آثار مرتبط با شخصیت ها | کتابخانه مجازی الفبا

این رساله در سه بخش تنظیم شده است. بخش اول با عنوان حقیقت نفس انسانی به این موارد اشاره دارد: تاریخچه و اقوال در نفس، بررسی الفاظ مترادف با نفس، ایده عالی و بینش عرفانی در نفس انسانی. در بخش دوم با عنوان تجلیات نفس و ارتباط آن با بدن به انواع و اقسام تعلق، اقوال ارتباط نفس و بدن، بیان صدرالحکما و محقق سبزواری، نفس و بدن در نظر عرفا،عرفان عملی نفس معرفت نفس اشاره شده است. عنوان بخش سوم اسفار و حالات و مقامات عارفین می باشد.

طرح پیوند میان حکمت، نبوت و حکومت را می‌توان پاسخی دانست از جانب فارابی برای حل بحران فلسفه، یعنی جدایی نظر از عمل. فارابی با معنایی که از فلسفه و کار‌کرد آن ارائه می‌کند، راه حل بحران جدایی نظر از عمل را در کمال ثانی فلسفه، یعنی در به کار گیری آن در سیره عملی زندگی مردم که همان سیاست (اخلاق و علم مدنی) و دین است، می‌داند. در این پژوهش سعی شده ابتدا ماهیت حکمت، حکومت، نبوت و کارکرد آنها از نظر فارابی بررسی و سپس ارتباط میان این سه مقوله نشان داده شود. این پژوهش بیشتر ناظر بر کارکرد این سه مقوله است و می‌خواهد بداند که حکمت، نبوت و حکومت در سعادت آدمیان چه نقشی دارند. برای فارابی در مدینه است که این سه مقوله با هم ارتباط پیدا می‌کند. عقلانیت درست می-تواند و یا دستکم باید بتواند مبنای دین و سیاست مردم قرار بگیرد و دین و سیاست نیز باید در خدمت عقلانیت مردمان باشند. وجه صالح بودن حکومت‌های صالح نیز در التزام آنها به فلسفه و عقلانیت است و این حکومت‌های فاسدند که با اندکی تجربه و خباثت می‌توانند حکومت کنند و به فلسفه نیازی ندارند. حکومت صالح همچنین به دین نیز نیاز دارد تا مایه پیوند میان اهل مدینه باشد. دین درست مثال حق است که از طریق گفتارهای اقناعی سعی می‌کند سیره مردم را در خدمت عقلانیت قرار دهد. اما آیا فارابی توانست با تعریف و تصویری که از فلسفه ارائه می‌کند، آن را به عمل مرتبط سازد و تئوری سازگاری را در این زمینه اراده کند؟ به نظر می‌رسد فارابی در اثبات چنین تئوری با دشواری و ابهامات بسیاری روبرو است.

به عقیده ابراهیمی دینانی فلسفه این نیست که کلی علم پیدا کنیم بعد درِ ذهنمان را ببندیم. فلسفه کاری می‌کند که این ذهن باز شود و در آن بسته نشود.