جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

پژوهشی در حوزه عقاید و کلام اسلامی است و نویسنده با تکیه بر دلایل متقن، منطقی، عقلانی و دینی (قرآن و سنّت) به بررسی جامع مسئلهٔ «پیام‌رسانی ویژه خدای متعال به بندگان (وحی)» و ضرورت فرستادن پیامبران آسمانی برای هدایت مردم می‌پردازد و به برخی از پرسش‌ها و شبهات رایج دوران کنونی پاسخ می‌دهد.

کتابی است یک جلدی، به زبان فارسی با موضوع کلام اسلامی که به‌طور خاص درباره حقانیت نبوت پیامبر اکرم(ص) و رد دلیل مخالفان، نوشته شده است.

سلیمان یکی از حکیمان و پادشاهان آرمانی یهود و یکی از پیامبران بزرگ در قرآن به شمار می رود. از نگاه متون عبری، سلیمان یکی از مقتدرترین و حکیم ترین پادشاه آرمانی منصوب از سوی خداوند بوده است. در طول حدود چهل سال حکومت (961 تا 922ق.م.) در قلمرو فرمانروایی وی آرامش و سلامت بی نظیری حاکم بود. از این رو، لقب وی ازیدیدیا (محبوب خدا) به شلومو یا سلیمان(پر از سلامتی) تغییر یافت. حتی حیوانات و نباتات نیز از این تنعم و عنایت سلیمان بهره مند بوده اند. این جستار، عمدتاً با استناد به چند کتاب عهد قدیم و کتاب های قانونی ثانی، به تصویر سیمای سلیمان در نگاه یهودیان، با نگاهی به دیدگاه قرآن کریم می پردازد. در مواردی، گزارش عهد قدیم درباره اوصاف و کارکرد سلیمان، با متون اسلامی سازگار نیست، برخی از مغایرت ها در این مقاله نشان داده شده است.

این رساله به بررسی و تحلیل عصمت انبیاء در قرآن و عهدین با رویکرد کلامی شیعه می‌پردازد. هدف اصلی این تحقیق، اثبات این نکته است که عصمت نه تنها مختص به یک پیامبرخاص نیست، بلکه تمامی پیامبران از این ویژگی برخوردارند. این پژوهش به بررسی دلایل قرآنی و استدلال‌های متکلمین شیعه در حمایت از عصمت تمامی انبیاء الهی می پردازد وهمچنین به نظرات یهود درباره عصمت انبیاء پرداخته و انتقادهای موجود در متون عهدین را، از دیدگاه قرآن ومتکلمین شیعه مورد بررسی قرار می دهد، سپس به دیدگاه مسیحیت دراین زمینه پرداخته و پاسخ‌های قرآن وهمچنین کلامی شیعه، به انتقادات عهدین را بیان می کند. روش تحقیق شامل توصیفی-تحلیلی-تطبیقی- انتقادی است که به شناسایی نقاط قوت و ضعف استدلال‌های موجود در متون دینی می‌انجامد. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که باور به عصمت تمام انبیاءالهی در قرآن و پاسخ‌های کلامی شیعه به انتقادات، اعتبار این ویژگی را تقویت می‌کند. نتیجه‌ اینکه، دریافت عصمت انبیاء الهی در قرآن، فهم بهتری از نقش هدایتی انبیاء را در رهبری نظری و عملی بشر ارائه می دهد این در حالی است که عدم پذیرش عصمت انبیاء الهی در عهدین، نقش هدایتی آنان را در دین پذیری مردم کم رنگ می کند.

درک صحیح از مبانی و آموزه های ادیان دیگر، مخصوصاً ادیانی که ریشه خود را از حضرت ابراهیم می دانند موسوم به ادیان ابراهیمی، موجب ارتباط و تعامل میان پیروان ادیان و پرهیز از منازعات الهیاتی بیهوده می‌شود. اقتضای این امر، مراجعه به منابع اصلی ادیان در جهت یافتن نظرات اصیل دین است. یکی از محوری تری مفاهیم مشترک در ادیان ابراهیمی، نبوت است. در ادیان ابراهیمی وحی به عنوان راه انتقال پیام‌ها و مفاهیم الهی از طریق افراد برگزیده (پیامبران )به بندگان است. از آنجا که وحی بر همه افراد نازل نمی‌شود، خداوند بندگانی را انتخاب کرد تا مخاطب بدون واسطه انسانی وحی باشند. در ادبیات دین به این افراد نبی و به جایگاهشان نبوت گفته می شود. بنابراین جایگاه نبوت در هر سه دین ابراهیمی جایگاه ویژه است و افراد مخصوصی داری این شأن هستند. براین اساس، آنچه در این پژوهش دنبال می شود، بررسی نقاط اشتراک و افتراق این منصب است ، مشخص است که خدا مقام نبوت را قرار داد تا پیام خود را از آن طریق منتقل کند، اما در یهودیت ، مسیحیت و اسلام در عین اینکه مشترکاتی در مورد مقام نبوت هست، اختلافاتی نیز وجود دارد که قابل بحث است. اگرچه در مورد جایگاه نبوت در اسلام و مسیحیت پژوهش های متعددی صورت گرفته؛ اما آنچه اکثر این پژوهش ها به آن پرداخته اند، مقایسه تطبیقی متون مقدس با قرآن مجید به صورت کلی و یا مقایسه برخی از مولفه های نبوت میان کتاب مقدس و قرآن بوده است؛ اما پژوهشی که این تطبیق را میان کتب مقدس مسیحیت و آموزه های علوی انجام دهد یافت نشد. علت این انتخاب، این است که امیرالمومنین علی علیه السلام به عنوان نزدیک ترین افراد به پیامبر صل الله علیه بوده‌اند. در مذهب تشیع، ایشان جانشین بلافصل پیامبر صل الله علیه و اولین امام هستند. شیعیان امام را معصوم و سخنان او را در راستای کلام الهی و مفسر آن می دانند؛ لذا احادیث و عملکرد امام یکی از منابع مورد استناد برای پی بردن به نظر دین است و بعد از قرآن رتبه دوم اعتبار را دارا است. از آنجایی که سخنان علوی به صورت گسترده به جایگاه نبوت پرداخته اند وایشان هم عصر نبی مکرم اسلام بوده اند، مناسب است پژوهشی در این راستا صورت گیرد تا جوانب مختلف بحث آشکار شود. به عبارت دیگر در این نوشتار در صدد، بررسی تطبیقی جایگاه نبوت از دیدگاه امیرمومنان علی علیه السلام با متون مقدس مسیحی (عهد قدیم و عهد جدید)هستیم. از آنجایی که در سخنان امام علی(علیه السلام) به وجوه مختلف جایگاه نبوت پرداخته شده، و فراوانی آن قابل توجه است، جا دارد پژوهشی مستقل به این موضوع اختصاص یابد.