مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

چکیده ماشینی : داعش بیش از هر بازیگر دیگری در چشم‌انداز سیاسی معاصر عربی، گسترده‌ترین و قوی‌ترین تهدید را برای قلمروی دولت‌های ملت مدرن عرب نشان می‌دهد و در گستردگی و انعطاف‌پذیری خود از انتظارات همه ناظران فراتر رفته است. در حالی که درست است که ظهور داعش با تلاقی منافع ممکن شد، اکنون کاملاً واضح است که داعش یک پروژه پویا برای خود دارد و صرفاً نماینده ای برای چنین منافعی نیست. داعش نظم کنونی و ذینفعان آن را کاملاً رد می کند و به همین دلیل مدعی است که پروژه انقلابی را به سرانجام می رساند. آلترناتیو داعش برای کشورهای شکست خورده عربی فقط یک هویت فرهنگی اسلامی هنجاری نیست که اقدامات دولت را هدایت می کند، بلکه دولتی اسلامی است که خود تجسم نظم جدید تصور شده است. هدف این مقاله با بررسی الهیات سیاسی داعش، درک چالشی است که داعش برای مبارزه برای عدالت در جهان عرب و اسلام معاصر ایجاد کرده است.

ترجمه ماشینی: برخی از دانشمندان اسلامی معتقدند که سلفی گری تلاشی نوآورانه و عقلانی در اصلاحات اسلامی است که در اواخر قرن نوزدهم ظهور کرد اما در اواسط بیستم ناپدید شد. برخی دیگر استدلال می کنند که سلفی گری یک جنبش ضد نوآورانه و ضد عقل گرای خالص گرایی اسلامی است که قدمت آن به دوره قرون وسطی باز می گردد، اما امروزه همچنان ادامه دارد. اگرچه آنها با یکدیگر تناقض دارند، اما هر دو روایت معتبر تلقی می شوند و درک تاریخ ایدئولوژی و اعتقادات اصلی آن را برای بیگانگان دشوار می کند. با معرفی سومین تبارشناسی مبتنی بر تجربی، «ساخت سلفی گری» این جنبش را به عنوان برداشتی جدید از اسلام می‌داند که به گذشته برمی‌گردد، و تکامل ناب آن را نتیجه مستقیم استعمار زدایی می‌داند. هانری لاوزیر تاریخ خود را بر اساس شبکه های فراملی تقی الدین الهلالی (1987-1894)، سلفی مراکشی که با همراهانش بر توسعه مدرن سلفی گری نظارت می کرد، بنا می کند. الهلالی در سفر از رباط به مکه، از کلکته تا برلین، با علما و فعالان برجسته سلفی که در نهایت مدرنیسم اسلامی را کنار گذاشتند و به نفع رویکرد خالص‌تر به اسلام بودند، تعامل داشت. امروزه سلفی ها ادعای انحصار حقیقت دینی را دارند و آزادانه با مسلمانان دیگر در مسائل کلامی و حقوقی مقابله می کنند. تاریخ راهگشای لاوزیر نیروهای اجتماعی را در پشت این چرخش خالصانه می شناسد و ریشه های مردمی آنچه را که به یک پدیده جهانی تبدیل شده است، آشکار می کند.

ترجمه ماشینی: میریام اوادیه در کتاب ابن قیم الجوزیه و صفات الهی بحث کاملی را در مورد روش شناسی هرمنوتیکی به کار رفته در الهیات محقق سنت گرای حنبلی ابن قیم الجوزیه (متوفی 1350)، برجسته ترین شاگرد تمیّه (ابن) ارائه می دهد.در سال 1328). اوادیا با تمرکز بر کار حجیم ابن قیم - اما تاکنون مورد مطالعه قرار نگرفته - در مورد انسان گرایی، الصواعق المرسلة، شیوه عمل او را در حمله خود به چهار عقیده عقل گرایانه بنیادی بررسی می کند و در عین حال نظام مندی دین را توسط ابن قیم نشان می دهد. و گفتمان نظری اوادیا با زمینه سازی الصواعق المرسلة با نوشته های مرتبط متفکرانی که پیش از ابن قیم بودند، استفاده خود را از اصطلاحات و استدلال های کلامی آشکار می کند. بنابراین، او یک بیانیه الهیاتی را که علیه نخبگان اشعری معاصر مملوک دمشق بود، تألیف کرد.

یکی از پیچیده‌ترین و تاثیرگزارترین رهیافت‌های روشی در تاریخ اسلام روش و رویکرد سلفی‌گری است. سلفی‌گری تلفیقی از روش و نظریه است. مهمترین ویژگی روشِ سلفی‌گری عقل‌ستیزی و انکار عقلانیت فلسفی، فقهی، کلامی و عرفانی است. سلفی‌گری از منظر روش‌شناسی با سرکوب عقلانیت در دام بدویت فکری و اعتقادی افتاده و با انکار تاویل و تفسیر متن و تنها فهم از طریق روش فهم ظاهرگرایانه از مفاهیم دینی معرفت زدایی نموده است. سلفی‌گری از حیث اعتقادی برای فهم معارف دینی تنها منبع قابل اعتماد مراجعه به سنت سلف و تعبد به روایات و احادیث صدر اسلام را می‌داند. سلفی‌گری با انکار معرفت عقلی، فلسفی، کلامی و عرفانی و انکار روش‌های مرسوم فقهی و اجتهادی مرجعیت را از امامان فقهی اهل‌سنت سلب می‌نماید و کسانی را وارد حوزه فتوایی می‌نماید که فاقد اهلیت فتوا هستند. در واقع رویکرد عقل ستیزانه سلفی‌گری و انکار روش‌های فهم دین و حجت شمردن سنت سلف همچنان که در تاریخ اسلام منجر به جدال با تفکر عقلی و فلسفی گردید، در تاریخ معاصر نیز فقدان روش‌های علمی و فکری سلفی‌گری را در تقابل با تجدد قرار داده است. سلفی‌گری به عنوان نظریه که تابع الگوی سلف است هرنوع دستاوردهای سیاسی و اجتماعی جدید را که در شکل دولت‌های ملی است با سنت سلف در تضاد می‌داند و تنها دولت شرعی، دولت تغلبی از نوع اموی را می‌داند. رویکرد تمرکززدایی از فقه اهل‌سنت و مغایر دانستن اندیشه و باور فرقه‌های اسلامی با سنت سلف، موجب شده تا سلفی‌گری با اعلان جهاد به بخش امنیت ستیز در جهان اسلام تبدیل شوند. عقل ستیزی و انکار عقلانیت اجتهادی و برتر دانستن الگوی سلف و جمود بر ظاهر روایات از سلفی‌گری جریان تخریب و تکفیر و ترور ساخته است. این تحقیق سلفی‌گری را بستر ظهور فرقه‌گرایی، عقل‌ستیزی و امنیت‌زدایی دانسته و آن را از دو منظر روش و نظریه مورد بررسی قرار داده است.

ترجمه ماشینی: سلفی گری یکی از پویاترین و به سرعت در حال رشدترین جنبش های اسلامی است و درک اسلام معاصر بدون توجه به آن غیرممکن است. این جنبش تقریباً به هر گوشه از جهان اسلام رسیده است و شبکه های فراملی آن در سراسر جهان را در بر می گیرند. علیرغم اهمیت سلفی گری، محققان اخیراً توجه جدی به این جنبش را آغاز کرده اند و در حالی که مجموعه ادبیات سلفی گری در حال رشد است، هنوز کاستی های بسیاری وجود دارد. زمینه لبنانی که نویسنده این مطالعه مهم اتخاذ کرده است، فرصتی عالی برای بررسی پویایی جنبش سلفی در سراسر جهان فراهم می کند.

ترجمه ماشینی: این کتاب با تمرکز ویژه بر نقش بازیگران موقعیت، ظهور و گسترش سلفی گری در بیل، اتیوپی از اواخر دهه 1960، از طریق دوره مارکسیستی (1974-1991) را قبل از بحث در مورد گسترش سریع و تکه تکه شدن جنبش روشن می کند. در دهه 1990 تا 2006.

ترجمه ماشینی: شبح بوکوحرام و فعالیت های آن در نیجریه بر تحلیل های رسانه ای و دانشگاهی اسلام در منطقه حاکم است. اما، همانطور که الکساندر ترستون در اینجا استدلال می کند، فراتر از سرفصل های هیجان انگیزی که این گروه تولید می کند، پویایی زندگی مسلمانان در شمال نیجریه به خوبی درک نشده است. این جلد با تکیه بر مصاحبه با سلفی‌های برجسته در نیجریه و همچنین بازخوانی تاریخ جنبش جهانی سلفی، چگونگی تعریف سلفی‌گری را در متون کلاسیک و معاصر بررسی می‌کند. ترستون با بررسی چگونگی تفسیر این متون و - به طور اساسی - چه کسی صلاحیت انجام این کار را دارد، تحلیلی سیستماتیک از برنامه های درسی تدریس شده در عربستان سعودی و چگونگی شکل دادن رویکرد علمای دین به دین و آموزش پس از بازگشت به آفریقا ارائه می دهد. این متن منحصربه‌فرد که برای محققان دین و سیاست ضروری است، چگونگی استفاده و اصلاح قانون سلفی‌گری را بررسی می‌کند، از بازگشت نیجریه به دموکراسی تا جنبش جهادی بوکوحرام.

ترجمه ماشینی: یکی از بحث برانگیزترین موضوعات در اسلام مدرن این است که آیا باید به یک مکتب حقوقی اسلامی [مذهب فقهی] پایبند بود یا مستقیماً از کتاب مقدس پیروی کرد. برای قرن‌ها، مسلمانان سنی اسلام را از طریق چهار مکتب قانونی [مذاهب اربعه فقهی اهل سنت] انجام داده‌اند. با این حال، قرن بیستم شاهد ظهور افرادی بود که مکاتب حقوقی را محکوم کردند و مواردی را که در آن با متون قرآن یا سنت مغایرت دارند برجسته کردند. نمونه این تفاوت ها در بحث های داغ بین محدث الحدیث سلفی محمد ناصرالدین آلبانی و منتقدان سنت گرا اوست. این کتاب به بررسی تنش های بین سلفی ها و سنت گرایان در مورد مرجعیت علمی در اسلام می پردازد. عماد حمده دیدگاهی درونی از مناظرات سلفی ها و سنت گرایان و تفاوت های آنها در مورد روش صحیح تفسیر اسلام ارائه می دهد. او تحلیل مفصلی از ظهور سلفی گری، تأثیر چاپخانه، نقش علما در تفسیر متن، و رویکردهای متفاوت به قوانین اسلامی ارائه می دهد.