جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : این تحقیق هویت و ماهیت شخصیت انسان مانند دان 7: 13-14 (که از این پس به عنوان SM شناخته می شود) را بررسی می کند. در فصل اول، تفاسیر SM را در ادبیات یهودی و مسیحی از آغاز قرن دوم عصر خود مرور کردیم و یادآور شدیم که به استثنای مطالعه قرن هفدهم توسط کارپزوف، بحث در مورد شخصیت دانیال به نظرات گذرا محدود شد. . در طول این دوره، SM عمدتاً مسیحی یا مسیحی تفسیر می شد. در طول قرن نوزدهم، تحقیقات اساسی‌تر تلاش کردند تا پاسخ‌هایی را برای هویت و ماهیت موجود انسان‌مانند، عمدتاً از طریق مطالعات فیلولوژیکی بیابند. با شروع قرن بیستم، Religionsgeschichte تحقیقات SM را با جهت جدیدی ارائه کرد و دومی به دنبال آن بود که موجود انسان مانند را از طریق ریشه ها یا مشابهت های ادعایی اش روشن کند. همچنین در این جریان بود که ناتانیل اشمیت برای اولین بار پیشنهاد کرد که SM با یک فرشته (مایکل) شناسایی شود. اندکی پس از اینکه Religionsgeschichte تأثیر خود را بر مطالعه موجود دانیالی گذاشت، بررسی‌های ادبی-انتقادی نشان داد که دان 7: 9-10، 13 (14) قطعه‌ای از آخرالزمانی دیگر است و در بینش چهار جانور نفوذ کرده است. بنابراین (بعداً نیز با تحقیقات سنتی-تاریخی) پیشنهاد شد که SM در اصل شخصیتی منفرد بود که تاریخ کمابیش پیچیده ای از تفسیر را در دست ویرایشگران تجربه کرده بود تا اینکه سرانجام با قدیسان یکسان شد. در حال حاضر مجموعه‌ای از موقعیت‌ها، شخصیت دانیالی را نه تنها با قدیسان (بر اساس این که SM رؤیا [در مقابل 2-14] توسط مقدسین در تفسیر [در مقابل 15-27] توضیح داده شده است) شناسایی می‌کند. یک فرشته (فرشتگان)، تجسم جلال الهی، حکمت فرضی، یا یک فرد انسانی تاریخی. در فصل دوم، منشأهای ادعایی گوناگون و تشابهات موجود انسان مانند را در ادبیات بابلی، مصری، ایرانی، هلنیستی، گنوسی، اوگاریتی و عبری بررسی کردیم. ما روشی را به کار بردیم که با در نظر گرفتن پدیده های فردی در کلیت زمینه ای آنها قبل از مقایسه با یک پدیده مشابه، از مقایسه "نگاهی" اجتناب می کند. روش شناسی ما یک ناپیوستگی اساسی بین ریشه های ادعایی و مکاتبات (چه بیشتر یا کمتر مستقیم) را نشان داد. از میان نمونه‌های اولیه کتاب مقدس، به نظر می‌رسید که مایکل نزدیک‌ترین موازی طولی را با SM ارائه می‌دهد، اگرچه دانیل هیچ جا او را به عنوان موجودی انسان‌مانند معرفی نمی‌کند. در فصل سوم، وحدت و ساختار دان 7 را قبل از عبور به بخش‌های خاص مربوط به شخصیت دانیال بررسی کردیم. بررسی ما نشان داد که معیارهای به ارث رسیده از Noth و Ginsberg که وحدت دان 7 را به چالش می‌کشد، بر اساس داده‌های ناکافی و استدلال قیاسی غربی است. این ارزیابی منفی به طور مثبت توسط ساختارها و مضامین داخل فصل تأیید می شود. همچنین آشکار شد که تقسیم فصل مرسوم به رؤیا و تفسیر نیاز به تجدید نظر دارد، زیرا دان 7: 15-16، 19-22 شامل واکنش های نبوی و مکمل های رؤیا است. در نتیجه قدیسان در رؤیای قبل از داوری متصور هستند. در تنظیم دان 7:9-10، 13-14، SM موجودی فردی، آخرت شناختی و آسمانی با ویژگی های مسیحایی است. اگرچه دان 7 با ویژگی‌های الهی مشخص می‌شود، دخداپرستی را تعلیم نمی‌دهد، زیرا موجود دانیالی نقشی تابع باستان روزگار می‌پذیرد. در حالی که شخصیت انسان مانند موجودی آسمانی است، با این وجود، او از موجودات آسمانی که در دان 7:10 به آنها اشاره شده است جدا است. در حالی که SM به یک انسان شباهت دارد، او همچنین متمایز از «اولیای حق تعالی» است که انسان هایی هستند که با آن ها از همبستگی برخوردار است، زیرا او تا ابد در سلطنتی که باستانی به او داده است با آنها شریک است. روزها.