جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی: سنت مسیحی عمدتاً سه تأیید الهیاتی در مورد رستاخیز بدن فیزیکی دارد. اولاً، آن رستاخیز جسمانی امید زائد به زندگی پس از مرگ نیست. ثانیاً، وجود بلافاصله پس از مرگ در بهشت وجود دارد. در نهایت، بین انسان های پیش از مرگ و پس از قیامت، هویت عددی وجود دارد. همین سنت همچنین تا حد زیادی به دکترین قوی «وضعیت میانی» پایبند است، یک وضعیت بهشتی بی‌جسم وجود پس از مرگ بیولوژیکی یک انسان. این کتاب استدلال می‌کند که این مواضع در واقع از نظر درونی ناسازگار هستند، و بنابراین یک مدل الهیات جدید برای زندگی پس از مرگ مورد نیاز است. استدلال آغازین کتاب نشان می دهد که حالت میانی در واقع ضرورت رستاخیز بدنی را تضعیف می کند. بعلاوه، دوگانه انگاری جوهر، اصلی که حالت میانی ایجاب می کند، در این زمینه به همان اندازه غیرقابل دفاع است. در پاسخ به این امر، متافیزیک زندگی پس از مرگ در الهیات مسیحی مورد ارزیابی مجدد قرار می گیرد و پس از بررسی جایگزین های فیزیکالیستی و مشروطه گرایی برای متافیزیک دوگانه جوهری، نظریه جدیدی به نام «حالت گرایی معاد شناختی» مطرح می شود. این مدل یک متافیزیک هیلمورفیک تومیستی را با یک نظریه بدیع از زمان ترکیب می کند. این یک بررسی ابتکاری از دکترین زندگی پس از مرگ است. بنابراین، برای دانشمندان الهیات تحلیلی و فلسفه دین بسیار مورد توجه خواهد بود.