جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

‫نوشتار حاضر ضمن معرفي شيعه و تشيع اهواز و شکل‌گيري آن در اين شهر تا دوران حکومت صفويه، برخي شخصيت‌هاي معروف شيعي اين ديار و اوضاع شيعيان در آن را وصف مي‌کند. نويسنده در چهار فصل به ادوار مختلف حضور شيعيان در زمان حيات ائمه(، عصر غيبت صغرا و کبرا تا زمان به قدرت رسيدن حکومت صفويه در ايران پرداخته و وضعيت شيعيان در دوران گوناگون را شرح داده است. وي در فصل اول ضمن شناسايي شهر اهواز از لحاظ تاريخي، جغرافيايي و طبيعي، وجه تسميه اين شهر و وجود قوميت‌هاي مختلف به ويژه اقوام عرب را از ويژگي هاي مهم آن مي‌شمارد. آن گاه از جنبه تاريخي، حضور اديان و فرق و مذاهب گوناگون به ويژه حضور پررنگ شيعيان در اهواز از قرن اول هجري وصف گرديده است. نگارنده در فصل دوم به حضور شيعيان در اهواز از زمان حيات امام علي(ع) تا امام حسن عسکري(ع) پرداخته و اصحاب اهوازي ائمه معصوم(س) را معرفي کرده، تأثير ائمه در گسترش تشيع در اهواز را شرح مي‌دهد. وي در همين زمينه به معرفي برخي انديش‌مندان اهوازي در علوم حديث، فقه، کلام، تفسير و... و ارتباط آنان با ائمه يا اصحاب و وکلاي ائمه( اشاره کرده و برخي نهضت‌هاي شيعي و حرکت‌هاي شيعيان اهواز برضد خلفاي عباسي را شرح داده است. در فصل سوم به بررسي تاريخ شيعه در اهواز در غيبت صغراي امام زمان و ارتباط مردم اين شهر با وکلاي آن حضرت و دولت‌هاي شيعي پديد آمده در آن زمان در اهواز مانند دولت مشعشيان، دولت بطايح، دولت آل بويه و آل حنويه کردي معرفي شده‌اند. فصل چهارم به نقش شعراي شيعي اهواز در گسترش مذهب تشيع اختصاص دارد و مدايح شاعراني مانند ابن سکيت، سيد حميري و دعبل خزاعي در وصف اهل بيت(ع) عامل مهمي در گسترش فرهنگ تشيع در اهواز قلمداد شده است.

‫داستان حضرت سليمان، هم در قرآن و هم در عهدين آمده است. اين پژوهش در پي بررسي تطبيقي داستان اين پيامبر بزرگوار بر اساس آيات قرآني و عهدين در حوزه آموزه‌هاي مديريتي است که در سه فصل به انجام رسيده است. قرآن حضرت سليمان عليه السلام را پيامبري بزرگ با علم سرشار و تقواي بسيار مي‌داند که هرگز اسير مال و مقام نشد و حتي اجازه ستم به مورچه‌اي را نمي‌داد و حکيمي ميداند که در عين قدرت، جز با منطق سخن نمي‌گفت و خداوند حکومت و علم را در اختيار او گذاشته بود. ولي تورات او را آلوده به شرک و غير آن مي‌داند و بدترين نسبت‌ها را به او در زمينه بنا کردن بتکده و ترويج بت پرستي و عشق بي‌حساب به زنان مي‌دهد و تعبيرات بسيار زننده‌اي از توصيف‌هاي عاشقانه او بيان کرده است. نويسنده پس از ارائه ساختار و نظام حکومتي آن پيامبر در قرآن و عهد قديم، عناصر و ويژگي‌هاي شيوه مديريتي حضرت سليمان عليه السلام در قرآن کريم را، تفقّد و نظارت، تنبيه و تشويق، تکريم و تشخّص، تحقيق و تفحّص، تعليم و تخصّص، تحمّل، صراحت و ادب، عزت و شرافت، ابراز و اتخاذ عکس ‌العمل مناسب، ارزش‌گذاري و شايسته‌سالاري، دوري از غرور و توهم، کتمان و پوشيدهکاري، وهدف‌گذاري بيان کرده است. پس از آن، مهم‌ترين ويژگي‌هاي مديريتي حکومتي حضرت سليمان عليه السلام در عهد قديم، حکمت و درايت، تواضع و فروتني، نظم و سازماندهي، کسب علم و معرفت، رحمت، راستي، و عدالت شمرده شده است. برخي فرازها از داستان حضرت سليمان عليه السلام، مانند خلافت سليمان عليه السلام از پدر خويش داوود عليه السلام ، ميان قرآن و عهدين مشترک است؛ اما برخي فرازها مانند داستان هدهد و غير آن، تنها در قرآن بيان شده است. محور داستان آن پيامبر در قرآن، بر رهبري و مديريت ايشان بوده؛ ولي در عهدين رهبري و مديريت آن پيامبر، در حاشيه داستان بيان شده است. از اين روست که قرآن، نکات بسياري درباره ويژگيها و اصول مديريتي آن پيامبر بيان کرده است؛ ولي در عهدين، در اين خصوص نکات اندکي ذکر شده است.