جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

حضرت مهدى منتظر عليه‌السلام در انديشه اسلامى به قلم محمدباقرمحبوب القلوب به زبان فارسى ترجمه شده است. اصل كتاب به زبان عربى تأليف سيد ثامر هاشم العبيدى است. مترجم، در مقدمه پيرامون تأليف كتاب چنين بيان نموده است: «نوشتارى كه پيش رو داريد ترجمه كتاب «المهدي المنتظر في الفكر الإسلامى» است. مؤلف محترم سعى نموده جواب‌هاى متقن و محكم به شبهاتى كه در رابطه با برخى از موضوعات مهدویت مطرح شده، ارائه نمايد و از اين رهگذر مطالب «احمد الكاتب» را به‌طور مستقيم و غيرمستقيم نقد كرده است.». كتاب، مشتمل بر دو مقدمه از مترجم و مؤلف و متن است. متن بسيار دقيق و منظم و به قلمى ساده و روان، در سه فصل و يك خاتمه ترجمه شده است. فهرست مطالب و موضوعات در ابتداى كتاب ذكر شده است. مترجم، توضيحات، منابع و مصادر را به صورت كامل در پاورقى بيان نموده است.

حقوق بشر و کثرت‌گرایی دینی، تألیف سید حسن امین، موضوع حقوق بشر و پلورالیسم و کثرت‌گرایی دینی را از ایران پیش از اسلام تا عصر پهلوی مورد بررسی قرار داده است. این کتاب در 12 بخش در حاشیه سه بحث وسیع‌تر، یعنی پلورالیسم دینی، آزادی مذهبی به عنوان حقوق بشر، و روابط بین‌الملل اسلام، به بررسی زمینه حقوقی و تاریخ حضور اقلیت‌های مسیحی در قلمرو اسلام به‌طور عام و گفت‌وگو بین مسیحیان و مسلمانان و تبلیغ مسیحیت بین مسلمانان، به‌طور خاص، می‌پردازد. مؤلف پس از ارائه چهارچوب نظری این بحث با سلسله مراتب تاریخی به چرایی و چگونگی گفت‌وگو یا مجادله و مناظره میان مسیحیان و مسلمانان می‌پردازد و این موضوع را از دو بعد مختلف بررسی می‌کند: یکی به اعتبار گفت‌وگوی مسیحیان با مسلمانان در قلمرو اسلام. در حقیقت پژوهش حاضر بیشتر ناظر بر شق اخیر است و بیشتر به چگونگی گفت‌وگو و مجادله و مباحثه مسیحیان در قلمرو اسلام می‌پردازد، یعنی نخست تبلیغ مسیحیت در ایران را در قبل از اسلام و سپس تاریخچه آمدن مبلغان و پادریان مسیحی در عصر اسلامی مخصوصاً پس از سقوط بغداد تشریح می‌کند و بعد از آن با تکیه مخصوص بر فعالیت مبلغان مسیحی در عصر صفوی و بعد پیشینه ردیه‌نویسی‌های عالمان مسلمان را در برابر مسیحیان در عصر قاجاری بررسی می‌کند. مؤلف در پایان کتاب نیز مواضع جمهوری اسلامی ایران را در این باب تشریح کرده است.

این کتاب به منظور خرافه‌زدايى از مباحث «امام‌پژوهى» در گستره حديث و ترويج ديدگاه عالمان شيعى در خصوص تحريف‌ناپذيرى قرآن كريم، تدوين شده است.

این کتاب که حاصل مباحث حلقات علمی برگزارشده توسط مؤسسه صراط مبین هدایت است، به بررسی مباحث بنیادین و مهم مربوط به ولایت فقیه در حکومت اسلامی می‌پردازد.

جستارهایی در مدرسه کلامی حله، مجموعه مقالاتی در معرفی و بررسی جریان‌ها و اندیشه‌های کلامی مدرسه کلامی حله، در بستر بازشناسی اوضاع سیاسی، فرهنگی و اجتماعی حله، جریان‌های فکری و اندیشه‌‌های کلامی اندیشمندان این مدرسه است که به همت محمدتقی سبحانی و محمدجعفر رضایی و جمعی از محققین نگاشته شده است.کتاب "جستارهایی در مدرسه کلامی حله" با ارائه مجموعه‌ای از پژوهش‌ها، به معرفی و بررسی جریان‌ها و اندیشه‌های کلامی این مدرسه در بستر اوضاع سیاسی، اجتماعی و فرهنگی پرداخته که راه را برای فهم دقیق تر تاریخ کلام امامیه هموارتر می سازد. این کتاب دربردارنده ۲۶ مقاله برای بازشناسی اوضاع سیاسی، فرهنگی و اجتماعی حله، جریان‌های فکری و اندیشه‌‌های کلامی اندیشمندان این مدرسه کلامی است. شهر حله را در اوایل قرن ششم مزیدیان، که گرایش‌هایی شیعی داشتند، بنا کردند. حکومت مزیدیان بیش از نیم قرن دوام نیاورد و از نیمه‌‌های قرن ششم، حله بین عباسیان و سلاجقه دست به دست می‌‌شد، ولی مردم آن همچنان بر تشیع خود پافشاری می‌‌کردند. در اواسط قرن هفتم که هلاکو به شهر بغداد لشکر کشید، حله با درایت برخی از عالمان امامیه از حمله مغولان در امان ماند. امیران مغول در دوره‌‌های بعد نیز با مردم حله به خوبی رفتار کردند. البته این وضعیت با ورود سپاهیان تیمور و فتح حله در سال ۷۹۵ هجری قمری پایان یافت و این شهر تا اوایل سده نهم بارها بین خاندان تیمور و جلایریان دست به دست شد و آرامش خود را از دست داد. در سده نهم نیز این شهر محل تاخت و تاز و درگیری بین قراقویونلوها، آق‌قویونلوها و مشعشعیان شد تا جایی که بسیاری از عالمان حله به شهرهای دیگر، به‌‌خصوص نجف، نقل مکان کردند...این حوزه علمی نقشی جدی در تثبیت و تکمیل دانش‌های مختلف در تاریخ اندیشه امامیه داشته است. در حوزه دانش کلام، متکلمان حله مانند علامه حلی و شاگردانش با پیروی از خواجه طوسی و با بهره گیری از ادبیات فلسفه مشاء و پذیرش علم منطق در عین پافشاری بر اندیشه‌های اصلی متکلمان امامیه در مقابل فلاسفه، سبک و سیاقی جدید به مباحث کلامی دادند. تحولات کلام امامیه در این دوره در روش و همچنین ادبیات علمی چنان است که می توان مدرسه کلامی حله را از مدارس پیشین متمایز کرد.کتاب در سه فصل تنظیم شده است: فصل اول: زمینه‌‌های شکل‌‌گیری مدرسه حله، فصل دوم: جریان‌‌های فکری مدرسه حله، فصل سوم: اندیشه‌‌های کلامی. در فصل او چهار مقاله، فصل دوم هفت مقاله و در فصل سوم شانزده مقاله گنجانده شده است.

این کتاب مسأله مشروعیت ولایت فقیه و آزادی در حکومت اسلامی را تبیین می‌کند و به برخی از شبهات و پرسش‌های مطرح درباره حضور اسلام در قلمرو قانونگذاری و حکمرانی سیاسی به صورت تحلیلی و استدلالی پاسخ می‌دهد.

در اين اثر، پيدايش و تاريخ و همچنين وضعيت فعلى شیعیان مقاوم و مظلوم «نخاوله» در عربستان سعودى مورد بررسى دقيق و مستند قرار گرفته است.

تلخیص المحصل (فی شرح المحصل فی علم الکلام) تألیف خواجه نصیرالدین طوسی (597-672ق)، فیلسوف، متکلم و دانشمند برجسته شیعی؛ این اثر چاپ نسخه‌برگردان کهن‌ترین نسخه موجود از کتاب تلخیص المحصل است که به عنوان گام نخست برای تصحیح مجدد این اثر ارزشمند عرضه شده است. این کتاب شرح و نقدی است بر کتاب المحصل فی علم الکلام اثر فخرالدین رازی که خواجه نصیرالدین آن را برای تقدیم به خواجه علاءالدین عطاملک جوینی نگاشته و در آن به نقد و بررسی آراء کلامی فخر رازی پرداخته است.کتاب شامل یک پیش‌گفتار مفصل از مصحح و متن اصلی اثر خواجه نصیرالدین طوسی می‌باشد. کتاب «تلخیص المحصل» اثر خواجه نصیرالدین طوسی که به «نقد المحصل» نیز شهرت دارد، شرح و تهذیب و نقدگونه‌ای است بر کتاب «المحصل» فخرالدین رازی. این اثر ارزشمند در صفر سال 669 قمری به پایان رسیده و خواجه نصیرالدین آن را برای تقدیم به محضر صاحب دیوان خواجه علاءالدین عطاملک جوینی نگاشته است.دیدگاه خواجه نصیرالدین طوسی نسبت به کتاب المحصل فخر رازی بسیار انتقادی است، اگرچه اذعان دارد که در آن زمان المحصل مورد اعتنای استادان و طالبان علوم کلامی و فلسفی بوده است. خواجه طوسی که خود دلبسته فلسفه ابن سینا بود، در مقدمه کتاب بر اهمیت دانش کلام و اصول دین تأکید می‌کند و از آنجا که کتاب المحصل را وافی به مقصود نمی‌بیند، به نقد و بررسی آن می‌پردازد.این کتاب خواجه طوسی از همان زمان تألیف از اعتبار بالایی برخوردار بود، چنانکه ابن کمونه بغدادی (درگذشته 683ق)، فیلسوف برجسته بغداد، گزیده‌ای از آن با عنوان «انتخاب من تلخیص المحصل» یا «ملتقط تلخیص المحصل» فراهم کرد که نشان از اهمیت این اثر در همان عصر دارد. همچنین ابن خلدون در «لباب المحصل» خود و ابن تیمیه در «منهاج السنه» از این کتاب نقل کرده‌اند. نسخه حاضر که به صورت نسخه‌برگردان عرضه شده، در زمان حیات خواجه طوسی و در همان سال تألیف کتابت شده و متعلق به مجموعه فاضل احمد پاشا در کتابخانه کوپریلی به شماره 834 است. این چاپ به دلیل اینکه در چاپ‌های قبلی از همه نسخه‌های کهن استفاده نشده بود، به عنوان مقدمه‌ای برای تصحیحی دقیق‌تر و انتقادی‌تر از این اثر مهم کلامی ارائه شده است.