آثار مرتبط با شخصیت ها | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : از زمان توصیف دورکیم از امر مقدس و بی‌حرمتی به‌عنوان «رقبای متضاد»، این دوگانگی شدید به گونه‌ای تنظیم شده است که «مذهبی بودن» تصاویری از زندگی سرشار از معنا و ارزش را تداعی می‌کند، در حالی که «سکولار بودن» تصاویری از یک زندگی را تداعی می‌کند. زندگی بی معنی، خودمحور و سطحی، که اغلب با مصرف گرایی مادی و محیط سرد و بی رحم طمع شرکتی مشخص می شود. در نتیجه، شناسایی به عنوان "نه مذهبی و نه معنوی" خطر انگ سطحی، غیرقابل اعتماد و غیر اخلاقی را دارد. درگیری‌ها و سردرگمی‌هایی که در فرآیند مذاکره درباره هویت غیرمذهبی/غیر معنوی، ناشی از ماهیت مبهم زبان دینی، از طریق مصاحبه‌های کیفی با 14 وزیر سابق و 1 وزیر ملحد - افرادی که مذهب ماوراء طبیعی هسته مرکزی آنها را تشکیل داده بود، مورد بررسی قرار گرفت. هویت، اما کسانی که تغییر دین داده اند و دیگر باورهای ماوراء طبیعی ندارند. رویکرد زبان‌شناسی شناختی Frame Semantics در فرآیند «کار هویت اپوزیسیون» به کار گرفته شد تا بررسی کند چرا از برچسب‌های هویت خاصی به دلیل ملاحظات چارچوب‌های شناختی برانگیخته شده توسط آن برچسب‌ها اجتناب می‌شود یا مورد پذیرش قرار می‌گیرند. از طریق روش مقایسه ای ثابت نظریه زمینه ای، مجموعه ای از مفاهیم نظری مفید از داده ها پدیدار شد. موانع متعددی برای ساختن یک هویت «سکولار اما نه سطحی» شناسایی شد و چارچوب مفاهیم نظری جدید برای معنا بخشیدن به آنها ایجاد شد: نابرابری حسی، نابرابری چارچوب، اشتباه هویتی، هویت خنثی‌شده، درهم‌آمیزی حس، و چارچوب‌های در هم آمیخته. چندین پیامد ناشی از این موانع مورد بررسی قرار گرفت: (1) پیامدهای ادغام حس و چارچوب های درهم آمیخته برای مطالعه دین. (2) عواقب قاب های درهم آمیخته برای اصطلاحات مذهبی. و (3) عواقب نفی قاب های درهم آمیخته برای کسانی که خود را غیر مذهبی، معنوی یا غیر مسیحی معرفی می کنند. علاوه بر این، چهار نوع کار هویت مخالف شناسایی و تجزیه و تحلیل شد: (1) کار هویت اجتنابی، (2) کار هویت ناهماهنگ، (3) کار هویت تطبیقی، و (4) کار هویت جایگزین. در نهایت، مفهوم قاب‌های ترکیبی برای ارائه تفسیر جدیدی از روایت کلاسیک افسون‌زدایی وبری به کار گرفته شد.

دغدغة اساسی امیل دورکیم هم بستگی اجتماعی است. بر این اساس، بیشتر نظریات او به نحوی حول این مسئلة اصلی می چرخد. نظریات او آبشخور روش شناسی ای است که طبق آن هستی استقلالی و شیء انگاری واقعیت های اجتماعی با نگاه تماماً سکولاریستی در مقام هستی شناسی، و به تبع آن یک سان انگاری علوم دقیقة طبیعی و انسانی در مقام معرفت شناسی و تقلیل ماهیت انسان به هویت اجتماعی و منفعل در نظر گرفتن کنشگران اجتماعی در برابر ساختارهای اجتماعی در مقام انسان شناسی، از جمله مهم ترین مبانی معرفتی این نظریه به شمار می آیند. همین مبانی معرفتی است که پذیرش این نظریه را در نگاه روش شناسی حکمت نوصدرایی با مشکل روبه رو می سازد؛ روش شناسی ای که بر اساس تشکیک در هستی، هستی های ماورای طبیعی علاوه بر هستی های مادی در مقام هستی شناسی، روش وحیانی، شهودی و عقلانی علاوه بر روش تجربی و بنابراین جمع میان تبیین تجربی و عقلی، تفسیر و انتقاد در مقام معرفت شناسی و نفس مجرد انسانی و هویت های لایتغیر و ثابت او علاوه بر هویت های اجتماعی متغیر در مقام انسان شناسی از مهم ترین مبانی معرفتی آن محسوب می شوند. همین ناسازگاری و رویارویی دو روش شناسی است که دقت بیشتری را در به کارگیری این نظریه در فرایند بازسازی علم مدرن و بازخوانی علم دینی می طلبد.

عوامل مختلفى در بروز جرم مى تواند تأثيرگذار باشد كه تعداد يا ميزان اهميت هر يك از اين عوامل در جوامع گوناگون به دليل وجود تفاوت هاى فرهنگى، اقتصادى و سياسى متفاوت است. اين عوامل را در يك تقسيم كلى، مى توان به سه دسته تقسيم نمود: الف) عوامل فردى يا زيستى از قبيل جنس، سن و اندام؛ ب) عوامل روانى از قبيل بدبينى، پرخاشگرى، زودباورى و ترس؛ ج) عوامل اجتماعى از قبيل خانواده نابسامان، ناسازگارى والدين گروه مرجع، مهاجرت و مطبوعات. بين انديشمندان در زمينه تعداد يا ميزان نقش اين عوامل، اجماع و اتفاق نظر وجود ندارد. هر يك از اين ها با توجه به نوع گرايش و تخصص خود به اين مسأله نظر افكنده و دسته خاصى از اين عوامل را تنها مؤثر در ارتكاب اعمال مجرمانه دانسته يا بيش ترين اهميت را براى آن قايل شده اند. آنچه اين مقال درصدد بررسى آن مى باشد بررسى عوامل اجتماعى جرم است كه چگونه عوامل اجتماعى (محيط اجتماعى، محيط اقتصادى و محيط سياسى) شرايط را براى ارتكاب اعمال مجرمانه فراهم مى كنند.

بى ترديد انسان ها در طول حيات خود همواره دسته جمعى و به صورت هاى خانوادگى، عشيره اى و قبيله اى زندگى مى كرده اند و با افزايش جمعيت، اجتماعات بزرگ ترى همچون شهرها شكل گرفته است. اگرچه در تاريخ زندگى انسان حالاتى نظير ديرنشينى، غارنشينى، ترك قبيله مشاهده شده است، ولى چنين حالاتى غير معمول ونادرمى باشد. لذا، بسيارى از انديشمندان علوم اجتماعى باتوجه به ويژگى هاى انسان و شواهد تاريخى معتقدندكه انسان موجودى اجتماعى است؛ ازجمله افلاطون، ارسطو، فارابى، ابوعلى سينا، با تصريح به اجتماعى بودن زندگى انسان ها، نياز آنان به يكديگر را عامل اساسى پيدايش جوامع مى دانند. انسان ها به دليل خصلت زندگى جمعى شان، از همان ابتدا شيوه هايى از زندگى را بنيان نهادند تا بدين وسيله، حيات اجتماعى را ممكن سازند. به تدريج و با گسترش جوامع، بر حجم قراردادها، شيوه ها و هنجارها افزوده شد و «فرهنگ» مطرح گشت. با تعدد جوامع، فرهنگ هاى متعددى شكل گرفت. عضويت و زندگى در هريك از اين جوامع رعايت فرهنگ خاص آن جامعه را مى طلبيد، به گونه اى كه رعايت نكردن قواعد و هنجارهاى مربوط به آن جامعه عكس العمل اعضاى آن جامعه را به دنبال داشت. در صورتى كه فردى با بيشتر قواعد و هنجارها مخالفت مى كرد از آن جامعه طرد مى شد و امكان زندگى در آن را نداشت. از اين رو، عضويت در هر جامعه اى مستلزم فراگردى به نام اجتماعى شدن (Socialization) يا جامعه پذيرى است. در این مقاله موضوع نظارت اجتماعی ذیل این مباحث مطرح می شود: معانی نظارت، هدف و مخاطبان نظارت اجتماعى، انواع انحراف، انواع نظارت، مجريان نظارت اجتماعى، ضمانت هاى اجرايى نظارت اجتماعى.