تحلیل انتقادی«نظریۀ جیمز بلمی مبنی بر رهیافت خطا در برخی گزاره‌های قرآنی» با تاکید بر محور شناسی و مصداق یابی | کتابخانه مجازی الفبا

تحلیل انتقادی«نظریۀ جیمز بلمی مبنی بر رهیافت خطا در برخی گزاره‌های قرآنی» با تاکید بر محور شناسی و مصداق یابی | کتابخانه مجازی الفبا

کتابخانه مجازی الفبا،تولید و بازنشر کتب، مقالات، پایان نامه ها و نشریات علمی و تخصصی با موضوع کلام و عقاید اسلامی کتابخانه مجازی الفبا،تولید و بازنشر کتب، مقالات، پایان نامه ها و نشریات علمی و تخصصی با موضوع کلام و عقاید اسلامی

فارسی  |   العربیه  |   English  
telegram

در تلگرام به ما بپیوندید

public

کتابخانه مجازی الفبا
کتابخانه مجازی الفبا
header
headers
پایگاه جامع و تخصصی کلام و عقاید و اندیشه دینی
جستجو بر اساس ... همه موارد عنوان موضوع پدید آور جستجو در متن
: جستجو در الفبا در گوگل
...جستجوی هوشمند
تحلیل انتقادی«نظریۀ جیمز بلمی مبنی بر رهیافت خطا در برخی گزاره‌های قرآنی» با تاکید بر محور شناسی و مصداق یابی
کتابخانه مجازی الفبا
کتابخانه مجازی الفبا
فارسی
کتاب الکترونیکی
میانگین امتیازات:
امتیاز شما :
تعداد امتیازات :
0
تحلیل انتقادی«نظریۀ جیمز بلمی مبنی بر رهیافت خطا در برخی گزاره‌های قرآنی» با تاکید بر محور شناسی و مصداق یابی
ویرایش اثر
عنوان دیگر : A critical analysis of James Bellamy’s theory of Existence of errors in certain Qur’anic Verses with emphasis on Thematic Axis & exemplification.
چکیده :
جیمز بلمی یکی از خاورشناسانی است که در آثار خود به وجود خطا در گزاره‌های قرآنی تصریح نموده و برای اصلاح این خطاها، کلمات جایگزین را معرفی کرده است. بلمی در مدخل «نقد متنی قرآن» ضمن بیان این ادعا، به حدود سی مورد خطا در قرآن اشاره نموده و با اعتقاد جازم به وجود خطا در قرآن و لزوم اصلاح این خطاها، بدون در نظر گرفتن اقوال علماء، اندیشمندان و مفسران، به سراغ قرآن رفته و به زعم خود برخی از خطاها‌ی آن را اصلاح نموده است. محورهایی که بلمی برای اثبات ادعای خود بدان‌ها تکیه نموده عبارتند از: عدم نگارش و مکتوب شدن قرآن در عصر رسالت، نبود دلیل بر قرائت قرآن مکتوب، پی بردن به اشتباهات مصحف عثمانی توسط قاریان نسل اول، عدم اطلاع پیامبرﷺو مخاطبان ایشان از عیوب بیان، عدم انسجام متن قرآن و قرار گرفتن عبارات و کلمات در جای نامناسب؛ هیچ‌کدام از ادعاهای او مبنای علمی و ادبی – از نظر قواعد عربی – ندارد و بعضا بر اساس سلیقه شخصی و گمان نویسنده است. مواردی که بلمی به عنوان خطا در قرآن ذکر کرده، در هیچ‌کدام از منابع تفسیری و علوم قرآنی مطرح نشده است.هم‌چنین بیان خطای نگارشی کلمات به علت اشتباه در املاء کلمات، مشکل داشتن قلم مستنسخان و حرکت اشتباه قلم، همگی بی اساس و با شواهد تاریخی، قرآنی، تحدی و فصاحت و بلاغت قرآن، مخالفت دارد. ادعاهای بلمی که نشانگر کم آشنایی او با زبان قرآن است مورد قبول برخی از خاورشناسان نیز نمی‌باشد و دیدگاه او را افراطی می‌دانند. james bellamy is among the orientalists who, in his works, explicitly affirms the existence of errors in certain qurʾanic propositions and proposes substitute words in order to rectify these alleged errors. in the entry “textual criticism of the qurʾan,” he advances this claim and refers to approximately thirty instances of error in the qurʾan. with firm conviction regarding the presence of errors in the qurʾan and the necessity of correcting them, he approaches the qurʾan without taking into consideration the views of scholars, intellectuals, and exegetes, and—according to his own assertion—undertakes the correction of some of its alleged errors. the principal axes upon which bellamy relies in substantiating his claim include: the non-writing and non-codification of the qurʾan during the prophetic era; the absence of evidence for the recitation of a written qurʾan; the alleged recognition of errors in the ʿuthmānic codex by first-generation reciters; the prophet’s lack of awareness—along with that of his audience—of rhetorical defects; the purported lack of textual coherence in the qurʾan and the placement of phrases and words in unsuitable positions. none of these claims possesses a scientific or literary foundation—particularly in light of the rules of the arabic language—and some are based merely on the author’s personal preference and conjecture. the cases bellamy identifies as errors in the qurʾan have not been raised in any exegetical or qurʾanic sciences sources. likewise, his assertions concerning orthographic errors arising from misspellings, defects in the scribes’ pens, or slips of the pen are entirely unfounded and stand in opposition to historical and qurʾanic evidence, as well as to the doctrine of inimitability (taḥaddī) and the eloquence and rhetorical excellence of the qurʾan. bellamy’s claims, which reflect limited familiarity with the language of the qurʾan, are not accepted even by certain orientalists, who regard his perspective as extreme.
منابع دیجیتالی مرتبط :
نسخه PDF مراجع
متکلمان و سایر شخصیت ها :
مجید معارف , زهره اخوان‌ مقدم
نویسنده :
معصومه شهبازی ، مجید معارف ، زهره اخوان مقدم
زبان :
فارسی
منبع اصلی :
https://qkh.journals.miu.ac.ir/article_11630_3b93305de5de91e55b3f3034f1f35898.pdf
جنس منبع:
متن
پایگاه :
ذ:پایگاه مجلات (قرآن پژوهی خاورشناسان- سال 1404- دوره 20- شماره 39- از صفحه 341 تا 378)
یادداشت :
واژگان کلیدی: گزاره‌های قرآنی دایره المعارف قرآن لایدن جیمز بلمی نقد متنی تصحیح متنی
“Qurʾanic Propositions ” Encyclopaedia of the Qurʾan James A. Bellamy “Textual Criticism of the Qurʾan Entry ” “Textual Emendation”
نوع منبع :
مقاله
مشخصات کامل اثر
منابع مرتبط :
ثبت نظر
ارسال