جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : تقریباً در پنجاه سال گذشته، متکلمان مسیحی عمدتاً وظیفه رویارویی و درک دیگران دینی را بر حسب یک یا چند نوع الهیات دین درک کرده‌اند: تلاش برای توضیح اینکه چگونه خداوند اجازه می‌دهد، ایجاد می‌کند، با آنها ارتباط برقرار می‌کند و/یا مشارکت می‌کند. وضعیت تنوع مذهبی این الهیات معمولاً خدا را به عنوان نقطه شروع خود می گیرند و سپس دیدگاه های خود را در مورد طبیعت الهی به وضعیت انسانی تعمیم می دهند. در مواجهه با داده‌های واقعی زندگی و تجربیات مذهبی‌های گوناگون، این نوع رویکرد کلامی کوتاه آمده است. تلاش‌های مختلفی برای بیان الاهیات از «پایین به بالا» انجام شده است، یعنی با داده‌های موقعیت بشری و استنباط این داده‌ها به تفاسیر پیام‌های الهی، روابط الهی با انسان‌ها، یا دیگر انواع تعاملات الهی-انسانی حاصل شده است. در تنوع دینی بالفعل، اما در درجه اول گرفتن جنبه انسانی دین عمدتاً حوزه علوم اجتماعی بوده است. در دو دهه گذشته، متکلمان به طور فزاینده‌ای روش‌های علوم اجتماعی را به عنوان ابزاری برای غلبه بر بن‌بستی که در الهیات ادیان با آن مواجه شده‌اند، پذیرفته‌اند. این منشأ، هدف، و ابزار انواع الهیات است که من در اینجا تحت نام آنها بحث می کنم: الهیات تطبیقی. هدف این پروژه نشان دادن راه هایی است که دو تن از اولین و فعال ترین الاهیات تطبیقی، جیمز فردریک و فرانسیس ایکس. کلونی، در نشان دادن راهی فراتر از بن بست الهیات ادیان موفق بوده اند، اما روش شناسی آنها، همانطور که در حال حاضر استفاده می شود، اگر قرار است در نهایت در پیشبرد گفتگوهای الهیاتی موفق شوند، ناقص هستند. استدلال من این است که از آنجایی که این الهیات با وضعیت تنوع انسانی آغاز می‌شوند، بیان کامل‌تر معنای انسان بودن از اولین عناصر ضروری برای حرکت به سمت بالا و جلوتر الهیات تطبیقی ​​است. بیان چنین زمینه‌های انسان‌شناختی به زبان مفهومی قوی‌تری نیاز دارد. من موردی را مطرح خواهم کرد که فیلسوف چارلز تیلور دقیقاً چنین زبانی را ارائه می‌کند و کار او برای پروژه‌های این الهیدانان مقایسه‌ای در سطوح مختلف مناسب و مفید است. تأملات انسان‌شناختی تیلور از همین جا شروع می‌شود: نیاز به بیان درکی که داده‌های موقعیتی واقعی زندگی انسان‌ها را به‌طور کامل‌تر در بر می‌گیرد. او همچنین به بسیاری از دغدغه‌های الهیاتی کلونی و فردریک می‌پردازد: به گرایش به دینداری که به نظر می‌رسد برای انسان‌ها جهانی است و امکانات منحصربه‌فردی که سنت‌های مذهبی خاص به دلیل تاریخی بودنشان وجود دارد، اشاره می‌کند.