درسگفتار الهیات در انديشه هایدگر؛ تفسیر و نقد نوشتار «پدیدارشناسی و الهیات» | کتابخانه مجازی الفبا

احمد رجبی

متن

ت:پایگاه درسگفتار،جزوه و تقریرات

🎓 مقطع کارشناسی ارشد
🗓 نیم‌سال دوم ۱۴۰۳ـ۱۴۰۴
معرفی درسگفتار:
در اين درسگفتار قصد دارم بر اساس پژوهش اخيرم، با تفسير انتقادی چند متن از هایدگر، بر مفهوم امر الوهی و الهيات در فلسفهٔ او متمركز شوم. طرح این مسئله، ناگزير بحثی بنيادين و فراگير دربارهٔ خداشناسی فلسفی و دينی در نسبت با كل تاريخ فلسفه، دين و اساطير به‌ویژه در نسبت با مفهوم تراژدی می‌طلبد، چرا كه هایدگر در تأملات خويش دربارهٔ الوهيت، هم به نحو سلبي و هم به نحو ايجابی به مباحث بسياری در فلسفه و دين و اسطوره رجوع می‌كند و رهيافتی خاص را از دل آن به دست می‌آورد.
رهيافت سلبي هایدگر را مي‌توان ذيل مفهوم «هستی‌خداشناسی» و نقد آن به‌مثابهٔ قوام متافيزيك و نقد و طرد «خدای متافيزيكی» و تأكيد بر «بی-خدايی» ذاتی فلسفه پی گرفت. رهيافت ايجابی هايدگر به الوهيت و الهيات، ذيل مفهوم «خدای الوهی»، به‌منزلهٔ خدای ايمانی طرح می‌شود كه در طول حيات فكری او از مراحل مختلفی عبور می‌كند: از «پديدارشناسی حيات دينی» و رهيافت پديدارشناختی و ايمان‌گرايانه به عهد جديد در انديشهٔ متقدم او، تا رهيافت شاعرانه و اسطوره‌ای به «الوهيان» در «چهارگانه» جهان در انديشهٔ متأخرش.
در اين درس قصد دارم هر دو رهيافت سلبی و ايجابی هایدگر، يعنی بی-خدايی و ايمان‌گرايی او را همزمان نقد كنم و در اين نقد، از مبانی هستی‌شناختی او دربارهٔ تمايز هستی‌شناختی و مسئلهٔ بنياد بهره خواهم گرفت و نشان خواهم داد كه چگونه بايد هم از بی-خدايی و هم از ايمان‌گرايی فرارفت.
📚 منابع درسگفتار:
برای اين مقصود، بيش از همه بر تفسير و خوانش نوشتار «پديدارشناسی و خداشناسی» از كتاب «نشانه‌های راه» متمركز خواهيم شد و علاوه بر آن، فقراتی منتخب از اين متون را نيز بحث خواهيم كرد:
درسگفتار «پديدارشناسی حيات دينی»، درسگفتار «تاريخ فلسفه از توماس آكوينی تا كانت»، نوشتار «قوام هستي-خدا-شناختی متافيزيك»، كتاب «ادای سهم‌هايی به فلسفه، دربارهٔ رويداد»، نوشتار «نامه درباره اومانيسم».

درس گفتار،جزوه وتقریرات

Mods Doblin core Marc xml MarcIran xml