جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

چشتیه، نام سلسله‌ای از طریقت‌های صوفیه در هند است. آن‌ها مانند دیگر فرقه‌های تصوف، دارای آداب‌ورسوم و عقاید خاصی هستند و شریعت را بر طریقت ترجیح می‌دهند. نظام‎الدین اولیا یکی از بزرگان این فرقه در شبه‌قارۀ هند است. اصول فرقۀ چشتیه در مجالس و ملفوظاتش انعکاس ویژه‌ای دارد و از تک‌نگاری‌های مجالس او به‌خوبی می‌توان اندیشه‌های او و آموزه‌های فرقۀ چشتیه را دریافت. امیرحسن سجزی و امیرخسرو دهلوی، از مریدان او ، سخنان شیخ خود را با عنوان فوائد الفؤاد، افضل الفواید و راحة المحبین گرد آورده‌اند. مقاله با رویکردی توصیفی، تحلیلی و تطبیقی افکار عرفانی، آموزه‌های اخلاقی و کلامی شیخ را بر مبنای این آثار بررسی و تحلیل کرده است. پژوهش حاضر نشان می‌دهد که نظام‌الدین اولیا عارفی حنفی‌مذهب است و از دیدگاه کلامی در بحث جبر، اختیار و رؤیت خدا دنباله‌رو مکتب اشعری است. محوری‌ترین آموزه‌های نظام‌الدین، تأکید فراوان او در پایبندی به شریعت است. تأکید به انجام فرایض و مستحبات، تلاوت قرآن و توجه به اذکار از پایبندی او به شریعت حکایت می‌کند. بیان روشن احوالات و مقامات سلوک، تبیین دقیق موانع سلوک، توجه فراوان به آموزه‌های اخلاقی و سرانجام توجه به ابعاد اجتماعی انسان و پیوند آن با آموزه‌های عرفانی از مهم‌ترین نکاتی است که در مجالس شیخ برجسته شده است. ازاین‌رو می‌توان گفت شریعت، طریقت، اخلاق، انسان و اجتماع واژه‌های کلیدی مجالس شیخ هستند و این واژه‌ها از وسعت دید شیخ و آموزه‌های فرقۀ چشتیه حکایت دارد.

ترجمه ماشینی: حدود 90 درصد از مسلمانان جهان اهل سنت هستند. اسلام اهل سنت اساساً به چهار مکتب حقوقی ارتدوکس تقسیم می شود که هر کدام دارای مختص به خود است. دکترین بسیار توسعه یافته در مقاله زیر نگاهی اجمالی به پیدایش این مکاتب و اصول بنیادینی که آموزه آنها بر آن استوار است، خواهد بود.

ترجمه ماشینی: این جلد مکمل گزیده‌های مقالات ویلفرد مادلونگ است که قبلاً توسط Variorum (مدارس و فرقه‌های دینی در اسلام قرون وسطی، جنبش‌های مذهبی و قومی در اسلام قرون وسطی و مطالعات در مذهب شیعه قرون وسطی) منتشر شده بود. بخش‌های اول شامل مقالاتی است که به بررسی جنبه‌های فکری و تاریخی معتزله، اباعیه، حنفیه و ماتریدیه، تصوف و فلسفه می‌پردازد. آخرین گروه از مقالات بر جنبه هایی از تاریخ اولیه مسلمانان تمرکز دارد. یک نمایه دقیق حجم را کامل می کند.

به باور نگارنده، بررسی دقیق اسناد و شواهد کهن و متقدم نشان می‌‌دهد که بین رویکرد امام ابوحنیفه بنیانگذار مذهب حنفی، و روایت غالب و تثبیت‌‌شده‌‌ی نحوه‌‌ی تعامل با احادیث در مذهب حنفی و سایر مذاهب، تفاوت‌‌ها و تمایزها و گسست‌‌های بنیادینی وجود دارد که به مرور زمان مسکوت‌‌عنه گذاشته شده و نهایتاً مورد رد و انکار واقع شده است. به دیگر سخن، گویا در تاریخ اندیشه‌ها(History of ideas) ما با دو ابوحنیفه روبه‌رو هستیم: ابوحنیفه‌ی موجود در آثار قدما و ابوحنیفه‌ی متخیَّل در آثار متأخرین”.