جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

پژوهش حاضر، پس از ارائه ی یک طبقه بندی پیشنهادی در باب رویکرد قرآن پژوهان به مسئله ی تناسب آیات و روش هایی که از دیرباز تاکنون در کشف تناسب به کار بسته اند، با در پیش گرفتن روش توصیفی-تحلیلی، به بررسی رویکرد و روش معصومین خواهد پرداخت. توجه به جامعیت عناصر ساختاری و گستردگی روابط میان آن ها در مضمون روایات، نشان می دهد که معصومین تناسب ساختاری را ازنظر دور نداشته اند. به ویژه در کشف تناسب مشکل آیاتی همچون آیه 33 سوره ی احزاب که با توجه به عنصر اندام وار «توجه به ابتدا و انتهای کلام»، تناسب فرازهای آن را بیان کرده اند. بر این اساس، تمامی آیات سوره ی احزاب با تکیه‌بر روایات، موردمطالعه قرارگرفته تا تصدیق نتیجه ی پیش فرض، این بار در سطح کلانی از آیات بررسی شود. نتیجه ای که به دست می آید نه‌تنها اجزای سوره را مانند یک مجموعه ی ساختارمند در تناسب یکدیگر نشان می دهد، بلکه با توجه به عناصر کلیدی، شکل خاصی از نظم و چینش آیات سوره احزاب نیز به دست می آید.اهمیت این نتیجه آنجا آشکار می گردد که محققانی همچون علامه و سید قطب یا به تناسب محتوایی و کشف غرض اصلی روی آورده که کاری پرتکلف است و یا صرفاً موضوعات را دسته بندی کرده و اشاره ای به انسجام و تناسب میان آن ها نمی کنند.