جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ترجمه ماشینی : در جست‌وجوی انسان برای جهت‌گیری در برابر زندگی شخصی و واقعیت جامع، جهان‌بینی دینداران و انسان‌گرایان پاسخ‌های متفاوتی ارائه می‌دهد و علم نیز نقشی تعیین‌کننده دارد. با این حال، این تجربه معمولی و تجسم یافته تعامل معنادار با واقعیت است که همه این فعالیت های فرهنگی در آن ریشه دارند. انسان ها برای رسیدن به جهت گیری باید خود را با کل زندگی خود مرتبط کنند. این رابطه شامل تجربه‌ای غیر روشی و معنادار است که ویژگی‌های حیاتی برای درک جهان‌بینی‌ها را نشان می‌دهد: این رابطه شامل شناخت، اراده و عاطفه است، تجسم یافته، کنش‌گرا و بیانگر است. از این نقطه شروع، جهان بینی مذهبی و سکولار آنچه را که در نهایت معنادار است، بیان می کند. با این حال، کثرت و یک جانبه بودن این موضع‌گیری‌های زندگی، مشارکت انتقادی را ایجاب می‌کند که فلسفه ابزارهای ضروری را برای آن فراهم می‌کند. در پایان، برخی از جهان بینی ها را می توان رد کرد، اما ما هنوز با گزینه های متعددی برای جهت گیری روبرو هستیم.

ترجمه ماشینی: این پژوهش تلاشی است برای بررسی روابط بین باور دینی و اومانیسم عصر روشنگری در فلسفه هگل و گروهی از متفکرانی که در دهه 1840 به طرق مختلف با اندیشه او ارتباط داشتند. این کتاب با مطالعه راه هایی آغاز می شود که هگل با نشان دادن اینکه درک مدرن از انسان به عنوان سوژه ای آزاد و منطقی، قدرت و اعتبار خود را از اتحاد خدا و وجود انسان در تجسم به دست آورده است، به تکامل اومانیسم واقعی مسیحی پرداخت. بقیه این مطالعه به دو شکل مختلف مخالفت با هگل مربوط می شود: اول، شاگرد انتقادی هگلیان جوان و موسی هس، که اصرار داشتند که تصور هگل از اومانیسم مسیحی نادرست است، زیرا اعتقاد دینی لزوماً با یک دیدگاه روشن مخالف است. آگاهی از شر اجتماعی و عزم برای از بین بردن آن؛ دوم، مخالفت مذهبی با روشنگری در اندیشه شلینگ و کی یرکگور، که بر تعالی خداوند از عقل بشری و بی اهمیت بودن تاریخ سکولار تأکید می کرد. در سالهای منتهی به انقلاب 1848، سنتز هگل به نفع ادعای اومانیسم الحادی یا ماورایی دینی رد شد. فصل اول، پس از بحث در مورد نقد هگل جوان از تأثیرات اجتماعی و سیاسی مسیحیت، به بررسی اتحاد باورهای دینی، فلسفه نظری و وضعیت عقلانی در نظام بالغ هگل می پردازد.

ترجمه ماشینی: بسیاری در فلسفه دین قاره ای معتقدند که ما در لحظه ای جدید هستیم، لحظه ای که در آن سنت های فکری به حاشیه رانده شده و از نظر دینی حرام شده ی دلهره های عرفانی، شهودی و باطنی باید دوباره بیان شوند و از نو قدردانی شوند. در عصری که با رویدادهای فاجعه‌بار و مؤسسات فرهنگی تخریب‌شده مشخص می‌شود، آنچه به نظر می‌رسد مورد نیاز است، تأیید توانایی انسانی برای حمل و نقل نیروها و مقاصد غیرانسانی یا حتی غیرانسانی، در مقیاس‌هایی از سرعت، کندی، یا شدت است که با توافق توافق می‌شکنند. مفاهیم محدودیت های انسانی مقالات این مجلد الگوهای ذهن و فناپذیری، هستی و خلسه، خلاقیت و بیان، امکان سیاسی و ماتریس دینی را از موضعی ترسیم می‌کنند که به طور کاملاً جدی روابط ممکن را با مطلق، هر چند معمایی، که مدرنیته انکار کرده و پست مدرنیته در آن پنهان کرده است، می‌پردازد. نام شک و تردید آکادمیک و محفوظات اومانیستی. این مقاله‌ها فراتر از پست مدرنیستی و نوستالژی پست سکولار، به بررسی توانمندی‌های رشته‌های معنوی باستانی و همچنین شور و شوق انگیزه‌های عرفانی، بدعت‌گرایانه و عرفانی می‌پردازد که روابط معاصر با امر مطلق را در هم می‌ریزد.

ترجمه ماشینی: این کتاب به بررسی انسان گرایی، الهیات و سیاست در فلورانس در دهه های پایانی قرن پانزدهم می پردازد. روابط بین اومانیست ها و متکلمان و بین اومانیسم و ​​دین را مورد توجه قرار می دهد. پژوهش‌های مدرن در مورد اومانیسم، علاقه عمیق مارسیلو فیچینو (1433-1499) و جیوانی پیکو دلا میراندولا (1463-1494) به الهیات و دین را به‌اندازه کافی در نظر نگرفته است. این کتاب شرحی مبتکرانه و مبتکرانه از دین کریستیانا (1474) فیچینو و عذرخواهی پیکو (1487)، در چارچوب توضیح تکامل الهیات اومانیستی ارائه می‌کند. این کتاب با در نظر گرفتن وقایع طوفانی دهه 1490 به پایان می رسد، زمانی که ژیرولامو ساوونارولا (1452-1498) به یک شخصیت روحانی و سیاسی برجسته در زندگی عمومی فلورانس تبدیل شد.

ترجمه ماشینی: این مانیفست قدرتمند دیدگاهی به نام اومانیسم الهیاتی را بر اساس این ایده ترسیم می کند که یکپارچگی زندگی راهی برای بیان معنای دین برای آینده بشری فراهم می کند. جستجوی عمیق برای درک معنا و مسئولیت بشریت مشترک و در عین حال تقسیم شده ما در میان عدم اطمینان جامعه مدرن را بررسی می کند. این ایده را بیان می کند که انسان ها موجوداتی مختلط هستند که برای یکپارچگی تلاش می کنند نه تنها تلاش می کنند تا با اراده خدا مطابقت داشته باشند. یک چشم انداز پویا و قوی از زندگی بشر را فراتر از تقسیماتی که در علوم انسانی، علوم اجتماعی، الهیات و مطالعات دینی وجود دارد، ارائه می دهد.

ترجمه ماشینی: آیا الگوی توماس کوهن از انقلاب‌های علمی از نظر تغییر پارادایم به‌طور مناسبی در مورد تغییرات بنیادی در نگرش دینی و به‌ویژه تبدیل به ایمان یا از دست دادن ایمان به کار می‌رود؟ از آنجایی که نمی توان به صورت پیشینی به این پرسش پرداخت، سه مطالعه موردی از فیلسوفانی که تغییرات قابل توجهی را در دیدگاه های خود توصیف کرده اند مورد بررسی قرار می گیرد. بخشی از توجیه چنین رویکردی این است که ببینیم تغییرات در دیدگاه از دیدگاه اول شخص چگونه به نظر می رسد. اگرچه آنچه در اینجا ارائه می‌شود گروه بسیار محدودی از مطالعات است، هر یک از آنها مختصر هستند، اما یک موضوع کلیدی ظاهر می‌شود: اینکه قیاس‌ناپذیری بین پارادایم‌ها که بخشی از مدل کوهنی است، با دور شدن از دیدگاه‌های آتئیستی یا اومانیستی منعکس می‌شود. لزوماً با از دست دادن ایمان