جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

‫چکيده : نوشتار حاضر به بررسي برخي آيات قرآن کريم که از آن ها توهّم عصمت نداشتن پيامبر اسلام از گناه و اشتباه صورت گرفته و نبوّت و رسالت آن حضرت را در هاله‌اي از ابهام فرو بُرده، مي پردازد و تأويل، شأن نزول و توجيه آيات مربوط را با روشي مُستدل ارائه مي کند. اين پژوهش در چهار فصل سامان يافته است. نويسنده در فصل نخست تعريفي از واژگان و اصطلاحات دخيل در موضوع تحقيق، مانندِ پيامبر، قرآن، عصمت، تفسير، تأويل و موهم، عصمت پيامبر اسلام در اعتقاد، اخلاق، ابلاغ و دريافت وحي را با استناد به ادّله عقلي و نَقلي ثابت مي کند. وي در اين زمينه ديدگاه صاحبان مذاهب کلامي شيعه و اهل سنّت را منعکس کرده و گواهي قرآن بر عصمت پيامبر اکرم از گناه را در تمام رفتار و گفتار ايشان تبيين مي کند. او در فصل دوم عصمت ايشان از جهل و بي‌خبري از ايمان، گمراهي و ضلالت، شرک در عبوديت، شرک در ولايت و ربوبيت، شرک و پليدي و غفلت را تحليل کرده و آيات موهم اين زمينه را به تأويل مي بَرد. وي در فصل سوم ضمن تفسير صحيح آيات موهم عدم عصمت، عصمت ايشان در فهم و درک وحي، عدم ترديد در آيات نازل شده، عصمت آن حضرت از اِلقاي شيطان در دريافت و ابلاغ وحي و عصمت از عدم دقّت در مفاهيم قرآن را اثبات کرده و به نقد افسانه غرانيق مي‌پردازد. نويسنده در شرح آيات موهم عصمت پيامبر اسلام، ابتدا به مفادّ اجمالي و سپس به تبيين واژه‌هاي آيه ها پرداخته، آن گاه تفسيرهاي غلط و نيز صحيح آن ها را مطرح مي‌کند. از نظر وي اغلب اين آيات، کنايه از آن است که: خدواند پيامبر اسلام را مخاطَب برخي نقص‌ها قرار مي‌داد تا ديگران متوجّه موضوع شوند و به اصطلاح از باب مَثَل عربي "اياک اعني و اسمعي يا جار" است. او در فصل چهارم به تفسير صحيح آيات موهم عدم عصمت رسول اکرم( در مسايل اخلاقي پرداخته و ساحت آن پيامبر بزرگ را از بي‌اخلاقي مبّرا مي سازد.