آثار مرتبط با شخصیت ها | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این اثر به فلسفه چکسلواکی در دوره دهه 1960 می پردازد. در عین حال، او خود را به توصیف تاریخی آن محدود نمی کند، بلکه سعی می کند به زبان چکسلواکی نفوذ کند. تفکر از درون و تفکر از طریق مقوله های مهم آن. بر مقوله کار به عنوان یک مقوله مرکزی مارکسیستی تمرکز می کند و چگونگی جمهوری چک را در جهات مختلف بررسی می کند فلسفه مورد بحث این باعث می شود که این جهت ها از نظر تنوع و یکسانی برجسته شوند. به‌ویژه، این کار سپس به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه این مقوله توسط جریان به اصطلاح هگلی یا فیلسوفان عمل مورد بحث قرار گرفته است، که این موضوع را در ارتباط با فلسفه کلاسیک آلمانی درک کرده‌اند. آنها بر کار به عنوان شکلی از ابژه آفرینی واقعیت تأکید داشتند، بر نگرش زندگی معتبر که با وحدت تئوری و عمل مشخص می شود، تأکید کردند بر بعد فلسفی مارکسیسم و ​​به درک اصیل (تاریخی) آن متوسل شدند. تضمين وحدت نظريه و عمل و امكان تفسير معتبر از واقعيت توسط فيلسوفان عمل به عنوان پيش نياز توسعه معقول تاريخ مطرح شد كه از جمله آنها را از ساير جريانات ماركسيستي متمايز مي كرد. متن به سه بخش تقسیم شده است. اولی به تقریب زمینه تاریخی و شرایط خلقت فلسفی در چکسلواکی می پردازد. دوم، موتیف کار نمایندگان «جریان هگلی» (فلسفه عمل) را مضمون می کند و به تفسیر این موتیف از آثار آنها اختصاص دارد.

ترجمه ماشینی : اندیشه واتسون به خوبی درک نشده است. پرسشی که توسط پژوهشگران پیشین مطرح شد، این بود که او تا چه اندازه در کار خود برای پایه گذاری مجدد دین مسیحیت بر مبنای فلسفی موفق بود؟ ابتدا از نظر سازگاری با سنت کلامی پاسخ داده می شود. بازنگری او در الهیات مسیحی با معیارهای سنتی ناکافی است. سپس به عنوان یک فلسفه دین مورد بررسی قرار می گیرد که به نظر او بر مشکلات خداباوری کلاسیک غلبه کرده است. استدلال می شود که علی رغم برخی امتیازات، فلسفه دین او از دو جهت ناقص است. اولاً، روش آن با تفسیری سخت و گاه اشتباه از سنت فلسفی، که نشان‌دهنده خودسری است، مخدوش است. ثانیاً، «ایدئالیسم نظری» در نتیجه آن روش، ابهامات مفهومی متناظر با ابهامات خداباوری کلاسیک را آشکار می کند. از آنجایی که این روش بدیهی نیست و به طور ضمنی توسط واتسون استفاده می شود و نتایج از نظر فلسفی مبهم است، تخصیص این تفکر از نظر الهیاتی یا فلسفی سطحی بود. اگرچه اندیشه واتسون، تا آنجا که فهمیده شد، زیربنای جنبش «انجیل اجتماعی» در کانادا را فراهم کرد، استدلال می‌شود که این تخصیص سطحی، حداقل تا حدی، اختصار جذابیت آن را به عنوان فلسفه دین توضیح می‌دهد.

ترجمه ماشینی : سیاست گمانه‌زنی روشی برای تعامل مبتنی بر مفهوم علم هگل (Wissenschaft) است که عمدتاً در پدیدارشناسی روح و علم منطق توضیح داده شده است. این روش مبتنی بر وحدت اضداد یا مقوله شدن است و تنها بدیل «سیاست هویت» مدرنیسم یا «سیاست تفاوت» پست مدرنیسم است. هر دوی این شکل‌های اخیر سیاست در واقع مظهر «قدرت انتزاعی» یا معادل مدرن آن، «نگرش اخلاقی» هستند. قدرت انتزاعی اساساً نتیجه اعمال قوانین بنیادی اندیشه ارسطو است، یعنی. هویت، عدم تضاد و میانه طرد شده، در زندگی اجتماعی، سیاسی و اقتصادی بشریت، که نتیجه نهایی آن چرخه روزافزون انکار و نابودی است. دیدگاه اخلاقی صرفاً قدرت انتزاعی با اضافه شدن ذهنیت دکارتی و دوگانگی است. سیاست نظری با استناد به اصل تبدیل شدن و شناخت ماهیت منطق در همه زمینه‌های تلاش انسانی، امکان واقعی غلبه بر قدرت انتزاعی دیدگاه اخلاقی را بدون انکار یا نابود کردن مفهوم قدرت در خود فراهم می‌کند. . دلیلش این است که روش استعلایی که هگل مطرح کرده است، در واقع یکی از «غلبه از طریق تسلیم» است، که بر خلاف دیدگاه اخلاقی مبتنی بر ارسطویی، امکان حد وسط را فراهم می‌کند. جدای از فلسفه‌های ارسطو، دکارت و هگل، این پایان‌نامه به تحلیل فلسفه فیشته نیز می‌پردازد. زیرا سیستم فیشته موقعیت مشکوکی را اشغال می کند که هم منشأ رسمی مفهوم ایده آلیسم آلمانی از علم است که روش تعالی از آن سرچشمه می گیرد و هم بالاترین توسعه نظری دیدگاه اخلاقی. به طور خلاصه، فلسفه او نشان دهنده گذار بین دیدگاه اخلاقی و سیاست نظری است.

ترجمه ماشینی : این پایان نامه به بررسی تلاقی بخشش و دین در G.W.F می پردازد. پدیدارشناسی روح هگل. من استدلال می‌کنم که دین و بخشش را می‌توان به‌عنوان اعمال موازی ارتباطی درک کرد که از طریق آن یک جامعه احساس خود را از آنچه ارزش «مطلق» دارد تأیید می‌کند. دین، همانطور که هگل از آن تصور می‌کند، یک عمل ارتباطی است که به «شرایط عضویت» اساسی بیان می‌کند که از طریق آن افراد با توجه به تعلق بنیادی خود به یک جامعه، هم تأیید می‌کنند و هم تأیید می‌شوند. از نظر هگل، تا جایی که بخشش ظرفیت بی‌پایان جامعه را برای تصدیق و گنجاندن ماهیت محدود ناپذیر فردیت و عاملیت انسان فعال می‌کند، به همین ترتیب در عمل بخشش به کار می‌رود. با توجه به این شباهت، فلسفه دین هگل منابع مولد برای نظریه‌پردازی ادیان به‌عنوان «اصطلاحات فرهنگی-اجتماعی بخشش» و به‌طور بسط، برای بازنگری در ماهیت گفت‌وگوی بین‌ادیانی در حوزه عمومی ارائه می‌کند. همانطور که هیچ عمل بخششی نمی تواند به طور کامل یا نهایی پتانسیل ذاتاً متجاوزانه کنش انسانی را برطرف کند، بیان دینی نیز به دلیل شیوه های لزوماً معین و خاصی که زبان اصطلاحی دین بیان می کند، در معرض نقد و دگرگونی مداوم است. مطلق.» من استدلال می‌کنم که این ماهیت «کاملاً اصطلاحی» گفتمان دینی، نقطه شروع امیدوارکننده‌ای برای پرداختن به چالش سیاسی پیرامون تفاوت‌های مذهبی است. اصطلاحات مذهبی خاص در تلاقی خود با هنجار بخشش، نه تنها در معرض تقاضای بخشش «دیگران» دینی خود هستند، بلکه (و به همین دلیل) منابع خودانتقادی برای ترویج آرمان‌های دموکراتیک را نیز در خود دارند

ترجمه ماشینی : این پایان نامه از تفسیری بدیع از مبانی هنجاری فلسفه اجتماعی و سیاسی بالغ هگل دفاع می کند. این استدلال می‌کند که عاملیت خودمختار مبتنی بر انگیزه درک خودمان است، که به ما هدفی می‌دهد که به‌طور اجتناب‌ناپذیری به عنوان عامل به آن متعهد هستیم. استدلال می‌کند که این هدف در نهایت پرورش و عمل از روی احساس «عشق اخلاقی» را منطقی می‌کند، که یک نگرش ارزیابی مثبت نسبت به کالاهای افراد دیگر است که به نوبه خود متضمن تعهد به نهادهای اجتماعی و سیاسی هگل است. در تئوری Sittlichkeit یا زندگی اخلاقی خود طرح می کند. عشق اخلاقی راهی نهایی است که افراد از طریق آن خود را برای خود قابل درک می کنند. زندگی اخلاقی روشی است که آنها از طریق آن این عشق را ابراز می کنند. به همین دلیل است که عمل مستقل در نهایت مستلزم مشارکت در چنین نهادهایی است. پیشنهاد می‌کنم که این تفسیر از برخی کاستی‌های رویکردهای جایگزین به این موضوع اجتناب کند. فصل 1 مفهوم عاملیت خودمختار را به عنوان انگیزه به سوی درک خود معرفی می کند. در فصل 2، من استدلال می‌کنم که این انگیزه هم با توجه به هویت‌های فردی ما («شخصیت‌های») ما عمل می‌کند و هم به‌طور تکاملی، در طول زمان، به طوری که عواملی که با این انگیزه مشخص می‌شوند، در نهایت به این سمت هدایت می‌شوند که خود را به‌عنوان «افراد» تصور کنند. حس فنی: به عنوان عواملی که عقلاً مجبور به تشخیص دیگران هستند. در فصل‌های 3 و 4 نشان می‌دهم که بین این دو جنبه از هویت ما تنشی وجود دارد و نظریه ذهن عینی هگل عملاً نتیجه‌گیری از این تنش است.

ترجمه ماشینی : این تز آنچه را که من «تفرق مولد» فلسفه هگل می‌نامم توضیح می‌دهد: نفوذ دیالکتیکی «جنبش دیالکتیکی» aufheben و «جنبش خود گمانه‌زنی» sichaufheben. این کتاب با بررسی موضع انتزاعی «وظیفه فلسفه» که در نوشته‌های اولیه ینا هگل از طریق تحلیل توسعه مفهوم aufheben در مجموعه‌ای از متون از سال‌های 1795-1795 ظاهر می‌شود، آغاز می‌شود. توجه ویژه ای به کتاب فریدریش شیلر در مورد تربیت زیبایی شناختی انسان (1795) و مطالعات فیشته نوالیس (6-1795) معطوف خواهد شد. من استدلال می‌کنم که از طریق برداشت شیلر از aufheben، هگل یک «مدل» اولیه از aufheben را به عنوان ساختار درونی کل نظری درک می‌کند، کلیتی که در نوشته‌های اولیه ینا، در مختصات دقیق تقابل معرفت‌شناختی درک می‌شود. وحدت موضوع و مفعول از این رو، من شرحی از دو شکل فلسفی محوری جنبش مفهومی در فلسفه هگل ارائه می‌دهم: اول، شکل پدیدارشناختی - از طریق توضیح مفصل مفهوم تجربه که در پدیدارشناسی روح آشکار می‌شود. و دوم، شکل منطقی - از طریق تبیین حرکت تفکر نظری در علم منطق. از طریق نمایش حرکت منطقی تفکر نظری است که تمایز مفهومی ظریف بین aufheben و sichaufheben به طور ماسبق تعیین و درک می شود. در فصل آخر، این تمایز از طریق بررسی صورت‌های زمانی پیچیده می‌شود که روح را در شکل مطلق و خودفهمش بیان می‌کنند: شکل زمان حال کامل (روح که «همیشه از قبل بالفعل» است) و شکل آینده پیشین. (روح به عنوان «هنوز محقق نشده، اما محقق خواهد شد») همانطور که در رابطه بین جنبش فلسفه، «زمان» و تاریخ بیان شده است. از طریق انعکاس دیالکتیکی رابطه متقابل دو شکل زمانی روح است که سومین شکل از زمان بندی نظری بازسازی فلسفی به دست می آید.

ترجمه ماشینی : الاهیات مسیحی، در اشکال متعدد و متنوع خود، و به ضرر کلیسا و جهان، اغلب بر پایه معرفتی متزلزلی بنا شده است. در این پایان نامه، من این شالوده متزلزل را با اصطلاح «عام گرایی جزیره ای» توصیف می کنم. ماهیت oxymoronic این اصطلاح هم عمدی و هم گویا است. الهیاتی که برای رسیدن به موقعیتی که در اینجا «جهان‌شمولی جزیره‌ای» نامیده می‌شود، تلاش می‌کند یا ناخواسته به آن می‌رسد، در عین رد یا درک نادرست پیچیدگی هر دو، به هیچ‌کدام نمی‌رسد. وقتی از نظر الهیاتی در نظر گرفته شود، جهان‌شمولی جزیره‌ای را می‌توان به‌طور ساده به این صورت توصیف کرد که «یک بیان فرهنگی دین منحصر به بیان کامل بودن انجیل است». برای نشان دادن پایه الهیات نامطمئن «عام گرایی جزیره ای»، و به منظور اشاره به آنچه که من معتقدم راهی بهتر به جلو است، به الهیات یورگن مولتمان روی می آورم. اگرچه الهیات مولتمن تأثیرگذار بوده و بنابراین به دقت تجزیه و تحلیل شده و مکرراً تفسیر شده است، پیشینه عمیقاً هگلی نیز وجود دارد که به دقت مورد بررسی قرار نگرفته است. با نگاهی به پرسش‌های هستی‌شناسی و معرفت‌شناسی، و همچنین مفاهیم نظام، امر مطلق، و امکان آغاز و پایان، این پایان‌نامه خط فکری عمیقاً هگلی را نشان می‌دهد که در سراسر الهیات مولتمان جریان دارد. با این حال، اینطور نیست که مولتمان کاملاً و بدون شرمندگی «هگلی» باشد، بلکه مولتمان مضامین خاص هگلی را، همانطور که در بالا ذکر شد، در نظر می‌گیرد، و به شکلی نامحسوس آن‌ها را تغییر می‌دهد تا پروژه الهیاتی خود را پیش ببرد. این پایان نامه پس از تشریح این مضامین هگلی، و اشاره به انواع روش های تأثیرگذاری آنها در سفرهای الهیاتی مولتمان، به تمرین الهیات سازنده خود می پردازد. درست همانطور که مولتمن بر هگل ریف می کند، این تمرین سازنده نیز ریف کردن مولتمان است - نه کاملاً عذرخواهی، بلکه ریشه در سنت دارد.

ترجمه ماشینی: کمتر متفکری در تاریخ فلسفه بحث برانگیزتر از هگل است. او به عنوان یک شارلاتان و تاریک اندیش کنار گذاشته شده است، اما همچنین به عنوان یکی از بزرگترین متفکران در فلسفه مدرن مورد ستایش قرار گرفته است. هیچ کس علاقه مند به فلسفه نمی تواند او را نادیده بگیرد. این جلد تمام جنبه های اصلی کار هگل را در نظر می گیرد: معرفت شناسی، منطق، اخلاق، فلسفه سیاسی، زیبایی شناسی، فلسفه تاریخ، فلسفه دین. توجه ویژه ای به مشکلات در تفسیر هگل معطوف شده است: وحدت پدیدارشناسی روح. ارزش روش دیالکتیکی؛ وضعیت منطق او; ماهیت سیاست او آخرین گروه از فصل ها به میراث پیچیده تاریخی هگل می پردازد: توسعه هگلیسم و رشد آن به یک مکتب جناح چپ و راست. رابطه هگل و مارکس؛ و پیوندهای ظریف بین هگل و فلسفه تحلیلی معاصر.