جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

چکیده ماشینی: ما در این مقاله سعی داریم به اهمیت جدل ارسطویی و جایگاه آن در اورگانون بپردازیم و این کار را از طریق بررسی فواید جدل که ارسطو در فصل دوم کتاب «مواضع» ارائه کرده، انجام دهیم. در درجه اول، جدل نوعی تمرین فکری است تا جدلی بتواند مهارت انجام مباحثات جدلی را به دست آورد. فایده دوم مناظره است که اجازه مباحثه و استدلال می‌دهد. در نهایت، جدل به آماده‌سازی برای علوم فلسفی کمک می‌کند. هدف ما از این مطالعه آن است که طبیعت استدلال‌های جدلی را نشان دهیم که تابع همان قواعد منطقی سخت‌گیرانه‌ای هستند که استدلال‌های برهانی به آن‌ها تابع‌اند. این استدلال‌ها محدود به بحث بین سوال‌کننده و پاسخ‌دهنده نیست، بلکه می‌توان از روش جدلی برای بررسی برخی مفاهیم فلسفی مانند وجود و جوهر نیز استفاده کرد.

چکیده ماشینی: هدف ما از این پژوهش روشن کردن مفهوم و تصور ارسطو از مکان و زمان است که از مهم‌ترین مفاهیم فیزیک کلاسیک و معاصر و از مهم‌ترین مسائل علمی یا فلسفی هستند. همچنین قصد داریم نقش ارسطو را در تفسیر آنها و تعیین ماهیتشان نشان دهیم. علاوه بر این، قصد داریم نوع تفسیر ارائه شده توسط او را توضیح دهیم و عوامل، دلایل و پیش‌زمینه‌هایی که پشت این تفسیر قرار دارند را ذکر کنیم و میزان موفقیت او در این زمینه را نشان دهیم.

چکیده ماشینی: لوکازیفتش تلاش کرد نظریه اندازه‌گیری ارسطویی را به‌روز کند، و این باعث شد موجی از رویکردها پیرامون خوانش او شکل بگیرد، چه موافق و چه مخالف، زیرا تلاش او بر اساس روش‌هایی بود که ارسطو به صراحت به کار می‌برد و به خاطر تفسیر او از بسیاری از مفاهیم مرتبط با آن (نظریه اندازه‌گیری) تا هدفی که می‌خواست به آن برسد یعنی آوردن نظریه اندازه‌گیری در قالبی مدرن که با قوانین منطق قضایا تعارض نداشته باشد، محقق شود. از منتقدان آن، منطق‌دانان آلمانی بودند، به‌ویژه کورت ایبنهاوس که تلاش پیشرو در این زمینه را انجام داد، زیرا روش او با استفاده از ابزارهای تحلیلی و زبان نمادین مدرن ویژگی داشت، اما بدون دور شدن از روح متن ارسطو. هدف این مقاله ارائه خلاصه‌ای از تفسیر او از طریق روشن کردن اساس‌هایی است که بر آن بنا کرده، و طبیعت حسابی که استفاده کرده و اینکه آیا واقعاً با نظریه اندازه‌گیری همسان بوده است یا نه؟

چکیده ماشینی: فرضیه اتر آرستوی تقریبا یکی از مهم‌ترین فرضیه‌هایی است که در محافل علمی جنجال زیادی ایجاد کرده و برای صدها سال نفوذ زیادی داشت و بین فیزیکدان‌ها هم جذابیت داشت و هم بیزاری‌انگیز بود؛ برخی آن را پذیرفتند و اساس باورهای علمی خود قرار دادند و برخی دیگر آن را رد کردند و وجودش را انکار کردند، در حالی که یونانیان باستان آن را به عنوان یک عنصر مهم در ساختار جهان می‌دیدند. در این مطالعه به این نتیجه رسیدیم که افلاطون مفهوم اتر را با دنیای طبیعی مرتبط کرده، در حالی که ارسطو آن را از طریق مفهوم جهان بررسی کرده است. برای انجام این پژوهش، از چندین مرحله استفاده شد تا مسئله تحقیق روشن شود و جوانب آن شناخته شود و همچنین مهم‌ترین ایستگاه‌هایی که هر دو فیلسوف به آن پرداخته‌اند بررسی شود.

چکیده ماشینی: افلاطون به مسائل هنر و زیبایی در گفت‌وگوهای متعدد علاقه داشت که هر کدام جنبه‌ای ادبی و زیبایی بالایی داشتند، چون او آن‌ها را به سبکی شاعرانه نوشت بدون اینکه از حکمت فلسفی که می‌خواست بررسی کند کوتاهی کند، حکمت فلسفی‌ای که با گرایشی عقلانی و ایده‌آل‌گرا نزدیک به تصوف مشخص می‌شود تا افلاطون هم شاعر، هم فیلسوف و هم هنرمند باشد. و البته دیدگاه زیبایی‌شناسانه افلاطون اهمیت زیادی دارد چون می‌توان آن را نقطه شروع فلسفه زیبایی‌شناسی دانست و اهمیتش هم در توانایی ارتباط دادن زیبایی با اخلاق و عشق که جوهر هنر واقعی است، و حتی بین زیبایی و وجود و حقیقت هم دیده می‌شود. از طرف دیگر، دیدگاه هنری ارسطو هم دست کمی از دیدگاه زیبایی‌شناسانه افلاطون ندارد، به دلیل تحلیل‌های نقادانه دقیقی که درباره همه جنبه‌های هنری به شکلی واقع‌گرایانه ارائه داده، دور از ایده‌آلیسم استادش افلاطون و گرایش شاعرانه‌اش در نوشتن. برای تکمیل این پژوهش، از مجموعه‌ای از روش‌های علمی استفاده شد تا مسئله تحقیق روشن شود و جنبه‌های آن درک شده و تلاش شود به آن پاسخ داده شود.

تفسیرهایی که در هرمنوتیک قرن بیستم از مفهوم فرونسیس ارسطویی، به خصوص در آثار گادامر، انجام شده است نشان دهندۀ ارتباطی معنادار میان این مفهوم و زیباشناسی است. درحالی که مراجعه به عبارت‌های ارسطو در اخلاق نیکوماخی شواهد روشنی برای پشتیبانی از این تفسیرها به دست نمی‌دهد. اینک بخشی از آثار ارسطو که دربردارندۀ نظریات وی درباب زیبایی و هنر بوده از دست رفته است و از آن جز اندکی در دست ما نیست، اما در اخلاق ارسطویی نشانه‌هایی وجود دارد که شاید بتوان با تکیه بر آن‌ها جایگاهی برای زیبایی در اخلاق ارسطو یافت. اگر این نشانه‌ها برای آشکار کردن ارتباطی زنده و مؤثر میان نظریۀ اخلاقی ارسطو و زیبایی قدرت کافی را داشته باشد، می‌توان گفت تفسیرهای هرمنوتیکی، به طور مشخص تفسیر گادامر، به شکلی روشن در سیاق عبارت‌های ارسطو جای می‌گیرد. بررسی شواهد متنی حاکی از آن است که این تفسیرها در نگاه اول از سیاق عبارت‌های ارسطو برنمی‌آید، اما در جهت خلاف چارچوب ارسطویی نیز قرار ندارد و نمی‌توان آن‌ها را منافی سنت متنی ارسطو قلمداد کرد. در حقیقت متون اخلاقی ارسطو در خصوص زیبایی منفعل و ساکت است و اثر مستقل او درباب زیبایی نیز در دست نیست. این تفسیرها با بهره‌گیری از خلائی که در متون ارسطو وجود دارد و تأکید کردن بر جنبه‌هایی در عبارت‌های ارسطو که در تفسیرهای پیشین خاموش مانده است راه خود را گشوده‌اند.

گرگور شولر، استاد بارنشستۀ فرهنگ و زبان عربی و نیز پژوهشگر مطالعات اسلامی در دانشگاه بازل سوییس، در مقالۀ حاضر با بررسی دیدگاه فارابی در باب شعر و تعریفی که وی از این فن به دست می‌دهد ضمن مقایسۀ آن با نظریۀ شعر ابن سینا، با عنایت به عناصر مهم آن چون تخییل، محاکات و مانند آنها نسبت این دیدگاه را با نظریۀ دین فارابی تبیین کرده و کارکرد این عناصر در بیانات دینی را توضیح می‌دهد. از این منظر، یعنی عنایت به فلسفۀ دین فارابی، آثاری چون کتاب الحروف، کتاب الشعر، رسالۀ القول فی التناسب و برخی آثار دیگر فارابی در کنار آثار عمدۀ وی و به‌ویژه کتاب آراء اهل المدینة الفاضلة اهمیتی خاص می‌یابند. از نظر شولر با توجه به این آثار می‌توان گفت فارابی بر آن است که تمایز ادیان از یکدیگر به تمایز محاکات آنها از مضامین حقیقی دین است. در این قلمرو قوۀ متخیّله اهمیتی سزاوار می‌یابد و مضامینی که عقل فعال به عقل انسان‏های خارق‌العاده عطا می‌کند از جانب همین قوه است که در هیئت انطباعات حسی، «محاکات» می‌شوند. از این رهگذر است که در فرایندی خاص، مکاشفات و تجربیات دینی حاصل می‌آیند. مقالۀ حاضر به سبب مضمون و محتوای ویژه‌ای که دارد، خود منبع آثار دیگری در این باب بوده است.