق و يکي به مغرب و سيم به جزيره عرب باشد ... ، پنجم: خروج دچال (چند فصل) ... دهم: دخان است، يازدهم: بيرون آمدن آتش ازقعر عدن و سوق خلايق به محشر (4فصل). آغاز كتاب: حمدله، صلات، اما بعد‌، چنين گويد فقير خاكسار محمد باقر بن محمد تقي مجلسي ... چون بر كافه ارباب فطنت و ذكاء و عامه اصحاب بصيرت و اعتلا ظاهر و هويداست كه لواي شكر نعمت سلسله عليه صفويه ... . انجام كتاب: ... پس دست راست بر ران راست خود سه مرتبه مي زني و هر مرتبه مي گوئي العجل العجل العجل ... و سلامه عليه و علي آبائه المعصومين الطاهرين. . [الذريعة 1/90و13/68 و 15/308 و 5/191؛ دانشگاه تهران 5/1203و 13/3251 و 11/2367 و 12/2801 و 16/120 و 16/462؛ نسخه هاي خطي فارسي 2/871؛ مرعشي 1/209و 26/27 و 37/454؛ کتابشناسي مجلسي ص 237؛ کتابخانه ملک 3/403؛ آيت الله جليلي 11؛ حضرت معصومه 1/340؛ آقا نجفي 1/209؛ كتابشناسي مجلسي 237؛ مدرسه امام عصر 1/4؛ مدرسه حجتيه ص 120؛ مدرسه فيضيه ص 7؛ ذريعه ج 1/90 - مشار - فهرست دانشگاه ج 11/2367؛ آستانه حضرت عبدالعظيم 1/267، الذريعه: 13/68؛ كتابشناسي مجلسي: 237؛ فهرست كتابخانه آيت الله مرعشي: 1/209؛ فهرست نسخه هاي خطي فارسي، منزوي: 2/871؛ مركز مطالعات و تحقيقات اسلامي 1/170؛ ادبيات تهران 2/22؛ مجلس شورا 22/48 و 37/60 و 41/245 و1/427/29؛ حضرت شاهچراغ ص 5 و 124؛ مدرسه صدر بازار1/56؛ مكتبة الزهراء ص 133؛ اصغر مهدوي 2/119؛ دائرة المعارف بزرگ 1/5؛ مشترك، 2/1021؛ ذريعه، 1/90 «اثبات رجعت» ؛ اعلام، 3/1967: مجلسي الثاني؛ طبقات، 12/95؛ صفا، 5/1471؛ نسخه ها، 2/871 «اثبات رجعت» و سخن ميرلوحي؛ مشار، 1/46، 158: دو چاپ؛ مشار، مؤلفين، 2/23: عكس؛ نشريه 5/374 ‌و 5/604 و 13/159 و 13/388؛ چهار كتابخانه مشهد ص 88؛ فهرست الفبائي آستان قدس 181؛ تراثنا س13ش2و/3 337؛ مشار فارسي 1/158؛ فهرست آستان قدس 14/386؛ آستانه حضرت عبدالعظيم 1/392؛ الهيات مشهد126/1 و 2/672 و3/888؛ کتابخانه جامع گوهرشاد 1/145 و2/557 و 3/1395؛ نشريه 5/15؛ آستان قدس 26/277؛ رايانه ملي ص 2869؛ دارالحديث ص 57 و 300؛ دانشگاه تهران 8/580؛ ميراث شهاب س9ش/2 30؛ فهرستواره منزوي 9/69 (50 نسخه) و 9/373؛ اهدائي رهبر2 اخبار/1 314؛ رايانه آستان قدس؛ فهرستواره، ج9، ص69-70 و 373؛ كتابشناسي مجلسي، ص237-240؛ دنا، ج1، ص135-138. ]
اثبات امامت
نویسنده:
مجلسي، محمد باقر بن محمد تقي
نوع منبع :
کتاب , آثار مخطوط(خطی) و طبع قدیم
فهرست گزیده متکلمان،فیلسوفان و عالمان شیعی :
الباب الحادي عشر (ترجمه)
نویسنده:
مجلسي، محمد باقر بن محمد تقي
نوع منبع :
کتاب , ترجمه اثر , آثار مخطوط(خطی) و طبع قدیم
فهرست گزیده متکلمان،فیلسوفان و عالمان شیعی :
چکیده :
ترجمه فارسي باب حاديعشر علامه حلي مي باشد. [مدرسه خاتم الانبياء ص 149]
اثبات نبوت
عنوان :
نویسنده:
علامه مجلسی, مولی محمدباقر
نوع منبع :
کتاب , آثار مخطوط(خطی) و طبع قدیم
منابع دیجیتالی :
فهرست گزیده متکلمان،فیلسوفان و عالمان شیعی :
معاد
عنوان :
نویسنده:
مجلسي، محمد باقر بن محمد تقي
نوع منبع :
کتاب , آثار مخطوط(خطی) و طبع قدیم
منابع دیجیتالی :
فهرست گزیده متکلمان،فیلسوفان و عالمان شیعی :
چکیده :
رساله اي متوسط در بررسي روايي- كلامي مواقف روز قيامت با استناد به روايت و آيات مربوطه كه در 17 فصل تنظيم شده است. نسبت اين رساله به مجلسي هم مربوط به جمله اي است كه درگ214س 12 آمده كه مؤلف در آنجا گفته است ... . بهمين قدر در اين رساله اكتفا نمودم و اكثر را در بحار ايراد كرده ام و يا در گ 195 از كتاب هاي ديگر خود جنت و نار و عين الحيوه نابرده است. بخش هاي كتاب: فصل5: در بيان از شرايط و علامات قيامت فصل6: در بيان نفخ صور فصل7: در بيان ساير احوال قيامت فصل8: در بيان حشر و حوش فصل9: در بيان احوال اطفال و مجانين فصل10: در بيان ميزان و حساب و سؤال و رد مظالم فصل11: در بيان سؤال از رسل و شهادت شهدا فصل12: در بيان وسيله و حوض و شفاعت فصل13: در بيان صراط فصل14: در حقيقت و حقيقت بهشت و دوزخ فصل15: در بيان صفات بهشت فصل16: در بيان صفات جهنم فصل 17: در بيان اعراف است. چهار فصل ابتدايي رساله كتابت نشده است. (طيار مراغي، محمود) [مجلس شورا1/146/33]