جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

چکیده ماشینی : بحث در مورد "الهیات سیاسی" که در طول قرن بیستم جریان داشت به پایان خود رسیده است، اما معنای نهایی این مفهوم همچنان از ما دور می ماند. علی‌رغم همه تلاش‌ها برای حل مسئله، ما هنوز به زبان آن صحبت می‌کنیم – ما در افق آن باقی می‌مانیم. روبرتو اسپوزیتو می‌گوید دلیل این امر در این واقعیت نهفته است که الهیات سیاسی نه یک مفهوم است و نه یک رویداد. بلکه محوری است که ماشین تمدن غرب بیش از دو هزار سال به دور آن می چرخد. در قلب آن نقطه اتصال بین جهان گرایی و طرد، وحدت و جدایی قرار دارد: تمایل این دو به یکی شدن از طریق تابع کردن یک بخش به سلطه بخشی دیگر. تمام مقوله‌های فلسفی و سیاسی که ما استفاده می‌کنیم، از مفهوم رومی و مسیحی «شخص» شروع می‌کنیم، به بازتولید این مضمون طردکننده ادامه می‌دهند. پس برای انحراف از الهیات سیاسی - وظیفه فلسفه معاصر - باید فرهنگ واژگان مفهومی خود را به طور اساسی بازنگری کنیم. تنها زمانی که اندیشه به «مکان» واقعی خود بازگردانده شود - به جای افراد، به کل نوع بشر مرتبط است - ما قادر خواهیم بود از ماشینی فرار کنیم که زندگی ما را برای مدت طولانی در بند کرده است.