مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

چکیده ماشینی : دو سؤال در مورد مطالعات کلامی و فلسفی معاصر اغلب نادیده گرفته می شود: "آیا خدا نامتناهی است یا متناهی؟" و "این که بگوییم خدا نامتناهی است به چه معناست؟" در بی نهایت خدا، بندیکت پل گوکه و کریستین تپ دانشمندان برجسته را گرد هم می آورند تا در مورد بی نهایت بودن خدا از دیدگاه های فلسفی و الهیاتی بحث کنند. هر مشارکت کننده با به کارگیری روش های الهیات تحلیلی و فلسفه تحلیلی به جنبه خاصی از بی نهایت بودن خداوند می پردازد. مقالات بخش اول به بررسی مسائل تاریخی از منظری نظام مند می پردازد. مشارکت کنندگان بر روی پدران کاپادوکیه، توماس آکویناس، لایبنیتس، کانت، هگل، بولزانو و کانتور تمرکز دارند. بخش دوم به مسائل خاصی مربوط به رابطه بین نامتناهی خداوند و هم متناهی بودن جهان و هم صفات کلاسیک خداوند می پردازد: ابدیت، بساطت، همه جا حضور، قدرت مطلق، دانای مطلق و کمال اخلاقی. کتاب‌هایی وجود دارند که به مفهوم بی‌نهایتی در ریاضیات و در فلسفه عمومی می‌پردازند، اما هیچ متن واحدی بهترین فیلسوفان تحلیلی و متکلمان را گرد هم نمی‌آورد که به جنبه‌های مختلف بی‌نهایتی خداوند و مسائل مرتبط با آن می‌پردازند. این کتاب دانشجویان و دانش پژوهان را در زمینه فلسفه دین، الهیات و متافیزیک مورد توجه قرار خواهد داد.

چکیده ماشینی : مفهوم مشیت در زندگی و الهیات کلیسا نهفته است. کاربردهای آن در درک سیاست، طبیعت و داستان های زندگی فردی مکرر و متنوع است. مشابهت ها را می توان در ادیان دیگر تشخیص داد. در این جلد، دیوید فرگوسن توسعه ایده های مشیتی را در دوره های متوالی در تاریخ کلیسا دنبال می کند. اینها عبارتند از تصاحب اولیه ایده های رواقی و افلاطونی، تدوین مشیت در قرون وسطی، پیش زمینه آن در الهیات اصلاح شده، و کاربردهای سکولار آن در دوران مدرن. پاسخ به زلزله لیسبون (1755) یک مطالعه موردی آموزنده ارائه می دهد. اگرچه اعتماد به مشیت الهی پس از سال 1914 متزلزل شد، چندین مدل در طول قرن بیستم پیشرفت کردند. فرگوسن با تکیه بر این تنوع رویکردها، روایتی تنبیه شده اما سازنده برای کلیسای معاصر ارائه می دهد. او با استدلال برای رویکرد چند صدایی، قصد دارد مشیت را در هر سه اصل دین توزیع کند.

چکیده ماشینی : استیون جی. دوبی آموزه سادگی الهی را بررسی می کند. این بحث حول محور سه ویژگی متمایز است: پایه‌گذاری در تفسیر کتاب مقدس، استفاده از توماس آکویناس و ارتدوکس اصلاح‌شده. و نوشته های متکلمان نظام مند و فلسفی مدرن. دوبی تاریخ کلی آموزه مسیحی سادگی الهی را ترسیم می کند و ویژگی های روش شناختی و محتوای اساسی گزارش جزمی را مورد بحث قرار می دهد. او ادعاهای آموزه سادگی الهی را با نشان دادن اینکه آنها در گزارش کتاب مقدس خدا مستلزم و مستلزم هستند، اثبات می کند. دوبی به این نکته توجه می کند که چگونه سادگی از تکینگی و آسانی خداوند و نیز چگونه از تغییر ناپذیری و نامتناهی خداوند و آموزه مسیحی خلقت استنباط می شود. بحث با پاسخ به ایرادات عمده به سادگی خاتمه می یابد، یعنی این که این آموزه به کثرت صفات الهی توجه نمی کند و آزادی خداوند را در آفرینش جهان و عمل به ما ریشه کن می کند. و اینکه با تمایزات شخصی که باید در آموزه تثلیث قائل شوند، همخوانی ندارد.

ترجمه ماشینی: توانایی ما برای صحبت در مورد عمل خدا در جهان با درک ما از علیت پیوند نزدیکی دارد. با ظهور علم نیوتنی مدرن، مفهوم علیت محدود شد و بحث از فعل الهی در آن درک قراردادی محصور شد. به نظر می‌رسید که هیچ جایی برای خدا وجود ندارد که در جهان بدون دخالت در طبیعت و قوانین علمی که آن را توصیف می‌کند، عمل کند.

ترجمه ماشینی: متفکران دینی در سنت خداباوری مسیحی سعی کرده اند با ارائه یک تئودیسه، مشکل شر را حل کنند - اینکه چگونه یک خدای کاملاً خوب و قادر مطلق اجازه می دهد شر وجود داشته باشد. این کتاب سه تئودیسه سنتی و ایراداتی را که برانگیخته‌اند در نظر می‌گیرد: تئودیسه بهترین جهان‌های ممکن لایب‌نیتس، تئودیسه اختیاری، و تئودیسه از نوع ایرنیایی. همچنین متاتئودیس ها و تئودیسه های محدود را در نظر می گیرد. با این حال، این کتاب با ارائه و پرداختن رویکردهای دینی به شر که از طریق مسئله دینی شرارت با شر مقابله نمی کند، از تفکر دینی سنتی فاصله گرفته است. در میان سه رویکرد دینی که به شر ارائه شده است، رویکرد اعتقاد ایوب مانند است. چنین رویکردی تجسم پذیرفتن شر از سوی ایوب به عنوان آنچه خدا داده است، در بلاغت خود بیان شده است: "آیا ما از دست خدا خیر را دریافت کنیم و آیا شر را دریافت نکنیم؟" (ایوب 2.10). عناصر مختلف اعتقاد ایوب مانند که در درون برای رویکرد آن به شر مورد نیاز است به طور انتقادی مورد بررسی قرار می گیرند و مشاهده می شود که چگونه یک رویکرد ایوب مانند به شر نه به دنبال راه حلی برای مشکل شر است و نه نیاز به حل آن دارد. دو رویکرد دینی دیگر نسبت به شر، در مقابل مسئله شر، تلاش برای کاهش شر در دنیا و عمل به بخشش است که هر دو با یکدیگر سازگارند و با پذیرش ایوب مانند شرور، که می توان آنها را با هم ترکیب کرد. همچنین در این کتاب راز و احسان خداوند به آن پرداخته شده است. همراهی با هر تئودیسه راز است (به معنای دینی آن به عنوان چیزی که فراتر از درک بشر است)، و تجربه راز خیر خدا که در جهان و از طریق شر می درخشد، در باور ایوب مانند تجسم یافته است.

صفات الهی، تحلیلی جذاب از خدای یهودیت، مسیحیت و اسلام از منظر الهیات عقلانی.

خداباوری گشوده به ­عنوان رویکرد جدیدی در عرصۀ الهیات و فلسفة دین، نظریات و دیدگاه­هایی را مطرح کرده است که هم به لحاظ فلسفی و هم به لحاظ الهیاتی (کلامی) توجه بسیاری از اندیشمندان معاصر را به خود جلب کرده است. مدعای اصلی و اساسی حامیان این رویکرد این است که بسیاری از آموزه ­های رایج دربارۀ ذات و صفات خدا (و به­طور خاص صفاتی مانند علم پیشین خدا، تغییر‌ناپذیری، انفعال­ ناپذیری و بی­زمان­بودن خدا)، برگرفته از فلسفه­ های یونانی، به‌ویژه سنت نوافلاطونی هستند و تحت تأثیر آن‌ها قرار دارند و به همین دلیل، از مسیر اصلی خودشان که همان مسیر کتاب مقدس است، فاصله گرفته ­اند. بنابراین، برای زدودن انگاره­ های نادرست فلسفی از صفات حقیقی خدا در کتاب مقدس، بایستی بار دیگر آن‌ها را بازبینی و اصلاح ­کنیم. از آن‌‌جا که بنیان‌گذاران و مدافعان این مکتب مدعی هستند که نظریاتشان در سنت خداباوری و خداباوری سنتی ریشه دارد، با نگاهی تاریخی به این جنبش الهیاتی و بررسی مسیر پیدایش آن، صحت‌و سقم ادعای آن‌ها را ارزیابی می­ کنیم. برخی از الهی­دانان و فلاسفۀ دین معاصر، خداباوری گشوده را از انواع خداباوری سنتی قلمداد می­ کنند، برخی دیگر آن را انحرافی در سنت خداباوری و برخی نیز آن را نوعی مکتب ارتدادی و بدعت ­آمیز می­دانند که در سنت راست ­کیشی جایگاهی ندارد. به­هرحال، هرچند زمان زیادی از آغاز این جنبش نمی­ گذرد توانسته است نظرها را، چه موافق چه مخالف، به خود جلب کند؛ تعداد بسیار زیاد مکتوباتی که در تأیید یا ردّ این مکتب نگاشته شده است، شاهد این مدعاست. بنابراین، جا دارد ما نیز با استفاده از منابع بسیار غنی خود در سنت فلسفی‌ـ‌کلامی اسلام و با شناخت کاملی از این دیدگاه، وارد عرصۀ بحث­ های جدید در حوزۀ الهیات و فلسفة دین شویم.

ترجمه ماشینی: اگرچه فیلسوفان تا حد زیادی از آن غفلت کردند ، اما مفهوم وصف ناپذیری سنت عرفانی مسیحی است و تقریباً از اوایل قرن بیستم تقریباً در هر بحث فلسفی در مورد تجربه دینی بوده است. پس از مقدمه ای مختصر ، این مقاله مهمترین بحث های توصیف ناپذیری الهی را مورد بررسی قرار می دهد و مشاهده می کند که ادبیات دو مانع تقویت کننده متقابل در یک رویکرد منسجم از این مفهوم ارائه می دهد و این تصور را ایجاد می کند که تأمل فلسفی در مورد این موضوع به بن بست رسیده است. این مقاله به بررسی برخی از کارهای اخیر می پردازد که از منابع مفهومی پدیدارشناسی وجودی ، عمل گرایی و ویتگنشتاین متاخر استفاده می کند. این نشان می دهد که این اثر روایتی فلسفی جدید از وصف ناپذیری الهی را ممکن ساخته است که موانع را پشت سر می گذارد ، بر بن بست غلبه می کند و وصف ناپذیری الهی را بار دیگر گزینه ای زنده در فلسفه دین می سازد. مقاله با برخی نکات کوتاه در مورد اینکه چگونه این رویکرد جایگزین منعکس کننده روندهای اخیر در این رشته به طور کلی است و می تواند سهم ارزشمندی در پرسش های تحقیقاتی زنده در معرفت شناسی دین داشته باشد ، به پایان می رسد.