بررسی منشأ افتراق حیّ قائم و حیّ متأله در تعریف انسان بر پایه آرای سهروردی و جوادی آملی | کتابخانه مجازی الفبا

بررسی منشأ افتراق حیّ قائم و حیّ متأله در تعریف انسان بر پایه آرای سهروردی و جوادی آملی | کتابخانه مجازی الفبا

کتابخانه مجازی الفبا،تولید و بازنشر کتب، مقالات، پایان نامه ها و نشریات علمی و تخصصی با موضوع کلام و عقاید اسلامی کتابخانه مجازی الفبا،تولید و بازنشر کتب، مقالات، پایان نامه ها و نشریات علمی و تخصصی با موضوع کلام و عقاید اسلامی

فارسی  |   العربیه  |   English  
telegram

در تلگرام به ما بپیوندید

public

کتابخانه مجازی الفبا
کتابخانه مجازی الفبا
header
headers
پایگاه جامع و تخصصی کلام و عقاید و اندیشه دینی
جستجو بر اساس ... همه موارد عنوان موضوع پدید آور جستجو در متن
: جستجو در الفبا در گوگل
...جستجوی هوشمند
بررسی منشأ افتراق حیّ قائم و حیّ متأله در تعریف انسان بر پایه آرای سهروردی و جوادی آملی
کتابخانه مجازی الفبا
کتابخانه مجازی الفبا
فارسی
کتاب الکترونیکی
میانگین امتیازات:
امتیاز شما :
تعداد امتیازات :
0
بررسی منشأ افتراق حیّ قائم و حیّ متأله در تعریف انسان بر پایه آرای سهروردی و جوادی آملی
ویرایش اثر
چکیده :
ارائهٔ تعریف از انسان و به موازات آن، شکل‌گیری انسان‌شناسی، از آغاز تفکر بشری تاکنون از مسائل بنیادین فلسفه بوده است. در میان فیلسوفان اسلامی، شیخ شهاب‌الدین سهروردی با طرح مفهوم «حیّ قائم» بر پایهٔ علم‌النفس اشراقی و متافیزیک نور، تبیینی خاص از حقیقت انسان ارائه می‌کند. وی با وجود پذیرش ترکیب انسان از بدن و نفس ناطقه، همچون مشائیان، حقیقت انسانی را تجلی نور الهی دانسته و کمال او را در تقرب به نورالانوار می‌بیند. در نظام اشراقی، «حیات» به معنای ادراک بالذات و مساوق با نور است. آگاهی حضوری انسان از «من» نخستین مرتبهٔ شهود نورانی است که بر اساس قاعدهٔ امکان اشرف، به مراتب عالی‌تر نور و در نهایت به نورالانوار، یعنی حق تعالی، رهنمون می‌شود. با آنکه نورانیت وصف مشترک نفس انسانی و حقیقت الهی است، تنها خداوند «حیّ قیّوم» است و همهٔ موجودات در اصل وجود خود به او وابسته‌اند. در امتداد این تلقی اشراقی، آیت‌الله جوادی آملی مفهوم «حیّ متأله» را مطرح می‌کند و بر فطرت الهی تغییرناپذیر انسان و جهت‌مندی ذاتی او به سوی کمال الهی تأکید می‌ورزد. تحلیل تطبیقی نشان می‌دهد که هر دو دیدگاه از بنیانی مشترک برخوردارند، اما تفاوت آن‌ها بیشتر در سطح تأکید است: سهروردی بر بعد هستی‌شناختی و معرفت حضوری انسان تمرکز دارد، در حالی که جوادی آملی بُعد الهیاتی، اخلاقی و غایت‌مند حیات انسانی را برجسته ساخته و تألّه را مقصد نهایی انسان معرفی می‌کند. providing a definition of the human being and developing a coherent anthropology has been a central philosophical concern from the earliest periods of thought to the present. among islamic philosophers, shaykh shihāb al-dīn suhrawardī advances the conception of al-ḥayy al-qāʾim (the living self-subsisting), rooted in his illuminationist psychology and metaphysics of light. although he accepts the traditional view that the human being is composed of body and rational soul, he interprets the human reality as a manifestation of divine light. in his system, life signifies intrinsic perception and is synonymous with light. the human being’s immediate awareness of the “i” reveals a luminous reality that, through the principle of the nobler possibility, points toward higher degrees of light culminating in the light of lights (nūr al-anwār). while luminosity is common to both the human soul and the divine reality, only god is al-ḥayy al-qayyūm, upon whom all beings depend for their existence. building upon this illuminationist framework, ʿabdullāh jawādī āmulī proposes the notion of al-ḥayy al-mutaʾallih (the god-oriented living being). he emphasizes the human being’s immutable divine fiṭrah and interprets humanity as essentially directed toward theocentric perfection. a comparative analysis shows that although both thinkers share a common metaphysical foundation, their differences lie primarily in emphasis: suhrawardī stresses the ontological and epistemic dimensions of human existence, whereas jawādī āmulī highlights its theological, moral, and teleological aspects, presenting deification as the ultimate human destiny.
منابع دیجیتالی مرتبط :
نسخه PDF مراجع
فهرست گزیده متکلمان،فیلسوفان و عالمان شیعی :
عبدالله جوادی آملی
نویسنده :
علی مهرانی , علی بابایی , ناصر فروهی
زبان :
فارسی
منبع اصلی :
https://sanad.iau.ir/Journal/pi/Article/1234851
جنس منبع:
متن
پایگاه :
ذ:پایگاه مجلات (فلسفه تحلیلی- سال 1403- دوره 21- شماره 46- از صفحه 58 تا 85)
یادداشت :
کلید واژه: جوادی آملی , حیّ قائم, سهروردی, حیّ متأله, تعریف انسان, نورالانوار.,
نوع منبع :
مقاله , مطالعه تطبیقی
مشخصات کامل اثر
منابع مرتبط :
ثبت نظر
ارسال