جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

آرش خازنی استاد تاریخ «پومنا کالج» در ایالت کالیفرنیا، آمریکا است. او در سال ۲۰۰۶ در مقطع دکترا از دانشگاه ییل فارغ‌التحصیل شده است. تحقیقات او بر تاریخ شاهنشاهی و محیط زیستی خاورمیانه مدرن، جنوب آسیا و اقیانوس هند تمرکز دارد. از جمله آثار او ایل‌ها و امپراتوری در حاشیه‌های ایران قرن نوزدهم ( University of Washington Press, 2009)، سنگ آبی آسمانی: تجارت فیروزه در تاریخ جهان (University of California Press, 2014)، و شهر و صحرا: برخوردهای هندی-ایرانی در جنوب شرق آسیا (University of California Press, 2020) است.

کارل بروکلمان[۱] در ۱۷ سپتامبر ۱۸۶۸ در روستوک در آلمان به دنیا آمد. در ۱۸۸۶ وارد دانشگاه روستوک شد. نخست به فراگیری زبان و متن‌شناسی یونانی و لاتین و عربی و حبشی، و علوم و زبانهای شرقی و زبان‌های هند و ژرمانیک پرداخت. در سال ۱۸۸۸ در استراسبورگ به محضر درس نولدکه[۲] رفت، و در درس زبان های سانسکریت و ارمنی و زبان مصری قدیم حاضر شد. در ۱۸۹۰، تحت نظر نولدکه از دانشگاه استراسبورگ درجه دکتری گرفت. عنوان رساله دکتری او «ارتباط میان الکامل فی التّاریخ ابن اثیر و تاریخ الرّسل والملوک محمّدبن جریر طبری» بود. وسپس در یکی از مدرسه‌های پروتستانی شروع  به تدریس کرد. در همین ایام  به گردآوری مواردی برای تألیف فرهنگ سریانی پرداخت. در ۱۸۹۳ رساله دکتری دوم خود را، که مجوّز شایستگی او برای تدریس در دانشگاه بود، درباره تلقیح فهوم اهل الا´ثار فی مختصرالسّیر والاخبار، اثر عبدالرحمان ابوالفرج ابن جوزی، ارائه داد.  در فوریه ۱۸۹۵ این فرهنگ با نام واژه‌نامه سریانی منتشر شد. پس از آن به دعوت ادوارد زاخائو[۳] در نشر تحقیقی و انتقادی طبقات ابن سعد شرکت کرد. بروکلمان برای گردآوری نسخه‌های خطی این کتاب در سال ۱۸۹۵ به لندن و استانبول سفر کرد و با استفاده از این فرصت به تصحیح متن عیون‌الاخبار ابن قتیبه پرداخت و در ۱۸۹۶ به برسلاو بازگشت. جلد هشتم از طبقات ابن سعد به کوشش بروکلمان در ۱۹۰۴ به وسیله آکادمی برلین منتشر گردید. اثر مشهور او با عنوان «تاریخ ادبیات عربی» طی سالهای ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۲ منتشر شد، و به صورت نهایی خود با ملحقات آن طی سال های  ۱۹۳۷-۱۹۴۲در پنج جلد انتشار یافت و بااستقبال خاورشناسان و اسلام‌شناسان مواجه شد، زیرا مشتمل بر همه آثاری بود که به زبان عربی تحریر یافته‌است. در بهار ۱۹۰۰ ادوارد زاخائو از بروکلمان خواست تا تدریس زبان عربی را در مدرسه زبان های شرقی برلین بپذیرد. در تابستان همان سال کرسی دانشگاه‌های ارلانگن و برسلاو به وی پیشنهاد شد، و او ترجیح داد که به برسلاو برود. از همین زمان بروکلمان در تألیف مجموعه‌ای درباره تاریخ ادبیات شرق، که از ۱۹۰۱ آغاز شده بود سهیم شد و تألیف جزء هفتم از این مجموعه، بخش «تاریخ ادبیات مسیحی در شرق» را که شامل ادبیات سریانی و عربی می‌شد، به عهده گرفت. بروکلمان در ۱۹۰۳ نسخه‌های خطی شرقیِ کتابخانه شهرداری برسلاو، و در سالهای بعد نسخِ خطی شرقی کتابخانه شهرداری هامبورگ را فهرست کرد  سپس از او دعوت شد که در دانشگاه کونیگسبرگ تدریس کند. او در آنجا بیشتر کتاب های خود از جمله «دستور تطبیقی زبان های سامی» را (دو مجلّد ۱۹۰۷ـ۱۹۰۳) تألیف کرد. در ۱۹۰۹ در دانشگاه هاله متصدی کرسی خاورشناسی شد و از ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۲ در آنجا مستقر شد. در همانجا جزء دوم کتاب «دستور تطبیقی زبان های سامی» را نوشت و چاپ دوم «فرهنگ سریانی» را آماده کرد، ولی جنگ جهانی اول کار او را کند ساخت، زیرا بسیاری از متون سریانی که در خارج آلمان منتشر شده بود به آلمان نمی‌رسید. جزء اول این کتاب در ۱۹۱۸ منتشر شد و نشر کامل آن در  ۱۹۲۸صورت گرفت. بروکلمان به موازات توجه به زبان های سامی، به زبان ترکی نیز عنایت داشت و در آغاز جنگ جهانی دوم دیوان لغات‌الترک کاشغری را در استانبول چاپ کرد. این کتاب مشتمل بر اطلاعات فراوانی از اقوام ترک در آسیای مرکزی بود و بر اساس همین کتاب، «کنزاللغه ترکی میانه» را تألیف کرد که با کمک آکادمی علوم مجارستان به چاپ رسید. بروکلمان در تابستان ۱۹۳۲ به ریاست دانشگاه برسلاو منصوب گشت. در این دوران دانشجویان بر ضد کوهن[۴] که یهودی بود تظاهرات کردند و چون بروکلمان از آزادی دانشگاه در انتخاب استادان به هر مذهبی که باشند دفاع می‌کرد، در ۱۹۳۳ ناچار به استعفا گردید، ولی کرسی استادی خود را در دانشگاه تا پاییز ۱۹۳۵ که بازنشسته شد حفظ کرد. او در بهار ۱۹۳۷ به شهر هاله منتقل گشت تا بتواند از کتابخانه خاورشناسی آلمانی آنجا استفاده کند و به تصحیح و تکمیل کار اصلی خود «تاریخ تألیفات عربی» بپردازد. بروکلمان تا ۱۹۱۴ به گردآوری اطلاعات درباره تاریخ اسلام پرداخت و نگارش فصل «تاریخ اسلام» را در اثری که زیر نظر یولیوس فون پلوگ هارتونگ درباره تاریخ جهان نوشته می‌شد به عهده گرفت. این فصل به طور فشرده تاریخ اسلام را از آغاز تا زمان حاضر در بر می‌گرفت. بروکلمان در طی بیست و پنج سال این مطلب را گسترش داد و فصلی دراز درباره اوضاع دولت های جدید اسلامی بعد از جنگ جهانی اول تا ۱۹۳۹ بر آن افزود. حاصل کار، کتاب مشهور «تاریخ ملل و دول اسلامی» بود که در سال ۱۹۳۹ انتشار یافت. او در زمان بازنشستگی، در ۱۹۴۵ کتابداری انجمن خاورشناسان آلمان را عهده دار گردید. وی در تابستان ۱۹۴۷ به عنوان استاد ممتاز، درس ها و سخنرانی‌هایی مطابق میل خود ارائه داد؛ از جمله به تدریس ترکی جدید و تاریخ عثمانی و نیز زبان‌های سریانی و آشوری و بابلی و حبشی و قبطی پرداخت و گاه گاه درس زبان فارسی جدید و فارسی میانه و زبان ارمنی را هم به کارهای خود می‌افزود. او علاوه بر مهارت در زبان های اروپایی، مانند یونانی و لاتین و فرانسوی و ایتالیایی و اسپانیایی، یازده زبان شرقی (عربی، سریانی، عبری، آشوری، بابلی، حبشی، فارسی میانه، فارسی جدید، ارمنی، ترکی و قبطی) نیز می‌دانست. بروکلمان در تابستان ۱۹۵۳ برای بار دوم بازنشسته شد ولی درس و بحث را رها نکرد. سرانجام در ۶ می ۱۹۵۶ درگذشت. بروکلمان شرح حالی از خود باقی گذاشته که در مجله اورینس به چاپ رسیده است. یوهان فوک نیز مقاله‌ای تحت عنوان «بروکلمان به عنوان یک خاورشناس» دارد که در «مجله انجمن خاورشناسان آلمان» (۱۹۵۸) منتشر شده است. کتابشناسی: ۱۸۹۵: Lexicon Syriacum. Berlin: Reuther & Reichard; Edinburgh: T. & T. Clark. [1995 edition: ISBN 3-487-01181-6] ۱۹۰۸-۱۹۱۳: Grundriss der vergleichenden Grammatik der semitischen Sprachen. 2 vols. Berlin: Reuther and Reichard. ۱۹۵۰: Abessinsche Studien. Berlin: Akademie Verlag. _________________________________________ [۱] – Carl Brockelmann [۲] – Theodor Nöldeke [۳] – Eduard Sachau [۴] – Kuhn منبع: ویکی پدیا

الکساندر کنیش استاد مطالعات اسلامی در دانشگاه میشیگان و پژوهشگر اصلیِ طرح تحقیقاتیِ اسلام سیاسی/اسلام‌گرایی در دانشگاه ایالتی سن پترزبورگ روسیه است. گرایش‌های آکادمیک وی شامل تصوف، مطالعات قرآنی، تاریخ اندیشه‌ی کلامی، فلسفی و فقهی اسلام، و جنبش‌های مدرن اسلامی/اسلام‌گرا همراه با نگرش تطبیقی است. او صاحب آثار علمی متعددی در این زمینه‌ها از جمله ۱۰ کتاب است. الکساندر کنیش به عنوان ویراستار بخش «عرفان» در هیئت تحریریه‌ی دانشنامه‌ی اسلام، چاپ سوم و همچنین سردبیر دانشنامه‌ی عرفان اسلامی و مجموعه کتب عرفان اسلامی وابسته به آن (ایی. جی. بریل، لیدن و بوستون)، فعالیت دارد.

دنیس ولکوف ‌پژوهشگر‌ برجسته‌ و دانشیار دانشکده عالی اقتصاد دانشگاه تحقیقات‌ ‌ملی‌ ‌مسکو (HSE) است. وی همچنین رئیس مرکز مطالعات خاورمیانه ، قفقاز و آسیای میانه است. ولکوف دکترای خود را از دانشگاه منچستر انگلستان دریافت کرد. وی همچنین پانزده سال را در ایران گذراند و در زمینۀ‌ همکاری‌‌های اقتصادی بین‌المللی میان‌ روسیه و ایران فعالیت کرد. علایق پژوهشی وی شامل تاریخ و روابط‌ کنونیِ‌ روسیه و ایران‌، تاریخ روشنفکری‌، مطالعات ایران‌‌‌‌‌‌‌ ‌در ‌‌‌‌‌‌‌‌روسیه و به‌‌‌ویژه ‌ایران‌شناسان‌ مهاجر روسی‌ در اروپا و در جهان گسترده‌‌تر زبان‌ فارسی است. از تألیفات‌ اخیر می‌توان‌ به‌ موارد زیر اشاره‌ کرد: چرخش‌ روسیه‌ به‌سمت‌ ایران: شرق‌شناسی‌ در دیپلماسی‌ و جاسوسی (انتشارات‌ دانشگاه‌ کمبریج، ۲۰۱۸)، «ولادیمیر مینورسکی (۱۸۷۷-۱۹۶۶) و جنگ‌ ایران‌ و عراق (۱۹۸۰-۱۹۸۸) یا صدسالگی مرزبندیِ‌ مینورسکی» در کتاب ‌روس‌ها در ایران: دیپلماسی‌ و قدرت‌ در ایران در دوران‌ قاجار و پس‌ از آن‌ (جایزۀ کتاب سالِ سفارت ایران در لندن، به ویراستاری رودی ‌مته‌ و النا ‌اندریوا)، و «جنگ و صلح در نزد خود و دیگری: ایران‌ از نگاه‌‌ جاسوسان‌ روسی» (۲۰۱۸).

اسما بارلاس در سال ۱۹۵۰ در پاکستان متولد شد. مدرک کارشناسی فلسفه و ادبیات انگلیسی را از کالج زنان کنیئرد (Kinnaird) در لاهور و سپس کارشناسی ارشد خبرنگاری را از دانشگاه پنجاب گرفت. اولین فعالیت حرفه‌ای بارلاس در سال ۱۹۷۶ در پاکستان است. او در وزارت خارجه مشغول به کار شد، اما پس از مدتی به خاطر انتقاد از رئیس جمهور وقت یعنی محمد ضیاءالحق که یک حکمران نظامی بود، از محل کار خود اخراج شد. بعد از اخراج مدت کوتاهی دستیار سردبیر نشریه مسلمان (Muslim) بود و سپس به آمریکا مهاجرت کرد و درآنجا پناهندگی سیاسی گرفت. در آمریکا وارد دانشگاه دنور شد و کارشناسی ارشد و دکتری در رشته مطالعات بین‌الملل را کسب کرد. بارلاس سال ۱۹۹۱ وارد دپارتمان سیاست در کالج ایتاکا در نیوریوک شد و سال ۲۰۲۰ از این سمت بازنشسته شد. نیمی از این سال‌ها مدیریت مرکز مطالعات، فرهنگ و قومیت این موسسه را بر عهده داشت. در بهار ۲۰۰۸ بر کرسی فلسفه اسپینوزا در دانشگاه آمستردام هلند نشست. در کنار این مسئولیت‌ها، او به فعالیت‌هایی در زمینه‌های ادبی همچون شعر، داستان کوتاه، ستون نویسی در روزنامه‌ها مشغول بود. آثار و نوشته‌های او اغلب در مورد جنبه‌های مختلف خشونت، به ویژه استثمار، خشونت جنسی و مذهبی است. نخستین کتاب او دموکراسی، ناسیونالیسم و ​​کمونالیسم: میراث انگلیس در جنوب آسیا نام داشت و در سال ۱۹۹۵ به چاپ رسید. کتاب درباره نظامی‌گری نهادینه شده و قدیمی در پاکستان به حاکمیت انگلیس بود. بارلاس پس از آن به موضوعات حول محور زنان علاقه بیشتری نشان داد. تخصص بارلاس مطالعه تطبیقی و بین‌المللی سیاست، اسلام و هرمنوتیک قرآن، زنان و جنسیت است. آثار شناخته شده او درباره نظر اسلام وتفاسیر قرآن درباره زنان است. از جمله آن‌ها کتاب زنان معتقد به اسلام است که در سال ۲۰۰۵ در اندونزی منتشر شد واستقبال گسترده‌ای از آن شد. بخش‌هایی از این کتاب به زبان‌های دیگر مانند عربی، بنگالی، اسپانیایی، هلندی، پرتغالی، فرانسوی و آلمانی ترجمه شده است. علاوه بر این بارلاس در برخی سمینارها و جلسات سخنرانی ایراد می‌کند که برخی از سخنرانی‌های اون با استقبال خوبی مواجه شدند از جمله سلسله سخنرانی‌هایش در اندونزی و نیز در اسپانیا، ترکیه و روسیه. برخی دیدگاه‌ها و تفاسیر او از اسلام را فمینیست اسلامی خوانده‌اند، ولی خود بارلاس این لفظ را رد می‌کند. کتابشناسی Islam, Muslims, and the US: Essays on Religion and Politics (India, Global Media Publications, 2004) “Believing Women” in Islam: Unreading Patriarchal Interpretations of the Qur’an (University of Texas Press, 2002). Democracy, Nationalism, and Communalism: The Colonial Legacy in South Asia (Westview Press, 1995) Confronting Qur’anic Patriarchy (University of Texas Press, 2018) (forthcoming) (co-written with Raeburn Finn) ?? “Believing Women” in Islam: Unreading Patriarchal Interpretations of the Qur’an (Revised edition. University of Texas Press, February 2019) [10] مقالات “Reviving Islamic Universalism: East/s, West/s, and Coexistence,” in Abdul Aziz Said and Meena Sharify-Funk (eds.), Contemporary Islam: Dynamic, Not Static (Routledge, 2006). “Women’s and Feminist Readings of the Qur’an,” in Jane Dammen McAuliffe (ed.), Cambridge Companion to the Qur’an (Cambridge University Press, 2006). “Globalizing Equality: Muslim Women, Theology, and Feminisms,” in Fera Simone (ed.), On Shifting Ground: Muslim Women in the Global Era (NY: Feminist Press, 2005). “Amina Wadud’s Hermeneutics of the Qur’an: Women Rereading Sacred Texts,” in Suha Taji-Faruqi (ed.), Contemporary Muslim Intellectuals and the Quran: Modernist and Post Modernist Approaches (Oxford: Oxford University Press, 2004). ایمیل: abarlas@ithaca.edu

آن- سیلوی بوالیوُ، استاد دانشگاه گرونینگن، متخصص مطالعات قرآن و اسلام، تاریخ صدر اسلام، متون مقدس، نقد متون و زبان عربی است.

وائل بن حلاق یا وائل حلاق دانش‌آموخته فقه اسلامی و تاریخ فکری اسلامی استاو در دپارتمان پژوهش خاورمیانه، جنوب آسیا و آفریقا در دانشگاه کلمبیا مشغول به کار است. کتاب دولت ممتنع :اسلام؛ سیاست و معذورات اخلاقی مدرنیته به فارسی ترجمه شده‌است.

اندرو نیومن محقق، مورخ و نویسنده بریتانیایی تاریخ اسلام و ایران و استاد مطالعات اسلامی و خاورمیانه در دانشگاه ادینبرو اسکاتلند است. وی دانش آموخته وی دکتری مطالعات اسلامی از دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس است. نیومن به پژوهش و تدریس در حوزه‌هایی مانند تاریخ شیعه دوازده امامی، تاریخ فقه اسلامی، مطالعات حدیث، تاریخ ایران، تاریخ و فرهنگ خاورمیانه، زبان و ادبیات فارسی و ادبیات نوین عرب می‌پردازد.

دکتر محمود تقی زاده داوری در اول اسفند ۱۳۳۲ ش در بابل به دنیا آمد. وی دکترای فلسفه دارد و در مراکز علمی مختلف تدریس می‌کند.

اندور ریپین[۱] در ۱۶ می ۱۹۵۰ در لندن متولد شد. پس از گذراندن تحصیلات ابتدایی و دبیرستان در ۱۹۶۸ وارد دانشگاه تورنتو شد و تا  ۱۹۷۴ در رشته علوم دینیِ این دانشگاه تحصیل کرد. رساله  پایان‌نامه‌اش را با عنوان «رابطه من- تو مارتین بوبر[۲] و تأثیر آن بر کلام مسیحی» در ژوئن ۱۹۷۴  ارائه داد. در همان سال، برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد، به دانشگاه مک گیل[۳] رفت. ریپین در این دانشگاه به اسلام شناسی رو آورد و توجه خود را به علوم قرآنی معطوف کرد. در ژانویه ۱۹۷۷، از پایان‌نامه خود با عنوان «حرم و اصطلاحات مترادف و هم‌معنی آن در قرآن؛ تحلیلی از کاربردها و معنی آن» دفاع کرد. وی درهمان دانشگاه از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ به تحصیلات در اسلام‌شناسی ادامه داد و  در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ زیر نظر جان ونزبرو[۴] در مرکز شرق‌شناسی و مطالعات آفریقایی دانشگاه لندن مطالعاتش را انجام داد.  در سپتامبر۱۹۸۱، پایان‌نامه دکتری خود را با عنوان «متون اسباب النزول قرآنی؛ بررسی در کاربرد و تحول آن در تفسیر» به پایان رساند. مطالعات قرآنی ونزبرو در شکل‌گیری جهت مطالعاتی او موثر بود و او مقالاتی را در تکمیل آن نوشت. ریپین سابقه تدریس در دانشگاه های مختلفی چون  میشیگان، کالیگاری[۵] و مک گیل را دارد. وى به دو زبان انگلیسى و فرانسه صحبت مى‏ کند و به زبان‏ هاى عبرى، عربى و آلمانى نیز تا حدود زیادی تسلط دارد. زمینه اصلی مطالعاتی و پژوهشی او مطالعات قرآنی و تفسیری است. فعالیت‌های علمی و تحقیقاتی‌اش شامل نگارش کتاب و مقاله و شرکت در جلسات و کنفرانس‌ها می‌شود. در سال ۱۹۸۲ با کمک شورای علوم اجتماعی و تحقیقات علوم انسانی کانادا  فرصت سفر و تحقیقات در کشورهای مختلف اسلامی از جمله  ترکیه و مصر را بدست آورد.در همین سال در کنفرانس بین المللی قرآن در هند شرکت کرد و گزارشی درباره وضعیت و روند  تفاسیر قرآنی ارائه داد. این گزارش بعدها به صورت کامل در مجله دنیای مسلمانان منتشر شد. در ۱۹۸۵ سمینار دیگری به همت خود ریپین در دانشگاه کالیگاری برگزار شد و شرح جلسات آن در مجموعه مقالاتی با عنوان روش‏ هاى تاریخی تفسیر قرآن در سال ۱۹۸۸ توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر شد. ریپین در ۱۹۹۱ برنده جایزه آموزش عالی دانشگاه کالگاری شد. کتاب  شاخص ریپین با نام «مسلمانان، باورهای دینی و مناسک» در ۱۹۹۰ در دو جلد منتشر و تا به امروز چهار بار تجدید چاپ شده است. این کتاب به بررسی تاریخ  و اندیشه اسلامی از دوران اولیه ظهور اسلام تا عصر مدرن و اسلام امروزی و عناصر منحصر به فردی که تحت تاثیر اسلام و بویژه قرآن و شخص پیامبر شکل گرفته است می‌پردازد. آیین‌ها و مراسم مسلمانان نیز در این کتاب توضیح داده شده است. کتاب دیگر وی «مطالعه اسلام» با همکارى یان کانپرت[۶] توسط انتشارات دانشگاه منچستر در سال ۱۹۸۶ منتشر شده و در راستاى آشنا نمودن محققان جوان غربى با اسلام است. این کتاب در سال ۱۹۹۰ توسط انتشارات دانشگاه شیکاگو تجدید چاپ شد. مهمترین کتاب او «قرآن و تفسیر سنتی»  جلد بیست و پنجم از مجموعه چهل و هفت جلدى در باب تمدن و فرهنگ اسلامى است که لورنس اى کنراد[۷]، سرویراستارى ارشد آن را بر عهده داشت و با توجه به منابع مختلف از مقالات محققان قرآن‏ پژوه غربى درباره اصول اولیه تفسیر قرآن و مشکلات مربوط به آن نگاشته شده است؛ ریپین در آن کتاب به بررسی تفاسیر مختلف  قرآن از لحاظ تاریخی، معنایی، نوع متون و غیره پرداخته است. اندرو روپیین از اعضای هیئت تحریریه «دایره‌المعارف قرآنی» لیدن است. این دانشنامه در شش جلد به سرپرستی جین مک اولیف [۸] توسط انتشارات بریل به چاپ رسیده است. او سابقه مدخل نویسی برای دایره المعارف دیگری چون دانشنامه اسلامی و تفسیر انجیل را نیز دارد.به علاوه پیشینه همکاری با نویسندگان دیگر حوزه اسلام و ویرایش کتاب مختلف را در کارنامه خود جای داده است  و در هیئت تحریریه مجلات مختلفی از سراسر جهان عضویت دارد. در سال ۲۰۰۶ به عنوان  یکی از همکاران افتخاری  انجمن سلطنتی کانادا انتخاب شد. او در سال ۲۰۱۱ جلسه مباحثه علمی را با عبدالکریم سروش برگزار کرد که نوار ویدئویی آن بر روی کانال یوتیوب موجود است. اندرو ریپین در حال حاضر استاد مطالعات اسلامی دانشگاه ویکتوریا است. کتاب‌شناسی منتخب : Muslims: Their Religious Beliefs and Practices (The Library of Religious Beliefs and Practices) The Qur’an and Its Interpretative Tradition (Variorum Collected Studies Series, 715) Feb 2002 Defining Islam: A Reader ISBN-10: 1845530608ISBN-13: 9781845530600Pub. Date: 06/01/2007Publisher: Taylor & Francis Textual Sources for the Study of Islam / Edition 1 ISBN-10: 0226720632ISBN-13: 9780226720630Pub. Date: 10/28/1990Publisher: University of Chicago Press Qur’an: Style and Contents ISBN-10: 0860787001ISBN-13: 9780860787006Pub. Date: 01/01/2002Publisher: Ashgate Publishing, Limited The Blackwell Companion to the Qur’an / Edition 1 ISBN-10: 1405188200ISBN-13: 9781405188203Pub. Date: 10/07/2008Publisher: Wiley ______________________________________________________ [۱] – Andrew Rippin [۲] – Martin Bubers [۳] – McGill University [۴] – Gohn Wansbrough [۵] – Calgary University [۶] – Jan Knappert [۷] – Lawrence I. Conrad [۸] – Jane Dammen McAuliffe سیدموسوی

مسعوده بانو استاد مطالعات توسعه و پژوهشگر ارشد در دپارتمان توسعه بین‌الملل دانشگاه آکسفورد است. علا‌ئق پژوهشی او شامل مطالعه نقش افکار و اعتقادات در فرایندهای توسعه و تکامل و تغییر جوامع است. تاکید مشخص او بر فهم تعامل پویای موجود بین انگیزه‌های مادی یا روانی-اجتماعی و اهمیت آن در انتخاب‌های فردی و نتایج توسعه جمعی است. او کتاب شکل‌دهی به گفتمان‌های اسلامی در سطح جهان: نقش الازهر، المدینه، و المصطفی را ویراستاری کرده است.   Books Bano, Masooda (ed) (2021) ‘Salafi Social and Political Movements: National and Transnational Contexts’, Edinburgh University Press Bano, Masooda (2020) ‘The Revival of Islamic Rationalism: Logic, Metaphysics and Mysticism in Modern Muslim Societies’, Cambridge University Press Bano, Masooda (ed) (2018) ‘Modern Islamic Authority and Social Change Volume 1: Evolving Debates in Muslim Majority Countries’, Edinburgh University Press Bano, Masooda (ed) (2018) ‘Modern Islamic Authority and Social Change Volume 2: Evolving Debates in the West’, Edinburgh University Press Bano, Masooda (2017) ‘Female Islamic Education Movements: The Re-Democratisation of Islamic Knowledge’, Cambridge: Cambridge University Press. Bano, Masooda (with Keiko Sakurai) (eds) (2015) ‘Shaping of Global Islamic Discourses: Role of Al-Azhar, Al-Medina, and Al-Mustafa’, Edinburgh University Press Bano, Masooda (with H Kalmbach) (eds) (2012) ‘Women, Leadership and Mosques: Changes in Contemporary Islamic Authority’, Leiden: Brill Bano, Masooda (2012) ‘Breakdown in Pakistan: How Aid is Eroding Institutions for Collective Action’, Palo Alto, CA: Stanford University Press. (South Asia edition published by Cambridge University Press, New Delhi, 2013) Bano, Masooda (2012) ‘The Rational Believer: Choices and Decisions in the Madrasas of Pakistan’, Ithaca, NY: Cornell University Press. (South Asia edition published by Cambridge University Press, New Delhi, 2013) Bano, Masooda (with S Deneulin) (2009) ‘Religion in Development: Rewriting the Secular Script’, Zed Books