جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

کتاب حاضر، توصیفی شاعرانه از جریانی جهادگر، منتظر و اندیشمندانه است که با اتصال و اتصاف به «زیارت سرخ»، معنی متعالی زندگی را از مکتب عاشورا فرامی‌گیرد تا در بستر تاریخ، مانند رودی جاری شود. این اثر، پنجره‌ای نو به سنت زیارت و زیارت عاشورا است و نگارنده به اهمیت و جایگاه معنی زندگی در سیروسفر انسان در عرصه تاریخ و معنی مستتر در زیارت عاشورا پرداخته است. معنی زندگی در عصر غیبت، مقام زیارت، زنجیره مقدس هویت دینی، نردبان تقرب، آیه مودت، منزلت امام حسین (ع) و تکلیف زائر از مطالب مهم این کتاب هستند.

مغازى: تاريخ جنگ‌هاى پيامبر(ص)، ترجمه فارسى كتاب «المغازي» اثر محمد بن عمر واقدى (متوفى 207ق) است كه با قلم شيوا و رساى محمود مهدوى دامغانى، برگردان شده است. مترجم، بخشى از كتاب را در سال 1359 برگردانده و باقى را در سال‌هاى بعدى، ترجمه كرده است. مترجم اين اثر، كتاب‌هاى مختلفى را به فارسى برگردانيده و قلمى شيوا و دلنشين دارند و ترجمه ايشان نيز روان و جاذبه‌دار است. ايشان براى گزينش اين كتاب جهت ترجمه، شش دليل در مقدمه‌اى كه بدان افزوده، آورده است؛ از جمله گويد: اهميت مقام علمى و فضل واقدى، چنان است كه نه‌تنها كتاب او، بلكه آثار ديگرش هم از همان قرن سوم هجرى مورد استفاده و استناد ديگر مؤلفان و نويسندگان قرار گرفته است و غالبا به كتاب‌هاى او اعتماد داشته‌اند و مطالب نقل‌شده از ديگران را با مطالب واقدى، معيار زده‌اند و بدون ترديد هيچ كتابى در سيره و مغازه، به اهميت مغازى ابن اسحاق و مغازى واقدى نيست. ايشان براى اثبات مدعاى خود از بلاذرى، ابواسحاق، ابراهيم ثقفى، مسعودى، طبرى، ابن اثير، ابوالفدا، نويرى و ابن ابى‌الحديد نام برده است كه به مغازى واقدى استناد كرده‌اند. بى‌ترديد اينان گاه به مغازى واقدى استناد كرده‌اند؛ اما بايد پذيرفت كه همه مؤلفان و نويسندگان به گفته او، استناد نكرده‌اند. همچنين به تمام گفته‌هاى او نيز اعتماد نكرده‌اند. استناد در چند مورد، دليل بر برترى مقام علمى نمى‌شود. پيش‌تر نيز گفتيم كه شمارى از پيشوايان مذاهب و محدثان، كتاب او را فاقد اعتبار دانسته‌اند. بهتر بود مترجم محترم، دليل ارائه مى‌داد كه چه كسى و كجا مطالب واقدى را ضابطه درستى مطالب ديگران قرار داده است. اما اينكه نوشته‌اند: «بى‌ترديد بهترين كتاب است»، خوب بود ايشان نخست كتاب‌هاى سيره و مغازى ابن هشام، طبقات ابن سعد، سيره ذهبى، ابن كثير، صالحى شامى، مقريزى را ملاحضه مى‌فرمود كه مستند و با تجزيه و تحليل بيشتر نوشته شده‌اند. يكى از دلايل او آن است كه واقدى آيات مربوط به هر جنگ و سريه را در پايان آورده است. گرچه اين كار واقدى درخور تحسين است، اما ويژگى اين كتاب نيست؛ چراكه ابن هشام نيز آيات مربوط به هر سريه و غزوه را در پايان همان فصل آورده و به تفسير آن آيات نيز پرداخته است. برخى از دلايل مترجم چندان قابل توجه نيست؛ از جمله «ابن خرداذبه مى‌پنداشت كه مادر واقدى ايرانى بوده است». تنها ويژگى مغازى واقدى آن است كه به‌تفصيل نوشته شده و قديمى‌تر مى‌باشد؛ اما چون اكثر روايات آن مرسل هستند، از اعتبار ساقط مى‌باشد. اين ترجمه در سه جلد، به‌همراه فهرست‌ها توسط مركز نشر دانشگاهى چاپ شده است كه جلد اول آن در سال 1361 و جلد دوم در 1362 و جلد سوم در سال 1366، به ترتيب از چاپ خارج شده‌اند. مترجم، گاه ترجمه را با توضيحات بيشترى آورده است كه به حجم كتاب افزوده و گاه يك سطر عربى به دو سطر فارسى، تبديل شده است.

در کتاب حاضر، برخی اصول تربیت در نهج‌البلاغه بررسی شده است .مخاطبان کتاب را با این موضوعات مطالعه می‌کنند" :اصل اعتدال"، "اصل تدرج و تمکن"، "اصل تسهیل و تیسیر"، "اصل زهد"، "اصل تعقل"، "اصل تفکر"، "اصل تدبر"، "اصل کرامت "و "اصل عزت ."

کتاب حاضر مباحث مدیریتی را با محوریت نامه ۵۳ نهج البلاغه در چهار بخش و دوازده فصل بررسی می‌کند؛ در بخش اول «الگوی اداره» در فرمان امـام علـی(ع) به مالک اشتر، بررسی شده است. این مبحث دو فصل با موضوعات «چشم انداز نامه» و «ساختار مباحث» را دربر دارد؛ در بخش دوم و سوم «ارکان مدیریت» طی فصل‌های سوم تا نهم ذیل عنوان‌های: «قوائم»، «قوانین»، «قواعد»، «هماهنگی و انسجام»، «انصاف و عدالت»، «رضایتمندی عوام»، «اعتماد و اعتمادسازی» و «وفای به عهد» بررسی شده است. بخش‌چهارم، به‌ بیان ابعاد مدیریت، یعنی«خداگرایی»،«مردم‌گرایی»و‌«خود مدیریتی» که به ترتیب موضوع فصل‌های دهم تا دوازدهم هستند پرداخته است؛ این ابعاد در واقع به‌منزله سه رکن اصلی در همه اجزای مدیریت و زمامداری، جریان دارند، به‌گونه‌ای که کیفیت مدیریت و ماهیت آن، به‌شدت متأثر از آنهاست و غفلت از هر کدام، اثربخشی زمامداری را می‌کاهد و عملکرد او را به انفعال می‌کشد.