جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : علم منطق هگل کمتر از پدیدارشناسی روح او مورد توجه قرار گرفته است، اما خود هگل آن را بالاترین دستاورد فلسفی و ستون فقرات نظامش می دانست. کتاب حاضر بر این دشوارترین آثار منتشر شده هگل تمرکز دارد. Béatrice Longuenesse تحلیل دقیقی از موضوعات اصلی ارائه می دهد، از جمله بحث هایی در مورد معنای هگل از «منطق دیالکتیکی»، نقش و معنای «تضاد» در فلسفه هگل، و توجیه هگل برای این جمله تحریک آمیز که «آنچه بالفعل است، عقلانی است، عقلانی است بالفعل است». او هم بدهی هگل و هم واکنش جدلی او به کانت را بررسی می‌کند و با جزئیات فراوان نشان می‌دهد که چگونه طرح منطق «دیالکتیکی» او را تنها در پرتو ارتباط آن با منطق «استعلایی» کانت می‌توان درک کرد. این کتاب برای هر کسی که به فلسفه هگل و تأثیر آن بر بحث فلسفی معاصر علاقه دارد، جذاب خواهد بود.

ترجمه ماشینی : «ویلیام بریستو کتاب فوق‌العاده‌ای نوشته است که هم در مطالعه هگل و کانت و هم در بحث‌های کنونی مضامین هگلی و کانتی در معرفت‌شناسی سهم قابل توجهی دارد.»--پل فرانک، نتردام نقدهای فلسفی ویلیام اف. بریستو مطالعه اصیل و روشنگر پدیدارشناسی روح هگل بسیار تأثیرگذار، اما به شدت دشوار. هگل روش این اثر را «راهی از ناامیدی» توصیف می‌کند، به این معنا که خواننده‌ای که تحقیق آن را انجام می‌دهد باید از طریق آن تجربه از دست دادن خود را باز کند. در حالی که بُعد وجودی کار هگل اغلب یا نادیده گرفته شده یا به عنوان تزیینات عاشقانه در نظر گرفته شده است، بریستو استدلال می کند که این بُعد مرکزی به تلاش هگل برای تحقق یک جاه طلبی معرفت شناختی تعلق دارد. کانت با نقد عقل محض، مطالبه معرفتی جدیدی را در رابطه با معرفت عقلانی بیان کرد و روش جدیدی را برای پاسخگویی به این خواسته ارائه کرد. بریستو ایراد هگل به فلسفه انتقادی کانت را بازسازی می کند که بر اساس آن روش کانت برای برآوردن تقاضای معرفت شناختی نقد فلسفی، ذهنیت گرایی را پیش فرض می گیرد، یعنی محدود کردن دانش ما را به چیزهایی که صرفاً برای ما هستند، پیش فرض می گیرد. در حالی که هگل در نوشته‌های اولیه‌اش ینا، پروژه انتقادی کانت را به‌کلی بر این اساس رد می‌کند، او متوجه می‌شود که خواسته معرفت‌شناختی بیان شده در پروژه کانت باید برآورده شود. بریستو استدلال می کند که روش هگل در پدیدارشناسی روح به عنوان تلاش او برای پاسخگویی به تقاضای معرفت شناختی نقد کانتی بدون پیش فرض ذهنیت گرایی شکل می گیرد. کلید دگرگونی رویه انتقادی کانت توسط هگل، که به موجب آن باید از سوبژکتیویسم اجتناب شود، دقیقاً بعد وجودی یا خود دگرگونی نقد هگل است، یعنی گشودگی موضوع انتقادی برای دگرگون شدن از طریق رویه معرفتی.

ترجمه ماشینی : "خواندن هگل به اندازه کافی دشوار است که هر تلاشی برای فهمیدن او می تواند قدردانی علاقه مند به او را به همراه داشته باشد. کار چارلز تیلور به ویژه برای من در این زمینه مفید بوده است. بیزر در اینجا واضح ترین شرح از تعداد انگشت شماری از هگل را نوشته است. مضامین مشخصی که من (در مواجهه نسبتاً محدودم با ادبیات هگل) با آنها مواجه شده‌ام، نقطه قوت او قرار دادن هگل (و دیگر ایده‌آلیست‌های آلمانی) در بافت محیط فکری بی‌واسطه‌شان، از کانت تا بسیاری از کانتی‌های فراموش‌شده و پس از آن است. کانتی‌ها و ضدکانتی‌ها از طریق رمانتیک‌های آلمانی تا ایده‌آلیست‌ها. این بسیار آموزنده است، و او موفق می‌شود ارجاعات رمزگونه در آثار هگل به ایده‌های پیشینیان و معاصرانش را بشکند. هگل در حال حاضر از چه جنبه هایی مرتبط است -- در واقع، او برعکس عمل می کند و خواننده را در پایان کتابش با درک بسیار بهتری از نحوه انطباق هگل با تاریخ فکری رها می کند، اما متعجب است که چرا این دانش باید موضوع."

ترجمه ماشینی : اسلاوی ژیژک در فاصله کمتر از پنج سال و با انتشار چهار کتاب راهگشا، شهرت یکی از متفکران دستگیر کننده، بصیر و رسواکننده اخیر را به دست آورده است. شاید بیش از هر نویسنده دیگری، نوشته‌های او قانع‌کننده‌ترین شواهد موجود برای شناخت ژاک لاکان به‌عنوان فیلسوف برجسته عصر ما باشد. ژیژک در گام برداشتن با منفی، نقد معاصر ایدئولوژی را به چالش می کشد و با انجام این کار راه را برای درک جدیدی از تضاد اجتماعی، به ویژه طغیان های اخیر ناسیونالیسم و مبارزه قومی باز می کند. ژیژک می پرسد آیا ما محدود به جهان پست مدرنی هستیم که در آن حقیقت به تأثیر احتمالی اعمال گفتمانی گوناگون تقلیل می یابد و سوبژکتیویته ما از طریق انبوهی از مواضع ایدئولوژیک پراکنده می شود؟ پاسخ او خیر است و راه خروج، بازگشت به فلسفه است. این بازنگری به ایده آلیسم آلمانی به ژیژک اجازه می دهد تا نقد ایدئولوژی را به عنوان ابزاری برای افشای پویایی جامعه ما بازنگری کند، که یکی از جنبه های مهم آن بحث بر سر ناسیونالیسم است، به ویژه آن گونه که در بالکان گسترش یافته است - خانه ژیژک. او بحث در مورد ناسیونالیسم را وارد حوزه سیاست فرهنگی معاصر می کند و بن بست متمرکز بر ملی گرایی ها را همزمان با آرمان های فاشیستی و ضد استعماری می شکند. ژیژک به طرز تحریک آمیزی استدلال می کند که آنچه باعث تضاد ناسیونالیستی و قومیتی می شود، امتناع جمعی از لذت خودمان است. این اثر با استفاده از نمونه‌هایی از فرهنگ عامه و تئوری عالی برای روشن کردن یکدیگر - اپرا، فیلم نوآر، جهان‌شمولی سرمایه‌داری، بنیادگرایی مذهبی و قومی - گواهی می‌دهد که بسیار رادیکال‌تر از سوفیست‌های پست مدرن، کانت و هگل هم‌عصران ما هستند. .

ترجمه ماشینی : عناصر فلسفه حق هگل به طور گسترده ای به عنوان یکی از مهم ترین آثار در تاریخ فلسفه سیاسی شناخته می شود. به طور کلی توافق بر این است که هگل قصد داشت این اثر را به عنوان بخش مهمی از نظام بزرگتر فلسفه نظری او تفسیر کند. جایی که اختلاف نظر وجود دارد، در مورد ارتباط سیستم فلسفی بزرگتر هگل با درک فلسفه حق او است. این اولین کتابی است در این زمینه که نظام فلسفه نظری هگل را به عنوان مؤلفه مهمی از هر گونه درک قوی از فلسفه حق او جدی می گیرد. قبل از بحث در مورد ویژگی های مهم و مرتبط سیستم هگل، به ویژه ساختار منحصر به فرد استدلال های فلسفی او، تفاوت بین خوانش های «سیستماتیک» و «غیر سیستماتیک» از متن را مشخص می کند. بخش اعظم کتاب نتایج این خوانش سیستماتیک را با کاوش در چندین حوزه از فلسفه سیاسی هگل نشان می دهد: نظریه های او درباره مالکیت، مجازات، اخلاق، قانون، سلطنت، و جنگ. نشان داده شده است که با نگاهی فراتر از متن به نظام فلسفی بزرگتر هگل، می توانیم به درک بهتری از فلسفه حق هگل دست یابیم.

ترجمه ماشینی : این مجموعه آثار مهم اخیر فیلسوفان آلمانی در مورد شخصیت های اصلی سنت فلسفی آلمان را به زبان انگلیسی در دسترس قرار می دهد. این مجلدها دیدگاه‌هایی انتقادی درباره فیلسوفان با اهمیت زیادی برای جامعه فلسفی انگلیسی-آمریکایی ارائه می‌دهند - دیدگاه‌هایی که به جز تعداد انگشت شماری از نویسندگان فلسفه آلمان، عمدتاً نادیده گرفته شده‌اند. این مجموعه در ترجمه، بهترین دانش پژوهی زبان آلمانی پس از جنگ را در مورد فلسفه اجتماعی و سیاسی هگل، با تمرکز بر عناصر فلسفه حق، گرد هم می آورد.

ترجمه ماشینی : ابعاد دیالکتیک هگل اهمیت معرفت شناختی دیالکتیک هگلی را در وسیع ترین معنای آن بررسی می کند. در فلسفه مدرن، ایده آلیسم آلمانی، به ویژه هگل، گفته می شود که گام های نوآورانه قابل توجهی در بازتعریف معنا، دامنه و کاربرد دیالکتیک برداشته است. در واقع، این دیالکتیک است که هسته اصلی موضع هگل را تشکیل می دهد، با این حال این حوزه ای از اندیشه اوست که علی رغم افزایش علاقه به فلسفه هگل در سال های اخیر، به طور گسترده توسط ادبیات موجود نادیده گرفته شده است. این کتاب یک تیم بین‌المللی از مشارکت‌کنندگان متخصص را در یک بحث دیرینه درباره دیالکتیک هگل گرد هم می‌آورد. دوازده مقاله سفارشی ویژه به وظیفه معنا بخشیدن و استفاده از دیالکتیک هگل می پردازند که نه تنها به دلایل تاریخی و هرمنوتیکی، بلکه برای دلایل عمل گرا نیز اساسی است. پاسخ رضایت‌بخش به این چالش، این قدرت را دارد که میراث هگل را در بحث کنونی روشن کند. این مقالات دیالکتیک را در چارچوب ایده آلیسم آلمانی با روشنگری روشنی از مشکلاتی که دیالکتیک هگل برای حل آنها فراخوانده شده است قرار می دهد.