جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : دریدا و لاکان از دیرباز به عنوان طرفداران دو مکتب فکری متضاد تلقی می شدند. با این حال، این کتاب استدلال می‌کند که ساختار منطقی زیربنای نظریه روانکاوی لاکانی، رابطه‌ای پیچیده و متناقض است که با منطق متکثر دریدا درباره آپوریا مطابقت دارد. که سنت متعالی فلسفه را متزلزل می کند. او سپس نشان می دهد که دریدا به اندازه لاکان خواننده جدی و دقیق متون فروید است. او با آمیختن این دو متفکر، استدلال می‌کند که واقعیت لاکانی نام دیگری برای تفاوت دریدا است و نشان می‌دهد که چگونه نوشته‌های دریدا درباره هایدگر و نیچه نگرشی نسبت به تفاوت جنسی و تمایلات جنسی زنانه را تجسم می‌دهد که با بینش‌های لاکانی مطابقت دارد. او استدلال می کند که منطق جمعی دریدا از آپوریا، می تواند به عنوان یک اکتشافی برای پرداختن به موضوعات برجسته در روانکاوی لاکانی عمل کند: ذهنیت، اخلاق، و زبان. در نهایت، او به قرائت تعصب آمیز دریدا از سمینار لاکان در مورد «نامه خراشیده» می پردازد، که در تضاد بین دریدی ها و لاکانی ها مؤثر بود. نویسنده با وجود اذعان به بی‌عدالتی خواندن دریدا، توافق نظری عمیق بین متفکرانی را آشکار می‌کند که هر دو قدرت روانکاوی برای پرداختن به مسائل سیاسی و اخلاقی معاصر را می‌شناسند.

ترجمه ماشینی : نمونه و برگزیده مطالعه ترکیبی از فلسفه های ژاک دریدا (1930-2004) و فرانتس روزنزوایگ (1886-1929) است که این سؤال را بررسی می کند: چگونه می توانیم امکان فلسفه و جهان گرایی در تفکر را توضیح دهیم، بدون انکار این همه. تفکر نیز اصطلاحی و خاص است؟ این کتاب علاقه دریدا به این موضوع را دنبال می کند، به ویژه بر کار او در مورد "ملیت فلسفی" و بینش او تأکید می کند که فلسفه به گونه ای خاص توسط مصادیق "ملی" خاص خود به چالش کشیده می شود و برعکس، گفتارهایی که به یک ملیت استناد می کنند، یک جاه طلبی فلسفی را تشکیل می دهند. ادعای «نمونه بودن» این کتاب با در نظر گرفتن خوانش‌های دریدا از نویسندگان آلمانی-یهودی و علاقه مداوم او به مسائل یهودیت، فلسفه او را با فلسفه فرانتس روزنزوایگ که نظریه‌ای درباره یهودیت ایجاد کرد که انتخاب برای آن ضروری است و برگزیدگی را در یک «نمونه‌گرا» درک می‌کند، جفت می‌کند. این احساس به عنوان سازنده فردیت انسان و همچنین نقش یهودیان در تاریخ جهانی بشریت است.

ترجمه ماشینی : علاقه به استعاره به عنوان یک اصل شناختی که در ساختن دانش و جهان فعال است، رشد چشمگیری داشته است. با این حال، علیرغم حجم زیادی از مطالب منتشر شده در مورد استعاره شناختی، کمی برای ارزیابی اینکه چگونه ادعاهای مطرح شده در این زمینه از فلسفه قاره ای استفاده می شود، انجام نشده است. کازو مدعی است آنچه سنت قاره ای ارائه می دهد، مجموعه ای از چارچوب هاست که به پتانسیل شناختی استعاره اجازه می دهد تا حد امکان دنبال شود. استعاره نظریه دانش را با تعدادی سؤال ارائه می کند: چگونه یک قضاوت ذهنی می تواند عینی باشد؟ کنار هم قرار دادن موضوعات در یک استعاره چگونه می تواند امکانات شناختی جدیدی ایجاد کند؟ چگونه استعاره جهان را برای ما ترسیم می کند؟ چگونه ممکن است استعاره به ما کمک کند در نقطه ای که تمایزات کلیدی فلسفی، مانند جهان موضوع و زبان-واقعیت، دیگر قابل دفاع نیستند؟ این کتاب نشان می دهد که چگونه متفکران برجسته قاره ای با این سؤالات مواجه می شوند. گزارش های روشن و واضحی از اهمیت استعاره برای کانت، نیچه، هایدگر، باشلار، مرلوپونتی، ریکور و دریدا ارائه شده است. همانطور که کازو نشان می دهد، آنها با قرار دادن استعاره به طرق مختلف به عنوان یک تنش، به سؤالات پاسخ می دهند که در بین تمایزات اساسی فلسفه عمل می کند.

ترجمه ماشینی : ژاک دریدا (1930-2004) بی‌تردید یکی از مشهورترین و مطرودترین متفکران فرانسوی در سی سال گذشته بود. در خارج از فرانسه تأثیر او در محافل ادبیات تطبیقی، از طریق ساختارشکنی و سایر ایده‌ها، آنقدر عمیق بوده است که نقش شخصی او به عنوان رهبر فلسفه معاصر فرانسه تقریباً نادیده گرفته شده است.شاید چون در کشورهای انگلیسی زبان معادلی برای جدول زمانی فلسفه در سیستم آموزشی فرانسه وجود ندارد، نویسندگان دریدا در خارج از فرانسه به طور کامل اهمیت این مبارزه سیاسی و فرهنگی را درک نکرده اند. در این کتاب نوآورانه، اورچارد بحث سختی را بررسی می‌کند که نه تنها برای خود دریدا، بلکه همچنین برای ایده فرانسه در مورد اینکه مطالعه «فلسفه» پس از قیام‌های دانشجویی ۱۹۶۸ چه معنایی دارد، اهمیت زیادی دارد.»

ترجمه ماشینی : اگرچه ادبیات قابل توجهی در مورد فلسفه ژاک دریدا وجود دارد، اما تحلیل های کمی وجود دارد که به نقد ساختارشکن پدیدارشناسی می پردازد که همزمان در طیف وسیعی از تولیدات فرهنگی از جمله ادبیات، نقاشی، سینما، رسانه های جدید و ساختار دانشگاه اجرا می شود. این کتاب با استفاده از چهره‌های انتقادی «شبح» و «سایه» - و با شروع واژگانی از فانتومنولوژی - پیامدهای «طیفی» دریدی را بر درک تفکر، فرهنگ و تجربه معاصر دنبال می‌کند. این مطالعه به بررسی پیوندهای متقابل فلسفه، هنر در اشکال مختلف آن، و طبیعت شناسی ژاک دریدا می پردازد. قرار گرفتن در معرض در درجه اول به عنوان قرار گرفتن در معرض آب و هوای عنصری مورد بررسی قرار می گیرد (با فرهنگ به عنوان یک تکیه). نوردهی به معنای عکاسی؛ قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور؛ قرار گرفتن در معرض یقین مرگ؛ و در معرض تمام احتمالات جهان قرار گرفتن. در مجموع، مواجهه نوعی گشودگی ضروری، خطرناک و تأییدی است. این کتاب برای شکل‌دهی تصویری از مواجهه معاصر، سه رشته را به هم می‌پیوندد: 1) نقدی بر فلسفه ظواهر، با پدیدارشناسی و رابطه پرخاشگر آن با ایده‌آلیسم به عنوان نماینده اصلی این کار. 2) تحلیلی از شکل‌گیری‌های فرهنگی - ادبیات، سینما، نقاشی، دانشگاه، رسانه‌های جدید - که ضرورت مرموز یادگیری خواندن طیفی را برجسته می‌کند که چون نمی‌توان این دو را از هم جدا کرد، هم عرفانی و هم تاریخی است. و 3) پرسش از نقش هنر - به مثابه ظاهر، انعکاس و باقیمانده - که در درون و در کنار فضای فلسفه و همه «پست‌هایی» که مردم در آن قرار می‌گیرند رخ می‌دهد. هنر اساساً به‌عنوان زیبایی‌شناسی طیفی درک می‌شود، به‌عنوان مکانی که از مکانی آشکار به سوی آینده‌ای آشکار و در نتیجه باز، از محل کاری که گواه باد شدید محو می‌شود، پیش می‌رود، اما همچنین در آن شهادت مکانی برای ارواح برای جمع کردن، صحبت کردن با یکدیگر و با نوع بشر. هنر، که خود را در قلب رویای باستانی فلسفه به عنوان همراه ضروری آن قرار می دهد، تضمین می کند که هر پدیده ای همیشه یک خیال است و بنابراین می توانیم مطمئن باشیم که ظهورات در همان چیزی که میشل سرس آن را "غار" نامیده است، صحبت خواهند کرد. از معجزات." پس این کتاب کندی خوانش طیفی را به نمایش می گذارد که در کیاروسکورو حقیقت و توهم، فلسفه و هنر، نور و تاریکی آشکار می شود. محققان، دانشجویان و انجمن‌های حرفه‌ای در فلسفه (به‌ویژه آثار دریدا، هوسرل، هایدگر و کانت)، ادبیات، نقاشی، سینما، رسانه‌های جدید، روان‌کاوی، مدرنیته، نظریه‌های دانشگاه، و مطالعات بین‌رشته‌ای.

ترجمه ماشینی : این یک تحلیل انتقادی جدید و مهم از نظریه نوشتن دریدا است که بر اساس خوانش دقیق متون کلیدی است. این بُعدی از تفکر دریدا را نشان می‌دهد که به نفع کلیشه‌های «ساخت‌شکنی» مورد توجه بسیاری از نقدهای ادبی اخیر نادیده گرفته شده است. کریستوفر جانسون ویژگی خاص فلسفه دریدا را برجسته می کند که از تماس او با علوم طبیعی معاصر و با نظریه سیستم ها ناشی می شود. این مطالعه نور جدیدی را بر مجموعه دقیقی از مسائل فکری که امروزه فلسفه و نظریه انتقادی با آن روبه‌رو هستند، می‌تاباند.

ترجمه ماشینی : دریدا و آینده هنرهای لیبرال این ادعای دریدی را برجسته می کند که دانشگاه باید «بدون شرط» وجود داشته باشد - به عنوان سنگر آزادی فکری و فعالیت اپوزیسیون که وظیفه آن زیر سوال بردن جریان اصلی جامعه است. دریدا استدلال می‌کرد که تنها در صورتی که حیات ذهنی از نفوذ بیش از حد شرکت و کنترل سیاسی دور بماند، می‌توانیم مطمئن باشیم که اصول اساسی دموکراسی در همان جوامعی که ادعای دفاع از اصول دموکراتیک را دارند مورد احترام قرار می‌گیرد. این مجموعه شامل یازده مقاله است که از دانشمندان بین‌المللی که در علوم انسانی و اجتماعی کار می‌کنند، استخراج شده است و یک مورد کاملاً مستدل و جامع برای اهمیت تفکر دریدی در هنرهای لیبرال امروزی ارائه می‌کند. هر مقاله که توسط متخصصان در زمینه‌های فلسفه، ادبیات، تاریخ، جامعه‌شناسی، جغرافیا، علوم سیاسی، مطالعات حیوانات و مطالعات جنسیتی نوشته شده است، سهم ساختارشکنی در رشته خود را نشان می‌دهد و توضیح می‌دهد که چگونه به زنده نگه داشتن مأموریت «بی قید و شرط» و ضد و نقیض کمک می‌کند. دانشگاه. این کتاب یک اصلاح قوی و متقاعد کننده برای حمله فعلی به هنرهای لیبرال ارائه می دهد.