جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

یکی از حقوق بنیادین بشری که در اصول 3، 12، 22، 28 و 48 قانون اساسی مورد تأکید قرار گرفته است، «حق انتخاب نوع شغل» می‌باشد. از آنجائیکه فقهای معاصر در تدوین اصول قانون اساسی نقش برجسته‌ای داشته‌اند و این قانون در مقام اجرایی‌سازی شریعت اسلام در نظام اجتماعی، به دنبال تعیین چارچوب‌های حقوق و تکالیف مردم و حاکمیت است. سؤالی که به ذهن می‌رسد این است که مبانی دینی تا چه میزان در بنیان‌گذاری حق انتخاب نوع شغل در نظام حقوق اساسی ایران، کارآمد بوده است؟ این پژوهش که با روش توصیفی-تحلیلی و با اتکا به ابزار کتابخانه‌ای انجام گرفت، در راستای پاسخ‌گویی به سؤال مزبور، ابتدا جایگاه این حق را در نظام حقوق اساسی ایران شناسایی نمود و در ادامه ضمن اینکه ادله ناظر بر حق مزبور را استخراج نمود-که عبارت بودند از روایات خاص، اصل تسلیط، اصل کرامت انسانی، اصل احترام عمل مسلمان، اصل عدم ولایت و اصل اباحه-، نحوه دلالت این ادله را مورد تحلیل قرار داد و دو قید «عدم مخالفت با احکام اسلامی» و «عدم مخالفت با حقوق دیگران» را، به عنوان شروط تحدید کننده‌ی حق یاد شده استفصاص نمود، در نهایت روشن گردید که مبانی دینی در بنیان‌گذاری حق انتخاب نوع شغل کارآمد...

ملت در جامعه سیاسی دارای حقوق و آزادی های عمومی می باشد، بخشی از این حقوق و آزادی ها در قانون اساسی تصریح گردیده است که از آن به عنوان حقوق بنیادین ملت تعبیر می گردد. اکثر نظام های سیاسی متشکل از مبانی اندیشه‌ای و فلسفی هستند که برگرفته از حاکمیت اندیشه ها و ایدئولوژی متفکران فلسفی و حقوقی می باشد. از این رو براساس نوع نگرش فلسفی حاکم بر نظام سیاسی، قانون اساسی را تدوین و تصویب نموده و درنهایت مبانی فلسفی خود را در ارکان و ساختار حکومت ها و نیز در نوع نگرش به حقوق بنیادین ملت متبلور می گردانند. هدف: هدف این پژوهش تبیین نگرش فلسفی و حقوقی علامه مصباح یزدی و نیز تاثیر این رویکرد در تعیین مبنا و منشا حقوق‌بنیادین برای ملت در حکومت‌اسلامی می باشد. روش: مقاله حاضر با روش تحلیلی‌– توصیفی مبانی فلسفس حقوق بنیادین مات از منظر علامه مصباح یزدی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته: علامه مصباح یزدی به عنوان یکی از بزرگترین فیلسوفان و نظریه پردازان عصر حاضر، مبانی فلسفی حقوق بنیادین ملت را در همگرایی حقوق ملت با شریعت، کمال باوری، کرامت انسانی و فرجام باوری خلاصه می‌نمایند.

ترجمه ماشینی: این کتاب با مواجهه با موضوعات کلیدی معاصر مانند نژادپرستی، عدالت، جنسیت و جنسیت، بینشی آشکار از چالش های واقعی مسلمانان از هر دو جنس در جامعه غربی ارائه می دهد.

موضوع این پژوهش یکی از مهم ترین مسائل معاصر در مطالعات انسانی است. تعریف حقوق اجتماعی انسان در راستای جایگاه اساسی او در متون دینی، به عنوان موضوع افتخار و تجلیل و منبع توجه و تشریع در منابع ادیان مسیحی و اسلامی، شامل ابعاد علمی است که به حل مشکلات کمک می کند. تحولات معاصر، و مسائل مربوط به زندگی بشر، به ویژه با توجه به مسائل حقوق اجتماعی خصوصی و عمومی، مانند مسائل مربوط به تمایز بین جان و کرامت نژادهای بشر، نابرابری در آموزش، بهداشت، ازدواج و طلاق، و همچنین اینکه شخص حق مالکیت چه چیزی را می تواند داشته باشد و چه چیزی در زمینه کار مستحق آن است. بنابراین تبیین این موضوع در مطالعات انسانی، ایجاد حالت تقریب بین ادیان ابراهیمی را در راستای همزیستی مسالمت آمیز و گفت و گوی دینی ایجاب می کند و دلیل آن این است که انسان محور اساسی تشریع و احکام آسمانی است. حقوق اجتماعی یک ضرورت تشریعی است که اصول و مبانی آنچه امروزه به عنوان حقوق بشر شناخته می شود را تشکیل می دهد، به گونه ای که متون دینی نمی توانند از آن عبور کنند و این امر از یک جهت به حل مشکلات معاصر مورد قبول جریانات و جریان های فکری کمک می کند. همچنین به شکل‌گیری دیدگاه‌های دانشگاهی کمک می‌کند که ماهیت مهم‌ترین حقوق اجتماعی بین دو دین، منابع کاربرد آن‌ها و پایه‌هایی را که اصول کلی حقوق بشر بر آن استوار است، تعریف می‌کند. از این رو، محقق به تبیین حقوق اجتماعی مندرج در منابع ادیان مسیحی و اسلامی می پردازد. با هدف مقایسه در متون و قوانین، بدون اتخاذ موضعی متفاوت نسبت به آنچه این پژوهش از دیدگاه‌های مختلف مطرح می‌کند، در جست‌وجوی مشترکات و تفاوت‌های همراه با مبانی حقوق بشر، به‌ویژه در مورد گفتگوی ادیان ابراهیمی. که مطالعه و فراگیری حقوق بشر در منابع آن دو دین را به توسعه رویکرد بین پیروی از آن ارجاع می دهد; بلکه حالت ابهامی را که اطراف یکدیگر را احاطه کرده است برطرف می کند، حتی اگر محقق به شناختی جامع از ماهیت اعتقادات دین مسیحیت و اسلام رسیده باشد. به نزدیک شدن منابع دینی به موضوع حقوق بشر در جهانی که برای حقوق بشر مبارزه می کند کمک کرد و به همین دلیل منابع تشریعی دو مذهب از بدو پیدایش حق «انسان» را مطالبه کردند و حتی توافق کردند. در فراخوان و بیانیه موضع خود در مورد حقوق بشر.