جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : آگوستین و فضیلت رومی به دنبال تصحیح آنچه نویسنده به عنوان یک سوء برداشت اساسی در اندیشه قرون وسطی می داند، سوء برداشتی که به مشکلات و سوء تفاهم های بیشتر در تاریخ نگاری فلسفه دامن می زند. این برداشت نادرست این فرض است که توسعه مضامین خاص مرتبط با فلسفه قرون وسطی، در درجه اول، اگر نه منحصرا، ناشی از تعهدات دینی برون فلسفی است تا استدلال فلسفی، که در اینجا به عنوان «تز تقدس سازی» از آن یاد می شود. برایان هاردینگ این مشکل را از طریق خوانش تفصیلی شهر خدا آگوستین در زمینه لاتین، یعنی در گفتگو با نویسندگان لاتینی مانند سیسرو، لیوی، سالوست و سنکا بررسی می کند. این کتاب در پی آن است که با تمرکز بر آن گفت‌وگو، خوانشی رایج از نقد فضیلت باستانی آگوستین را بازبینی کند، در حالی که نشان می‌دهد نگرش او نسبت به آن نویسندگان بیش از آنچه انتظار می‌رود، دلسوزانه‌تر و انتقادی‌تر است. هاردینگ استدلال می‌کند که انتقادها بر همدردی است و نقد آگوستین از فضیلت باستانی روندهای خاصی را که در شخصیت‌های اصلی فلسفه لاتین قابل توجه است می‌اندیشد و توسعه می‌دهد.

ترجمه ماشینی : پس از ناپدید شدن در اروپا در بیشتر قرون وسطی، Corpus در ایتالیای رنسانس با اقتدار بیشتری ظهور کرد، به طوری که مارسیلیو فیچینو ترجمه های خود از افلاطون را کنار گذاشت تا به هرمس بپردازد، که اعتقاد بر این است که فلسفه بسیار قدیمی تر است. این مطالعه واکنش‌ها و کاربردهای Corpus Hermeticum را در طول دوره‌ای از ارتدکس مسیحی در اواخر دوران باستان ردیابی می‌کند. آگوستین در قرن پنجم از Corpus استفاده کرد تا باور صحیح مسیحی را از هترودوکسی متمایز کند، به خدایان ساخته دست بشر حمله کرد و از هرمس استفاده کرد؟ کلماتی برای نشان دادن نیرنگ دروغین شیاطین. با این حال، نویسندگان مسیحی پیشین در مورد آموزه‌های Corpus دوسوگراتر بودند. لاکتانتیوس شیاطین هرمس را دشمن خدا می‌دانست، اما از نویسنده اسطوره‌ای به عنوان مرجعی برای اثبات برتری ایمان مسیحی بر نفوذ اهریمنی متوسل شد. جولیوس فیرمیکوس ماترنوس، اخترشناس بت پرست که به مسیحیت گروید، از کورپوس و اقتدار هرمس هم در آثار طالع بینی و هم در کارهای ضد بت پرستی خود استفاده کرد. از طریق بررسی این تفاسیر مختلف، سنت هرمسی می تواند به عنوان ابزاری برای بررسی نه تنها ظهور ارتدکس مسیحی، بلکه شکل گیری مرزهای بین بت پرستی و مسیحی و قدرت رو به رشد ارتدکس مورد استفاده قرار گیرد. Corpus Hermeticum یک نفوذ متقابل از الهیات و کیهان شناسی مصر، یونان و مسیحیت اولیه را نشان می دهد. این مجموعه تغییرناپذیر که به عنوان آینه ای برای تحول فکری مداوم در نظر گرفته می شود، دیدگاه های متغیر متفکران بت پرست و مسیحی را در لحظات حساس تکامل فرهنگی و مذهبی منعکس می کند.

ترجمه ماشینی : در این پایان نامه تلاش می شود تا نشان داده شود که مسئولیت اخلاقی - اینکه یک انسان در حالی که خوب یا بد عمل می کند شایسته ستایش یا سرزنش است - با ایده خدای قادر مطلق و جبر علّی سازگار است. علاوه بر این، مسئولیت انسان در قبال اعمال خود به این بستگی دارد که آنها اعمال او باشند. یعنی اراده دارد، در انتخاب آزاد است و داوطلبانه عمل می کند. فصل اول آنچه را که نویسنده بهترین تعاریف علیت، شانس، اراده، آزادی، جبر، عدم تعین گرایی و ضرورت می داند، بیان می کند که به نظر می رسد فلسفه نظام مند ارسطو عملی ترین است. مفاهیم مسیحی اراده و جبر اولین توضیح خود را در سنت آگوستین دریافت می کنند. در فصل‌های بعدی، رویکرد تاریخی برای بیان نگرش‌های فیلسوفان مختلف به مسائل مربوط به آن استفاده می‌شود. به نظر می رسد این باور رایج است که آزادی (که برای داشتن مسئولیت ضروری است) با جبرگرایی ناسازگار است. اما ارسطو و اسپینوزا نشان می‌دهند که چنین نیست. عدم قطعیت، به جای اجازه دادن به آزادی، آن را غیرممکن می کند، زیرا در این صورت، انسان در معرض شانس قرار می گیرد. اکثر فلسفه‌های بررسی‌شده، ناسازگاری‌هایی با یک الهیات نظام‌مند نشان می‌دهند و اگرچه ممکن است در هر کدام حقایق خاصی یافت شود، اما به‌عنوان بی‌ثمر یا ناتوان از توسعه در جهت مورد نظر رد می‌شوند. نویسنده نتیجه می گیرد که سازگارترین و پربارترین تفسیر از مسئولیت اخلاقی توسط ارسطو و سنت توماس آکویناس ارائه شده است. ارسطو یک نظام فلسفی ثابت به ما می دهد که سنت توماس آن را در پرتو آموزه های مسیحی تفسیر می کند، و به نظر می رسد این فلسفه است که بهترین همبستگی را با آموزه های کاتولیک دارد. از نظر قدیس توماس، این که اراده آزاد است و انسان داوطلبانه عمل می کند، با ایده وجود الهی و قادر مطلق منافاتی ندارد. و ضرورت و مشیت و جبر با اختیار در انسان منافاتی ندارد. هم شانس و هم جبرگرایی، آزادی را در انسان ممکن می‌سازد، به‌ویژه که انسان عقل و عقل دارد تا در مورد روش‌های عمل مشورت کند. از آنجایی که همه اعمال اراده داوطلبانه هستند، انسان ممکن است به دلیل خوب یا بد بودن آنها مورد تحسین یا انتقاد قرار گیرد. او انتخاب دارد و این انتخاب آزاد است تا نتیجه اعمالش به عهده خودش باشد. از آنجایی که این دیدگاه، علیرغم دشواری‌های فراوان، کامل‌ترین به نظر می‌رسد، به نظر می‌رسد بهترین دیدگاهی است که می‌توان در آینده بر آن بنا نهاد.

ترجمه ماشینی : این پایان نامه تحقیقی سازنده الهیاتی در زمینه نامگذاری تجربه خداوند است که در بستر مواجهه با دیگری انسان پدید می آید. دهه‌های اخیر شاهد موجی از الاهیات متمرکز بر ساختار «رابطه» و مضامین نزدیک به هم مانند متقابل و اتحاد بین الاذهانی بوده است. در عين حال، انديشه ديني آن گونه كه از فلسفه قاره اي آگاهي دارد، بيش از پيش به سمت زبان پوچ، محال، قطعه و غياب گرايش يافته است. این پروژه منابع منحصر به فرد (و از بسیاری جهات دست نخورده) زبان شاعرانه را برای آشکار ساختن آپوریای همسویی و بیگانگی همزمان در تجربه درون ذهنی و درون ذهنی و همچنین اهمیت الهیاتی آن آپوریا ارائه می دهد. یک روش مطالعه موردی سازنده استفاده می‌شود که اروس را در شعر عاشقانه جان دان (فصل دوم)، شفقت در نامه‌ها، مقالات و دفترهای سیمون ویل (فصل سوم) و تأمل در کتاب X اعترافات آگوستین (فصل چهارم) را تحلیل می‌کند. در سرتاسر، به آمیختگی فرم و محتوا در گفتار شاعرانه توجه زیادی می شود و هرمنوتیکی چند بعدی و مشارکتی را پدید می آورد. در فصل پنجم، الهیات شجاعت پل تیلیش به طور انتقادی مورد بررسی قرار می گیرد تا از این استدلال نهایی حمایت کند که این سه نویسنده تجربه رابطه گرایی وحیانی را با شهادت، به طور مادی و رسمی، به قدرت شجاعت هماهنگ کردن نام می برند. شجاعت به خطر انداختن تبعیت از آپریا رابطه خود-دیگری علی رغم ابهام و اضطراب، بحران و اضطرار، ذاتی این ماندگاری.

ترجمه ماشینی : این پایان نامه به تشریح نتایج تحقیق در دوره دو ساله و شش ماهه (1386 تا 1388) می پردازد. در مرحله اول، نظرسنجی انتشارات علمی مرتبط با تحقیق انجام شده است. آنها را می توان در برزیل مانند خارج یافت. کار خواندنی جامعی از هیو از سنت ویکتور دیداسکالیکون انجام شده است. کار خواندن شامل کتاب دکترین مسیحی نوشته قدیس آگوستین نیز می شود زیرا می توان مشاهده کرد که Didascalicon بازپس گیری این اثر است. در نهایت، ارائه دیداسکالیکون، در مجموع، به تألیف شش کتاب پرداخته است که سه تای آن ها به معرفت انسان و بقیه به معرفت خداوندی اختصاص دارد. در مرحله دوم این پایان نامه به بررسی مشکل موجود در تحقیق پرداخته شده است. هیو سنت ویکتور در قرن دوازدهم تقسیم بندی جدیدی در هنرها ایجاد می کند که توسط آن فلسفه تشکیل می شود. چیزهای بی اهمیت که توسط دستور زبان، دیالتیک (یا منطق) و بلاغت شکل می گیرد، و کوادریویوم که از حساب، موسیقی، هندسه و نجوم تشکیل شده است، بیشتر فلسفه و دانش زمان را تشکیل نمی دهند و شروع به تبدیل شدن به بخشی از فلسفه در قانون اساسی جدید آموزش و پرورش که توسط هیو سنت ویکتور تنظیم شده است، فلسفه به چهار علم تقسیم می شود: نظری، عملی، مکانیک و منطق. علوم نظری که به الهیات، ریاضیات و فیزیک تقسیم می شود، به عنوان یک بخش فرعی در ریاضیات، کوادریویوم (نجوم، موسیقی، حساب و هندسه) دریافت می کند. در این تقسیمات جدید فلسفه، علم عملی به فردی، خصوصی و عمومی تقسیم می شود. علم مکانیک به هنر پشم‌سازی، تسلیحات، دریانوردی، کشاورزی، شکار، پزشکی و تئاتر تقسیم می‌شود. در نهایت، علم منطق که شامل هنرهای جزئی است، به دستور زبان و استدلال تقسیم می شود. استدلال در برهان، سفسطه و برهان تقسیم می‌شود، که شامل هر دو علم دیگر است که به جزئی تعلق دارند: دیالکتیک و بلاغت. تحقیقات ما بر اساس نظر هیو سنت ویکتور بررسی این موضوع بوده است که چرا کوادریویوم با الهیات و فیزیک روشی ویژه برای رسیدن به ذهن خدا است. به این معنا، هیو از سنت ویکتور می‌گوید که هدف این علوم بررسی حقیقت اشیاء است و چنین حقیقتی متعلق به خداست. با کشف آنها به معرفت حکمت می رسد. چرا هیو در قانون اساسی این طریق، دستور زبان را که متعلق به علم منطق است، و دیالتیک و بلاغت را که متعلق به نظریه استدلال و نیز منطق است، وارد نمی کند؟ سه گانه عملی و هنرهای مکانیکی نیز توسط او کنار گذاشته شده است. در اینجا هیو پاسخ می دهد که علم عملی، مکانیکی و منطقی، هدفشان بررسی حقیقت امور نیست، بلکه مراقبت از جان انسان، حفظ جسم او و آسان کردن زندگی او در زمین است. بعد چی…