مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

این مقاله به ارزیابی دیدگاه‌های ایان باربور درباره نقش پارادایم‌ها و الگوها در شکل‌گیری و فهم دین پرداخته است. باربور با تکیه بر دیدگاه توماس کوهن درباره نقش پارادایم‌ها در نظریه‌های علمی نشان داده است که همان‌طور که مشاهدات تجربی ناب و خالص نداریم، تجربه دینی، داستان‌ها و شعائر دینی ناب و خالص نیز نداریم؛ زیرا همان‌طور که مشاهدات گران‌بار از نظریه‌های علمی‌اند و نظریه‌های علمی هم گران‌بار از پارادایم‌ها هستند، تجربه‌های دینی، داستان‌ها و شعائر دینی هم گران‌بار از باورهای دینی؛ و باورهای دینی هم گران‌بار از پارادایم‌های دینی‌اند. از سوی دیگر، وی معتقد است همان طور که الگوها در درون یک پارادایم در شکل‌گیری و فهم نظریه‌های علمی موثرند، در تکوین و فهم باورهای دینی نیز سهم اساسی دارند. در این مقاله ابتدا دیدگاه باربور توضیح داده شده، سپس در ارزیابی دیدگاه وی، نگاه پارادایمی به دین، توجه به نقش الگوها در دین و جنبه هرمنوتیکی از نقاط مثبت دیدگاه باربور شمرده شده و تلاش شده است تا از انتقاداتی مانند ناواقع‌گرایی و نسبیت‌گرایی نگاه پارادایمی و الگوها دفاع شود. اما به نظر می‌رسد که اولا تعریف دین به تجربه دینی، داستان‌ها و شعائر دینی نوعی تحویل دین شمرده می‌شود، ثانیا می‌توان بجای تعبیر «باورهای دینی» از نظریه‌های دینی استفاده کرد و نظریه‌های دینی را متناظر با نظریه‌های علمی دانست.

ترجمه ماشینی : این متن خوانندگان را با تعامل جذاب علم و دین آشنا می کند. این به طور خاص برای دانش آموزان در دوره های علوم و دین طراحی شده است که دانش قبلی در هر دو زمینه کمی دارند یا اصلاً دانش ندارند.

ترجمه ماشینی : ربع قرن گذشته شاهد انفجار علاقه به تاریخ علم و دین بوده است. اما اغلب محققانی که آن را می نویسند، توجه خود را تقریباً به طور انحصاری بر تجربه مسیحی متمرکز کرده اند، و تنها با اشاره گذرا به سایر سنت های علمی و ایمانی. در زمانی که جهل و سوء تفاهم مذهبی پیامدهای کشنده ای دارد، باید از چنین ولایت گرایی پرهیز کرد و در این تلاش پیشگام برای کشف روابط تاریخی آنچه که ما اکنون "علم" و "دین" می نامیم، نویسندگان از سنت های ابراهیمی فراتر رفته و به بررسی آن می پردازند. روشی که طبیعت در مناطقی مانند چین باستان، هند و آفریقای جنوب صحرا درک و دستکاری شده است. علم و دین در سراسر جهان همچنین مباحث معتبری را درباره علم در یهودیت، مسیحیت، و اسلام ارائه می دهد - و همچنین کاوشی در رابطه بین علم و از بین رفتن باورهای دینی. روایات موجود در این کتاب ارزش دیدگاه‌های متکثر و اهمیت مکان را برای ساخت و درک روابط علم و دین نشان می‌دهد.

ترجمه ماشینی : این متن جذاب که برای اولین بار در سال 1875 منتشر شد، نمونه اولیه اصلی تز تضاد است. این نظریه پیش‌فرض تعارض درونی علم و دین را بیان می‌کند و کهن الگوی یکی از جنبه‌های این بحث اواخر ویکتوریایی است. دراپر اظهار می دارد که علم به نقطه ای رسیده است که دیگر نمی توان تهدید آن را برای آموزه های سنتی نادیده گرفت و این تاریخ را به عنوان وسیله ای برای درک تعامل بین دین و علم و تقابل دائمی آنها ارائه می دهد. او نمونه هایی از این رابطه را پوشش می دهد، از خاستگاه مسیحیت گرفته تا بحران معاصر تقسیم کلیسا و جنگ پروس و اتریش، و همچنین به نوبه خود آنچه را که مسیحیت و علم برای تمدن مدرن انجام داده اند، بررسی می کند. بحث در مورد نقاط محوری تلاقی و تغییر در تاریخ علم و مسیحیت به این نتیجه می رسد که برای بقای دین باید واقعیت و عقل را بپذیرد.

ترجمه ماشینی : جدایی علم و دین در فرهنگ سکولار مدرن به راحتی می تواند این واقعیت را مبهم سازد که در اروپای قرن شانزدهم و هفدهم، ایده های مربوط به طبیعت ارتباط نزدیکی با ایده هایی در مورد خدا داشتند. خوانندگان این کتاب روایت‌های تازه و هیجان‌انگیزی از پدیده‌ای مشترک در علم و دین خواهند یافت: انحراف از باورهای ارتدکس. هترودوکسی چگونه اندازه گیری می شود؟ هترودوکسی علمی متفکران خاص چگونه ممکن است بر دیدگاه های مذهبی آنها تأثیر بگذارد؟ آیا هترودوکسی در دین زمینه ای برای هترودوکسی در علم ایجاد می کند؟ آیا ممکن است بین دیدگاه های هترودوکسی در هر دو حوزه همسانی وجود داشته باشد؟ قهرمانان اصلی مانند گالیله و نیوتن همراه با شخصیت‌های کمتر آشنا مورد بررسی مجدد قرار می‌گیرند تا غنای فوق‌العاده اندیشه علمی و دینی در دنیای پیشامدرن را آشکار کنند.

ترجمه ماشینی : این کتاب بیانیه‌ای است که مدت‌ها منتظر آن بودیم توسط یک فیلسوف تحلیلی برجسته، آلوین پلانتینگا، در مورد یکی از بزرگترین بحث‌های ما - سازگاری علم و دین. در بیست سال گذشته، صنعت کلبه کتاب‌هایی در این زمینه وجود داشته است، اما با اجماع کمی در حال ظهور است. پلانتینگا، به عنوان یک فیلسوف برتر و همچنین طرفدار عقلانیت باورهای دینی، سهم بی نظیری در این امر دارد. مضمون او در این کتاب کوتاه این است که تضاد علم و دین خداباور در واقع سطحی است و در سطحی عمیق تر با هم هماهنگ هستند. پلانتینگا به بررسی جایی که قرار است این تضاد وجود داشته باشد - تکامل، روانشناسی تکاملی، تجزیه و تحلیل کتاب مقدس، مطالعه علمی دین - و همچنین ادعاهای دن دنت، ریچارد داوکینز، و فیلیپ کیچر مبنی بر اینکه تکامل و باور خداباورانه نمی توانند با هم وجود داشته باشند را بررسی می کند. پلانتینگا این موضوع را مطرح می‌کند که استدلال‌های آن‌ها نه تنها قطعی نیست، بلکه به دلیل طبیعت‌گرایی روش‌شناختی مورد استفاده علم، تعارضات فرضی خود سطحی هستند. از سوی دیگر، علم واقعاً می‌تواند از آموزه‌های خداباوری حمایت کند و پلانتینگا از مفهوم «تنظیم دقیق» بیولوژیکی و کیهانی در حمایت از این ایده استفاده می‌کند. پلانتینگا استدلال می کند که ما ممکن است در مورد بحث در علم و دین به روشی جدید فکر کنیم -- به عنوان اشکال مختلف گفتمان که سعی می کند مردم را متقاعد کند تا از منظری به سؤالات نگاه کنند تا بتوانند متوجه شوند که چیزی درست است. به این ترتیب، همخوانی عمیق و عظیمی بین خداباوری و کار علمی وجود دارد.

ترجمه ماشینی : در سال 1884 مجموعه طولانی مدت سالانه سخنرانی های بمپتون در دانشگاه آکسفورد توسط فردریک تمپل، اسقف اکستر در آن زمان ارائه شد. او قبلاً یک اصلاح‌کننده برجسته آموزشی، مدیر مدرسه راگبی و کشیش ملکه ویکتوریا بود و بعداً به اسقف اعظم کانتربری رسید. این کتاب شامل سخنرانی‌های بمپتون او درباره روابط بین دین و علم است - شاید پرشورترین موضوع آن زمان. او تضاد ظاهری بین باورهای علمی و دینی را در موضوعات مختلفی از جمله اراده آزاد، دانش، تکامل و قدرت ماوراء طبیعی مورد بحث قرار می‌دهد، اما نتیجه می‌گیرد که علم و دین دشمن نیستند، بلکه همتا هستند و هیچ یک بدون دیگری کامل نیستند. سهم او در این زمینه در تاریخ و فلسفه علم اهمیتی پایدار دارد.