جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

هوسرل در پژوهش ششم از پژوهش‌های منطقی، دربارۀ «شهود مقولی» بحث کند. در شهود مقولی با اضافه‌ای فوق بر ادراکات حسی مواجه‌ایم که در مرحلۀ انتقال ادراک حسی به گزاره‌ای، محمولی بدان افزوده می‌شود. مسئلۀ مقالۀ حاضر، تبیین جایگاه شهود مقولی و نسبت آن با ادراک از نظرگاه هوسرل در پژوهش‌های منطقی اوست. ضرورت و اهمیت این مسئله آن اندازه است که می‌توان آن را شالوده و سنگ‌بنای پدیدارشناسی و هر نظریۀ شناخت آینده دانست و حتی هایدگر آن را یکی از چهار موضوع اصلی پدیدارشناسی هوسرل برمی‌شمرد. روند بحث با توضیح تفاوت «ادراک»، «شهود»، «ابژه» و «پُرشدگی» آغاز می‌شود. سپس با استفاده از روش تحلیلی- توصیفی رابطۀ شهود مقولی با عناصر مقولی تفکر، تقابل افعال بسیط و مقولی، مراحل افعال در شهود مقولی تألیفی، نقش مهم احساس در شهود مقولی و در کنار شهود مقولی تألیفیْ، شهود ایدتیک بررسی خواهد شد. یکی از دستاوردهای این نوشتار، شرح مراحل سه‌گانۀ شهودهای مقولی تألیفی است: ادراک بسیط ابتدایی از کل، ادراکات تقسیم‌کننده به اجزای کوچک‌تر، و التفات تألیفی مقولی بالفعل. نوآوری این نوشتار در این است که از نظر هوسرل ما همان‌طور که از ابژه‌های حسی شهود داریم، شهود عقلی و شهود مقولی نیز داریم.

ترجمه ماشینی : تعالی ایگو هم نشان دهنده ورود سارتر به پدیدارشناسی و هم اولین زیر سوال بردن ایده سوژه در فلسفه های کوگیتو است. سارتر با نشان دادن اینکه ایگو به عنوان یک توهم ضروری ساخته شده است، یک میدان استعلایی غیرانسانی شده را آزاد می کند، که از ایگو و روانی رها شده و توسط محیط اطرافش قطبی شده است. به همین دلیل است که مقاله او در مورد غرض ورزی مقدم بر این بازنشر انتقادی استعلایی است: این متن هستی و نیستی را آماده نمی کند، بلکه بازتعریف سارتر از خود، جهان و آگاهی را مهر می زند، که برگرفته از خوانش دقیق هوسرل است، اما علیه او نیز معطوف شده است. . سومین متن این جلد، خودآگاهی و خودشناسی، کنفرانسی که یافتن آن تقریباً غیرممکن شده است، جایی که بخش خوبی از هستی و نیستی در آن خلاصه شده است، هدف ضد انسانیت این نظریه جدید کوگیتو را عمیق تر می کند. آگاهی را در جهان می اندازد بدون اینکه هرگز آنها را آشتی دهد.

ترجمه ماشینی : منطق و فلسفه ریاضیات در اوایل هوسرل بر ده سال اول کار ادموند هوسرل، از انتشار فلسفه حساب (1891) تا بررسی های منطقی (1900/01) تمرکز دارد و هدف آن یافتن دقیق مکان اولیه اوست. کار در زمینه های منطق، فلسفه منطق و فلسفه ریاضیات. برخلاف اکثر پدیدارشناسان، نویسنده از خواندن آثار اولیه هوسرل به عنوان طرحی کم و بیش ناپخته از ادعاهایی که فقط در پدیدارشناسی بعدی او تثبیت شده است، خودداری می کند و برخلاف اکثر مورخان منطق، بر قدرت سیستماتیک و اصالت کار منطقی-ریاضی هوسرل تأکید می کند. . این کتاب تلاش می‌کند تا بحث بین هوسرل و آن دسته از فیلسوفان و ریاضی‌دانانی را بازسازی کند که به پیشرفت‌های جدید در منطق کمک کردند، مانند لایب‌نیتس، بولزانو، جبری‌شناسان منطقی (به‌ویژه بول و شرودر)، فرگه و هیلبرت و مکتب او. هم یک بررسی انتقادی جامع از برخی از آثار عمده تولید شده توسط هوسرل و مخالفانش در دهه آخر قرن نوزدهم و هم بازسازی رسمی بسیاری از متون از Nachlaß هوسرل را ارائه می دهد که هنوز موضوع بررسی سیستماتیک قرار نگرفته اند. این جلد برای محققانی که در تاریخ، و در فلسفه، منطق و ریاضیات، و به طور کلی تر، برای فیلسوفان تحلیلی و پدیدارشناسان با پیشینه منطق استاندارد کار می کنند، مورد توجه خاص قرار خواهد گرفت.

ترجمه ماشینی : اگر فلسفه واقعی ادموند هوسرل در دست‌نوشته‌های تحقیقاتی منتشرنشده‌اش نهفته است، آن‌طور که او استدلال می‌کند، در اینها - به جای «مقدمه‌ها» و مطالعات پراکنده‌ای که او در زمان حیاتش منتشر کرد - است که احتمالاً می‌توانیم نظام‌مندی از فلسفه او پیدا کنیم. این اثر مطالعه‌ای است دربارۀ طیف کامل نوشته‌های هوسرل با وظیفه‌ی ویژه‌ای که در آنجا ارائه یا ارائه‌های نظام‌مند مسئله‌ی پدیدارشناختی استعلایی را آشکار می‌کند. مطالعه سندمایر شامل مروری بر مجموع نوشته‌های هوسرل، ترجمه مکاتبات هوسرل با گئورگ میش، ترجمه پیش‌نویس طرح کلی «نظام فلسفه پدیدارشناختی» است که توسط هوسرل با همکاری دستیارش، یوگن فینک، تهیه شده است. تأثیر ویلهلم دیلتای بر فلسفه هوسرل را به دقت دنبال می کند.