این رساله با موضوع شناخت صفات خداوند از دیدگاه ابنسینا و توماس آکوئینی مباحث عمومی صفات از دیدگاه این دو اندیشمند، وجوه اشتراک و امتیاز دیدگاه آنان را دنبال م
... مینماید تا از این طریق تبیینی از صفات خداوند ارائه دهد به نحوی که از خطای معطله (دیدگاه الهیات سلبی مطلق) و تشبیه (انسانوارانگاری) خداوند اجتناب گردد. ابتدا با بهرهجستن از آثار ابنسینا و توماس آکویناس نخست دیدگاههای دو اندیشمند در دو بخش رویکرد وجودشناختی و معناشناختی بررسی و تنظیم شده است. در بررسی صفات با رویکردد وجودشناختی از دیدگاه ابنسینا و توماس آکویناس مباحث احکام وجود مانند اصالت، تشکیک، اشتراک معنوی وجود و ویژگی خاص خداوند با عنوان بساطت خداوند و نیز احکام صفات، نظیر تقسیم آنها، عینیت صفات با ذات و با یکدیگر، ترادف یا عدم ترادف صفات مطرح شده است. آراء دو متفکر در رویکرد وجودشناختی، فارغ از برخی اختلافنظرها از نظر محتوا و نوع استدلال به یکدیگر شباهت بسیاری دارند و اختلاف عمده آنها در نحوه ورود به مبحث تبیین صفات خداوند است. که ابنسینا با طرح برهان صدیقین، مدعی اثبات ذات و تعریف صفات خداوند میباشد و آکویناس با آموزه آنالوژی به تبیین صفات خداوند میپردازد؛ از همینرو تعریف صفات در ابنسینا متمایز از برهان اثبات ذات نمینماید لیکن از آنجا که آکویناس تبیین صفات را مبتنی بر آنالوژی میداند و این نحوه نگرش به صفات، رویکردی معناشناختی است، از برهان اثبات ذات منفک میگردد و تنها بستری را برای طرح آنالوژی فراهم میسازد. به همین دلیل اصل ادعای تبیین صفات از دیدگاه ابنسینا در بررسی صفات با رویکرد معناشناختی بیان میشودکه به نظر میرسد ترادف صفات از دیدگاه ابنسینا و اعتقاد به عدم ترادف از دیدگاه آکویناس ناشی از همین تفاوت اخیر در آراء آنهاست.دیدگاه ابنسینا در بخش رویکرد معناشناختی به صفات با تقسیم الفاظ به اشتراک معنوی، اشتراک لفظی، الفاظ مشکک و متواطی و تعیین انواع حمل صفات بر خداوند و تبیین ترادف و تعریف صفات بر اساس برهان إن (ملازمات عامه) پیگیری شده است. در فصل رویکرد معناشناختی به صفات از دیدگاه آکویناس، آنالوژی تبیین میگردد و در نهاییترین بخش رساله اشتراک و اختلاف دیدگاه ابنسینا و آکویناس بیان، و روشن میشود که بر اساس دیدگاه ابنسینا، معنای انتزاع شده از مصداق بسیط خداوند در حکایتگری از صفات آن ذات بینهایت، قرین توفیق است؛ لیکن آموزه آنالوژی آکویناس صرفاً صفات را از لحاظ معناشناختی، بررسی میکند و از اینرو میان معنای صفات و مصداق آن شکافی پدید میآید به نحوی که معنای صفات، حاکی از صفات خارجی نیست.
بیشتر