مرور درختی موضوعات | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: The History of Philosophy در استرالیا و نیوزیلند گزارشی جامع از پیشرفت تاریخی فلسفه در استرالیا و نیوزیلند است، از تأسیس اولین کرسی فلسفه در استرالیا در سال 1886 در دانشگاه ملبورن تا شکوفایی کنونی فلسفه استرالیا. این کار به دو بخش بزرگ تقسیم می‌شود، بخش اول گزارشی از تحولات و رویدادهای مهم در طول دوره‌های مختلف تاریخ فلسفه استرالیا ارائه می‌کند، و بخش دوم بر ایده‌ها و نظریه‌هایی متمرکز است که در رشته‌های مختلف در فلسفه استرالیا تأثیرگذار بوده‌اند. این کار شامل فصل‌هایی است که توسط فیلسوفان مختلف در زمینه‌های خاص تحقیق یا دوره‌های تاریخی در فلسفه استرالیا ارائه شده است.

ترجمه ماشینی : اندیشه اخلاقی جوزف باتلر و عقل گرایی اخلاقی ساموئل کلارک و پیروانش، جان بالگوی و ریچارد پرایس، غالباً در نتیجه این موارد متمایز می شوند: (الف) روش تجربی باتلر (مانند کید، استورجن). (ب) تأکید باتلر بر عشق به خود در «گذر ساعت خنک» (مانند پریچارد، مک فرسون). (ج) وجدان باتلر، جایی که بر اساس خوانشی نئوکانتی، باتلر با انتقال حسی از «تأیید بازتابی» کانتی از کلارکی ها پیشی گرفت (مثلاً، کورسگارد، داروال). انتقادات نئوکانتی از کلارکی ها در (ج) با (د) انتقادات فرانسیس هاچسون و دیوید هیوم از کلارکی ها سازگار است. (ه) انتقادات مدرن از شهودگرایی عقلانی که از هاچسون و هیوم پیروی می کنند (مانند مکی، وارناک). و (f) این ادعا که کلارکی ها در «نظریه قانون طبیعی پس از بازسازی» موقعیت ناآرامی داشتند (به عنوان مثال، بیزر، فینیس). (د)-(ه) بنابراین زیربنای تمایز بین باتلر و کلارکی ها در (a)-(c)، جایی که کلارکی ها، بر خلاف باتلر، به دلیل بازنمایی حقیقت اخلاقی به عنوان ادراک منفعل و بدیهی از بالقوه مورد انتقاد قرار می گیرند. حقایق غیر جالب این مطالعه با این استدلال که وجدان باتلر و کلارک بیش از یک مرجع دارد به (الف) - (ف) پاسخ می‌دهد. به طوری که وجدان به معنای تجربه فرد از قضاوت خود و قضاوت خداوند و نظم اخلاقی عقلانی بود. در نتیجه نظریه مشترک وجدان، باتلر و کلارکین نظریه یکسانی در مورد رشد اخلاقی داشتند: کارگزاران اخلاقی زمانی بالغ می‌شوند که از اطاعت از وجدان تنها بر اساس یکی از مراجع وجدان، به اطاعت از وجدان حرکت می‌کنند، زیرا انجام این کار رضایت هر یک است. از مراجع وجدان در پاسخ به (الف) - (ب)، این مطالعه نشان می‌دهد که کلارکین‌ها با روش باتلر و «ساعت سرد» موافق بودند: ملاحظات طبیعی قضاوت فردی و منافع شخصی جنبه‌های ضروری پیشرفت به سوی بلوغ اخلاقی هم در باتلر و هم در کلارکنز با توجه به (ج)، استدلال می‌شود که باتلر و کلارکی‌ها به عنوان بخشی از درک مشترکشان از وجدان و رشد اخلاقی، درک یکسانی از استدلال اخلاقی عملی داشتند. این مطالعه محدودیت‌هایی را برای خوانش‌های پروتوکانتی از باتلر و انتقادات نئوکانتی از کلارکی‌ها قائل می‌شود، در حالی که تقسیم‌بندی باتلر و کلارکی‌ها بر اساس وجدان باتلر را ناسازگار می‌داند. در پاسخ به (c)-(f)، وجدان کلارکی نشان می‌دهد که کلارکی‌ها نه از خود راضی بودند و نه «بیرون‌گرا». وجدان کلارک نشان می دهد که چگونه کلارکی ها خود را در سنت عقل درست سیسرونی و قانون طبیعی تومیستی قرار می دهند. در نتیجه، هم در باتلر و هم در کلارکین، شهود حقیقت اخلاقی ادراک انفعالی یک «قلمرو مستقل» از واقعیت هنجاری نبود، بلکه برخورد فعال، در وجدان، با عقل به‌عنوان قانون طبیعت خدا، طبیعت انسانی و جهان آفریده شده

ترجمه ماشینی: این جلد جدید مهم، نوشته‌های کلیدی یورگن هابرماس در مورد دین و باورهای مذهبی را گرد هم می‌آورد. هابرماس در این مقالات به بررسی روابط بین اندیشه مسیحی و یهودی از یک سو و سنت فلسفی غرب از سوی دیگر می پردازد. او اغلب از طریق برخوردهای انتقادی با آثار دیگران از جمله والتر بنجامین، مارتین هایدگر، یوهان باپتیست متز و گرشوم شولم به این موضوعات می پردازد. ادواردو مندیتا در مقدمه‌ای که مخصوصاً برای این جلد نوشته شده است، درگیری هابرماس با مذهب را در چارچوب کلیت کارش قرار می‌دهد. مندیتا همچنین نوشته‌های هابرماس را در رابطه با مسیحیت یهودی و مکتب فرانکفورت مورد بحث قرار می‌دهد و نشان می‌دهد که چگونه این مقالات بعد مهم و در عین حال اغلب نادیده گرفته شده نظریه انتقادی را منعکس می‌کنند. این جلد با یک مصاحبه مبسوط اصلی پایان می‌یابد که دیدگاه‌های کنونی هابرماس در مورد دین و جامعه مدرن را بررسی می‌کند.

چکیده ماشینی: از سال 1933، هر ساله بسیاری از روشنفکران برجسته جهان در دریاچه ماگیور گرد هم می‌آیند تا در مورد آخرین تحولات در فلسفه، تاریخ، هنر و علم و به‌ویژه برای کاوش در امور عرفانی و نمادین در دین بحث کنند. جلسات ارانوس - که از کلمه یونانی برای ضیافتی که مهمانان غذا می آورند نامگذاری شده است - یکی از مهم ترین گردهمایی های دانشمندان در قرن بیستم است. این کتاب مجموعه‌ای از پرتره‌های برخی از تأثیرگذارترین متفکران قرن را ارائه می‌دهد که همه شرکت‌کنندگان در Eranos: کارل یونگ، اریش نویمان، میرچا الیاده، مارتین بوبر، والتر اتو، پل تیلیش، گرشوم شولم، هربرت رید، جوزف کمپبل، اروین شرودینگر. ، کارل کرینی، D.T. سوزوکی و آدولف پورتمن این جلد ارزیابی انتقادی از دیدگاه‌های این مردان ارائه می‌کند، اینکه چگونه تبادل ایده‌های تشویق شده توسط بررسی ارانوس بر هر یک از آنها تأثیر گذاشته است، و جذب این افراد باطنی به سمت سیاست‌های استبدادی است.

ترجمه ماشینی: پدیدارشناسی یا ساختارشکنی؟ شامل خوانش های جدیدی از موریس مرلوپونتی، پل ریکور و ژان لوک نانسی است. درگیری ژاک دریدا با مضامین پدیدارشناختی، درک جدیدی از «هستی» و «حضور» ایجاد می‌کند که نقاط کور مهمی را در خوانش‌های سنتی هم از پدیدارشناسی و هم ساختارشکنی آشکار می‌کند. کریستوفر واتکین در بازتولید نه واکنش پدیدارشناختی انبار به واسازی و نه خوانش ساختارشکن معمولی از پدیدارشناسی، ارزیابی تازه ای از آینده پدیدارشناسی همراه با خوانشی جدید از میراث ساختارشکن ارائه می دهد. واتکین از طریق مطالعات دقیق فلسفه مرلوپونتی، ریکور و نانسی نشان می‌دهد که چگونه یک سنت پدیدارشناختی بسیار گسترده‌تر و غنی‌تر از هوسرل یا هایدگر، نقد دریدا از هستی‌شناسی را در عین پایبندی به امر هستی‌شناختی مورد توجه قرار می‌دهد. این خوانش جدید اساساً رابطه بین ساختارشکنی و پدیدارشناسی را بازسازی می‌کند و اولین بحث پایدار درباره احتمالات و مشکلات «پدیدارشناسی ساختارشکنی» آینده را نشان می‌دهد.