جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: "گزیده ای از "تنقیحات" و "تفهیمات" به زبان اردو" «اسلام و ذهن سکولار مجموعه ای از مقالات مولانا سید ابوالاعلا مودودی است که در دهه های 1930 و 1940 نوشته است».

ترجمه ماشینی: اشتیاق به عدالت و حقیقت انگیزه چالش جسورانه بازنگری جنسیت در فلسفه دین است. این کتاب با کشف راه‌هایی که اسطوره‌های مردسالاری مسیحی از نظر تاریخی زنان را از تفکر و نوشتن ایده‌های خود باز می‌دارد و آنها را منع می‌کرده است، زمینه تازه‌ای برای بازبینی شیوه‌های معرفتی فیلسوفان فراهم می‌کند. پاملا سو اندرسون هم به دنبال کشف رشته‌های برجسته در جنسیت‌بندی فلسفه دین آنگونه که انجام می‌شود و هم به دنبال بازنگری جنسیت برای فلسفه امروزی است. ادله ای که فیلسوفان دین معاصر درباره صفات انسانی و الهی اقامه می کنند، از نظر معرفتی جای دارند. با این حال انگیزه تشخیص این موقعیت باید ناشی از توجه به عدالت باشد. این کتاب دیدگاه های ارزشمند جدیدی را در مورد آگاهی روزافزون فیلسوف از موقعیت خود، در مورد جنسیت (اغلب ناخواسته) که به خدا داده می شود، و غیرقابل توصیف ارائه می دهد. هم فلسفه تحلیلی و هم فلسفه قاره ای، نقش همچنان حیاتی عقل در این زمینه، اهداف فلسفه دین فمینیستی، نقش زیبایی و عدالت، بینش عشق و عقل، و جنسیتی که فلسفه دین را به روی تنوع می گشاید.

ترجمه ماشینی : در پایان نامه خود، خواهان ارزیابی مجدد زلمان شاختر-شالومی (1924-2014)، یکی از نمایندگان تأثیرگذار یهودیت عصر جدید و یک شخصیت برجسته در یهودیت آمریکایی هستم. من با پیشنهاد منبع مهم و در عین حال نادیده گرفته شده الهیات او، درک دقیق تری از تبارشناسی فکری یهودیت عصر جدید شاختر-شالومی در آمریکای شمالی پیشنهاد می کنم و توجه را به این احتمال جلب می کنم که او ریشه های عمیق فلسفی و تاریخی در عقل گرایی آلمانی-یهودی دارد. با استناد به شواهد تاریخی، متنی و فلسفی که تا به حال به آن توجه نشده بود، پیشنهاد می‌کنم که عناصر کلیدی تفکر دینی به ظاهر ضدعقلانی و عرفانی شاختر-شالومی را می‌توان از کار یکی از خردگرایان تجدد یهودی سرچشمه گرفت، و خلاقانه آن را دوباره تصور کرد: فیلسوف آلمانی-یهودی هرمان کوهن (1842-1918). من استدلال می‌کنم که ایده مسیحایی که از «دین عقل» کوهن به ارث رسیده است، ممکن است به‌عنوان پایه‌ای اصلی برای آنچه من «سیاست مسیحایی» شاختر-شالومی می‌نامم عمل کند.

ترجمه ماشینی: از زمان افول تدریجی خود در اواخر قرن بیستم، دین به آگاهی عمومی بازگردانده شده است، به ویژه با اعمال خشونت آمیز، افراط گرایی و اشکال مختلف بنیادگرایی. تینا بیتی استدلال می کند که تهدید تعصب مذهبی با یک تعصب سکولار نه کمتر خشن و جاهل که طبقات روشنفکر را در بر گرفته است منعکس شده است. کاهن اعظم آن ریچارد داوکینز، نویسنده «هذیان خدا» است، اما شاگردان و شرکای آن شامل صاحب نظران و مفسران مهمی مانند A C Grayling و Christopher Hitchens، روزنامه نگار پولی Toynbee و رمان نویسان Martin Amis و Ian McEwan هستند. «آتئیست‌های جدید» خواستار گفت‌وگوی منطقی‌تر و خلاقانه‌تر بین مؤمنان و بی‌ایمانان درباره سؤالاتی است که عمیقاً بر زندگی همه ما تأثیر می‌گذارد و هر خواننده روشن‌فکر، مؤمن یا غیر مؤمنی را مجذوب خود می‌کند.

چکیده ماشینی : چرا دنیای ما قابل درک است؟ این سوال آنقدر پیش پا افتاده به نظر می رسد که کمتر کسی جرات پرسیدن آن را داشته است. در این کتاب به بررسی ریشه های عمیق رمز و راز عقلانیت می پردازیم. تحقیق در مورد عقلانیت جهان بیش از دو هزار سال و نیم پیش آغاز شد، زمانی که چند انسان شجاع سعی کردند جهان را تنها با کمک عقل درک کنند و بافت آرامش بخش اسطوره و افسانه را رد کردند. پس از بسیاری از ماجراهای فلسفی و الهیاتی، مفهوم یونانی عقلانیت پایه های یک شیوه تفکر انقلابی را بنا نهاد: روش علمی، که جهان را متحول کرد. اما با نگاهی به جدیدترین ثمرات عقلانیت جهان - نظریه نسبیت، مکانیک کوانتومی، وحدت فیزیک، گرانش کوانتومی - این سوال مطرح می شود: حدود روش علمی چیست؟ اصل اصلی عقلانیت این است که تا زمانی که به همه چیز پاسخ داده نشده است، هرگز از پرسیدن سوال دست نکشید... "جهان قابل درک کتابی متفکرانه از دو نویسنده است که در فیزیک و نجوم و همچنین در الهیات تخصص حرفه ای دارند. آنها به طور استثنایی از تاریخچه رابطه علم و الهیات آگاه هستند و در طول بحث خود احترام تجربی را حفظ می کنند. شواهد و تقدیم به عقلانیت. حتی با وجود اینکه من با همه نتایج آنها در مورد مسائل بسیار پیچیده موافق نیستم، من تحت تأثیر عادلانه بودن استدلال آنها هستم.

ترجمه ماشینی : ارزش تعهد عمومی کانت در نوشته هایش در مورد دین تردید ناپذیر است. در اینجا او را می‌بینیم که تلاش شایسته‌ای برای جدا کردن صورت دین از جوهر آن، عنصر گذرا در آن از موجود انجام می‌دهد. اگرچه امروز راه حل او برای این مشکل را باید بسیار رضایت بخش ارزیابی کرد، و اگرچه او اغلب آنچه را که به نظر می رسد در اصل دین است غیرضروری یا مضر می داند، کانت در همراهی با دئیست های انگلیسی، حداقل بر این نکته تاکید می کند که مهم است. ایده ای که می توان در یک دین بین عناصر ضروری و غیر ضروری تمایز قائل شد. تحلیل او از شکل کلیسایی مسیحیت، آن گونه که او می بیند، علاوه بر این، با تأکیدی که به طور قابل توجهی با مواضع دین پرستانه هماهنگ است، بر دیدگاه های مذهبی خاصی که ارزش بی شک دارند، نتیجه می دهد. کانت در اعتراض به تمام اقتدارات بیرونی در قلمرو اعتقادات دینی، تقبیح هر گونه لب گویی به عنوان جایگزینی برای اطاعت درونی، و تأکید بر جنبه عملی دین، «دین زندگی خوب» را نه تنها ثابت می کند. اخلاص کامل خود را - او همچنین از این طریق خود را با صف طولانی اصلاح طلبان که برای سلامت معنوی هر جامعه دینی ضروری است، شناسایی می کند.

ترجمه ماشینی : از زمان روشنگری، این یک سؤال واقعی شده است که آیا اعتقاد به خدای سنت توحیدی اخلاقی از نظر فکری قابل دفاع است یا از نظر اخلاقی ضروری است. اغلب گفته می‌شود که پیشرفت‌های اخیر در تفکر علمی و عقلانی، بسیاری از سنت‌های توحیدی را به شکلی شرم‌آور، خارق‌العاده و اگر نگوییم کاملاً نادرست و نامنسجم، به سختی قابل باور است. در این پایان نامه، به اعتقاد مسیحی، چندین دفاع از عقلانیت در دنیای مدرن بررسی می‌شود که با ایمان گرایی آغاز می‌شود که در واقع معتقد است مسیحیت عقلانی نیست و از این رو نمی‌توان آن را به غیرعقلانی بودن محکوم کرد. در نوشته های متفکران ارتدوکس و نو ارتدوکس، ایرادات فلسفی و کلامی بر استفاده از عقل در تعیین جایگاه واقعی و محتوای مناسب الهیات وجود دارد. من استدلال می کنم که ادعاهای دین مسیحی نمی تواند از بررسی عقلانی فرار کند و الهیات مسیحی یک رشته مستقل نیست. یکی از دغدغه های مهم اندیشه مسیحی قرن بیستم، تلاش برای شناسایی جوهر ایمان از طریق جداسازی عناصر مرکزی یا اساسی از عناصر خارجی یا پیرامونی بوده است. چندین موضع فلسفی مدرن در مورد وضعیت باور دینی مسیحی این ادعا را در بر می گیرد که آنچه برای ایمان مسیحی ضروری است، علی رغم نقد سکولار، دست نخورده باقی می ماند. من سه موقعیت از این قبیل را در این پایان نامه بررسی می کنم. از این تعداد، دو مورد از آنها به اختصار بررسی می شود. هر دو به دلایل مختلف به این دلیل که به طرق مختلف، هر دو در حفظ خصلت گزاره ای باور دینی شکست خورده اند، برچسب «تقلیل گرای» داده شده اند. من چیزهای جدیدی برای گفتن در مورد آنها ندارم و بحث من در مورد آنها، در نتیجه، ظاهری است. با این حال، در حین بررسی آنها، استدلال می‌کنم که سنت خداباوری مسیحی برای سکولاریزاسیون مسیحیت تقلیدهای قابل شناسایی تعیین می‌کند و این که برای الهیات مسیحی اهمیت هنجاری دارد. سومین موضعی است که من به آن برچسب «تجدیدنظر طلبی الهیاتی» می زنم و این موضوع به طور مفصل مورد بررسی قرار می گیرد. این موضعی است که در میان متفکران دینی سکولار شده که تقلیل گرایی الهیاتی را رد می کنند، رایج است. رویزیونیست های الهیاتی استقلال عقل سکولار را تایید می کنند. به گفته ما، در صورت لزوم، در صورت لزوم، در مواجهه با چالش های فلسفی علمی و عقلانی فعلی، ادعاهای دینی باید کاهش یابد. ادعا می کنند که رویزیونیسم الهیات موضعی عمیقاً مشکل ساز است که نمی تواند دفاع کافی از عقلانیت اعتقاد مسیحی در عصر سکولاریزه ما ارائه دهد.

نقش عقل، در فهم آموزه‌های دینی موضوعی است که، از دیرباز مورد توجه دین باوران، بوده و پیرامون آن بحث های فراوانی شده است. البته عقل به عنوان ابزار فهم مورد اتفاق همه اندیشمندان می‌باشد، لکن اختلاف بین دو گروه از اندیشمندان دراین موضوع است که، تا چه اندازه می توانیم عقل را، به عنوان یک منبع معرفتی، در محور آموزه‌های دینی به رسمیت بشناسیم، در این میان دو عالم برجسته حوزه معرفتی، یعنی ملاصدرا و میرزا مهدی اصفهانی، نظریه های متفاوتی ارائه کرده‌اند. ملاصدرا سخت مدافع عقل است و نقش آن را در تقویت دین بارز و آشکار می بیند و در بسیاری از آثارش، عقل و نقل را هماهنگ می داند، اما در مقابل این تفکر، میرزا مهدی اصفهانی پایه‌های عقل را در کنار نقل، سست و لنگ می‌داند. این پایان ‌نامه با روش تحلیلی و توصیفی و مراجعه به منابع کتابخانه‌ای و سایت های معتبر علمی به نتایج زیر رسیده‌ است، عقل در نظرگاه صدرا، از جایگاه بلندی برخوردار است و مهمترین بحث‌های ایشان در مساله عقل، در چند نکته است. اولاً؛ عقل قوه قدسیه نفسانی است که محصول آن برهان و یقین است. ثانیاً؛ عقل به دو قسم نظری و عملی تقسیم می‌شود که از این دو قسم، بیشترین سهم برای عقل نظری میباشد. صدرا با شمارش مراتب عقل نظری، معتقد است نفس ناطقه از عقل هیولانی تا مرحله عقل بالفعل، کمالات علمی را طی می‌کند و توانایی درک بسیاری از امور عقلی و غیر عقلی را دارد. مرتبه عقل بالفعل، جو هر عقل نوری، است که اشیاء در آن منعکس شده و حضور می‌یابند. برای عقل عملی نیز مراتب، قائل می‌شود و کمال عقل عملی را در پاکی و تنزّه از شرور و بدی‌ها و تجرد از تمایلات جسمانی، می داند. ثالثا؛ مهمترین تکیه صدرا، اتصال عقل نظر، به عقل فعال است. رابعا؛ محدوده شناخت و ادراک، مشخص است. صدرا مراتب وجود را سه مرتبه می داند و عقل را از شناخت دو مرتبه عاجز، می داند. یکی مرتبه هیولانی که، فی نفسه ضعیف و جوهر خسیس، است و دیگری ذات واجب، موجودی که در غایت کمال است. لذا عقل حدود خاصی دارد و از آن تجاوز نمی‌کند. خامسا؛ با ابداع براهین متعدد، خصوصاً برهان صدیقین در مقام اثبات ذات و صفات و لوازم توحید برآمده، از جمله معاد و نبوت و ضرورت نبوت را با عقل نظری تبیین می‌کند. سادسا؛ صدرا اولین کسی است که توانست بر اساس مبانی حکمت متعالیه، معاد جسمانی را تبیین عقلانی نماید و معتقد است، بدن تحت تدبیر نفس قرار دارد و در آخرت مستحق عذاب و پاداش می شود. سابعا؛ بر اساس مبانی فلسفی خود، از جمله تشکیک در وجود، حرکت جوهری، اتحاد عاقل و معقول، به تبیین حقیقت و ضرورت نبوت می‌پردازد. از دیدگاه او، نبیّ، انسانی است که با گذر از مرحله حسّ، خیال و عقل، به بالاترین مرتبه عقل نظری و عملی رسیده و نفس نبیّ با صورت معقول و عقل فعال، متحد می‌شود و این مقام نبوت است. در مقابل این تفکر، میرزا مهدی اصفهانی و جریان موسوم به مکتب تفکیک است که، برای تبیین معارف الهی و نحوه نیل به آن، استفاده از برهان را حجاب اصلی وصول به عمق معارف دین می دانند. نکات قابل ذکر در این بخش، این است که دیدگاه ایشان مشابه اندیشه اخباریگری، است و می‌گوید هر یقینی ارزش معرفتی ندارد و اینکه عقل در علوم الهی نوری خارج از ذات انسان است که پس از دوران طفولیت واجد آن می‌شود، و ظهور ذاتی دارد و حسن و قبح افعال، با آن آشکار می شود، از نظر او صرفاً عقل عملی داریم، نه عقل نظری، به عبارت دیگر ایشان کارکرد عقل را، در خوبی ها و بدی ها، بایدها و نبایدها می داند. محصول معرفت فطری مکتب تفکیک، در تقابل با معرفت عقلی، است که برای وصول به آن، فرد باید از تمام استدلالات عقلی جدا بشود و شخص به توسط معرفت فطری به گونه ای روشن، به وجود خداوند، اقرار می کند، بدون این‌که نیاز به براهین پیچیده، باشد. زیربنای این مکتب در اثبات و تبیین ذات واجب و صفات و اسماء الهی، حجیت عقل فطری، است که از آن به نور عقل، هم تعبیر شده است. در بخش نبوت و ضرورت آن، میرزا معتقد است، استماع دعوت نبی به حکم عقل فطری، ضرورت دارد و با بهره‌گیری از تعالیم وحیانی، تصریح می‌کند که رسول خدا به خود خدا، شناخته می‌شود و خداوند با تذکار به معروف فطری بندگان، برصدق رسولانش گواهی می‌دهد.