جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ارتباطات یکی از گسترده‌­ترین، مهم­ترین و پیچیده‌­ترین جنبه‌­های اجتماعی زندگی انسان است. ارتباطات سازمانی مسئله مهمی در سازمان­‌ها است و مهم­ترین وظیفه هر مدیر، توسعه سیستم ارتباطات سازمانی اثربخش است. به تجربه ثابت شده‌­است که اگر ارتباطات صحیحی در سازمان برقرار نباشد، گردش امور مختل شده و کارها آشفته می­‌شوند. عاملی که می‌­تواند گره­‌گشای این مسئله باشد تا بتواند به فرد و سازمان یاری رساند، بنابر فرمایشات حضرت علی(ع) خرد است. ارتباطات درصورتی‌که توأم با خردورزی باشد، می­‌تواند در اثربخشی تعاملات فردی، گروهی و سازمانی مفید واقع شود. به همین منظور در این پژوهش مبحث ارتباطات خردمندانه مورد بررسی قرار می­‌گیرد. این پژوهش برحسب نوع داده‌­ها، کیفی و برحسب هدف، پژوهشی اکتشافی و برحسب رویکرد، استقرایی است. در این تحقیق از روش اسنادی و مطالعه نظری و از بین راهبردهای متنوع پژوهش کیفی، از راهبرد تحلیل مضمون استفاده می‌­شود. با بررسی و مطالعه دقیق حکمت­‌های نهج‌­البلاغه، 282 مضمون پایه استخراج و از ترکیب و مقایسه مستمر مضامین پایه و براساس قرابت مفهومی و معنایی، 43 مضمون سازمان­‌دهنده و بعد از بررسی مضامین سازمان‌­دهنده از لحاظ محتوا و ماهیت و با توجه به ادبیات و پیشینه حوزه ارتباطات، 6 مضمون فراگیر(پیشران­‌های ارتباطی فردی، پیشران‌­های ارتباطی جمعی، بازدارنده‌­های ارتباطی، اولویت‌­سازهای ارتباطی، خردمندسازهای ارتباطی و پیامدها) به دست آمد.

کتاب حاضر، با توجه به گستردگی رابطه دین و رسانه، مباحث و موضوعات متعددی را در فصول مختلف بررسی کرده است. فصل اول به جایگاه دین در رسانه‌های دینی پرداخته است و فصل دوم در مورد تاریخچه رسانه‌های دینی و تحولات آن است. در فصل سوم تأکید اصلی بر شناخت مطالعات و تحقیقات انجام شده در این زمینه است. فصل چهارم کتاب در مورد ویژگی‌ها و ابعاد رسانه دینی در جهان و ایران است. در فصول بعدی مؤلف به ترتیب به بحث در مورد تبلیغ دینی و سابقه آن، کارکردهای رسانه دینی، نتایج مثبت و منفی رسانه‌های دینی در جامعه می‌پردازد.

مجموعه پیش رو باهدف بررسی ویژگی‌های رسانه نوین، چالش‌ها و فرصت‌های فضای نوین رسانه برای ترویج فرهنگی دینی به رشته تحریر درآمده است. بر این اساس کتاب حاضر به دنبال پاسخ‌گویی به پرسش‌هایی همچون ویژگی‌های فضای جدید رسانه‌ای، چالش‌های فضای جدید رسانه‌ای برای ترویج فرهنگ دینی ایجاد می‌شود می‌باشد. نگارنده ابتدا دین و رسانه، تلویزیون و مخاطب را مورد بررسی قرار می‌دهد سپس به دین و فضای سایبر، چالش‌ها و فرصت‌های پیش رو می‌پردازد؛ و در پایان راهبردهای صداوسیما در تعامل با دین در فضای جدید رسانه‌ای را بیان می‌کند.

کتاب حاضر در خصوص قلمرو اخلاق و رسانه مباحثی را در حوزه تعلیم و تربیت دینی تهیه و فراهم آورده است. این پژوهش نخست در مورد رسانه‌ها که در زندگی روزمره بومیان دنیا دیجیتال چه نقشی ایفا می‌کنند؟ را از جهت چالش دوران‌ساز دین و الهیات مطالبی را ارائه می‌دهد. نویسنده در ادامه مقاله‌هایی در خصوص مصرف رسانه‌ای کودکان و نوجوانان مباحثی را ذکر و تأثیر رسانه‌ها بر دین دارای نسل جوان را بسیار با اهمیت جلوه می‌دهد. در پایان نوشتار فوق دین و موسیقی پاپ را در اینترنت جستجو نموده و چالش‌هایی که برای تعلیم دروس دینی مطرح می‌شود را مورد ارزیابی قرار می‌دهد. رخدادهای خبری رسانه‌های و دین از مباحث مهم و اثرگذار در این مجموعه به شمار می‌رود.

کتاب حاضر، بخشی از مطالعه‌ای است درباره تلویزیون و سینما به‌عنوان کارآمدترین رسانه‌های مدرن و جمعی مبتنی بر الکتریسیته، که در سالیان اخیر انجام شده است. آنچه مقالات این کتاب را به هم پیوند می‌دهد، غیر از بحث درباره زبان مشترک تصویر با الزامات و سواد خاص آن، یافتن نسبتی بین تلویزیون و سینماست، به‌عنوان سازه‌هایی زیبایی‌شناختی که برآمده از نوع خاصی از تفکر و نظام معرفت‌شناختی غربی‌اند، با منابع فکری و حکمی و هنری ایرانی، و تلاش برای پاسخ به این سؤال که «این رسانه‌ها ازنظر ماهیت تا چه اندازه توانایی انتقال مفاهیم و پیام‌های بومی ما را دارند و آیا می‌توان ظرفیت‌های نوینی در آن‌ها ایجاد کرد».

این اثر به نقش رسانه علی‌الخصوص تلویزیون و تبین ویژگی‌های این رسانه در ارائه پیام، شیوه‌های تبلیغی دین را در تلویزیون با بیان محاسن و معایب آن در مجموعه‌های تلویزیونی بررسی می‌نماید. مؤلف با بیان اینکه دیگر شیوه‌های سنتی تبلیغ دین دیگر کارساز نیست اندیشه‌های دینی نو را برای مخاطبان امروزی پیشنهاد می‌نماید. این اثر در پنج فصل تدوین گردیده است که با بررسی انواع شیوه‌های تبلیغی دین در رسانه‌ها شیوه‌های سنتی و مدرن را نیز بررسی می‌نماید. مؤلف در ادامه تاریخچه فیلم‌سازی علی‌الخصوص فیلم‌های دینی را در غرب و ایران به بحث می‌گذارد. مؤلف در ادامه با پرداختن به نمونه فیلم‌های دینی را در غرب و ایران به بحث می‌گذارد. مؤلف در ادامه با پرداختن به نمونه فیلم‌های ایرانی با مضمون دینی و مذهبی این فیلم‌ها را تحلیل نموده و جاهایی که در فیلم می‌تواند به نقش دینی آسیب وارد سازد را نیز بیان می‌نماید. مؤلف در پایان اثر و بخش پایانی کتاب نگاهی تحلیل گونه دارد تا بتواند به‌نوعی تبلیغی آموزه‌های دینی را در این فیلم‌ها بیابد مؤلف با بررسی مجموعه‌های تلویزیونی عناصر درام، موقعیت‌ها و زیرساخت‌های نمایشی را بررسی نموده و در آخر امر با ارائه نظریه‌ی آقای پراپ در این مورد به کار خویش خاتمه می دهد.