جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

‫اين پژوهش به استدلال از آيه ولايت (مائده/ 55 ) و شأن نزول آن درباره ولايت اميرالمؤمنين علي( و نيز شرح و تفسير اجمالي آيه از منظر مفسرّان بزرگ شيعه اختصاص دارد. نويسنده نخست به بررسي معناي لغوي و اصطلاحي "ولايت" پرداخته و معاني مختلف آن را از زبان لغويان و مفسران بيان کرده و با توجه به وجود اين واژه در آيات متعدد، تفسيري لغوي از آن و مصاديق گوناگونش عرضه کرده است. آن گاه از منظري قرآني و روايي به تفسير ولايت در آيه 55 سوره مائده "انّما وليکم الله و الّذين آمنوا الذين يقيمون الصّلاة ويؤتون الزّکوة وهُم راکعون" پرداخته و تطبيق آن را بر اميرالمؤمنين علي( بر اثر خاتم‌بخشي حضرتش به فردي مستمند در حال رکوع نماز وارسيده و ادله و شواهدي متعدد بر اين قضيه آورده است. وي سپس با تفسير آياتي ديگر در باره ابعاد مختلف ولايت و دلالت آن ها را به ترتيب براي خداوند متعال، پيامبر اسلام( و ائمه( به ويژه امام علي( ثابت مي‌کند. او در ادامه به اهميت مقوله ولايت در قرآن کريم و ساير آموزه‌هاي اسلامي پرداخته و بناي اصلي دين را بر اساس ولايت ارزيابي کرده، که بدون آن، به خيمه اي بي ستون و چارچوب مي‌ماند. وي از مجاري ديگري نيز به اثبات ولايتِ اميرالمؤمنين علي( همت گمارده و با توجه به فضايل و شايستگي‌هاي فراوان حضرتش که در طول حيات خويش از خود بروز داده و همچنين تأکيد هاي بسيار و روايات متعدد از پيامبر اسلام در اين زمينه، اثبات ولايت براي شخصي چونان علي بن ابي طالب را بسيار آسان، قابل فهم و اثبات دانسته است. نگارنده همچنين با توجه به آيه ابلاغ و حديث ثقلين از جهت ديگري به اثبات ولايت و امامت علي( همت گماشته و جريان وصايت آن امام همام را از ابتداي بعثت دنبال کرده و ابعاد مختلف ولايت امام علي( را از لحاظ عقلي، نقلي، تاريخي و شهادت‌دادن دشمنان و مخالفان حضرتش در اين مسأله بررسيده است.