جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

کتابخانه مجازی الفبا،تولید و بازنشر کتب، مقالات، پایان نامه ها و نشریات علمی و تخصصی با موضوع کلام و عقاید اسلامی کتابخانه مجازی الفبا،تولید و بازنشر کتب، مقالات، پایان نامه ها و نشریات علمی و تخصصی با موضوع کلام و عقاید اسلامی

فارسی  |   العربیه  |   English  
telegram

در تلگرام به ما بپیوندید

public

کتابخانه مجازی الفبا
کتابخانه مجازی الفبا
header
headers
پایگاه جامع و تخصصی کلام و عقاید و اندیشه دینی
جستجو بر اساس ... همه موارد عنوان موضوع پدید آور جستجو در متن
: جستجو در الفبا در گوگل
صفحه اصلی کتابخانه > جستجوی هوشمند در الفبا
جستجو در برای عبارت
شامل عبارت باشد
شامل عبارت باشد
 
شامل عبارت باشد
شامل عبارت باشد
تنها فراداده‌های دارای منابع دیجیتالی را بازیابی کن
مرتب سازی بر اساس و به صورت وتعداد نمایش فرارداده در صفحه باشد جستجو
  *برای جستجوی عین عبارت , عبارت مورد نظر را درون گیومه ("") قرار دهید . مانند : "تاریخ ایران"
  • تعداد رکورد ها : 337010
تئودور نولدکه
نوع منبع :
مدخل اعلام(دانشنامه اعلام)
چکیده :
تئودور نولدکه[۱] در دوم مارس ۱۸۳۶ در شهر کوچکی از توابع هامبورگ آلمان  به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را نزد پدرش گذراند و پیش از ورود به دانشگاه ادبیات کلاسیک (یونانی و لاتین) را آموخت. او به زبان و فرهنگ یونانی علاقه‌خاصی داشت و بعدها از اینکه مطالعات یونانی رابه عنوان  رشته اصلی و تخصصی خود انتخاب نکرده است ، اظهار پشیمانی کرد. در دانشگاه به نزد هاینریش اوالد[۲] دوست قدیمی پدرش رفت. اوالد خاورشناس و کارشناس زبان‌های سامی بود و همین مساله او را به سوی مطالعات شرقی سوق داد .دوران تحصیلی خود را در آلمان گذراند و بویژه تحصیلات عالی را در دانشگاههای گوتینگن و برلین طی کرد. وی تحصیلات خود را در رشته الهیات و فلسفه و زبان‏های سامی تا مقطع دکتری به پایان رساند و در سال ۱۸۵۶، در بیست سالگی دکترای نخست خود را با رساله‌ای دربارۀ «تاریخ قرآن» اخذ کرد. در پایان نامه خود با عنوان تاریخ قرآن در دو بخش به تاریخ ادبی قرآن با استفاده از منابع اسلامی و تحقیقات خاورشناسان اروپایى پرداخت.  این موضوع تا پایان عمر مهم‌ترین موضوع تحقیاتی او بود. دو سال بعد در سال ۱۸۵۸، آکادمی پاریس جایزه‌ای برای نگارش مقاله‌ای دربارۀ همین موضوع تعیین کرد و نولدکه برندۀ جایزه شد. دو سال پس از آن نولدکه ترجمۀ آلمانی رسالۀ دکترای خود را با عنوان «تاریخ قرآن» منتشر کرد. همین اثر بعدها با همکاری شاگردش و با تغییرات چاپ شد . پس از پایان دکترا برای مطالعات بیشتر به وین پایتخت اتریش و لیدن در جنوب هلند رفت. حدود یک ماه به بررسی نسخه‏ های خطی عربیِ آن‏جا پرداخت. در آوریل ۱۸۵۸م به برلین رفت و در آن‏جا هم نسخه‏ های خطی عربی و ترکی را بررسی و فهرستی هم برای دست‏نویس‏ های ترکی آن کتابخانه تهیه کرد. در سال ۱۸۶۱ یعنی در ۲۵ سالگی به مقام استادی در دانشگاه گوتینگن [۳]در رشته زبان های سامی و تاریخ اسلام نایل آمد. در سال ۱۸۷۲ به دانشگاه استراسبورگ[۴] راه یافت و در آنجا به سمت استادی مشغول به کار شد. گرچه نولد که به بسیاری از علوم مربوط به خاورشناسی آگاه بود، اما عمده اشتغال وی در دو رشته تاریخ تمدن اسلامی و زبان‏های سامی تمرکز داشت. تئودور نولدکه، درزبانهای سامی عربی، سریانی، عبری و آرامی… تخصص پیدا کرده و با زبان فارسی نیز به خوبی آشنا بود.  تسلط او بر زبان‏های گوناگون باعث پدید آمدن آثاری شد که هم از لحاظ کمّی و هم از حیث کیفی فراوان و قابل توجه و تقدیر است. بی تردید شاخص‌ترین اثر او “تاریخ قرآن” است. تاریخ قرآن نخستین ترجمه کامل از قرآن کریم است که با وجود گذشت بیس از صد سال از انتشار نخستین نسخه آن، محققان غربی هنوز هم به آن رجوع می‌کنند. در واقع نولدکه با این کتاب باب تازه‌ای را در پژوهش‌هایی قرآنی گشود. او به بررسی سوره‌های قرآن با توجه به توالی زمانی و وقایع مربوط به آن پرداخت؛ این دیدگاه نزول سوره‌های قرآنی را با توجه به گستره زمانی آن و نیز منشا سبک‌های زبانی دنبال می‌کرد. در این روش  سوره‌ها به ترتیب نزول آن مرتب می‌شوند. برای مثال سوره انبیا که بیست و یکمین سوره قرآن است، در کتاب نولدکه  در جایگاه شست و پنجمین سوره قرار گرفته است. بدین ترتیب نولدکه سوره‌ها را ابتدا به دو دسته مکی و مدنی و سپس آن‌ها را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم کرد که در نهایت به سه بخش مکی و یک بخش مدنی رسید. او این ساختار را منسجم‌ترین و جامع‌ترین شیوه برای  بررسی و دنبال کردن دستورات وحی می‌دانست که از طریق آن می‌توان به تحلیل‌های کلامی، ادبی و تاریخی رسید. او سعی داشت که در مورد هر کدام از این بخش‌ها به یک یا چند ویژگی و نوعی جمع‌بندی برسد برای مثال  بخش دوم سوره‌های مکی را طولانی و حاوی داستان‌هایی از پیامبران برشمرده است. با این حال کتاب نولدکه از نظر محققان مسلمان خالی از اشکال نبوده است. از جمله ادعای وجود اختلاف در قرآن از نظر اهل سنت و شیعیان و کم و زیاد شدن آیات و سوره‌ها و مانند آن، چنانکه نولدکه در قرار دادن سوره فاتحه به عنوان یکی از سوره‌های قرآن تردید می‌کند. از موارد جالب دیگر در کتاب نولدکه توجیه حروف مقطعه در قرآن است که نولدکه آن را اسم رمزی برای صحابه و کاتبان قرآن می‌داند که به اشتباه وارد متن قرآن شده است. برای مثال «ک» را علامت ابوبکر و «ن» را علامت عثمان فرض کرده است. البته او بدون اشاره به هیچ سند و روایتی این مطلب را نقل می‌کند و ظاهرا نظر شخصی خود را  در این مورد کافی دانسته است. در اینجا این مطلب را هم باید مد نظر قرار داد که در سراسر کتاب از روایات اهل سنت استفاده شده است و به غیر از چهار مورد و مختصر توضیحی در فصل دوم کتاب هیچ اشاره دیگری به روایات شیعه و راویان و روش تفسیری شیعیان نمی‌شود. کتاب دیگر او زندگی‌نامه محمد (ص) نام دارد. این کتاب نسبتا کم حجم با استناد به روایات تاریخی شرح مختصری از زندگی و زمانه پیامبر اسلام است. نولدکه کتاب‌هایی هم در حوزه زبان‌شناسی و دستور زبان‌های قدیمی چون آرامی، سریانی و عربی کلاسیک دارد. او از پژوهش‌های عربی به ایران‌شناسی ورود کرد. بررسی منابع فارسی و مطالب مربوط به ساسانیان در تاریخ طبری او را به مطالعه شاهنامه و نوشته‌هایی به زبان پهلوی همچون “کارنامه اردشیر” سوق داد. برای تکمیل مطالعات خود فارسی میانه را آموخت، همچنانکه پیش از آن فارسی امروزی را آموخته بود. مطالعه کارنامه اردشیر نخستین تلاش برای ترجمه یک متن پهلوی بدون توجه به سنت پارسه بود. او سعی در بدست آوردن ریشه کلمات فارسی امروز از متن پهلوی داشت. برای مثال او ریشه لغت آذربایجان  را در “اتورپات” که در اصل نام یکی از سرداران سپاه مادها و سپس اسکندر بود، می‌دانست. تحقیات او در زمینه ایران‌شناسی بسیار گسترده است و نه تنها به مباحث تاریخی مربوط است، بلکه ویژگی های زبانی، مورفولوژی، وضعیت جغرافیایی ، اساطیری و داستان‌های حماسی  و حتی ویژگی‌های شخصیتی و مانند آن را در برمی‌گیرد. «تاریخ ایران واعراب در زمان ساسانیان» و «حماسه ملی ایران» از جمله این کتاب‌هاست که در ایران منتشر و به ترتیب توسط عباس زریاب و بزرگ علوی به فارسی برگردان شده است. با این حال  به نظر می‌رسد نولدکه هرگز نسبت به ایران نظر چندان مساعدی نداشته و به یونان توجه بیشتری نشان می‏داده است؛ البته که خود به این موضوع اذعان داشت و بسیاری از ایران‌پژوهان و مخصوصا محققان داخلی به موضوع‌گیری‌هایی مقابل ایشان و برخی اشکالات و اشتباهات او بخصوص درباره شاهنامه تاکید دارند. نولدکه در میان شرق‌شناسان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و از او با احترام یاد می‌کنند. او از شرق‌شناسان برجسته به شمار می‌آید که بسیاری از خاورشناسان روزگار خویش و مستشرقان پس از خود را تحت تأثیر قرار داده است. تلاش پایدار و درخشش ذهن و آگاهی گسترده ‏اش به ادبیات یونانی و شناخت کاملش از سه زبان سامی شامل عربی، سریانی و عبری، همراه با عمر طولانی، به او امکان داد تا این جایگاه را نه تنها در میان خاورشناسان آلمان، بلکه در میان تمام خاورشناسان به دست آورد. تئودور نولدکه سال‌های پایانی عمرش را در کالسروهه و نزد پسرش گذراند و سرانجام پس از عمری کار پژوهشی و تحقیقاتی در بیست و نه دسامبر ۱۹۳۰ در ۹۴ سالگی درگذشت. کتاب‌شناسی: Geschichte des Qorans, 1860. Neuauflage Hildesheim 2005. ISBN 3-487-00105-5 Beiträge und Neue Beiträge zur semitischen Sprachwissenschaft. 1981. ISBN 90-6022-184-2 Das iranische Nationalepos, 1920, = 2. Auflage des im Grundriß der iranischen Philologie (1895–۱۹۰۱) erschienenen Beitrags (ca. 110 Seiten)[2] Orientalische Skizzen, 1892 Sketches from Eastern History, 1977. ISBN 0-87991-461-0 Das Leben Mohammeds, 1863 Beiträge zur Kenntnis der Poesie der alten Araber, 1864 Die alttestamentliche Literatur, 1868 Untersuchungen zur Kritik des Alten Testaments, 1869 Geschichte der Perser und Araber zur Zeit der Sasaniden. Aus der arabischen Chronik des Tabari übersetzt, 1879 (Nachdruck Leiden 1973) Zur Grammatik des klassischen Arabisch, 1896 Fünf Mo’allaqat, übersetzt und erklärt, 1899–۱۹۰۱ James A. Crichton (Übersetzer): Compendious Syriac grammar. With a table of characters by Julius Euting, 1904 Mandäische Grammatik; mit einer lithographirten Tafel der Mandäischen Schriftzeichen, 1875 __________________________________________________________________ [۱] -Theodor Nöldeke [۲] – Heinrich Ewald [۳] – Universität Göttingen [۴] – (Université de Strasbourg سیدموسوی
مایکل کوک
عنوان :
نوع منبع :
مدخل اعلام(دانشنامه اعلام)
چکیده :
مایکل کوک[۱] به سال ۱۹۴۰ در انگلستان متولد شد. پس از گذراندن تحصیلات اولیه در ۱۹۵۹ وارد کالج کینگ[۲] دانشگاه کمبریج شد و تا ۱۹۶۳ در رشته تاریخ و مطالعات شرقی مشغول به تحصیل بود. کوک دو سال به فراگیری تاریخ انگلستان و اروپا پرداخت و دو سال هم زبان ترکی استانبولی و فارسی را آموخت و سپس به مرکز مطالعات شرقی و آفریقایی دانشگاه لندن رفت و زیرنظر برنارد لوئیس[۳] کارشناسی ارشدش را با پژوهش درباره تاریخ جمعیت عثمانی در سده های پانزدهم و شانزدهم میلادی به انجام رساند. به مدت دو سال در همان دانشگاه به تدریس تاریخ اقتصادی پرداخت و در همین زمان تحقیقات و پژوهش‌هایی درباره خاورمیانه و خاورنزدیک داشت. کوک در ۱۹۸۶ به ایالات متحده رفت و در آنجا به سمت استادی مطالعات خاورنزدیک دانشگاه پرینستون منصوب شد. رشته تحصیلی او تاریخ بود و به گفته خود وی در آن زمان مطالعات تاریخی بیشتر بر اساس تاریخ اقتصادی و بر پایه آمار و ارقام صورت می‌گرفت. کم‌ کم سمت و سوی این تحقیقات تغییر کرد و کوک علاقمندی‌های خود را یافت. موضوعات مورد نظر او بیشتر در زمینه تاریخ و اندیشه اسلامی و تاثیرات  و نقش ارزش‌های اخلاقی دین و اسلام بر فرهنگ اجتماعی و روابط مردمی است. مهم‌ترین اثر او که به فارسی نیز برگردان شده، درباره فریضه امر به معروف است. کوک مقاله‌ای در روزنامه خواند که در آن به شرح اتفاق  ناگواری که برای یک زن بی پناه در مقابل چشمان رهگذران بی توجه افتاده بود می‌پرداخت. این مقاله او را به فکر برد که چگونه نظام تربیتی غرب افراد را نسبت به سایر مردم جامعه بی مسئولیت و بی تفاوت بار می‌آورد و در مقابل در نظام اسلامی افراد به عنوان یک فریضه دینی و ارزش اخلاقی مسئولیت اصلاح رفتار ناپسند و نادرست دیگران را دارند. بدین ترتیب کار پژوهشی خود را آغاز کرد. او با ژرف نگری خاص و حدود ۱۵ سال تحقیق مداوم و بررسی و مطالعه ۱۷۰۰ کتاب و مقاله که بیش از سه چهارم آن کتاب‌های اسلامی بود موفق به نوشتن جامع ترین کتابی شد که تا کنون درباره امر به معروف و نهی از منکر نوشته شده است. این وظیفه الهی در تمام فرقه ها و مذهب های مطرح اسلامی، از قدیم ترین زمان تا به امروز در این کتاب مورد بحث و بررسی قرار گرفت و بخش نسبتا زیادی از کتاب به آرای فقیهان شیعه از کلینی تا عصر حاضر اختصاص یافته است. کوک با بررسی این آموزه در دیگر ادیان توحیدی، آیین های غیر توحیدی، سنت‌های جاهلی، اندیشه های اخلاقی، مکتب‌های فلسفی و نیز وظیفه امداد در غرب و مقایسه آنها با اسلام، هیچ مشابه و همتایی برای این تکلیف آنگونه که در اسلام آمده نیافت. این کتاب جایزه کتاب آّلبرت هورانی[۴] را برای او به ارمغان آورد و به نام “امر به معروف و نهی از منکر در اندیشه اسلامی” در ایران به چاپ رسیده است و در سال ۱۳۸۵، از سوی بیست و چهارمین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی، شایسته تشویق شناخته شد. کوک تاکنون جوایز و اعتبارات بسیاری کسب کرده است از جمله کمک هزینه تحصیلی گوگنهایم[۵] در سال ۱۹۹۰، جایزه یک و نیم میلیون دلاری بنیاد ملون[۶] برای داشتن سهم قابل توجه در تحقیقات علوم انسانی در سال ۲۰۰۲، جایزه جشنواره بین المللی فارابی در سال ۲۰۰۸ و چندین جایزه و نشان دیگر. آخرین آن جایزه هولبرگ[۷] در سال ۲۰۱۴ بود. کوک هم اینک استاد مطالعات خاور نزدیک دانشگاه پرینستون است و تمایل شخصی وی تدریس دروس عربی محور است تا دانشجویان درپژوهش‌های خود از منابع اصلی استفاده کنند. آخرین کتاب او در سال ۲۰۱۴  به چاپ رسیده و در آن به مباحثی چون اسلام و سیاست، خشونت و اسلام و القاعده و داعش  پرداخته شده است. کتاب شناسی Hagarism: The Making of the Islamic World, 1977, with Patricia Crone. Muhammad (Past Masters), 1983. The Koran: A Very Short Introduction, 2000. Commanding Right and Forbidding Wrong in Islamic Thought, 2001 (Winner of the Albert Hourani Book Award). Forbidding Wrong in Islam: An Introduction (Themes in Islamic History), 2003. Early Muslim Dogma : A Source-Critical Study, 2003. Studies in the Origins of Early Islamic Culture and Tradition, 2004. A Brief History of the Human Race, 2005. [۱] –Michael Cook [۲] –King’s College [۳] – Bernard Lewis [۴] – Albert Hourani Book Award [۵] – Guggenheim Fellow [۶] –Mellon Foundation [۷] –Holberg Prize سیدموسوی
لی لینگ
عنوان :
نوع منبع :
مدخل اعلام(دانشنامه اعلام)
چکیده :
لی لینگ استاد علوم انسانی در دانشگاه پکن چین از سال ۱۹۸۵ و عضو افتخاریِ فرهنگستان هنر و علوم آمریکا است. او علاقۀ بسیاری به باستان‌شناسی چینی، کتیبه شناسی، و ادبیات آغازین چینی دارد. وی کارشناسی ارشد خود را از گروه باستان‌شناسیِ دانشکدۀ تحصیلات تکمیلی آکادمی علوم اجتماعی چین دریافت کرد. لی‌لینگ آثار بسیاری در زمینۀ ادبیات چینی، تاریخ و حکاکی‌های برنز و دست‌نویس‌های بامبو و ابریشمی دارد. از جملۀ این آثار مجموعه کتاب «ادبیات، زبان و تاریخِ ما»، «چین ما» و «دست‌نویس‌های ابریشمیِ چو» به انگلیسی و چینی است. «یادداشت‌های پارس» از جمله آثار اوست که اخیراً منتشر شده است.
منوچهر مشتاق خراسانی
نوع منبع :
مدخل اعلام(دانشنامه اعلام)
چکیده :
منوچهر مشتاق خراسانی کارشناس سلاح‌های سرد و نویسنده ایرانی است و در برگزاری دوره‌های آموزشی و سمینارهای مربی‌گری، رهبری، سخنرانی عمومی و بین فرهنگی نیز تخصص دارد. او در سراسر اروپا به زبان‌های انگلیسی، آلمانی و اسپانیایی در بلژیک، آلمان، ایرلند، ایتالیا، لوکزامبورگ، اسپانیا، سوئیس و انگلیس تدریس کرده‌است.
رودولف زلهایم
نوع منبع :
مدخل اعلام(دانشنامه اعلام)
چکیده :
رودولف زلهایم (Rudolf Sellheim) خاور‌شناس و اسلام‌شناس آلمانی در ۱۵ ژانویه ۱۹۲۸ درهاله (شهری در جنوب آلمان) متولد شد. پس از اخذ درجه دکترا و از ۱۹۵۶ تا ۱۹۹۵ استادی مطالعات شرقی و از ۱۹۵۸ تا ۱۹۹۳ مدیریت مرکز شرق‌شناسی دانشگاه یوهان ولفگانگ گوته را برعهده داشت. او از اعضای موسسه باستان‌شناسی آلمان و از ۱۹۶۸ تا ۲۰۰۳ نیز رئیس انجمن بین المللی تحقیقات شرقی در استانبول بود. عمده مطالعات او بر تاریخ اسلام و فتوحات اسلامی، زبان و ادبیات عرب است. زلهایم در حوزه زبان‌ سریانی  و بررسی نسخه‌های قدیمی و خطی نیز آثاری را منتشر کرده است. اکثر آثار او به آلمانی و تعدادی نیز به عربی نگاشته شده‌اند. زلهایم از کسانی بود که درباره یاقوت حموی، تاریخ نویس مشهور عرب مطالعه کرده و از مطالب او استفاده کرده است.  از دیگر آثار او جمع‌آوری مجموعه‌ای از ضرب المثل‌های کلاسیک عربی است. رودلف زلهایم در ۹ مارس ۲۰۱۳ در فرانکفورت درگذشت. کتاب‌شناسی منتخب: Arabische Handschriften Reihe A: Arabische Handschriften I. Reihe A: Materialien zur arabischen Literaturgeschichte: Tl I (1998) Arabische Handschriften Reihe A: Arabische Handschriften II. Reihe A: Materialien zur arabischen Literaturgeschichte: Tl II (1998) Die klassisch-arabischen Sprichwörtersammlungen insbesondere die des Abu ‘Ubaid Mouton, 1954. Der zweite Bürgerkrieg im Islam. Das Ende der mekkanisch-medinensischen Vorherrschaft. Vortrag. Steiner, Stuttgart 1970, ISBN 3-515-00825-X. سیدموسوی
نوید کرمانی
نوع منبع :
مدخل اعلام(دانشنامه اعلام)
چکیده :
نوید کرمانی در۲۷ نوامبر ۱۹۶۷ در زیگن[۱] آلمان متولد شد. پدر و مادر او ایرانیانی از اهالی اصفهان بودند که به آلمان غربی مهاجرت کردند. نوشتن را در قالب همکاری با روزنامه‌های ملی و محلی از ۱۵ سالگی آغاز کرد. کرمانی پس از اتمام دوران مدرسه وارد دانشگاه  شد و در رشته‌های شرق‌شناسی، فلسفه و تئاتر در کلن، قاهره و بن تحصیل کرد و درجه  دکترای خود را در سال ۱۹۹۸ در مطالعات اسلامی از دانشگاه فریدریش ویلهلم راینیشه[۲] در بن دریافت کرد . رساله دکترای او با عنوان “خدا زیباست” بعدها منتشر شد و از جمله کتاب‌های تاثیر گذارش محسوب می‌شود. کرمانی اما تحصیلاتش را باز هم ادامه داد و درجه فوق دکترا را هم بدست آورد. فوق دکترای او در مورد فریدالدین عطار  که با نگرشی پژوهشگرانه به “مصیبت‌نامه” عطار نوشته شده است، نگاهی است عرفانی به داستان ایوب که مرزهای مذاهب را در می نوردد. وی پس از احراز مدرک فوق دکترا تحقیقات نظری مفصلی درباره قرآن و عرفان اسلامی داشته است. او حوزه پژوهش های آکادمیک را ترک کرد و بیشتر وقت خود را به نوشتن داستان و مقاله‌های اجتماعی-فرهنگی و تهیه گزارش‌های ویژه از کشورهای اسلامی تنیده در تنش‌های سیاسی که در دهه‌های گذشته یا در تب تغییر یا در آتش خودکامگیِ فرمانروایان درونی یا دخالت‌های خارجی می‌سوختند، سپری می‌کند. کرمانی در نوشته‌های ادبی خود به پرسش‌های هستی انسانی، همچون عشق، موسیقی، زندگی روزمره، نیاز جنسی، شوق و مرگ می‌پردازد.  رمان‌ها و کتاب‌های کرمانی که حالا تعدادشان به بیست رسیده در دهه‌های گذشته او را به نویسنده‌ و متفکری نامدار در ادبیات و فرهنگ آلمان تبدیل کرده است. اگرچه نوید کرمانی هم به آلمانی می‌نویسد و هم حضورش در رسانه‌ها و محافل فرهنگی معمولا به زبان آلمانی است، اما همواره به عنوان نویسنده‌ای آلمانی-ایرانی معرفی و شناخته می‌شود و اگرچه او نام ایرانی و شهرت آلمانی را یدک می کشد، حوزه نگاه او به انسان فراتر از آلمان، اروپا و ایران است. او در نوشته‌هایش به مسائل اجتماعی همچون مهاجرت، تضاد فرهنگی، دین و زندگی انسان‌ها در جوامع چند فرهنگی، جایگاه فردیت در جهان مدرن امروزی می‌پردازد. وطن فکری این نویسنده ریشه در اصفهان دارد، از دانش و فرهنگ شرقی و باورهای ایرانی و اروپایی تغذیه شده و به برکت کوشش بی‌وقفه در ادبیات و فرهنگ آلمان شاخ و برگ داده و شکفته است. شهرهای مختلف از اصفهان و دمشق و بغداد و قاهره تا رم و کلن محل وقوع حوادث داستان‌های این نویسنده پرکار است. در کتاب “آیدا، خرس و خرگوش” که سال‌ها پیش برای کودکان نوشته شده اصفهان، که زادگاه پدر و مادر  نویسنده است در کنار کلن که در آن زندگی می‌کند در قیاس با بقیه جهان برجسته شده است. اصفهان به عنوان شهری در شرق که نوید کرمانی از کودکی بیشترین ارتباط را با آن داشته همچنان در درون نوید کرمانی نقش بازی می‌کند چناچه در سخنرانی‌ها از سفرهایش در کودکی و نوجوانی به اصفهان و تاثیرش در ذهن و ضمیر خود یاد می‌کند. همچنین در کتاب “ما که هست؟” نوید کرمانی با بازتاب تجارب شخصی خود به عنوان فرزند یک خانواده مسلمان به تغییر و تحولات فرهنگی دهه‌های اخیر در جامعه آلمان اشاره می‌کند و مرزهای نویی را که فرهنگ‌ها باید با توجه به اعضای جدیدشان برای خود تعریف کنند برجسته می‌سازد. نوید کرمانی تاکنون چندین عنوان کتاب در زمینه اسلام و گفت و گو میان ادیان به زبان آلمانی تالیف کرده است که برخی از آنها به انگلیسی هم ترجمه شده اند، از جمله “خدا زیباست: تجربه زیبایی شناختی قرآن” و “وحشت از خدا: عطار، ایوب و شورش ماوراء الطبیعی”. این آثار  توجه محافل آکادمیک، شرق‌شناسان و اسلام شناسان را به خود جلب کرد.  کرمانی در نوشته‌هایش بیش از هر چیز بر احترام،  کرامت انسانی و گذشت و مدارا تاکید می‌کند. او در سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰ به عنوان نویسنده با روزنامه فرانکفورتر آلگماینه[۳] همکاری داشت . از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ و از۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲  همکاری بلند مدتی با انجمن مطالعات پیشرفته برلین داشت و در سال ۲۰۰۸ با ویلا ماسیمو[۴] اکادمی آلمان در رم  همکاری کرد. او اغلب  سخنرانی‌هایش درباره شعر را در دانشگاه‌های فرانکفورت، گوتیگن[۵] و ماینس[۶] ایراد و با اساتید  کالج دارتموث[۷] دیدار می‌کند. کرمانی همچنین از اعضای آکادمی شعر و زبان آلمانی و آکادمی علوم هامبورگ است. در سال ۲۰۱۳ او از اعضای هیئت پروژه مطالعه ابن سینا بود. در سال ۲۰۱۴ ودر مراسم ٧٠ سالگی تصویب قانون اساسی آلمان، نوید کرمانی به مجلس این کشور فرا خوانده شد تا در مورد این قانون و تاثیر آن سخنرانی کند. نوید کرمانی علاوه بر رمان نویسی و فعالیت های پژوهشی، با سفر به کشورها و مناطقی که درگیر تنش های سیاسی و اجتماعی‌اند بخصوص کشورهای اسلامی (از جمله عراق، مناطق فلسطینی و مصر و چند کشور در آسیای میانه)، گزارش هایی برای روزنامه‌ ها و مجلات آلمانی نوشته است. وی در گزارش‌های متنوع خود به موضوعات مختلف در کشورهای خاومیانه و اسلامی می‌پردازد و از سپتامبر ۲۰۱۴ به عنوان خبرنگار برای مجله اشپیگل مشغول به کار است. در ژانویه ۲۰۱۵ کرمانی برنده جایزه صلح انجمن ناشران آلمان شد. این انجمن، جایزه ۲۵ هزار یورویی خود را به دلیل احترام عمیق او برای شأن انسانی، فرهنگ‌ها و ادیان مختلف را به او اهدا کرد.  او  در پایان سخنرانی‌اش که در کلیسای پاول شهر فرانکفورت برگزار شد از حاضران در سالن خواست به جای کف زدن بایستند و همراه او دعا کنند. او پیش از این جوایز و افتخارت بسیار دیگری کسی کرده بود از جمله جایزه ادبی یوزف برایتباخ[۸]، جایزه فرهنگی هسه[۹]، جایزه هانا آرنت[۱۰]، عضویت در آکادمی علوم انسانی و هنر نورداین- وستقالن[۱۱] و چندین جایزه  و نشان دیگر. نوید کرمانی با کتایون امیرپور پژوهشگر مطالعات اسلامی ازدواج کرده و دارای دو فرزند هستند. او در حال حاضر در کلن زندگی می‌کند و دارای هر دو تابعیت ایرانی و آلمانی است. کتاب‌شناسی: Gott ist schön: Das ästhetische Erleben des Koran. Beck, München 1999, ISBN 3-406-44954-9. Iran: Die Revolution der Kinder. Beck, München 2000, ISBN 3-406-47399-7. Das Buch der von Neil Young Getöteten. Ammann, Zürich 2002, ISBN 3-250-60039-3. Dynamit des Geistes. Martyrium, Islam und Nihilismus. Wallstein, Göttingen 2002, ISBN 3-89244-622-9. Schöner neuer Orient: Berichte von Städten und Kriegen. Beck, München 2003, ISBN 3-406-50208-3. Vierzig Leben. Ammann, Zürich 2004, ISBN 3-250-60068-7. Der Schrecken Gottes: Attar, Hiob und die metaphysische Revolte. Beck, München 2005, ISBN 3-406-53524-0. Du sollst. Ammann, Zürich 2005, ISBN 3-250-60079-2. Strategie der Eskalation. Der Nahe Osten und die Politik des Westens. Wallstein, Göttingen 2005, ISBN 3-89244-966-X. Ayda, Bär und Hase. Picus, Wien 2006, ISBN 3-85452-886-8. Kurzmitteilung. Amman, Zürich 2007, ISBN 978-3-250-60104-3. Wer ist Wir? Deutschland und seine Muslime. Beck, München 2009, ISBN 978-3-406-57759-8. Dein Name. Hanser, München 2011, ISBN 978-3-446-23743-8. Über den Zufall. Jean Paul, Hölderlin und der Roman, den ich schreibe. Hanser, München 2012, ISBN 978-3-446-23993-7. Vergesst Deutschland! Eine patriotische Rede zur Eröffnung der Hamburger Lessingtage 2012. Ullstein, Berlin 2012, ISBN 978-3-550-08021-0.[62] Ausnahmezustand. Reisen in eine beunruhigte Welt. Beck, München 2013, ISBN 978-3-406-64664-5. Große Liebe. Hanser, München 2014, ISBN 978-3-446-24474-0. Album: Das Buch der von Neil Young Getöteten. Vierzig Leben. Du sollst. Kurzmitteilung. Hanser, München 2014, ISBN 978-3-446-24535-8. Zwischen Koran und Kafka. West-östliche Erkundungen. Hanser, München 2014, ISBN 978-3-406-66662-9. Ungläubiges Staunen. Über das Christentum, Beck, München 2015, ISBN 978-3-406-68337-4 ________________________________________________________________ [۱] – Siegen [۲] – Rheinische Friedrich wilhelms-Universität Bonn [۳] -Frankfurter Allgemeine Zeitung [۴] – Villa Massimo [۵] – Göttingen [۶] –  Mainz [۷] -Dartmouth College [۸] – Joseph Breitbach Prize [۹] –  Cultural Prize of the State of Hesse [۱۰] –  Hannah Arendt Prize [۱۱] – North Rhine-Westphalian Academy of Sciences, Humanities and the Arts سیدموسوی
الیور لیمن
عنوان :
نوع منبع :
مدخل اعلام(دانشنامه اعلام)
چکیده :
الیور لیمن استاد فلسفه و مطالعات یهودیت در دانشگاه کنتاکی آمریکاست. او به پژوهش درباره تاریخ اسلام، یهودیت، و فلسفه شرقی مشغولیت دارد. از کتاب‌های اخیر او قرآن: یک راهنمای فلسفی (بلومزبری، ۲۰۱۹) است و کتاب راهنمای راتلج درباره آیین‌ها و سنن اسلامی (راتلج، ۲۰۲۲) را ویراستاری کرده است.   Books An introduction to medieval Islamic philosophy, Cambridge University Press, 1985. Death and loss: Compassionate Attitudes in the Classroom, Cassell, 1995. Evil and suffering in Jewish philosophy, Cambridge University Press, 1995 History of Islamic Philosophy, ed. S. H. Nasr & O. Leaman, Routledge, 1996 Friendship East and West – Philosophical Perspectives, ed. O. Leaman, Curzon, 1996. History of Jewish Philosophy, ed. D. Frank & O. Leaman, Routledge, 1996. Moses Maimonides Curzon, 1997, 2nd Edition (“The Assault on the kalam” reprinted in Classical and Medieval Literature Criticism, vo. 76, ed. J. Krstovic, Gale Group Averroes and his Philosophy Curzon, 1997, 2nd Edition The Future of Philosophy: towards the 21st Century, ed. O. Leaman (Routledge, 1998). Key Concepts in Eastern Philosophy, Routledge, 1999. A Brief Introduction to Islamic Philosophy, Polity Press, 1999. Eastern Philosophy: Key Readings, London, Routledge, 2000. A Reader in Jewish Philosophy, ed. D. Frank, O. Leaman & C. Manekin, Routledge, 2000 Encyclopedia of Asian Philosophy, ed. O. Leaman, Routledge, 2001 Companion Encyclopedia of Middle Eastern and North African Film, ed. O. Leaman, Routledge, 2001 Encyclopedia of Death and Dying, ed. G. Howarth & O. Leaman, Routledge,2001 Introduction to Classical Islamic Philosophy, Cambridge University Press, 2001 Cambridge Companion to Medieval Jewish Philosophy, ed. D. Frank & O. Leaman, Cambridge University Press [‘Introduction’] 2003. Lost in Translation: Essays in Islamic and Jewish Philosophy, Sarajevo: buybook, 2004 Islamic Aesthetics: An Introduction, Edinburgh University Press, Islamic Surveys Series, 2004. The Qur’an: An Encyclopedia, ed. O. Leaman, Routledge, 2006 Islamic Philosophy A-Z, with Peter Groff, Edinburgh University Press, 2007 Controversies in Contemporary Islam, Routledge, 2013 The Biographical Encyclopedia of Islamic Philosophy, ed. O. Leaman, Bloomsbury, 2015 The Qur’an: A Philosophical Guide, Bloomsbury, 2016 Islam and Morality: A Philosophical Introduction, Bloomsbury, 2019 Routledge Handbook of Islamic Ritual and Practice, editor, Routledge, 2022
کارل الفونسو نالینو
نوع منبع :
مدخل اعلام(دانشنامه اعلام)
چکیده :
کارل الفونسو نالینو[۱] در ۱۸ فوریه ۱۸۷۲ در تورین ایتالیا متولد شد. پدرش معلم وشیمی‌دان بود. پس از اتمام تحصیلات اولیه  مشغول یادگیری زبان عربی و سپس سریانی و عبری در اودینه[۲] شد. پس از آن به دانشگاه هنر تورین رفت و در بیست و یک سالگی درجه دکترا را اخذ کرد. موضوع رساله پایان‌نامه او درباره آثار ستاره‌شناسی و جغرافیای عربی و اسلامی بود. او با کار کردن بر روی این موضوع و نیز نگاشتن اثر دیگری درباره بتانی [۳] در میان بزرگ‌ترین منجمان مسلمان وجهه بین‌المللی پیدا کرد و نزد دیگر شرق‌شناسان و محققان اعتبار یافت. از سال ۱۸۹۶ در موسسه شرق‌شناسی ناپل به تدریس زبان عربی پرداخت و بعد از آن به دانشگاه پالرمو رفت. سپس از طرف دولت ایتالیا به قاهره عازم شد و شش ماه در آنجا ماند. در ۱۹۰۰ نالینو کتابی به زبان عربی مصری منتشر کرد که حاصل سفر او به مصر بود و همین امر موجب اجازه ملک فواد اول پادشاه مصر برای تدریس در دانشگاه خدیو مصر شد. در میان شاگردان او در این دوره نام طه حسین شاعر بزرگ مصری به چشم می‌خورد. اساتید مصری در ۱۹۰۹ برای سخنرانی درباره ستاره‌شناسی از او دعوت بعمل آورند. نالینو سخنرانی‌اش را به زبان عربی ایراد کرد که سپس به صورت کتاب و تحت عنوان”علم ستاره‌شناسی، تاریخ اعراب در قرون وسطی” منتشر شد. علاقمندی او به تاریخ اسلام موجب شد که پس از تصرف طرابلس توسط دولت ایتالیا، از طرف وزارت مستعمرات ایتالیا مامور بررسی و نگهداری نسخ قدیمی و خطی  عربی و اسناد منتصب به دولت عثمانی منصوب شد. ناگفته نماند که او مطالعاتی هم درباره دولت عثمانی و زبان ترکی داشت. از دیگر موضوعات مورد علاقه او مطالعات یمن و تمدن‌های مختلف مربوط به آن از گذشته تا به امروز بود که مباحث مربوط به لهجه‌ها و خط‌های مختلف عربی از آن جمله است.از ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۱ تاریخ یمن را در دانشگاه هنر مصر تدریس می‌کرد که تاثیر زیادی در رشد و شکوفایی این رشته داشت.  در ۱۹۳۳ به عضویت در آکادمی سلطنتی زبان عربی در قاهره درآمد و نیز یکی از اعضا آکادمی ملی و آکادمی سلطنتی ایتالیا بود. پس از بازگشت به ایتالیا در دانشگاه لاساپینزای رم[۴] استاد شد و موسسه پژوهش‌های شرقی را در آنجا بنا نهاد. این موسسه نشریه‌ای به نام شرق نوین را زیر نظر او منتشر می‌کرد. کتب و مقالات زیادی از او به زبان ایتالیایی و عربی موجود است. “علم ستاره‌شناسی، تاریخ اعراب در قرون وسطی”، “تاریخ هنر عرب”، “زبان عامیانه عربی در مصر” از جمله کتاب‌ها و مقاله “پیشگامان اروپایی در یمن” از تحقیقات شاخص اوست. او دو کتاب هم درباره تأثیر شریعت اسلامی بر اروپا دارد :” تمدن اسلامی در اروپا در قرون وسطا”و “جهان اسلام و اروپا”. در ایران نالینو را بیشتر به خاطر کتاب “تاریخ نجوم اسلامی” ترجمه احمد آرام می‌شناسند. نالینو در این کتاب درباره علم ستاره‌شناسی و اهمیت آن نزد مسلمانان و عرب زبانان سخن می‌گوید. او عقیده دارد آنچه متدینین را به علم نجوم جلب کرد، آیات قرآنی بود که در مورد سودمندی اجرام سماوی و حرکات آنها بحث می‌کنند و مردم را به تدبر در آنها امر می‌نمایند. به همین جهت است که در تفسیرهای بزرگی چون مفاتیح‌الغیب فخرالدین رازی و تفسیر نظام‌الدین الحسن القمی النیشابوری ملاحظه می‌کنید که هرجا فرصت به دست آمده، به تفصیل درباره مسائل فلکی به بحث پرداخته‌اند. منظور از اعراب در این کتاب، تمام کسانی است که در ممالک اسلامی با زبان عربی کار می‌کردند یعنی می‌نوشتند، می‌خواندند و غیره. کارل نالینو در ۱۹۳۸ سفری دو ماهه به شبه جزیره عربستان داشت. در بازگشت به ایتالیا نگاشتن سفرنامه عربستان را آغاز کرد. تنها یک جلد از این سفرنامه منتشر شده بود که دچار حمله قلبی شد و در ۲۵ جولای ۱۹۳۸ درگذشت. دختر او ماریا نالینو[۵] جا پای پدر نهاد و ‌به شرق‌شناسی روی آورد و مسئولیت انتشار آثار پدرش را بر عهده گرفت. او زبان عربی را تقریبا بدون لهجه صحبت می‌کرد. خانه نالینو و دخترش به موسسه فرهنگی تبدیل شده است و ماریا نالینو تا زمان مرگ مدیریت آن را برعهده داشت.  ________________________________________________________ [۱] – Carlo Alfonso Nallino [۲] – Udine [۳] –  al-Battānī [۴] – Sapienza – Università di Roma [۵] – Nallino Maria سیدموسوی
موریس اَ. پومرنتس
نوع منبع :
مدخل اعلام(دانشنامه اعلام)
چکیده :
موریس اَ. پومرنتس دانشیار ادبیات در دانشگاه نیویورک ابوظبی است. وی در تحقیقات خویش به بررسی میراث غنیِ نثر عربی در دوره‌های پیشامدرن می‌پردازد. پومرنتس دوره‌ی دکتری خود را درسال ۲۰۱۰ میلادی در گروه تمدن‌ها و زبان‌های خاورنزدیک در دانشگاه شیکاگو به پایان رساند. او علاوه بر کتاب سحر حلال، به تصحیح و ویراستاریِ کتاب‌های میراث معارف عربی-اسلامی و در حضور قدرت پرداخته است. وی همچنین عضو هیئت تحریریه نشریه‌ی ادبیات عربی و کتابخانه‌ی مجموعه ترجمه‌های ادبیات عرب است که توسط دانشگاه نیویورک منتشر می‌شود.
سید حسین نصر
نوع منبع :
مدخل اعلام(دانشنامه اعلام)
چکیده :
سید حسین نصر فیلسوف ایرانی در ۱۹ فروردین سال ۱۳۱۲ در تهران به دنیا آمد. پدرش، سید ولی الله، همانند پدربزرگش پزشک دربار بود و اهل کاشان. او از جانب مادر نواده شیخ فضل الله نوری است. عمده نیاکان نصر از روحانیون سرشناس بوده‌اند. سید حسین نصر تحصیلات ابتدایی را در مدرسه‌ای نزدیک خانه خود در خیابان جمهوری گذرانید. در همان کودکی شروع به آموختن زبان فرانسه کرد و علوم اسلامی را نزد پدر خود آموخت. سپس به دبیرستان فیروز بهرام جهت ادامه تحصیل رفت. نصر در دوازده سالگی به آمریکا فرستاده شد. او در مدرسه شبانه‌روزی پدی در نیوجرسی[۱] ثبت نام کرد. در سال ۱۹۵۰ رتبه ممتاز اول مدرسه خود شد. در چهار سال تحصیلات این مدرسه، نصر زبان انگلیسی، علوم، تاریخ آمریکا، فرهنگ غربی و آموزه‌های مسیحی را آموخت. نصر برای ادامه تحصیلات دانشگاهی مؤسسه فناوری ماساچوست[۲] را برگزید. در همان زمان بورس تحصیلی به او تعلق گرفت و او نخستین دانشجوی ایرانی بود که در مقطع کارشناسی در آن مؤسسه تحصیل میکرد. او رشته فیزیک را برای ادامه تحصیل برگزید. اگرچه نصر دانشجویی ممتاز شناخته میشد، به این نتیجه رسید که بسیاری از پرسشهای فلسفی او بی پاسخ مانده است. از این رو، در اینکه رشته فیزیک بتواند او را به درک واقعیات برساند دچار تردیدی جدی شد. این امر او را ادامه تحصیل در رشته فیزیک مردد ساخت، به ویژه پس از سخنرانی فیلسوف انگلیسی برتراند راسل[۳] تردید نصر جدیتر شد. وی با این که دلبستگیاش به فیزیک را از دست داده بود، در دانشگاه ام. آی. تی باقی ماند و در سال ۱۳۳۳ هجری خورشیدی در رشته ریاضیات و فیزیک فارغ‌التحصیل گردید. پس از فارغ‌التحصیلی در رشته فیزیک، نصر مطالعات گستردهای در علوم انسانی آغاز کرد و به ویژه در کلاسهای سانتیلانا[۴] تاریخنگار علوم و فیلسوف مشهور اسپانیایی حاضر شد؛ و تحت تعلیم او، مطالعهای جدی را در حکمت یونان باستان آغاز کرد. وی به مطالعه کتابهای افلاطون، ارسطو و افلوطین پرداخت. سانتیلانا برای نخستین بار حسین را با آثار یکی از مهمترین نویسندگان سنتگرای معاصر، رنه گنون[۵]، آشنا ساخت. آثار گنون در تعیین مبانی عقلانی و سیر فکری نصر تأثیری قاطع داشت.  نصر همچنین در این دوره به کتابخانه آناندا کوماراسوامی[۶] دسترسی یافت و از این طریق با کتابهای فریتهوف شوآن[۷] و تیتوس بورکهارت[۸] آشنا شد. به گفته نصر، کشف فلسفه سنتی و حکمت خالده او را به یقین و آرامشی رساند که هرگز او را ترک نکرده است. نصر در سال ۱۳۳۵ خورشیدی در رشته‌های زمین‌شناسی و ژئوفیزیک مقطع کارشناسی ارشد را به پایان رسانید و در سن بیست و پنج سالگی با درجه دکتری از دانشگاه هاروارد در رشته فلسفه و تاریخ علم فارغ‌التحصیل شد؛ و پس از آن به تکمیل نخستین کتابش علم و تمدن در اسلام همت گماشت. رساله دکتری او «مفهوم طبیعت در اندیشه اسلامی» را دانشگاه هاروارد در سال ۱۹۶۴ میلادی، با عنوان «مقدمه‌ای به آموزه‌های کیهان‌شناسی اسلامی» منتشر کرد. با وجود اینکه مرتبه استادیاری دانشگاه هاروارد به او پیشنهاد شد و در دوره تحصیلات عالی در آن دانشگاه سابقه تدریس داشت، نصر تصمیم گرفت به ایران بازگردد. در دوره تحصیل در آمریکا، نصر به کشورهای اروپایی به ویژه فرانسه، سوئد، بریتانیا، ایتالیا و اسپانیا سفر میکرد و در برخی از این مسافرتها با اندیشمندان سنت‌گرا و به ویژه با فریتهوف شوئون دیدار کرد؛ این دیدارها سهم عمدهای در حیات معنوی و فکری او داشته‌اند، چنانکه خود او گفته است:«این تحول در من چگونه از وقتی که با برتراند راسل ملاقات داشتم تا وقتی که سراغ علامه طباطبایی رفتم، رخ داد؟ قطعا با کمک آثار این بزرگان بود که این تحول روحی و فکری در من رخ داد و به این سبب همیشه مدیونشان هستم، ولی از لحاظ عملی، همیشه کوشیدهام طبق احکام دینی عمل کنم. حتی هنگام گذراندن بحران فکری، ایمانم پابرجا ماند و همیشه خداوند را دوست داشتم ولی پس ازکشف جهانبینی سنتی موفق شدم وارد سیر و سلوک شوم و لااله‌الا الله وجودم را فراگیرد .» وی همچنین، در این دوره، به مراکش سفر کرد. چرا که او به شدت دلبسته شاخه ای از طریقه شاذلیه بود که در قالب تعالیم و اعمال شیخ احمد العلاوی[۹] عرضه میشد. نصر پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۳۷ خورشیدی، با مرتبه دانشیاری فلسفه و تاریخ علوم در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران به تدریس پرداخت. وی در آنزمان جوانترین عضو هیئت علمی بود که مرتبه استادی کامل را احراز کرد. نصر، در آذر ۱۳۳۷، چند ماه پس از بازگشت به ایران، با دختر یکی از دوستان خانوادگی پدرش، به نام سوسن دانشوری، ازدواج کرد. ثمره این ازدواج پسری به نام ولی‌رضا نصر و دختری به نام لیلی نصر بود.  نصر برنامه دکتری زبان و ادبیات فارسی برای غیرفارسی‌زبانان را نیز تدریس کرد و گروهی از دانشجویان خارجی را برای یادگیری زبان فارسی و آشنایی با ادبیات عرفانی و فلسفی ایران پذیرفت. از جمله شاگردان او در این دوره ویلیام چیتیک[۱۰] و همسرش بودند. نصر از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۱ ریاست دانشکده ادبیات و سپس معاونت دانشگاه تهران را برعهده داشت. دکتر نصر در سال ۱۳۵۱ با حکم محمد رضا شاه پهلوی به ریاست دانشگاه صنعتی آریامهر (دانشگاه صنعتی شریف امروز) منصوب گردید. فرح پهلوی دکتر نصر را در سال ۱۳۵۲ مأمور کرد تا با حمایت وی مرکزی برای مطالعه و آموزش فلسفه تأسیس کند. در سال ۱۳۵۳، انجمن شاهنشاهی فلسفه بنیاد گردید و بسیاری از پژوهشگران از جمله هانری کربن[۱۱] و توشیهیکو ایزوتسو[۱۲] در آنجا گرد آمدند. انجمن، به برگزاری نشستها و سخنرانی‌ها اقدام کرد و دوره‌های بلندمدت و کوتاه مدت پژوهشی را در زمینه‌های فلسفه اسلامی و فلسفه تطبیقی ​​برای علاقه‌مندان دایر گردانید. در طی دوران اقامت در ایران، نصر همچنین نزد استادان فلسفه اسلامی در تهران قم و قزوین تلمذ میکرد. از جمله استادان او در فلسفه اسلامی، محمد کاظم عصار، علامه محمد حسین طباطبایی و ابوالحسن رفیعی قزوینی بودند. نصر چندین متن مهم فلسفه اسلامی از جمله اسفار اربعه از ملاصدرا و شرح منظومه از هادی سبزواری را نزد آنان فراگرفت. نصر همچنین در این زمان آثار متعددی به زبانهای فارسی، انگلیسی و گاه نیز به فرانسه و عربی نگاشت. نصر همچنین با افرادی چون مهدی الهی قمشه‌ای، جلال‌الدین آشتیانی و مرتضی مطهری مراوده فکری و فلسفی داشت. وی همچنین کتاب «شیعه در اسلام» نوشته علامه طباطبائی را به زبان انگلیسی ترجمه کرد. در مدت اقامت در ایران، آثار متعددی به زبانهای فارسی، انگلیسی، فرانسوی و عربی تألیف کرد. وی رساله دکتری خود را نیز به زبان فارسی تحریر و چاپ کرد؛ و این کتاب که «نظر متفکران اسلامی درباره طبیعت» نام گرفت برنده جایزه سلطنتی کتاب گردید. نصر، بسیاری از متون فلسفی مهم از قبیل مجموعه آثار سهروردی و ملاصدرا و متون ابن عربی، ابن سینا و بیرونی را تصحیح کرده است. علاقه نصر به فلسفه ملاصدرا زمینه‌ساز نشر و ترجمه آثار ملاصدرا شد، و خود نصر نخستین کسی بود که ملاصدرا را به جهان انگلیسی زبان معرفی کرد. نصر، با همکاری ویلیام چیتیک، «کتابشناسی توصیف علوم اسلامی» را در سه جلد به زبانهای فارسی و انگلیسی به چاپ رسانید. از دیگر کتابهای مهم او در این دوره «سه حکیم مسلمان» بود که به بررسی اجمالی اندیشه‌های ابن سینا، سهروردی و ابن عربی میپردازد. در سالهای ۱۹۶۴-۱۹۶۵، نصر در دانشگاه آمریکایی بیروت عهده‌دار تدریس بود. کتاب «آرمانها و واقعیتهای اسلام» بر اساس متن شش سخنرانی نخست از پانزده سخنرانی او در لبنان است. وی، در زمان اقامتش در لبنان، کتاب «حیات و فکر اسلامی» را نیز نگاشت. نصر در زمان اقامت اقامت با لبنان با چندین نفر از اندیشمندان برجسته شیعه، و از جمله امام موسی صدر، گفتگوی علمی داشته است. وی همچنین در این دوره با سیده فاطمه یشروطیه، دختر بنیانگذار طریقت یشروطیه (شاخهای از سلسله صوفیه شاذلیه) دیدار کرده است. در سال ۱۹۶۶، از نصر دعوت شد تا در دانشگاه شیکاگو در مجموعه سخنرانیهای راکلفر در باب برخی از جنبه‌های ارتباط دین و فلسفه با محیط زیست سخنرانی کند. وی، به همین منظور، کتاب «انسان و طبیعت: بحران معنوی انسان جدید» را نگاشت. وی در این کتاب به وجود آمدن بحران محیط زیست را پیشبینی کرده است و علت اصلی این بحران را قدسیت زدائی از طبیعت و دید بشر مدرن نسبت به طبیعت شمرده است. در اواخر سال ۱۹۷۸ میلادی، فرح پهلوی از نصر خواست ریاست دفتر وی را بر عهده بگیرد، و نصر پذیرفت. وی بعدها در توضیح این اقدام گفته است:«احساس میکردم که تنها کسی بودم که میتوانستم همچون میانجی به ایجاد موقعیتی کمک کنم که در آن مثلا آیت الله خمینی با شاه مصالحه کنند و نوعی حکومت سلطنتی اسلامی بر پا شود، همانطور که در عصر صفوی داشته ایم، که در آن علما نیز درباره بعضی از امور مملکتی اظهار نظر کنند اما ساختار سلطنتی کشور دچار تحول نشود. بسیاری از علما در آن دوره همین نظر را داشتند، چرا که مثل من میترسیدند سقوط رژیم به قدرت گرفتن کمونیستها یا مجاهدین خلق بینجامد.» نقش حسین نصر در ریاست دفتر فرح سبب شد که با وقوع انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ هجری خورشیدی ناخواسته به ایالات متحده هجرت کند و در آنجا ماندگار شود. پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران، خانه و اموال سید حسین نصر (به گفته خود وی) «مصادره» گردید. وی از این که هیچیک از علمای دوران اوایل  انقلاب در دفاع از وی برنخاستند بسیار گله‌مند بود . اینها و عوامل دیگر باعث مهاجرت وی و خانوادهاش برای همیشه به غرب شد. پس از چندین سال تدریس در دانشگاههای مختلف در آمریکا   از جمله  دانشگاه ادین‌بورگ[۱۳] و دانشگاه تمپل[۱۴]، سرانجام به وی پیشنهاد کرسی دائم استادی در دانشگاه جورج واشینگتن[۱۵] داده شد و او هم پذیرفت. در سال ۱۹۸۰  نخستین اندیشمند شرقی بود که از طرف دانشگاه ادینبورگ به سلسله نشست‎های معروف گیفرود[۱۶] دعوت شد و در آنجا سخنرانی‌های متعددی پیرامون مباحث الهیات طبیعی و فلسفه دین در غرب ارائه داد. در این سال‌ها نصر در جهت آماده‌سازی یکی از مهم‌ترین آثار فلسفی‌اش به نام ” نیاز به علم مقدس” در رفت و آمد میان بوستون[۱۷] و فیلادلفیا[۱۸] بود. به گفته نصر این کتاب که  به شدت بر محققان و دانشجویان مطالعات اسلامی تاثیر گذاشت از عالم بالا به او الهام شده بود. او کل مباحث سخنرانی را در کمتر از سه ماه نوشت و ارسال کرد. نوشته‌هایی که از قبل در ذهن داشت و در آن زمان به عنوان اندیشه جاری می‌شدند. در ۱۹۸۲ از سید حسین نصر برای همکاری در پروژه عظیم دایره‌المعارف جهانی معنویت [۱۹] دعوت به عمل آوردند  تا در کنار افرادی همانند اورت کازینز[۲۰]، سردبیر ارشد و استاد فلسفه قرون وسطایی دانشگاه فورد‌هام[۲۱] و سایر محققان حوزه دین و فلسفه به پیشبرد این پروژه کمک کند. نصر ویرایش دو جلد از این دایره‌المعارف را پذیرفت که در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۱ به انتشار رسید. هر دو جلد این دایره‌المعارف جز منابع قابل توجه و مورد اطمینان برای علاقمندان است. در ۱۹۹۳ مجموعه سخنرانی‌هایی‌هایش را برای دانشگاه تورنتو[۲۲] کانادا ارسال کرد و در همین سال به ایجاد بخش فلسفه هرمسی و دائمی در آکادمی دین آمریکا کمک کرد. نصر به زودی به عنوان یک اندیشمند سنت‌گرا در جامعه علمی آمریکا به رسمیت شناخته شد. بسیاری از فعالیت‌های پس از مهاجرت او مربوط به مبحث سنت‌گرایی و مضامینی چون ادیان تطبیقی، فلسفه و گفتگوی مذاهب اختصاص دارد و به بحث و مناظره با متکالمان و اندیشمندان مسیحی و یهودی برجسته و فیلسوفانی چون هانس کونگ[۲۳]، جان هیک[۲۴] و خاخام ازمیر اسکروچ[۲۵]  ‌پرداخت . او در مرکز مطالعات اسلامی به عنوان حامی و مصلح روابط میان مسلمانان و مسیحیان در کالج سالی اوکس[۲۶] در بیرمنگام[۲۷] انتخاب شد و نقش فعالی هم در شکل‌گیری مرکز مسلمانان و مسیحیان در دانشگاه جرج واشنگتن داشت. نصر در جلسات زیادی از  گفتگوی ادیان حضور داشت از جمله مجلس مشهور ادیان جهانی[۲۸] در ۱۹۹۳. نصر به مسافرت‌هاش به کشورهایی اروپایی و سخنرانی در آن‌ها از جمله آکسفورد، دانشگاه لندن و دانشگاه بیرمنگام ادامه داد . از جمله این سفرها سفری به اسپانیا بود چرا که آنجا به دلیل وجود نام‌ها و مکان اسلامی او را به یاد وطنش ایران می‌انداخت. در همین سفرها بود که نصر به سرودن اشعار با تم اسپانیایی روی آورد و در نهایت ۴۰ شعر را در مجموعه‌ای به زبان انگلیسی و با مضامین روحانی که در طول پانزده سال سروده بود با عنوان ” اشعار در راه”[۲۹] گردآوری کرد. اگرچه حسین نصر بیشتر وقت خود را برای آموزش دانشجویان و ایراد سخنرانی صرف می‌کند اما این امر مانع انتشار کتاب و مقالات گوناگون از او نشده است. از کتاب‌های ارزشمند نصر می‌توان به “اسلام و معنویت”، “اسلام سنتی در دنیای مدرن” و “راهنمای جوان مسلمان در دنیای غرب” اشاره کرد. در کتاب نخست نصر به مساله هنر اسلامی با توجه به متافیزیک، نمادهای اسلامی و شعرو موسیقی می‌پردازد. در کتاب اسلام سنتی در دنیای مدرن چندین بعد مهم از سنت اسلامی و تقابل آن با غرب به بحث گذاشته می‌شود و در کتاب آخر، درباره برخی  چالش‌ها و مشکلات عمده‌ای که مسلمانان در غرب با آن مواجه هستند می‌نویسد. از دیگر فعالیت‌های فرهنگی نصر در واشنگتن دی سی حضور او در فعالیت‌های بنیاد مطالعات سنتی است. این بنیاد که به اشاعه فرهنگ و افکار سنتی می‌پردازد در۱۹۸۴ زیر نظر سید حسین نصر تاسیس شد و از آن زمان تاکنون به انتشار کتاب‌های مختلفی همچون “مذهب دورن”  اثر شووان با ویرایش نصر و ویلیام استوردات[۳۰] و نیز کتاب “در جستجوی قداست- جهان مدرن در پرتوی سنت” با ویرایش نصر و کاترین او برایان[۳۱] به چاپ رسیده است. “در جستجوی قداست” مجموعه‌ای از مقالات ارائه شده در کنفرانس پرو توسط سنت‌گرایان شناخته‌شده است که با همکاری این بنیاد و مرکز سنت‌گرایان در پرو[۳۲] منتشر شد. بنیاد مطالعات سنتی به جز کتاب به انتشار نشریه تخصصی “صوفیه”[۳۳] هم پرداخته است. به تازگی نصر با همکاری الیور لمان انگلیسی نویسنده ومحقق حوزه فلسفه ،مجموعه‌ای دوجلدی متشکل از مقالات مربوط به تاریخ فلسفه اسلامی منتشر کرده است. در این مجموعه با گردآوری مقالات متنوع از نویسندگان و اندیشمندان حوزه فلسفه به بحث و بررسی درباره تفاوت‌های فلسفه مکاتب اسلامی و چگونگی رشد و گسترش آن‌ها در جهان اسلام پرداخته شده است. از آخرین آثار منتشر شده نصر می‌توان به کتاب ” گلچین آثار فلسفی در ایران” که با همکاری شاگرد سابقش، مهدی امین رضوی توسط انتشارات اکسفورد به چاپ رسید اشاره کرد. این کتاب مجموعه مقالات نصر درباره فلسفه اسلامی درایران و طی مدت چهل سال است. ” قلب اسلام” ، “نیاز به علم مقدس”، “دین و نظام طبیعت”، “در غربت غربی” و “پژواک در فضای تهی” از جمله کتاب‌هایی است که تاکنون از او به فارسی منتشر شده است. سید حسین نصر با وجود کهولت سن همچنان تدریس، سخنرانی‌ و نوشتن کتاب و مقاله را در برنامه زندگی اش گنجانده است و در مجامع بین المملی فرهنگی و رسانه‌ای از جمله برنامه “اسلام و غرب” تلویزیون حضور فعال دارد. کتاب‌شناسی به عنوان نویسنده An Introduction to Islamic Cosmological Doctrines: Conceptions of Nature and Methods Used for Its Study by the Ikhwan al-Safa, al-Biruni, and Ibn Sina (1964) Three Muslim Sages: Avicenna—Suhrawardi—Ibn Arabi (1964) Ideals and Realities of Islam (1966) Science and Civilization in Islam, with a preface by Giorgio de Santillana (1968) Islamic Studies: Essays on Law and Society, the Sciences, and Philosophy and Sufism (1967) The Encounter of Man and Nature: The Spiritual Crisis of Modern Man (1968) Sufi Essays (1972) Islam and the Plight of Modern Man (1975) Islamic Science: An Illustrated Study, with photographs by Roland Michaud (1976) Sadr al-Din Shirazi and His Transcendent Theosophy: Background, Life and Works, 2nd edition (1977) Knowledge and the Sacred: The Gifford Lectures, [13] (1981) Islamic Life and Thought (1981) Islamic Art and Spirituality (1986) Traditional Islam in the Modern World (1987) A Young Muslim’s Guide to the Modern World (1993) The Need for a Sacred Science (1993) The Islamic Intellectual Tradition in Persia, edited by Mehdi Aminrazavi (1994) Muhammad: Man of God (1995) Religion and the Order of Nature: The 1994 Cadbury Lectures at the University of Birmingham (1996) Poems of the Way; put to music by Sami Yusuf in Songs of the Way (vol. 1) (1999) Islam: Religion, History, and Civilization (2001) The Heart of Islam: Enduring Values for Humanity (2002) Islamic Philosophy from its Origin to the Present: Philosophy in the Land of Prophecy (2006) The Pilgrimage of Life and the Wisdom of Rumi: Poems and Translations (2007) The Garden of Truth: The Vision and Promise of Sufism, Islam’s Mystical Tradition (2007) Islam, Science, Muslims, and Technology: Seyyed Hossein Nasr in Conversation with Muzaffar Iqbal (2007) The Essential Seyyed Hossein Nasr, edited by William Chittick (2007) Islam in the Modern World (2012) به عنوان ویرایشگر و مترجم An Annotated Bibliography of Islamic Science, edited with William Chittick and Peter Zirnis (3 vols., 1975) Isma’ili Contributions to Islamic Culture (1977) The Essential Frithjof Schuon (1986) Shi’ism: Doctrines, Thought, and Spirituality, edited with Seyyed Vali Reza Nasr and Hamid Dabashi (1988) Expectation of the Millennium: Shi’ism in History, edited with Seyyed Vali Reza Nasr and Hamid Dabashi (1989) Islamic Spirituality (Vol. 1: Foundations, 1987; Vol. 2: Manifestations, 1990) Religion of the Heart: Essays Presented to Frithjof Schuon on his Eightieth Birthday, edited with William Stoddart (1991) In Quest of the Sacred: The Modern World in the Light of Tradition, edited with Katherine O’Brien (1994) History of Islamic Philosophy, edited with Oliver Leaman (1995) Mecca the Blessed, Medina the Radiant: The Holiest Cities of Islam, photographs by Kazuyoshi Nomachi; essay by Seyyed Hossein Nasr (1997) An Anthology of Philosophy in Persia, edited with Mehdi Aminrazavi (5 vols., 1st in 1999) The Essential Sophia, edited with Katherine O’Brien (2006) The Study Quran (Editor-in-Chief; Caner Dagli, Maria Dakake, and Joseph Lumbard (General editors); Mohammed Rustom (Assistant editor; 2015) As Translator Shi’ite Islam by Sayyid Muhammad Husayn Tabataba’i The Book of Metaphysical Penetrations by Mulla Sadra (edited, introduced, and annotated by Ibrahim Kalin) [۱] -Peddie School , New Jersey [۲] –Massachusetts Institute of Technology [۳]– Bertrand Russell [۴] – Santalia [۵] – René Guénon [۶] – Ananda  Coomaraswamy [۷] – Frithjof Schuon [۸] – Titus Burckhardt [۹] – Ahmad al-Alawi [۱۰] – William Chittick [۱۱] – Henry Corbin [۱۲] – Toshihiko Izutsu [۱۳] –  University of Edinburgh [۱۴] – Temple University [۱۵] – The George Washington University [۱۶] – Gifford Lectures [۱۷] – Boston [۱۸] – Philadelphia [۱۹] – Encyclopedia of World Spirituality [۲۰] – Ewert Cousins [۲۱] – Fordham University [۲۲] – University of Toronto [۲۳] – Hans Kung [۲۴] – John Hick [۲۵] – Rabbi Izmar Schorch [۲۶] – Sally Oaks College [۲۷] – Birmingham [۲۸] – Parliament of World Religions [۲۹] – Poems of the Way [۳۰] –  William Stoddart [۳۱] – Katherine O’Brien [۳۲] – Peruvian Instituto de Estudios Tradicionales [۳۳] – Sophia منبع: ویکی پدیا فارسی سید موسوی
  • تعداد رکورد ها : 337010