جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این اولین مطالعه عمده درباره مارکس و هگلیان جوان در بیست سال گذشته است. این کتاب تفسیر جدیدی از رشد اولیه مارکس، بعد سیاسی هگلیسم جوان و رابطه آن جنبش با جریانات سیاسی و فکری در آلمان اوایل قرن نوزدهم ارائه می‌کند. این کتاب شرحی از شخصیت‌های مهمی مانند فوئرباخ و مارکس را با بحث‌هایی درباره شخصیت‌های کمتر شناخته شده اما مهم و همچنین جنبش‌هایی مانند سنت‌سیمونییسم فرانسوی و «فلسفه مثبت» ارائه می‌کند. این کتاب با دامنه گسترده و رویکرد ترکیبی، کتاب مهمی برای مورخان فلسفه، الهیات، نظریه سیاسی و ایده های قرن نوزدهم است.

ترجمه ماشینی : مارکس اولیه خواستار «تحقق فلسفه» از طریق انقلاب شد. بنابراین انقلاب به مفهومی انتقادی برای مارکسیسم تبدیل شد، دیدگاهی که در دیدگاه‌های پراکسیس بعدی لوکاچ و مکتب فرانکفورت شرح داده شد. این متفکران استدلال می کنند که مسائل اساسی فلسفی، در واقع، مسائل اجتماعی هستند که به طور انتزاعی تصور می شوند. «فلسفه پراکسیس» که در ابتدا با عنوان «لوکاچ، مارکس و منابع نظریه انتقادی» منتشر شد، سیر تحول این بحث را در نوشته‌های مارکس، لوکاچ، آدورنو و مارکوزه دنبال می‌کند. این تفسیر مجدد فلسفه پراکسیس ارتباط مستمر آن را با بحث های معاصر در نظریه سیاسی مارکسیستی، فلسفه قاره ای و مطالعات علم و فناوری نشان می دهد.

ترجمه ماشینی : این کتاب یک مداخله انتقادی در بحث نظری در مورد رابطه سیاسی بین دموکراسی و کمونیسم است. با روشن کردن ریشه‌های فلسفی بحث دموکراسی، مرز مشخصی بین لیبرالیسم و جمهوری‌گرایی ترسیم می‌کند و استدلال می‌کند که مارکس جوان پس از رد اولی و حمایت از دومی، «دموکراسی واقعی» را به عنوان مقدمه‌ای برای تئوری کمونیسم آینده‌اش تأیید کرد. . برای این منظور، کتاب ضمن دنبال کردن پویایی تاریخ مارکسیستی اندیشه‌های سیاسی و نظریه دولت پیشا کمونیستی، افکار طیف وسیعی از فیلسوفان و نظریه‌پردازان سیاسی را که از دوران باستان شروع می‌کنند (ارسطو) مورد توجه قرار می‌دهد. گذر از عصر روشنگری (اسپینوزا، روسو)، سنت ایده آلیست آلمانی (هگل)، جمهوری خواهی هگلی های جوان (بائر، روگه، فوئرباخ)، و رسیدن به دوران خودمان (آرنت، کولتی، مک فرسون، کاستوریادیس، پولانزاس). برای دانشجویان و دانش پژوهان علاقه مند به تاریخ اندیشه سیاسی، تئوری های دموکراسی و مارکسیسم جالب خواهد بود.

ترجمه ماشینی : زندگی حرفه ای یکی از خارق العاده ترین چهره های زندگی روشنفکری روسیه و اوایل شوروی به یکباره و زودرس پایان یافت. الکساندر الکساندرویچ مالینوفسکی، معروف به بوگدانوف، در جریان آزمایشی در مورد انتقال خون، خون خود را با یک قربانی مالاریا که به شدت بیمار بود، به امید نجات بیمار و خون او مبادله کرد. نتیجه این را می توان حدس زد: هم پزشک و هم بیمار فوراً فوت کردند. ! اگرچه یک سرمایه‌گذاری خارق‌العاده از سوی بوگدانف بود، زیرا بخشی از جستجوی ابزاری برای جاودانگی بود، آزمایش انتقال خون تنها یکی از انبوه کارهای شگفت‌آوری بود که او در سی سال حضورش در سیاست و زندگی عمومی روسیه انجام داده بود. در واقع، فعالیت ها و دستاوردهای دو ساله او به عنوان مدیر اولین مؤسسه مطالعات انتقال خون اتحاد جماهیر شوروی، در کنار وقایع سال های قبل، عملاً ناچیز به نظر می رسد. 3 منصفانه است که بگوییم الکساندر بوگدانوف از اوایل قرن تا 1930 در یک موقعیت برجسته در زندگی سیاسی و فکری روسیه قرار داشت. در سالهای اولیه رژیم شوروی، بوگدانف سر و شانه بالاتر از هر شخصیت عمومی دیگری که خارج از صفوف حزب فعالیت می کرد، ایستاد.