جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : مقالات گردآوری شده، نقاط وابستگی و اصطکاک بین والتر بنیامین و مارتین هایدگر را در نظر می گیرند. والتر بنیامین و مارتین هایدگر با وجود معاصر بودن، هرگز مستقیماً با یکدیگر درگیر نشدند. با این حال، هانا آرنت، که هر دو مرد را می‌شناخت، به نقاط مشترک بین آن دو اشاره کرد. هر دو به نابودی متافیزیک، توسعه روشی جدید برای خواندن و درک ادبیات و هنر و تدوین نظریه‌های رادیکال درباره زمان و تاریخ توجه داشتند. از سوی دیگر، مسیر زندگی و تعهدات سیاسی آنها کاملاً متفاوت بود. بنیامین در نامه ای در سال 1930 به یکی از دوستانش گفت که در حال خواندن هایدگر بوده و اگر قرار باشد آن دو با یکدیگر درگیر شوند، "جرقه ها به پرواز در خواهند آمد." این جلد با اذعان به قرابت‌ها و نقاط تضاد آن‌ها، این رویارویی را مرحله‌بندی می‌کند و به‌ویژه بر موقتی بودن، رمانتیسم و سیاست در آثارشان تمرکز می‌کند. اندرو بنجامین استاد فلسفه و اندیشه یهودی در دانشگاه موناش استرالیا و استاد برجسته فلسفه و علوم انسانی در دانشگاه کینگستون لندن است. او نویسنده چندین کتاب از جمله کار با والتر بنجامین: بازیابی یک فلسفه سیاسی است. دیمیتریس واردولاکیس، مدرس ارشد فلسفه در دانشگاه وسترن سیدنی، استرالیا است. او نویسنده کتاب حاکمیت و دیگر آن: به سوی توجیه‌زدایی از خشونت است.

ترجمه ماشینی : به سوی یک فلسفه انضمامی واکنش تئودور آدورنو، ماکس هورکهایمر و هربرت مارکوزه به مارتین هایدگر را قبل از اخراج او پس از روی آوردن به حزب نازی در سال 1933 بررسی می‌کند. قرن نقد اجتماعی زمانی که آنها هنوز به دنبال صدای فلسفی خود بودند. ایمانن با بازسازی مناظره های نادیده گرفته شده خود با هایدگر و هایدگری، استدلال می کند که آدورنو، هورکهایمر و مارکوزه کار بزرگ هایدگر، هستی و زمان در سال 1927 را تلاشی جدی برای مرتبط ساختن دوباره فلسفه با زندگی و تحریک آمیزترین چالش برای ماتریالیست نوپای خود می دانستند. تشخیص نارضایتی های مدرنیته اروپایی دانش ما از «بحث فرانکفورت» آدورنو با «هایدگریان فرانکفورت» همچنان حکایتی باقی می ماند، اگرچه به نسخه اولیه ایده دیالکتیک روشنگری از درهم تنیدگی اسطوره و عقل منجر شد. به طور مشابه، شور و شوق هورکهایمر نسبت به سخنرانی‌های افسانه‌ای هایدگر پس از جنگ جهانی اول و انتقاد از هستی و زمان تقریباً به طور کامل مورد توجه قرار نگرفته است. و مناظره جذاب مارکوزه با هایدگر بر سر هگل و منشأ مسئله «هستی و زمان» تاکنون ناشناخته مانده است. با خواندن این بحث‌ها به‌عنوان رویارویی‌های فکری ثمربخش و نه تقابل‌های خصمانه، به سوی یک فلسفه انضمامی، به محققان نظریه انتقادی دیدگاهی جدید و قابل تأمل درباره ظهور مکتب فرانکفورت به عنوان پاسخی به انقلاب فلسفی هایدگر ارائه می‌کند.

ترجمه ماشینی : هایدگر، تاریخ و هولوکاست سهم مهمی در بحث طولانی مدت در مورد ارتباط مارتین هایدگر با ناسیونال سوسیالیسم است. این اثر جدید جاه طلبانه اگرچه موضوعی دشوار است، کل بحث در مورد بحث هایدگر را به جلو می برد. هایدگر به دنبال هستی و زمان، مفهوم خود از اصالت و مفاهیم مرتبط با آن مانند تاریخمندی را بسط می دهد و امکان وجود دازاین اصیل یک قوم را در امتداد خطوط ساختاری منسجم به روایت خود از اصالت در هستی و زمان مورد بحث قرار می دهد. اوبراین استدلال می‌کند که همان مشکلاتی که به نظر می‌رسد در تفسیر اولیه اصالت تأثیر می‌گذارد، بر مفهوم دازاین اصیل یک قوم تأثیر می‌گذارد. بنابراین، نزدیک بینی سیاسی هایدگر در دهه سی را می توان به ناتوانی اساسی در کنار آمدن با برخی از مشکلات مورد بحث در این مطالعه نسبت داد. اوبراین می پذیرد که فلسفه هایدگر متاثر از دوره و زمینه تاریخی آن است، اما استدلال می کند که لفاظی هایدگر، هرچند تحریک آمیز، نمی تواند به سادگی به جنگوئیسم خام نازی تقلیل یابد. این کتاب رویکردی واقعاً فلسفی به مناقشه هایدگر و بررسی مجدد نظریات و تأثیرات او است.

ترجمه ماشینی : اولین تفسیر سیستماتیک از رابطه هایدگر با اکهارت را ارائه می دهد، با تمرکز بر این ایده که ما باید خود را رها کنیم تا حقیقت را بشناسیم. در اواخر قرون وسطی، فیلسوف و عارف مایستر اکهارت موعظه کرد که برای شناخت حقیقت باید حقیقت باشد. اما چگونه باید حقیقت داشت؟ پاسخ اکهارت به شکل یک امر ضروری است: خود را رها کن، رها کن. تنها در این صورت است که می‌توانید درک کنید که عمیق‌ترین معنای وجود رهایی است و همان چیزی شوید که واقعا هستید. این کتاب نوشته‌های لاتین و آلمانی میانه اکهارت را تحت لوای الزام آزادی تفسیر می‌کند و سپس نشان می‌دهد که چگونه مارتین هایدگر متفکر قرن بیستمی خلاقانه این ایده را در چندین مرحله از زندگی حرفه‌ای خود به کار می‌گیرد. هایدگر مادام‌العمر شیفته اکهارت بود و از او به عنوان «استاد قدیمی نامه‌ها و زندگی» یاد می‌کرد. مور با استناد به مطالب آرشیوی و حاشیه‌های هایدگر در نسخه‌های شخصی خود از نوشته‌های اکهارت، استدلال می‌کند که اکهارت یکی از مهم‌ترین شخصیت‌های فلسفه هایدگر بود. این کتاب همچنین حاوی اسناد منتشر نشده قبلی از هایدگر در مورد اکهارت و همچنین اولین ترجمه انگلیسی مقاله نیشیتانی کیجی با عنوان زرتشت نیچه و مایستر اکهارت است که در ابتدا در یکی از کلاس های هایدگر در سال 1938 ارائه شد. ایان الکساندر مور یکی از اعضای هیئت علمی کالج سنت جان در سانتافه، نیومکزیکو است. او ویراستار (به همراه آلن دی. شریفت) Transcendence and the Concrete: Selected Writings نوشته ژان وال است.

ترجمه ماشینی : «به هر حال وابستگی و تکیه بر آنچه خود نویسنده به منصه ظهور رسانده است، امری مشکوک است. مهم این است که به چیزهایی که او در سکوت رها کرده است توجه کنیم.» چنین توصیه‌ای روش‌شناختی بود که در سال 1924 توسط خود هایدگر ارائه شد که در این کتاب، هایدگر و پروژه هستی‌شناسی بنیادی، با دقت دنبال شده است. این پروژه شامل مجموعه وسیعی از مشکلاتی است که در اطراف هستی و زمان (1927) پدیدار شد و سپس از زمان دوره های سخنرانی ماربورگ (1923-1928) تا سخنرانی های فرایبورگ (1928-1935) که امروزه در Gesamtausgabe موجود است ادامه یافت. سکوت هایدگر در مورد برخی از منابع بنیادی او حقیقتی است که توسط کسانی که او را به دقت خوانده اند کاملاً به رسمیت شناخته شده است. این کتاب به طور سیستماتیک سکوت های مربوط به هوسرل، ارسطو کتاب ششم اخلاق نیکوماخوس، هگل پدیدارشناسی، نیچه و حتی دکارت را بررسی و ارزیابی می کند. آنچه پدیدار می‌شود، تفسیر مجدد نظام‌مند و اصلی «هستی‌شناسی بنیادی» است که بر درک خود دازاین انسانی به‌عنوان کلید درک معانی مختلف هستی و کل تاریخ ساختارشکنی هستی‌شناسی متمرکز است. این پروژه با ادعای مطلق بودن که در متافیزیک مدرن بیداد می کرد، به اوج خود رسید که اوج و تقلید آن را در مقدمه ای بر متافیزیک (1935) می توان یافت. در رابطه با «ماجرای هایدگر»، این کتاب که خیلی قبل از آشفتگی کنونی آغاز شده است، هم ابهام و هم انسجام دخالت هایدگر با نازی‌ها را نشان می‌دهد و هم برای اولین بار، کار هایدگر جوان را در معرض یک موضوع قرار می‌دهد. انتقاد داخلی دقیق و کامل با ترسیم خاستگاه‌ها، جابه‌جایی‌ها و نتیجه نهایی از درون حوزه خودش، یعنی پدیدارشناسی، به ما امکان می‌دهد تا درباره این پرسش دشوار در عمق و منشأ آن تأمل کنیم

ترجمه ماشینی : تفکر هایدگر در دهه‌های پس از انتشار کتاب هستی و زمان اغلب با آن اثر ناسازگار تلقی می‌شود. منتقدان مفهوم «قاطعیت» در «هستی و زمان» را با روایت پس از جنگ هایدگر از «آزادی» مقایسه می‌کنند تا اختلافی بین اومانیسم ادعایی داوطلبانه آثار اولیه او و تفکر ظاهراً «ضد انسان‌گرا» آثار متأخر او ایجاد کنند. کار کردن در مقابل، ماهون اوبرین برای انسجام ساختاری و موضوعی حرکت هایدگر از اصالت به جست‌وجوی یک رابطه آزاد معتبر با جهان - که با اصطلاح «رهایی» به تصویر کشیده می‌شود، استدلال می‌کند. اوبراین با نشان دادن وحدت ساختاری و مضمونی اندیشه هایدگر در کلیت خود، راه را برای درک سنجیده‌تر و مبتنی بر فلسفی از موضوعات مورد بحث در مناقشه هایدگر هموار می‌کند. >

ترجمه ماشینی : این کتاب مفاهیم زیست محیطی مارتین هایدگر را به وضوح بیان می کند. این بررسی می‌کند که چگونه مسیر تفکر هایدگر یک «چرخش بوم‌شناختی» را در خود جای می‌دهد، که در تلاش او برای پیش‌بینی بحران قریب‌الوقوع ناشی از فناوری مدرن در خط مقدم قرار می‌گیرد. تأکید شالو بر موتیف‌های کلیدی مانند مباشرت، سکونت و «اجازه دادن» (Gelasenheit) در خدمت ادغام مسئله آزادی به شیوه‌ای جدید و بدیع است تا افق تفسیری یا هرمنوتیکی را برای بررسی مجدد فلسفه هایدگر گسترش دهد. نویسنده با اولویت دادن به پاسخ به بحران زیست‌محیطی امروزی و تأثیر احتمالی آن بر نسل‌های آینده، با ایجاد دیدگاهی عمیق‌تر و انتقادی به فلسفه‌اش - بدون تکرار تفاسیر استاندارد یا رد کلی آنها، از شکاف در پژوهش هایدگر عبور می‌کند. او رویکردی فراانسانی به اخلاق ایجاد می‌کند که با اولویت دادن به رفاه زمین، طبیعت و حیوانات، با تعصب انسان‌محور و پیش‌فرض مخرب فناوری مدرن مقابله می‌کند. چرخش اکولوژیک هایدگر برای محققان و محققان هایدگر که در پدیدارشناسی، هرمنوتیک، فلسفه قاره‌ای و فلسفه محیطی کار می‌کنند، مورد توجه خواهد بود.

ترجمه ماشینی : هایدگر و پرسش روانشناسی نوشته مارک لتری، روانشناسان و روان درمانگران را با تعدادی از ایده های کلیدی ارائه شده توسط مارتین هایدگر - تاثیرگذارترین و بحث برانگیزترین فیلسوف قرن بیستم آشنا می کند. کتاب لتری در عین حال جذاب و آموزنده است. دامنه استدلال آن به خوانندگان زمینه روشن و قابل دسترس برای نگرانی هایدگر و پیامدهای آنها برای روش هایی که ممکن است در مورد روانشناسی فکر کنند و انجام دهند، در اختیار خوانندگان قرار می دهد. روانشناسی: برای بازتفسیر تصویر دوگانه و تقلیل‌دهنده‌اش از انسان. این کتابی است که من بی‌پرده به همه متخصصان و کارآموزانی که روان‌شناسی را چیزی فراتر از یک ابزار تکنولوژیکی می‌دانند توصیه می‌کنم. -پروفسور ارنستو اسپینلی، دکترا. مدیر ES Associates Philosophy and Psychology (PAP) آثار فلسفی در زمینه های انسانی و ارزشی روانشناسی، از جمله روان درمانی، روانپزشکی، روانکاوی، مشاوره، انسان شناسی آگاهی، و زندگی ناخودآگاه منتشر می کند. مجموعه کتاب‌های تحقیق ارزش (VIBS) یک برنامه علمی بین‌المللی است که در سال 1992 توسط رابرت گینزبرگ تأسیس شد و کتاب‌های فلسفی را در همه زمینه‌های تحقیق ارزش، از جمله اندیشه اجتماعی و سیاسی، اخلاق، فلسفه کاربردی، زیبایی‌شناسی، فمینیسم، عمل‌گرایی، شخصی‌گرایی منتشر می‌کند. ارزش‌های دینی، ارزش‌های پزشکی و بهداشتی، ارزش‌های آموزشی، ارزش‌های علم و فناوری، روان‌شناسی انسان‌گرا، علوم شناختی، ارزش‌شناسی رسمی، تاریخ فلسفه، اندیشه پساکمونیستی، نظریه صلح، قانون و جامعه، و نظریه از فرهنگ

در این درس‌گفتارها کوشیده شده است از طریق شرح و تفسیر دو نوشتار مهم و مشهور “اصل اینهمانی” و “قوام هستی‌خداشاختی متافیزیک” از رساله “اینهمانی و تمایز”، درآمدی به چارچوب اندیشه متاخر و پس از گشت هایدگر به دست داده شود. تاکید اصلی در مسیر تفسیر این دو متن، بر مساله امکان عقلانیت و حقیقت در فلسفه است، بدین معنا که بر خلاف دیدگاه رایج، هایدگر متاخر دقیقا دغدغه عقلانیت و مسئولیت آزاد عقلانی انسان در تعلق به افق الزام‌آور حقیقت را دارد. نقد بنیادینی که او به متافیزیک وارد می‌کند، برخاسته از بحرانی‌ست که سیر تاریخی متافیزیک به واسطه نگاه بنیادگذارانه میان عقل و وجود تا هگل و نهایتا نیچه به سوی آن پیش رفته، و آن چیزی نیست جز اندراج وجود ذیل عقل خوداندیش و تبدیل آن به اراده به قدرت و بی‌معنا شدن افق ظهور و وجود و حقیقت، و بدین ترتیب، بی‌معنایی عقل و عقلانیت، و نیز تداوم آن بحران تا کنون در نگاه سلطه‌گرانه به جهان و انسان. اندیشه متاخر هایدگر و مفاهیم بنیادین آن، نظیر رویداد، پوشیدگی، بی‌بنیادی، تاریخ و تقدیر وجود و مانند آن، در پرتو این مساله بنیادین شرح و تفسیر می‌شوند که به چه معنا برای امکان عقلانیت و حقیقت، باید گشودگی عقل به وجود به منزله افق حقیقت، بر اساس احراز و به رسمیت شناختن عرصه مقدم فعل ظهور در تقدم مطلقش و از این حیث در دسترس‌ناپذیری‌اش از نو طرح شود و چگونه اندیشه هایدگر یکسره معطوف به کشف و نشان دادن چنین ضرورتی به عنوان ضابطه بنیادین پدیدارشناسی‌ست. تفسیر دو متن مذکور، این مجال را فراهم می‌کند که ساختار اندیشه متاخر هایدگر، فارغ از شیوه بیان نیمه‌شاعرانه و اشارت‌وار معمول او در سالهای واپسین حیات فکری‌اش، توجه را به شیوه تحلیل و واسازی دقیق او در خصوص مبانی نهایی عقلانیت سوق دهد، یعنی تحلیل اصل اینهمانی به عنوان نقطه آغاز بداهت عقلی و نیز اصل تمایز هستی‌شناختی میان موجود و وجود. این درس‌گفتارها در قالب درس تفسیر متون فلسفی در دوره ارشد فلسفه دانشگاه تهران در نیم‌سال دوم ۱۴۰۰-۱۴۰۱ توسط احمد رجبی (استادیار گروه آموزشی فلسفه دانشگاه تهران) ارائه شده است.