جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترچمه ماشینی : جهان بینی های دینی جایگاه اصلی و برجسته ای را برای کنش اخلاقی انسان محفوظ می دارند، با این حال باید با واقعیت نارسایی های اخلاقی انسان نیز مقابله کنند. آیا می توان دانش و عمل اخلاقی را در چارچوب یک عالم اخلاقی لنگر انداخت؟ اگر چنین است، چگونه توضیح می دهید که چرا همه چیز اشتباه می شود؟ آیا ادیان باید تنها به ایمان متوسل شوند، یا می توانند چارچوبی عقلانی برای بینش های اخلاقی خود ایجاد کنند؟ متافیزیک مهربانی: مطالعات تطبیقی در فرااخلاق دینی راه‌حل‌های چهار فیلسوف محوری از سنت‌های بسیار متفاوت را بررسی می‌کند: ژو شی نوکنفوسیوس، آرتور شوپنهاور ایده‌آلیست آلمانی، سانتی‌دوا بودایی ماهایانا، و زاده مکتب. ، نیشیدا کیتارو. هر موضع به طور دلسوزانه و مستقل مورد بررسی قرار می گیرد، با این حال یک اشتراک زیربنایی وجود دارد که مطالعات مختلف را به هم می پیوندد: شفقت. هر فیلسوفی، شفقت را نه تنها به عنوان یکی از فضیلت‌های دیگر، بلکه به‌عنوان نوعی فرافضیلت می‌داند، چیزی که از برخی جهات مبنای منطقی و/یا روان‌شناختی همه فضایل دیگر است. همچنین این صفتی است که هم در بطن طبیعت انسان است و هم به نوعی در دل خود طبیعت.

ترجمه ماشینی : در فرااخلاق، بین کسانی که معتقدند واقعیت‌های اخلاقی مستقل از علایق و نگرش‌های انسانی وجود دارد (یعنی رئالیست‌های اخلاقی) و کسانی که ندارند (یعنی ضدواقع‌گرایان) تفاوت وجود دارد. در نیم قرن اخیر، حوزه اخلاق دینی مملو از مکاتب مختلف ضدواقع گرایی در اندیشه اخلاقی بوده است. اگرچه طیف وسیعی از مواضع مختلف در ضد واقع گرایی وجود دارد، اکثریت اخلاق گرایان دینی ضدواقع گرا تمایل دارند باور اخلاقی را به عنوان یک ساختار اجتماعی وابسته به تاریخ ببینند. این امر محیطی را ایجاد کرده است که در آن انجام اخلاق دینی به هر معنای اساسی متافیزیکی، اغلب نه تنها از مد افتاده، بلکه از نظر فلسفی نیز غیرقابل قبول است. با این حال، در مورد اینکه دقیقاً منظور ضدواقع‌گرایان از «ساخت» چیست و از چه استدلال‌هایی برای حمایت از دیدگاه‌های خود استفاده می‌کنند، شفافیت وجود ندارد. اخلاق دینی و ساخت‌گرایی گروهی متنوع از دانشمندان را گرد هم می‌آورد که دیدگاه‌های مختلف فلسفی و کلامی را نمایندگی می‌کنند تا در مورد شایستگی‌های ساخت‌گرایی در مقابل اخلاق دینی بحث کنند. این مقالات به بررسی چهار نوع مختلف ساخت‌گرایی در فرااخلاق می‌پردازند: ساخت‌گرایی اجتماعی (یا هگلی)، ساخت‌گرایی کانتی، ساخت‌گرایی انسانی، و ساخت‌گرایی الهیاتی. هدف کلی این مقالات، تقویت گفت‌وگو بین اخلاق‌دانان دینی و فیلسوفان اخلاق، و گشودن میدان اخلاق دینی به روی بینش‌هایی است که می‌تواند توسط فرااخلاق معاصر ارائه شود.

ترجمه ماشینی: فرااخلاق از دیدگاه اول شخص در قالبی بدیع به موضوعات و مضامین اصلی فرااخلاق معاصر، مطالعه تحلیل تفکر اخلاقی و قضاوت می پردازد. متاتتیک کمتر به این موضوع می‌پردازد که چه اعمالی درست یا نادرست هستند تا اینکه منظور ما از «درست» و «نادرست» چیست. این کتاب با نگاهی به طیف وسیعی از موضوعات از جمله زبان اخلاقی، واقع‌گرایی و ضد واقع‌گرایی، دلایل و انگیزه‌ها، نسبیت‌گرایی و پیشرفت اخلاقی، دانشجویان و خوانندگان عمومی را درگیر می‌کند تا درک آنها از اخلاق و گفتمان اخلاقی به‌عنوان شیوه‌های فرهنگی افزایش یابد. کاترین ویلسون به طور ابتکاری از یک راوی اول شخص استفاده می کند تا گام به گام تاملات یک فرد را گزارش کند، که از موضع شکاکیت رادیکال شروع می شود، در مورد امکان دانش اخلاقی عینی. از خواننده دعوت می شود که این استدلال را دنبال کند و هر نکته اصلی را به چالش بکشد یا با آن موافقت کند. به تدریج، راوی به نتایج قطعی معینی درباره «بایدها» و هنجارها در ارتباط با نفع شخصی، احتیاط، هنجارهای اجتماعی و در نهایت اخلاق هدایت می‌شود. شک غلبه می‌کند و راوی به درک خوبی از چگونگی امکان‌پذیری دانش اخلاقی و پیشرفت اخلاقی می‌رسد، هرچند اغلب طولانی است. متا اخلاق از دیدگاه اول شخص که به صورت قابل دسترس نوشته شده است، هیچ آموزش قبلی در فلسفه را پیش فرض نمی گیرد و برای فیلسوفان، دانشجویان و خوانندگان عمومی علاقه مند به درک بهتر اخلاق به عنوان یک جستار فلسفی شخصی، خواندنی است.

این مقاله، چهارمین مقاله مجله حاضر (lokāyata) از صفحه 33 تا 44 می باشد.

بر اساس تقلیل­ گرایی اخلاقی طبیعت­ گرا، ویژگی­های اخلاقی به ویژگی­های غیراخلاقی طبیعی و تجربی ازقبیل لذت و کامیابی کاهش می­یابند. در این رویکرد باورهای حاکی از مشاهده‌های غیراخلاقی به عنوان پایه و مبنا برای توجیه باورهای اخلاقی به ­شمار می ­آیند. این ادعا بر پایۀ پذیرش «امکان استنتاج باید از هست» و گسترش آن به حوزۀ معرفت ­شناسی است. از نظر نگارنده این رویکرد با عنوان مبناگرایی اخلاقی غیرشهودگرا پاسخی به استدلال تسلسل قهقرایی به ­شمار می‌آید؛ اگرچه با چالش‌هایی روبه‌روست که در این نوشتار به آن پرداخته شده است تا اینکه به موضع مختار نیز در حوزۀ توجیه باور اخلاقی اشاره شود. پیامد تبیین رویکرد حاضر این است که پیوندی وثیق میان اخلاق هنجاری و فرااخلاق وجود دارد؛ به این صورت که بحث توجیه باور اخلاقی تأثیرگذار در شناسایی قلمرو مصادیق نظریۀ هنجاری اخلاقی، به‌ویژه فایده ­گرایی و خودگرایی طبیعت ­گرایانه است.