جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

گسترش اطلاعات دیجیتالی مسایلی را در ارتباط با سازگاری نظام های سنتی بازنمون دانش بوجود آورده است. محیط نوین اطلاعاتی به منظور بازنمون هوشمند دانش به نظامی انعطاف پذیرتر نیاز دارد. هستی شناسی به عنوان حوزه ای مهم و در حال رشد در هوش مصنوعی، عمدتا به سبب توانایی هایی منحصر به فردش در تعریف واضح معانی و روابط و نیز بیان آنها به زبانی ماشین فهم بعنوان راه حل این مسایل مورد توجه قرار گرفته است. هستی شناسی نقش مهمی را در دسترسی دانش محور و میانکنش پذیری نحوی و معنایی ایفا می کند و همچنین بعنوان ستون فقرات نسل آتی وب - وب معنایی- عمل می نماید. ابزارهای سنتی بازنمون دانش نظیر طرح های رده بندی و اصطلاحنامه ها از آن جهت که مفاهیم و روابط را به شیوه ای نظام مند تعریف می کنند، شبیه هستی شناسی ها به نظر می آیند اما سطح گویایی آنها از حیث ماشین خوان بودن قابل مقایسه با هستی شناسی نیست.این مقاله مقدمه ای است بر هستی شناسی. پس از پرداختن به هستی شناسی در حوزه فلسفه، مفاهیم و تعاریف آن را در حوزه هوش مصنوعی مورد بررسی قرار می دهد. مسایل مربوط به یکپارچه سازی، قابلیت استفاده مجدد، و تکامل هستی شناسی ها که از مهمترین موضوعات هستی شناسی هستند مورد توجه قرار می گیرند. و در نهایت، شباهت ها و تفاوتهای هستی شناسی در دو حوزه فلسفه و هوش مصنوعی در کنار ارزش افزوده آن در مقام مقایسه با طرح های رده بندی و اصطلاحنامه ها از دیگر مباحث بررسی شده هستند.

اولین دیدار معمولا دارای جذابیت بسیار و ایفاگر نقشی مهم در داستان است. هدف از این پژوهش، مطالعه این صحنه در سه اثر متعلق به ادبیات فارسی یعنی بیژن و منیژه، ویس و رامین، لیلی و مجنون با الهام گیری از روش ژان روسه است. دو گروه از عناصر تشکیل دهنده داستان در این تحقیق مطالعه می شوند: نخست نشانه های زمانی و مکانی، سپس عناصر پویای داستان که شامل تاثیرگذاری، تبادل پیام و بالاخره وصال می باشد و زنجیره نقل داستان به آن وابسته است. بدین ترتیب این پژوهش، غنا و نو آفرینی آثار مورد نظر را به وضوح نشان داده و به شیوه خود جنبه معنوی و عرفانی عشق را در شعر کلاسیک فارسی نمایان می سازد.

---