جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

اصل دوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران پس از بیان پایه های ایمانی نظام ، از علوم ، فنون و تجارب بشری به عنوان یکی از طرق دستیابی به اهداف نظام اسلامی نام می برد .جایگاه علوم و فنون تا حد زیادی روشن است و در اسناد قانونی و آثار علمی اهمیت این دو تاکید شده است .با این حال وضعیت تجارب بشری در نهاد های سیاستگذاری و علمی در حوزه مدیریت وحکمرانی راجع به بهره گیری از این تجارب متفاوت است.مبنای فقهی اعتنا و اتکال به تجارب بشری همانگونه که برخی فقها در مجلس بررسی قانون اساسی اظهار داشته اند سیره عقلا است بدین ترتیب که عقلا صرف نظر از دین ، مذهب ، زمان ومکان بطور معمول به تجارب خود ودیگران توجه واعتنا دارند و روشن بینی این فقها موجب شد تا این عبارت در قانون اساسی درج شود.به نظر می رسد استفاده از تجارب بشری درحوزه تقنین وقضائی ، مدیریت وبهروری ، امور اقتصادی و مالی ، علوم تربیتی و اجتماعی ضروری است البته مشروط بر اینکه در تعارض آشکار با مبانی اسلامی نباشد .

کانون توجه کتاب حاضر، صدور انقلاب اسلامي ايران از منظر گفتمان ديني است. انقلاب به‌سان هر پديده‌اي که در نتيجه ترکيب عوامل مختلف و پس از طي يک فرايند، پا به ساحت وجود مي‌گذارد، داراي آثار و تبعات و بازتاب‌هاي وجودي خاص خويش از يک سو و واکنش‌ها و بازخوردهاي ديگران از سوي ديگر است که در مجموع، همانند چرخه‌اي هم‌بسته، منجر به پيامدهاي خواسته و ناخواسته براي طرفين مي‌شود. با عنايت به مطالب مزبور، محور کانون توجه پژوهش اين کتاب بررسي ابعاد ارادي صدور انقلاب اسلامي از منظر ايدئولوژي انقلاب اسلامي ايران يعني اسلام است که تحت عنوان گفتمان ديني صدور انقلاب به اين موضوع پرداخته شده است.

کتاب حاضر، از مجموعه کتاب‌هاي «انديشنامه نظام اسلامي» و حاصل تلاش جمعي از پژوهشگران انديشکده برهان است که به واکاوي نظريه مترقي مردم‌سالاري ديني مي‌پردازد. «مردم‌سالاري ديني و ليبرال دموکراسي»، «مردم‌سالاري ديني در مکتب امام» و «جامعه‌شناسي نظام مردم‌سالار ديني»، عناوين گفتارهاي سه‌گانه اين کتاب هستند.