جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

در عصر حاضر، بشر با تلاطم‌هایی بنیادین در عرصه‌های معرفتی، ارزشی و معنایی مواجه است. عصری که به‌درستی می‌توان آن را عصر «فتنه‌های فکری آخرالزمانی» نامید. سیطره رویکردهایی چون نسبی‌گرایی حقیقت، اومانیسم سکولار، و نیهیلیسم، عقلانیت دینی را در معرض بحران قرار داده و شکاف میان فطرت توحیدی انسان و جهان‌بینی وحیانی را تعمیق بخشیده است. این مقاله با رویکردی بین‌رشته‌ای و بر پایه منابع قرآنی، روایی و فلسفه دین، به تحلیل جلوه‌های گوناگون این فتنه‌های معرفتی پرداخته و نقش امام مهدی (عج) را در بازسازی عقلانیت توحیدی و احیای هدایت وحیانی تشریح می‌کند. بر پایه آموزه‌های اسلامی، ظهور آن حضرت نه‌تنها ناظر به اقامه عدالت اجتماعی، بلکه به‌مثابه انقلابی معرفتی و بازگشت به عقل فطری و تفسیر الهی از هستی است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که امام مهدی (عج) در منظومه دین‌شناسی شیعه، تجسم عقلانیت قدسی و مرجع تفسیر نهایی دین در برابر قرائت‌های تحریف‌شده بشری است؛ امری که از منظر قرآن و روایات، راهکاری برای عبور از فتنه‌های فکری و احیای ایمان در بستر خرد الهی قلمداد می‌شود.

ظلم‌ستیزی امری مهم در فرهنگ اسلامی و از مولفه‌های تأثیرگذاری مثبت در تحولات امروزی از ناحیه جبهه حق است. این امر بایستی به یک گفتمان تبدیل شود تا زمینه‌ساز تحولات بزرگ و در نهایت ظهور امام زمان(عج) شود. هدف این تحقیق، تبیین راهکارهای ترویج ظلم‎ستیزی و نهادینه‌سازی این فرهنگ در جوامع به ویژه جوامع اسلامی با هدف ریشه‌کن کردن ظلم است. راهکارهایی برای ترویج و نهادینه سازی فرهنگ ظلم‎ستیزی وجود دارد از جمله ارائه و معرفی الگوی ظلم‌ستیزی، وجود و برخورداری از رهبری صالح و یاران پیرو، نهادینه کردن استقامت و شکیبایی بین مردم در مواجهه با ظلم و ظالم، ایجاد اتحاد و انسجام بین مردم، برخورد تهاجمی با استکبار، تحقیر و شکستن شکوه دروغین دشمن، جلوگیری از ترویج گناه میان مردم و بالاخره ترویج فرهنگ دعا و توکل به خدا در بین مردم که همه این موارد با کمک رسانه و تبلیغ سنتی و استفاده از ظرفیت‌های فضای مجازی قابل انجام است. این تحقیق، از نوع کیفی و به روش تلفیقی (نقلی و تحلیلی) و کتابخانه‌ای است.

این کتاب مرورى است كوتاه بر علائم ظهور حضرت مهدى(عج) و حوادث مقارن با آن.

این پژوهش با رویکردی تطبیقی به واکاوی آراء دو اندیشمند شیعه، شهید سید محمدباقر صدر و استاد علی صفائی حائری، در باب چیستی و چگونگی حکومت دینی در عصر غیبت می‌پردازد. یافته‌های تحقیق حکایت از آن دارد که این دو متفکر، با وجود اشتراک در غایت نهایی یعنی استقرار حکومت اسلامی مبتنی بر ارزش‌های دینی، در مبانی نظری، مسیر تحقق و سازوکارهای عملیاتی دارای تمایزات ساختاری هستند. شهید صدر با تکیه بر منظومه فقهی-اصولی و با محوریت نظریه «ولایت فقیه»، الگویی نهادی و ساختارمند را طرح می‌کند که در آن مشروعیت الهی از طریق نصب عام فقیه جامع‌الشرایط تأمین شده و مقبولیت مردمی تجلی می‌یابد. در مقابل، صفائی حائری با رویکردی تربیتی-انقلابی و تأکید بر «دولت آموزگار»، اولویت را به خودسازی و تحول فرهنگی-اخلاقی جامعه می‌دهد و حکومت را نه به مثابه سازه‌ای صرفاً حقوقی، بلکه به عنوان تجلی عینی بلوغ فکری و عملی امت و زمینه‌ساز حکومت معصوم می‌داند. این مطالعه با مقایسه این دو الگو در مؤلفه‌های کلیدی چون مشروعیت، غایت، ساختار، نقش مردم و جایگاه ارزش‌ها، در نهایت نشان می‌دهد که این دو دیدگاه نه تنها در تقابل نیستند، بلکه در ترسیم افق حکومت دینی می‌توانند به عنوان دو حلقه مکمل در سطوح «ساختارسازی» و «بسترسازی» تلقی گردند.

موضوع این تحقیق بررسی دیدگاه سید علی شرف الدین درباره مهدوی ت می باشد. یکی از آنها عقیده امامت و مهدوی ت است که وی دیدگاه شیعیان را رد نموده اس ت. در این تحقیق دیدگاه سید علی شرف الدین درباره مهدوی ت، و همچنین دیدگاه ایشان در باره تولد امام زمان، علم امام، منصوص بودن امام، از اصول دین بودن امام ت ارزیابی و بررسی شده است.این تحقیق شامل سه بخش و در بخش اول دو تا فصل دارد. فصل اول کلیات و مفاهیم شناسی و در فصل دوم زندگی نامه سید شرف الدین بلتستانی هست. در بخش دوم مبانی فکری سید شرف الدین پیرامون مهدویت فصل اول نبوت و ارزیابی آن فصل دوم امامت و خلافت و ارزیابی آن در بخش سوم دیدگاه سید شرف الدین درباره مهدوی ت و ارز یابی آن

در تفکر شیعی انسان در هر عصری به رهبری و راهنمایی امام معصوم نیازمند است؛ و خداوند متعال بنا بر قاعده لطف هیچ گاه این نیاز را بی پاسخ نگذاشته، چه در عصرظهور وچه در عصرغیبت. اما چگونه می‌توان از وجود امام غایب بهره برد؟ این پژوهش به بررسی و تحلیل تطبیقی مقام وشأن امام ظاهروغایب می‌پردازد،در باب مقام و شأن امام میتوان به موارد زیر اشاره کرد:1-شأن خلیفه و نمایندگی خداوند در زمین2-رهبری دینی و اجتماعی و سیاسی 3-مفسر و مرجع علمی4-الگوی اخلاقی و رفتاری، 5-مایه امید وپایداری مردم.درمورد این شئون می‌توان گفت حضرت ولی عصر(عج) مانند سایر ائمه هدی خلیفه خدا در زمین هستند، امام حجت خدا درزمین وباعث امان اهل آن است ودر این مورد تفاوتی بین امام ظاهر وغایب نیست. درمورد رهبری سیاسی و اجتماعی و مرجع علمی و الگوی اخلاقی,چون ایشان در پس پرده غیبت هستند در عین اینکه حاضرند،این وظایف را از طرق خاصی انجام میدهند که یکی ازآن طرق روش قلبی و معنوی است.

در عصر حاضر، جوامع اسلامی با چالش‌های فرهنگی و اجتماعی متعددی روبرو هستند که ضرورت توجه به مبانی فرهنگ معنوی و اصیل اسلامی را بیش از پیش آشکار می‌سازد. در این میان، فرهنگ مهدوی به عنوان یکی از ارکان اساسی تفکر شیعی، نقش مهمی در شکل‌دهی به هویت دینی و اجتماعی مسلمانان ایفا می‌کند . این فرهنگ که برگرفته از آموزه‌های قرآنی و روایات اهل بیت (ع) است، دارای ظرفیت‌های عظیمی برای هدایت جامعه به سوی کمال و سعادت می‌باشد . با این وجود، به نظر می‌رسد که در جوامع کنونی، درک عمیق و جامعی از مفهوم فرهنگ مهدوی و نقش آن در توسعه معنوی جامعه وجود ندارد. این مسئله می‌تواند ناشی از عدم شناخت کافی از مبانی و مؤلفه‌های این فرهنگ و همچنین چالش‌های موجود در زمینه ترویج و گسترش آن باشد. از سوی دیگر، تهاجم فرهنگی و گسترش اندیشه‌های مادی‌گرایانه در جوامع اسلامی، زمینه را برای کم‌رنگ شدن ارزش‌های معنوی و از جمله فرهنگ مهدوی فراهم کرده است. یکی از مهم‌ترین ابعاد این مسئله، عدم توجه کافی به نقش فرهنگ مهدوی در ایجاد تحول معنوی و اخلاقی در جامعه است. در حالی که آموزه‌های مهدوی می‌تواند به عنوان الگویی برای ساخت جامعه‌ای آرمانی و عدالت‌محور مورد استفاده قرار گیرد، اما در عمل شاهد فاصله قابل توجهی میان وضعیت موجود و آرمان‌های مهدوی هستیم. از سوی دیگر، فقدان راهکارهای عملی و کاربردی برای پیاده‌سازی اصول فرهنگ مهدوی در زندگی فردی و اجتماعی، چالش دیگری است که جوامع اسلامی با آن مواجه هستند. این مسئله می‌تواند ناشی از عدم تبیین دقیق مفاهیم و آموزه‌های مهدوی و همچنین عدم انطباق آن‌ها با نیازها و شرایط جامعه معاصر باشد. علاوه بر این، مسئله مهم دیگری که در این زمینه مطرح می‌شود، نحوه ایجاد آمادگی در جامعه برای پذیرش و استقبال از ظهور امام زمان (عج) است. این آمادگی که شامل ابعاد فکری، روحی و عملی می‌شود، نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و همه‌جانبه است . با این حال، به نظر می‌رسد که در حال حاضر، درک روشنی از چگونگی ایجاد این آمادگی و راهکارهای عملی برای تحقق آن وجود ندارد. همچنین، نقش نهادهای فرهنگی و آموزشی در ترویج و گسترش فرهنگ مهدوی نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. با توجه به اهمیت این موضوع در شکل‌دهی به هویت دینی و فرهنگی جامعه، ضروری است که نقش این نهادها و چگونگی عملکرد آن‌ها در این زمینه مورد بررسی و ارزیابی قرار گیرد . در نهایت، باید به این نکته توجه داشت که فرهنگ مهدوی، به عنوان یکی از مهم‌ترین عناصر هویت‌ساز در جوامع شیعی، نیازمند مطالعه و پژوهش عمیق و همه‌جانبه است. شناسایی مؤلفه‌های اصلی این فرهنگ، بررسی چالش‌های موجود در زمینه ترویج و گسترش آن، و ارائه راهکارهای عملی برای پیاده‌سازی اصول و ارزش‌های مهدوی در جامعه، از جمله مهم‌ترین مسائلی است که باید مورد توجه قرار گیرد . با توجه به مسائل مطرح شده، سؤال اصلی این پژوهش را می‌توان چنین مطرح کرد: “مؤلفه‌های اصلی فرهنگ مهدوی کدامند و چگونه می‌توان این فرهنگ را در جامعه معاصر گسترش داد و پیاده‌سازی کرد؟” این سؤال، ضمن پرداختن به ابعاد نظری و عملی فرهنگ مهدوی، به دنبال ارائه راهکارهایی برای ترویج و تعمیق این فرهنگ در جامعه است. بنابراین، این پژوهش با هدف بررسی مبانی فرهنگ معنوی مهدوی در آموزه‌های دینی و ارائه راهکارهای عملی برای پیاده‌سازی این فرهنگ در جامعه، تلاش خواهد کرد تا به سؤال اصلی و سؤالات فرعی مرتبط با آن پاسخ دهد و زمینه را برای درک عمیق‌تر و کاربردی‌تر فرهنگ مهدوی در جامعه فراهم سازد.

این مقاله حاوی دو بخش است: بخش اول نمونه های تاریخی از اظهار نظرهایی که در باره اتصال دولت صفوی با دولت صاحب الزمان علیه السلام در متون تاریخی آمده و دوم رساله شرح حدیث دولتنا از دوره شاه طهماسب که ضمن آن خواسته است بگوید دولت طهماسب به صاحب الزمان (ع) متصل خواهد شد.