مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: حدود 400 سال پس از اولین درخواست ثبت اختراع شناخته شده برای یک تلسکوپ توسط هانس لیپرهی، انقلاب نجوم: 400 سال کاوش در کیهان اثرات این ابزار را بررسی می کند و سوالاتی را که از تحقیقات علمی در نجوم و کیهان شناسی به وجود آمده است، بررسی می کند. این جلد بین رشته ای با الهام از کنفرانس بین المللی New Vision 400 که در اکتبر 2008 در پکن برگزار شد، مشارکت های گسترده و به روز شده 26 سخنران محترم کنفرانس و دعوت از دیگران را گرد هم می آورد. با نگاهی فراتر از پرسش‌های علم به نقش مسئولیت اخلاقی در تمدن‌های بشری، این کتاب امتیازات منحصربه‌فردی از مشارکت‌های فرهنگ‌های شرقی و غربی را ارائه می‌دهد. این کتاب که به طور گسترده به صورت تمام رنگی مصور شده است از شش بخش تشکیل شده است. بخش اول با هدف دانشمندان جوان، دیدگاه‌هایی درباره خلاقیت و فناوری در اکتشافات علمی ارائه می‌کند. در بخش دوم، مشارکت‌کنندگان بررسی می‌کنند که چگونه تلسکوپ بر دانش ما از کیهان تأثیر گذاشته است - از شکل‌گیری کهکشان‌ها تا مرگ ستاره‌ها. بخش سوم کتاب به تشریح برخی از چالش‌های ما در درک ماده تاریک، انرژی تاریک، سیاه‌چاله‌ها و پرتوهای کیهانی می‌پردازد و در بخش چهارم، فناوری‌های جدیدی که در حمله به سؤالات جدید و حل‌نشده مفید خواهند بود، بحث می‌کند. قسمت پنجم کتاب به بررسی تأثیر فکری تلسکوپ بر جامعه چین و غرب می پردازد. کتاب با بررسی «سوالات بزرگ» به پایان می رسد: منشأ قوانین فیزیک آن گونه که ما می شناسیم چیست؟ آیا این قوانین در همه جا یکسان است؟ این قوانین علمی چگونه با قوانین اخلاقی جامعه ارتباط دارند؟ آیا آنچه می دانیم به روش های فرهنگی پرسیدن سؤال ها بستگی دارد؟ آیا زندگی در جای دیگری وجود دارد؟ و سؤالاتی که علم نمی تواند به آنها پاسخ دهد چه می شود؟ این کتاب منحصر به فرد با گرامیداشت اهمیت تاریخی تلسکوپ، به دنبال الهام بخشیدن به همه کسانی است که درگیر یا علاقه مند به فعالیت نجوم هستند، زیرا بشر به تلاش برای پرده برداری از آسمان ها ادامه می دهد.

چکیده ماشینی : در این کتاب رویکردی جدید و متمایز به بحث علم و دین از ترکیب سنت مسیحی ارتدوکس شرقی با اندیشه پدیدارشناختی پدید می آید. نویسنده با توسعه ایده‌های پاتریتیک یونانی، ایمان را با احساس حضور الهی و معرفت جهان به عنوان دو حالت ارتباطی که شرایط انسانی را تشکیل می‌دهند، می‌داند. تقابل مدرن بین علم و الهیات (که از نظر تاریخی با انشعاب کلیسا بین شرق و غرب و رهبانیت و مسیحیت در جهان مشابهت دارد) به عنوان انشعاب بین دو غرض از ذهنیت کلی انسان تلقی می شود. انسان به عنوان مرکز آشتی آنها، موضوع اصلی گفتگوی علم و الهیات است. استدلال می شود که آشتی علم و الهیات صرفاً یک تمرین آکادمیک نیست. مستلزم یک تغییر وجودی، تغییر ذهن (metanoia) است که بدون دخالت کلیسایی امکان پذیر نیست. آنگاه شخصی که میانجی علم و الهیات را انجام می دهد تا سطح «کهانت کیهانی» ارتقا می یابد، در حالی که وساطت ویژگی های «عشای کیهانی» را به دست می آورد که در آن همه شکاف ها و تنش ها در خلقت و انسانیت برطرف می شود. از طریق این تغییر وجودی همراه با تحلیل پدیدارشناختی است که می توان نظریه های علمی را در معرض «دیدگاه» خاصی قرار داد که از طریق آن هدف غایی پنهان (تلوس) پژوهش علمی (به عنوان تبیین وضعیت انسانی) خویشاوندی خود را با تلوهای نجات دهنده نشان می دهد. توسط ایمان مسیحی حمایت می شود. بنابراین تقابل بین الهیات و علم به طور فراخوشری غلبه می‌شود.

چکیده ماشینی : چرا دنیای ما قابل درک است؟ این سوال آنقدر پیش پا افتاده به نظر می رسد که کمتر کسی جرات پرسیدن آن را داشته است. در این کتاب به بررسی ریشه های عمیق رمز و راز عقلانیت می پردازیم. تحقیق در مورد عقلانیت جهان بیش از دو هزار سال و نیم پیش آغاز شد، زمانی که چند انسان شجاع سعی کردند جهان را تنها با کمک عقل درک کنند و بافت آرامش بخش اسطوره و افسانه را رد کردند. پس از بسیاری از ماجراهای فلسفی و الهیاتی، مفهوم یونانی عقلانیت پایه های یک شیوه تفکر انقلابی را بنا نهاد: روش علمی، که جهان را متحول کرد. اما با نگاهی به جدیدترین ثمرات عقلانیت جهان - نظریه نسبیت، مکانیک کوانتومی، وحدت فیزیک، گرانش کوانتومی - این سوال مطرح می شود: حدود روش علمی چیست؟ اصل اصلی عقلانیت این است که تا زمانی که به همه چیز پاسخ داده نشده است، هرگز از پرسیدن سوال دست نکشید... "جهان قابل درک کتابی متفکرانه از دو نویسنده است که در فیزیک و نجوم و همچنین در الهیات تخصص حرفه ای دارند. آنها به طور استثنایی از تاریخچه رابطه علم و الهیات آگاه هستند و در طول بحث خود احترام تجربی را حفظ می کنند. شواهد و تقدیم به عقلانیت. حتی با وجود اینکه من با همه نتایج آنها در مورد مسائل بسیار پیچیده موافق نیستم، من تحت تأثیر عادلانه بودن استدلال آنها هستم.

استفان هاوکینگ در آثار و نوشته‌های خود تلاش نموده پرسش‌هایی از جنس متافیزیک را با ابزار فیزیک نظری پاسخ گوید. وی امیدوار بود با آشتی دادن نیروی گرانشی و مکانیک کوانتومی و کشف نظریه وحدت بزرگ، بتواند طرز کار کیهان را توصیف نموده و ارتباط میان پدیده‌ها و مبدأ پیدایش کیهان را کشف نماید که چنین انتظاراتی با روش جبرگرایی قوانین طبیعی منجر به برآیندهای متافیزیکی همچون آفرینش از هیچ چیزی (اتفاقی)، بی‌آغازی زمان و در نهایت نفی‌انگاری خالق گردیده‌است. هاوکینگ و ملاصدرا هر دو می‌کوشند کیهان را با قانونی کلی توضیح دهند؛ اما هاوکینگ با ابزار تجربی و روش جزء به کل و با نادیده انگاشتن مفروضات متافیزیکی، درصدد کشف قواعد کلی طبیعی بر می‌آید و دچار خلط حوزه هستی‌شناسی و معرفت‌شناسی می‌گردد. ارزیابی نتایج و برآیند‌های متافیزیکی کیهان‌شناسی هاوکینگ نشان می‌دهد که او از قوانین فیزیکی، توصیف جهان و مبدأ آفرینش آن، تبیین ارتباط میان اشیاء جهان و اثرات احتمالی آن بر اراده آزاد‌ انسان را انتظار دارد، در حالی‌که این امر از عهده حکمت‌متعالیه بر می‌آید؛ چون هستی‌شناسی حکمت‌متعالیه بر تمام وقایع عالم مادی پرتو افکنده و وحدت در فیزیک را می‌توان لایه سطحی از نظریه وحدت ‌تشکیکی وجود دانست. لذا، نیاز است تا در صورت یافتن شواهدی قوی‌تر بر وحدت نیروها در جهان، نظریه‌های قوی متافیزیکی پا به عرصه تبیین هستی بگذارند تا خلائی که هاوکینگ با عنوان مرگ فلسفه از آن یاد می‌کند، برطرف شود.

یکی از چالش‌های مهمی که در قرون اخیر برای دین ایجاد شده است، تبیین‌های به‌اصطلاح علمی است که از طبیعت ارائه شده است. این تبیین‌ها که بر طبق طبیعت‌گرایی روش‌شناختی به دست آمده‌اند، در برخی موارد با آموزه‌های دینی متعارض ظاهر شده‌اند. منشاء این تعارض‌ها نیز در اغلب موارد همین طبیعت‌گرایی روش‌شناختی است. حکمت متعالیه به‌عنوان نظام فکری غالب در فضای اسلامی در این باره چه نظری دارد؟‌ آیا طبیعت‌گرایی روش‌شناختی مورد تأیید حکمت متعالیه است یا اینکه این نظام فلسفی روش تبیینی دیگری را برای شناخت طبیعت پیشنهاد می‌دهد؟ برای پاسخ به این مسئله در ابتدا رابطه طبیعت و فراطبیعت مورد توجه قرار گرفت تا بررسی شود که آیا می‌توان ماوراء‌الطبیعه را در تبیین طبیعت حذف نمود یا خیر. بعد از مباحث مفصل این نتیجه حاصل شد که در امور عادی فراطبیعت به‌صورت یکنواخت عمل می‌کنند و روابط اعدادی میان موجودات مادی تعیین می‌کند که چه چیزی قابلیت پدید آمدن دارد. اما در برخی موارد فاعلیت غیر یکنواخت نفوس موجب می‌شود با خرق عادت مواجه باشیم. بر اساس همین نتیجه، تبیین صرفاً طبیعی برای امور عادی طبیعت بدون دخالت امور ماورائی ممکن دانسته شد. حضور فراطبیعت در راه شناخت، متن تبیین و مبانی متافیزیکی ضرورتی ندارد.عنوان «خودبسندگی تبیینی» برای این دیدگاه حکمت متعالیه انتخاب شد. البته امور خارق‌العاده به‌خاطر فاعلیت امور ماورائی از این خودبسندگی تبیینی مستثنی هستند. اما به‌خاطر حداقلی بودن امور خارق‌العاده می‌توان از آنها چشم‌پوشی کرد و خودبسندگی تبیینی طبیعت را همچنان مقبول دانست. این خودبسندگی تبیینی با وجود شباهت‌هایی که با طبیعت‌گرایی روش‌شناختی دارد، تفاوت‌های اساسی با آن موجب می‌شود، مشکلات طبیعت‌گرایی روش‌شناختی در خودبسندگی تبیینی وجود نداشته باشد. خودبسندگی تبیینی و طبیعت‌گرایی روش‌شناختی در عدم پذیرش فعل مستقیم الهی، نظم و یکنواختی طبیعت، امکان تبیین صرفاً طبیعی، امکان پیشرفت علوم طبیعی و امکان پیش‌بینی و کنترل طبیعت به یکدیگر شباهت دارند. تفاوت‌های میان این دو نیز عبارت‌اند از اینکه: طبیعت‌گرایی روش‌شناختی صرفاً یک تصمیم روش‌شناختی است،‌ اما خودبسندگی تبیینی بیانگر اعتبار معرفت‌شناختی تبیین‌های صرفاً طبیعی است. طبیعت‌گرایی روش‌شناختی ابتنا بر متافیزیک را نمی‌پذیرد، ولی خودبسندگی تبیینی این ابتنا را ضروری می‌داند. در طبیعت‌گرایی روش‌شناختی طبیعت یک بستار علی فیزیکی است، لکن خودبسندگی تبیینی چنین بستاری را نمی‌پذیرد. طبیعت‌گرایی روش‌شناختی برای علم محدودیت قائل نیست، اما در خودبسندگی تبیینی علم قلمرو مشخصی دارد. در نهایت رابطه علم و دین در طبیعت‌گرایی روش‌شناختی به تعارض‌هایی منجر می‌شود، اما در خودبسندگی تبیینی سازوکارهایی برای پرهیز از تعارض وجود دارد.

چکیده ماشینی : در این کتاب کوچک، فیزیکدان نظری جرارد ت هوفت (جایزه نوبل 1999)، فیلسوف امانوئل سورینو (آکادمیک لینسی) و الهی‌دان پیرو کودا (دانشگاه پاپی لاتران) در مورد موضوعی که در ریشه‌های مکانیک کوانتومی نهفته است با یکدیگر روبرو می‌شوند. خاستگاه تفکر غربی: جبرگرایی و اراده آزاد. اینشتین، جبرگرای سرسخت، گفت: «خدا تاس بازی نمی‌کند». مکانیک کوانتومی و برخورد آن با نسبیت عام، دوراهی‌های باستانی درباره شانس و ضرورت را زنده کرده است: آیا طبیعت قطعی است؟ آیا انسان آزاد است؟ «قضیه اراده آزاد» توسط کانوی و کوچن، و تفسیر قطعی مکانیک کوانتومی که توسط 't Hooft ارائه شده است، چنین سؤالات فلسفی را در فیزیک مدرن احیا می کند. آیا واقعی شدن؟ آیا رویداد ابتدایی محصول کیس است؟ درگیری سیکلوپی بین هراکلیتوس و پارمنیدس وارد اپیزود جدیدی شده است که در مقالات این جلد گواه است.

چکیده ماشینی : در کتاب خدا و نظم طبیعی: فیزیک، فلسفه و الهیات، شان هنسون رویکردی الهیاتی را برای اعمال بحث های علمی و فلسفی معاصر در مورد ماهیت منظم یا بی نظم جهان ارائه می دهد. هنسون در کنار دیدگاه‌های کثرت‌گرایانه ارائه‌شده توسط نانسی کارترایت و سایر فیلسوفان علم، که معتقدند ماهیت واقعیت فیزیکی ذاتاً پیچیده و تقلیل‌ناپذیر است، استدلال‌هایی را برای نظریه‌ای یکپارچه درباره قوانین طبیعت، مفهومی با گرایش‌های متافیزیکی و الهیاتی توحیدی مطرح می‌کند. به یک نظریه واحد. نویسنده با تکیه بر کار الهیات ولفهارت پاننبرگ و تصور او از خدای مسیحی تثلیثی، استدلال می کند که یک خط تحقیق الهیاتی می تواند چارچوب مفیدی برای بررسی مناقشات در فیزیک و فلسفه علم ارائه دهد. خدا و نظم طبیعی سؤالات تحریک آمیزی را برای الهیدانان، دانشمندان پاننبرگ و محققانی که در تلاقی علم و دین کار می کنند، ایجاد خواهد کرد.