مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

چکیده ماشینی : Nothing Absolute با حضور دانشمندانی در خط مقدم الهیات سیاسی معاصر و مطالعه ایده آلیسم آلمانی، تلاقی این دو حوزه شکوفا را بررسی می کند. برخلاف رویکردهای سنتی که ایده‌آلیسم آلمانی را جنبشی سکولاریزه می‌دانند، این جلد آن را به عنوان اولین بیان اساساً فلسفی مسئله سیاسی-الهیاتی پس از روشنگری و ظهور سکولاریته بازبینی می‌کند. Nothing Absolute ایده آلیسم آلمانی را به عنوان یک خط سیر سیاسی-الهیاتی باز پس می گیرد. در میان آثار این جلد، اندیشه آلمانی از کانت تا مارکس برای تبارشناسی الهیات سیاسی و برای ارزیابی مجدد مدرنیته و سکولار حیاتی است. این جلد با بررسی مجدد مفاهیمی چون ماندگاری، مدینه فاضله، حاکمیت، تئودیسه، زمین و جهان و نیز خود مفهوم الهیات سیاسی، نه تنها ایده آلیسم آلمانی و پیامدهای آن را از منظر سیاسی-الهیاتی بازنگری می کند، بلکه نشان می دهد. با استفاده از منابع مفهومی الهیات سیاسی امروز چه می توان با (یا علیه) ایده آلیسم آلمانی انجام داد؟ مشارکت کنندگان: جوزف آلبرناز، دانیل کولوچیلو باربر، آگاتا بیلیک رابسون، کریل چپورین، اس دی کرستوفسکا، سایتیا براتا داس، الکس دوبیلت، وینسنت لوید، توماس لینچ، جیمز مارتل، استیون شکسپیر، اوکسانا تیموفیوا، دانیل ویستلر

چکیده ماشینی : کتاب راهنمای الهیات طبیعی آکسفورد اولین مجموعه‌ای است که وسعت کامل الهیات طبیعی را از منظر تاریخی و معاصر مورد بررسی قرار می‌دهد و دانشمندان برجسته را گرد هم می‌آورد تا گزارش‌های سطح بالا در دسترس از موضوعات اصلی را ارائه دهند. این جلد احیای علاقه اخیر به الهیات طبیعی را به عنوان موضوعی درگیر جدی انتقادی مجسم می کند و توسعه می دهد. الاهیات طبیعی که غالباً مورد سوء تفاهم قرار گرفته یا مورد بحث و جدل قرار گرفته است، حضوری است که در طول تاریخ اندیشه در مورد واقعیت غایی مورد مطالعه قرار نگرفته و در عین حال پایدار و فراگیر است - از الهیات کلاسیک یونانی فیلسوفان تا بحث های قرن بیست و یکم در علم و دین. این کتابچه راهنمای معتبر که مورد علاقه دانشجویان و دانش پژوهان طیف وسیعی از رشته‌ها است، از بهترین پژوهش‌های معاصر استفاده می‌کند تا یک نمای کلی انتقادی از حوزه موضوعی ارائه دهد. سی و هشت مقاله جدید دگرگونی‌های الهیات طبیعی را در زمینه‌های مختلف تاریخی و مذهبی، جایگاه الهیات طبیعی در سنت‌های مختلف فلسفی و رشته‌های علمی متنوع، و رویکردهای فرهنگی و زیبایی‌شناختی گوناگون به الهیات طبیعی را دنبال می‌کنند تا درز غنی از چند وجهی را آشکار کنند. انعکاس الهیاتی ریشه در طبیعت انسان و محیطی دارد که در آن خود را می یابیم.

چکیده ماشینی : نیکوس نیسیوتیس (1924-1986) یکی از برجسته‌ترین و شکل‌گیرترین روشنفکران جنبش جهانی در قرن بیستم بود. او به عنوان استاد فلسفه و روانشناسی دین در دانشگاه آتن، مدیر مؤسسه Bossey و رئیس کمیسیون ایمان و نظم شورای جهانی کلیساها، سنت معنوی ارتدکس را برای مخاطبان غربی تفسیر کرد و نقش برجسته را برجسته کرد. اندیشه مسیحی در دنیای مدرن این مجموعه از اساسی‌ترین و شاخص‌ترین مقالات او - که برخی از آنها تا کنون تا حد زیادی غیرقابل دسترس بوده‌اند - شامل مقدمه‌ای از سوی ویراستاران بر میراث جهانی و کلامی این متفکر استثنایی است.

چکیده ماشینی : چهره ها در اطراف ما هستند و اساساً هم تجربه روزمره و هم درک ما از مردم را شکل می دهند. از دست دادن چهره به معنای بیگانگی و تجربه شرم است، مواجه شدن یعنی لذت بردن از زندگی کامل. در الهیات مانند بسیاری از رشته‌های دیگر، چهره‌ها، هم به‌عنوان پدیده‌های فیزیکی و هم نمادها، توجه انتقادی و قدردانی‌ای را که شایسته آن است، دریافت نکرده‌اند. این کتاب پیشگام به بررسی ماهیت چهره و چهره، چه انسانی و چه الهی می پردازد. پتیسون درباره‌ی این‌که چهره چیست، چقدر چهره در زندگی و روابط انسان‌ها اهمیت دارد و چگونه می‌توانیم چهره را هم به‌عنوان یک پدیده فیزیکی و هم به‌عنوان مجموعه‌ای از نمادها و استعاره‌های اجتماعی در مورد خود و بدن درک کنیم، بحث می‌کند. پتیسون با بررسی معنایی از لحاظ شمول و طرد شدن در جامعه بشری معاصر و چگونگی ارتباط آن با شرم، آشکار می‌کند که تجربه افرادی که با چهره‌ها مشکل دارند، در مورد جامعه، درک ما و واکنش‌های ما به مواجهه به ما چه می‌گوید. پتیسون با کاوش در این حوزه فراگیر و در عین حال نادیده گرفته شده هم از تجربه انسان معاصر و هم از سنت الهیات مسیحی، توضیح می‌دهد که چگونه الهیات مسیحی چهره، هم انسانی و هم الهی را درک می‌کند، و بینش‌هایی که ممکن است برای درک صورت و صورت ارائه دهد. آیا خداوند به هیچ وجه صورت ظاهری قابل مشاهده دارد؟ اهمیت داشتن خدای رودررو یا بی چهره برای زندگی و عمل مسیحی چیست؟ اکنون رؤیای خدا به چه معناست؟ اگر می‌خواهیم با شرم و شرم را جدی بگیریم، و آن‌ها را به درستی در منظر قرار دهیم، ممکن است لازم باشد الهیات، اندیشه و عمل خود را تغییر دهیم - روش‌های تفکر خود را در مورد خدا و الهیات تغییر دهیم.

با توجه به گسترش نهادهایی که در جوامع دینی مأموریت نشر دین را بر عهده دارند، آگاهی دینی به مهم‌ترین جنبه‌ دین و دین‌داری بدل شده است. این مقاله با تمرکز بر روند تغییر آگاهی نشان می‌دهد که اکنون محدودیت‌ها و قیدهایی جدی پیش روی گسترش آگاهی دینی قرار دارد؛ به‎گونه‌ای که در اثر رشد علوم تجربی، آگاهی طبیعی یا علمی از جهان و انسان به رقیبی جدی برای آگاهیِ فراطبیعی یا دینی بدل شد. این تکثرِ آگاهی ویژگی‌های اساسی انسان همچون هویت، خود و عقلانیت را متحول ساخته است. در این‌صورت، پرسش این است که «چه سازوکارها و شیوه‌هایی برای ایجاد شرایط و ساختار “امکان”‌ آگاهی دینی وجود خواهد داشت؟» ایده‌ اصلی این مقاله آن است که در این شرایط تکثرِ آگاهی، آگاهی دینی با بازنگری در عقلانیت مدرن امکان‌پذیر است.

این جلد استدلال می‌کند که فلسفه خداباوری را نه باید به‌عنوان یک «صندلی راحتی»، بلکه بیشتر به‌عنوان تلاشی انتقادی برای نزدیک کردن فلسفه دین با علوم نوظهور دین در نظر گرفت. این متن با بررسی مسائل و استدلال های محوری در فلسفه دین از منظر پژوهش های طبیعت گرایانه جدید، به عقلانیت باور دینی می پردازد. سوال اصلی کتاب این است که آیا یافته‌های علوم شناختی دین (CSR) عقاید و باورهای دینی را جعل می‌کند یا تضعیف می‌کند. با توجه به CSR، این جلد قبل از ارائه یک ارزیابی مجدد از دیدگاه تعارض، یک بررسی پایدار و انتقادی از دیدگاه بی طرفی و ارتباط مثبت ارائه می دهد. متن استدلال می‌کند که هنگام بررسی دقیق این دیدگاه‌ها، توجه بسیار بیشتری باید به مقدمات هنجاری خاصی معطوف شود که به یافته‌های تجربی اجازه می‌دهد ارتباط معرفتی داشته باشند. یک ویژگی جدید، کاربرد نظری معرفت شناسی تحلیلی در فضیلت-معرفت شناسی برای این پرسش اصلی است که آیا مسئولیت اجتماعی اجتماعی با توجه به باور دینی تضعیف، حمایت می کند یا خنثی است. این کتاب برای دانشجویان و محققین سطح بالا در این زمینه جذاب است.

برای مشاهده فیلم گفتگو به آدرس زیر در آپارات مراجعه کنید: https://www.aparat.com/v/n2yZ0

ترجمه ماشینی : کسی که به مسائل دینی دیدگاه دارد، در مورد کسانی که دیدگاه های دیگر را تأیید می کنند، چه می تواند بگوید؟ در مورد ادیان دیگر چه باید بگویند؟ مثلا ممکن است برخی از اعتقادات آنها درست باشد؟ ما انسان ها در چه مرحله ای از رشد دینی خود قرار داریم؟ آیا از نظر دینی به بلوغ نزدیک شده‌ایم که بیشتر ایده‌ها و نوآوری‌های مهم دینی قبلاً ظاهر شده‌اند؟ یا آیا ما در تکامل دینی خود شروع می کنیم، به طوری که تحولات دینی تا به امروز صرفاً اولین تلاش های بی ادبانه یک گونه در دوران طفولیت مذهبی خود است؟