جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : جورج ویلهلم فردریش هگل به ندرت به عنوان شخصیت اصلی در تاریخ منطق در نظر گرفته شده است. دو متن او درباره منطق، که هر دو به نام علم منطق نامیده می شوند، هر دو به زبان غلیظ و مبهم هگل نوشته شده اند، اغلب بیشتر به عنوان آثار متافیزیک در نظر گرفته می شوند تا منطق. اما در این کتاب بسیار خواندنی، جان باربیج تلاش می‌کند تا علم منطق هگل را به عنوان منطق بازپس گیرد و دقیقاً در قلب اندیشه هگل قرار گیرد. باربیج نحوه حرکت هگل از مفهومی به مفهوم دیگر را در هر فصل از آثارش بررسی می کند و منشأ تلاش هگل برای «اندیشیدن از طریق روشی که اندیشه می اندیشد» را تا افلاطون، کانت و فیشته دنبال می کند. بربیج با ایجاد چارچوب تفکر منطقی هگل، نشان می دهد که چگونه هگل بقیه سیستم خود را سازماندهی کرد، از جمله فلسفه طبیعت، فلسفه روح و سخنرانی هایش در مورد تاریخ جهان، هنر، دین و فلسفه. بخش پایانی تفسیرهای انگلیسی زبان از منطق هگل از قرن نوزدهم تا بیستم را مورد بحث قرار می دهد. منطق «منطق» هگل بوربیج با توجه به علایق عمومی، تا حد امکان از استفاده از واژگان فنی هگل اجتناب می‌کند. این یک مقدمه عالی برای متنی است که در غیر این صورت بسیار دشوار است و اخیراً در یک ترجمه ایرانی منتشر شده است.

ترجمه ماشینی : این جلد به مطالعه تاریخ فلسفه هگل از زوایای مختلف می پردازد، در حالی که تمرکز بر «سخنرانی های تاریخ فلسفه» هگل برلین (1819-1831) است که برای دانشجویان ارائه شد و بعداً منتشر شد. سخنرانی ها اساساً به چیستی فلسفه می پردازند - به اصطلاح، فلسفه فلسفه. مشارکت کنندگان به بسیاری از موضوعات مهم و موضوعی می پردازند، از جمله: بحث درباره ایده کلی هگل از تاریخ فلسفه؛ برخورد او با فیلسوفان مختلف و دیدگاه های فلسفی از سنت تاریخی; و نقش سیستم فلسفی خود هگل به عنوان نقطه اوج در توسعه فلسفه از نظر تاریخی. این مجموعه منحصربه‌فرد تحلیل‌های دقیق و تحریک‌کننده‌ای را در زمینه‌ای از مطالعات ارائه می‌کند که تا کنون آنچنان که شایسته است مورد توجه قرار نگرفته است.

ترجمه ماشینی : جنبش آرمان‌گرای آمریکایی در سال 1858 در سنت لوئیس، میسوری آغاز شد و با پیوستن زنان و تأثیرگذاری بر توسعه آن، تأثیرگذارتر شد. سوزان الیزابت بلو به عنوان یک مربی و نظریه پرداز آموزشی که اولین برنامه مهدکودک عمومی را در آمریکا (1873-1884) پایه گذاری کرد، به خوبی شناخته شده بود. آنا سی. براکت یک نظریه پرداز فمینیست و آموزشی و اولین مدیر زن یک مدرسه متوسطه (مدرسه عادی سنت لوئیس، 1863-1863) بود. گریس سی بیب منتقد ادبی فمینیست و اولین رئیس زن در دانشگاه میسوری، کلمبیا (1878-1884) بود. ایده آلیسم آمریکایی در دهه 1880 با تأسیس مدرسه فلسفه کنکورد در ماساچوست شکل جدیدی به خود گرفت. الن ام میچل در این جنبش در سنت لوئیس و کنکورد شرکت کرد. او یکی از اولین زنانی بود که در یک کالج مشترک (دانشگاه دنور، 1890-1892) به تدریس فلسفه پرداخت. لوسیا ایمز مید، ماریتا کیز و الیزا ساندرلند در کنکورد به جنبش پیوستند. لوسیا ایمز مید در اوایل قرن بیستم یک نظریه‌پرداز صلح‌طلب اصلی شد. کیس و ساندرلند جزو اولین زنانی بودند که موفق به کسب مدرک دکترا شدند. در فلسفه (دانشگاه میشیگان، 1891، 1892). کیز در مورد نوع دوستی سیاسی نوشت و با میچل تمایز تدریس در یک موسسه آموزشی مختلط را به اشتراک گذاشت (کالج باتلر، 1896-1899). اینها اولین زنان آمریکایی بودند که به عنوان یک گروه وارد فلسفه شدند و آن سالها را بین فیلسوف دانشگاهی آماتور، فراحرفه ای و حرفه ای پل زدند. کتاب جدید دوروتی راجرز سرانجام به آنها توجهی را که شایسته آن هستند می دهد.