جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

دیدگاه اخلاقی آقای مطهری حاصل تفسیر خاصی است که ایشان از متون دینی مرتبط با اخلاق دارد و نظریه بزرگواری روح را می توان مفهوم محوری این دیدگاه دانست. بر اساس این تفسیر توصیه های اخلاقی در آیات و احادیث نه با محوریت وعده بهشت یا وعید دوزخ, بلکه بیش از هرچیز حول محور کرامت و عزت نفس شکل گرفته است. ایشان میان بزرگی و بزرگواری روح تمایز قائل می شود و دستیابی به هر یک را در گرو داشتن همت بلند, تلاش بسیار و تحمل سختی ها می داند. روح هایی که در مسیرهای مختلف از قبیل علم خواهی, ثروت اندوزی و جاه طلبی, همت بلندی دارند و هرگز از کوشش باز نمی ایستند, روح های بزرگ اند و روح هایی که این همت بلند را در مسیر فضائل اخلاقی دارند و روح خود را چنان بزرگ می دارند که از ایشان, جز کار نیک صادر نمی شود و بدی ها را موجب دنائت و پستی می دانند, روح های بزرگوارند. از نظر ایشان همه فضائل اخلاقی مطرح در آیات واحادیث را می توان به بزرگواری روح تحویل کرد و همه رذائل مطرح شده را می توان به پستی و دنائت روح برگرداند. هدف دراین مقاله تأمل در فهم و تفسیر دینی آقای مطهری از اخلاق و تلاش در جهت ارائه تصویری نظام مند از آن است.

ترجمه ماشینی: در ریشه‌های اخلاق زیستی مسیحی، تلاش پروفسور H. Tristram Engelhardt، جونیور برای یافتن زمینه تعیین‌کننده معنای وجود انسان و آگاهی از انتخاب اخلاقی مناسب را بررسی می‌کند. انگلهارت تأثیرگذارترین، قانع‌کننده‌ترین، اما منتقدترین صدای اخلاق زیستی در چندین دهه گذشته بوده است. مقالات این جلد شامل کمک های معرفت شناختی، روش شناختی و موضوعی به اخلاق زیستی، نظریه سیاسی و الهیات مسیحی است. هر کدام به بررسی تشخیص انگلهارت از بحران اجتماعی و فرهنگی معاصر می پردازند، و به دنبال درک اخلاقیات قاطعانه پس از مسیحیت و اغلب آشکارا ضد مسیحی هستند که بر اخلاق عمومی و سیاست سیاسی حاکم است. هر نویسنده به تحقیق شخصی و خستگی ناپذیر انگلهارت می پردازد تا پایه های اخلاقی نهایی را تضمین کند و همچنین پیامدهای کامل نتایج تحقیقات خود را بشناسد: اینکه اخلاق زیستی مسیحی از عقل انسانی سرچشمه نمی گیرد، بلکه از فرمان خدا سرچشمه می گیرد. این کتاب باید توسط متخصصان اخلاق زیستی، فیلسوفان، دانشمندان دینی، کارشناسان سیاست عمومی و معتقدان ارتدکس خوانده شود.

بررسی مفهوم عقل یکی از کلیدی ترین مسائل در نظام فکری طه عبدالرحمن به شمار می رود. عبدالرحمن هم در نقد مدرنیته ی غربی، هم در نظریه ی تاسیسی مدرنیته ی اسلامی و هم در نظریه ی اخلاقی خود به نحو مبسوطی به گزارش و نقد تعریف های ارائه شده از عقل و نیز به تعریف جدید خود از آن می پردازد.

ترجمه ماشینی: دین یکی از قدرتمندترین نیروهایی است که در طول تاریخ بشریت جریان دارد، و اگرچه اغلب به عنوان نیروی خیر معرفی می شود، اما تأثیر آن اغلب خشونت آمیز و تفرقه انگیز است. این اثر تحریک‌آمیز، تحقیقات پیشرفته‌ای را از روان‌شناسی تکاملی و شناختی گرد هم می‌آورد تا به خوانندگان کمک کند تا ساختار روان‌شناختی اخلاق مذهبی و منشأ خشونت مذهبی را درک کنند. رویکردی اساساً جدید را برای تحلیل دین به شیوه‌ای معرفی می‌کند که برای خوانندگان عمومی قابل دسترسی است. بینش‌های روان‌شناسی تکاملی و شناختی را برای یهودیت و مسیحیت و متون آنها به کار می‌گیرد تا به درک منشأ خشونت مذهبی کمک کند. استدلال می‌کند که خشونت مذهبی ریشه در روانشناسی اخلاقی دین استدلال بحث برانگیز خود را با اشاره به حملات تروریستی 11 سپتامبر و واکنش تروریست ها و رئیس جمهور به حملات نشان می دهد. راهکارهایی را برای شروع مقابله با جنبه های تفرقه افکن دین پیشنهاد می کند.درباره نقش دین و نقد دینی در جهان معاصر بحث می کند. برای موضعی بدبینانه نسبت به اقتدار اخلاقی دین استدلال می‌کند، در حالی که افراط و تفریط «آتئیست‌های جدید» را به دلیل ناکامی در قدردانی از کمک‌های اخلاقی دین مورد انتقاد قرار می‌دهد. جوایز افتخاری، 2010، محتوای جوایز نثر: فصل 1 تکامل اخلاق (صفحات 9-42): فصل 2 تکامل ادیان اخلاقی (صفحات 43-71): فصل 3 اخلاق دینی تکاملی: یهودیت (صفحات 72-103): فصل 4 اخلاق دینی تکاملی: مسیحیت (صفحات 104-143): فصل 5 دین، خشونت، و ذهن تکامل یافته (صفحات 144-179): فصل 6 دین در حال تکامل (صفحات 180-219):

ترجمه ماشینی: این کتاب به طور انتقادی با شکست اعتماد معاصر بین جوامع مسلمان و غیر مسلمان در غرب درگیر است. این استدلال می‌کند که بحران اعتماد در حال حاضر روابط بین‌فرهنگی را مختل می‌کند و مانع مشارکت کامل در شهروندی و جامعه مدنی برای کسانی می‌شود که طعمه سوء ظن دولت و هموطنانشان می‌شوند. این بحران اعتماد چالشی برای کثرت جوامع مدرن است که در آن هویت‌های مذهبی خواستار به رسمیت شناختن برابر و سازگاری سیاسی شده‌اند که به طور مداوم در سراسر اروپا اعطا نمی‌شود، به‌ویژه در کشورهایی که خود را سکولار می‌دانند یا فرهنگ اسلامی را به عنوان فرهنگ اسلامی در نظر می‌گیرند. بیگانه. این حجم از مقالات بین رشته‌ای توسط محققان برجسته موضوع اعتماد و چندفرهنگ‌گرایی را در طیفی از دیدگاه‌ها بررسی می‌کند و از بینش‌هایی از علوم سیاسی، جامعه‌شناسی، ادبیات، قوم‌نگاری و مطالعات فرهنگی استفاده می‌کند. این یک پاسخ انتقادی فوری به زمینه های چالش برانگیز چندفرهنگی برای مسلمانان در اروپا و ایالات متحده آمریکا ارائه می دهد. در مجموع، مشارکت‌ها نشان می‌دهند که نهادینه‌سازی چندفرهنگ‌گرایی به‌عنوان وسیله‌ای تحت رهبری دولت برای تساهل و ادغام، مستلزم نوع خاصی از «عملکرد» قابل اعتماد از سوی گروه‌های اقلیت، به‌ویژه مسلمانان است. حتی زمانی که این عملکرد در راه است، گفتمان‌های موجود در مورد یکپارچگی و الگوهای زیربنایی بی‌اعتمادی می‌تواند از یک سو به بیگانگی مسلمانان و از سوی دیگر به افزایش اسلام‌هراسی کمک کند.

ترجمه ماشینی: خدای آپوفاتیک الهیات منفی، خدای برگزیده فیلسوفان دینی است. خدایی که دور، جدا از هم است و به سختی می تواند مورد ستایش یا پرستش قرار گیرد، هرچند ممکن است موضوع شگفتی باشد. این از نظر پیامبران خدا نیست. با این حال، به تصویر کشیدن خدا در سنت های خداباورانه همواره با انسان گرایی همراه بوده است. در این کتاب تلاش می‌کنم به این اتهام پاسخ دهم و توضیح بدهم که متکلمان مسلمان اطهری (مقدس‌گرا) چه اعتقادی به صفات الهی دارند و چرا؟ باورمان را از کجا می گیریم؟ جایگاه معرفتی ما نقش گزارش های صادقانه نقش عقل. مکان کلام: عقل به عنوان ابزار تفاهم و زره دفاع. سنخ شناسی مواضع اسلامی در صفات خداوند. ما به چه چیزی اعتقاد داریم؟ چرا به تأیید آمودال اعتقاد داریم و چرا؟ آیا ما معتقدیم که مهم است؟ استدلال های ضد چیست؟ گزارش از سلف; تعارض با عقل؛ کامل تغییر نمی کند. خدای مرکب و تقسیم پذیری. آنتروپومرفیسم و ​​جذب. نتیجه گیری: از نظر هستی شناسی، هیچ موجود موجودی فاقد ماهیت و صفت است. از نظر اسمی، خدای آپوفاتیک وجود ندارد، و از نظر پدیداری، نمی توان آن را حس کرد یا نسبت داد، چه رسد به دوست داشتن و پرستش. در خاتمه این کار، توصیه های من به این شرح است: • برای اینکه مستحق هدایت الهی باشیم، باید نیت خود را با تقدیم واقعی به خدا خالص کنیم. همچنین باید دائماً فطره خود را اصلاح کنیم و آن را از بیماری های تعصب (حوا)، غرض باطنی (اغراض)، تقلید کورکورانه (تقلید)، عادت (عده) و حدس (غرث) شفا دهیم. این تنها از طریق کار روحانی و غوطه ور شدن در مکاشفه که توسط جامعه اول درک و اجرا شده است، انجام می شود. ما نباید دستور الهی را تابع کنوانسیون های فکری یا اجتماعی رایج کنیم یا پیوندهای بیگانه و گفتمان های خارجی را به سیستم هرمنوتیکی خود پیوند بزنیم. ما باید اعتقاد خود را به برتری معرفتی و خودکفایی وحی به عنوان منبع نهایی حقیقت در مورد غیب تأیید کنیم. این هرگز ما را ملزم نمی کند که منصب عقل را به چالش بکشیم یا ارزش آن را در درک وحی و دفاع از آموزه های آن کم کنیم. اعتقاد ما به خدا باید ریشه در تبرئه او از همه کاستی‌ها و بی‌قیاس بودن مطلق او (تنزیه) و تصدیق اصالت او در صفات او باشد که با آن خود و رسولش او را توصیف کرده است. در تصدیق صفات الهی، هرگز نباید به اصطلاح «همراهان» را بپذیریم. استنباط از عالم شهادت درباره عالم غیب هم غیر عقلانی است و هم خطرناک. ما باید به ائمه این دین، فارغ از موافقت و مخالفت خود، احترام بگذاریم. هنگامی که مجبور به مخالفت هستیم، باید به کسانی که عمر خود را صرف خدمت به خدا و آرمان او کرده‌اند، محبت کنیم و احترام لازم را به آنها نشان دهیم. مردم باید از سردرگمی بحث های درون اسلامی بر سر عقیده در امان بمانند و اصول عقیده را آموزش دهند که به اندازه کافی حفاظ برای آنها فراهم کند. پس مردم باید از نظر روحی ارتقاء یابند تا بخواهند خدا را طلب کنند و رضایت او را جلب کنند. وقتی صحبت از صفات الهی به میان می‌آید، معلمان باید فهم خود را با تنزیه تدارک ببینند و قدرت بلاغی و غنای وحی را بدون ایرادات فکری در دل‌هایشان جاری کنند.