جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

سعادت و شقاوت از موضوعات بسیار مهم در تاریخ اندیشه بشری است و هرچقدر حقیقت این دو روشن تر شود به همان اندازه زمینه گرایش جامعه به سعادت و احتراز شقاوت فراهم تر خواهد گشت. پرسشهای تحقیق: ماهیت سعادت و شقاوت چیست‭ ؟‬چگونه می توان به سعادت رسید و از شقاوت رهید‭ ؟‬نظرات هر کدام از فیلسوفان مورد نظر در این راستا چه می باشد‭ ؟‬با فرض اینکه خط سیر فکری این اندیشمندان در تبیین موضوع و حدود آن و تشریح معانی مربوطه، جهت واحدی را هدف گرفته است و آن عینیت سعادت با لذت و شقاوت با الم می باشد البته لذت و الم حقیقی. روش تحقیق: کتابخانه‌ ای. یافته‌ های تحقیق: سعادت لذت بی رنج است و الم رنج بی لذت. برای رسیدن به سعادت به معنای واقعی باید زمینه حصول خیرات سه گانه جسمانی و نفسانی و خارجی را تحت حاکمیت قوه ناطقه انسانی فراهم کرد و این ممکن نخواهد شد مگر در سایه تعلیم و تربیت درست و اتخاذ و اجرای سیاست فضیلت آمیز آنچنان که حکمای الهی آن را ترسیم نموده‌اند. خلاصه اینکه راه سعادت راه حکمت و خردورزی است با عنایت بر ظرایف و دقایق استکمال عقلانی انسان در دو ساخت نظری و عملی. نتیجه‌ گیری و پیشنهادات: همانطوری که گفته شد این حکما همگی بالمال سعادت را لذت و شقاوت را الم می دانند و برترین سعادت ها و شقاوت ها را سعادت و شقاوت عقلانی رقم می زنند و پرورش و استکمال عقل نظری و عقل عملی را در وصول به سعادت عاملی عمده و بنیادی می دانند و حتی سعادتهای جسمانی و خارجی را هم تحت حاکمیت عقل سعادت می شمارند. هر چقدر کمالات عقلانی بیشتر باشد سعادت به همان میزان برتر می باشد و روشن است که وصول به این معنا جز با تعلیم و تربیت و اتخاذ سیاستهای حکیمانه حاصل نمی شود و لذا لازم است برنامه‌ ها در همه عرصه‌ های زندگی فردی و اجتماعی طوری تنظیم باید که نفس ناطقه انسانها را در دو گستره عقل نظری و عملی آنطور که باید به کمال برساند.

السعادة و الإسعاد فی السیرة الإنسانیة اثر شیخ ابوالحسن أبی ذرّ محمد بن یوسف عامری نیشابوری و در گذشته به سال ۳۸۱ هجری قمری، کتابی است ارزشمند که در شش جزء ترتیب یافته و ساختار تربیتی اخلاقی و سیاسی از أهم مؤلّفه‌های آن محسوب می شود. بخت‌ورزی وسعادت‌مندی اصولی دارد که در گفتار ادیان و شریعت‌های نورانی و در قالب سخنان حکیمانه آمده است و رعایت آنها بنای بخت‌یاری می‌شود .این تدابیر چنان با عظمت است که عایدی و مراد بودن آنها به دیگران نیز تسرّی می‌یابد و انگیزه مهم بخت‌آوری دیگران می‌گردد. ارسطوطالس پس از آنکه انواع مقاصد و غایات انسانی را در زندگانی این جهانی از مد نظر گذرانیده و آنها را شایسته این ندانسته بود که مقصود و مقصد فیلسوف باشد، يك منظور اعلى و كمال مطلوب از برای حكيم و فیلسوف مقرر کرده بود که عبارت باشد از کسب سعادت از برای خود و دیگران. بنای کتاب اخلاق او براین فکر و مرام است که انسان را چگونه می‌توان خوشبخت و خوشحال کرد. همه مقاصد دیگر انسان، به عقیده او، برای فایده و مراد دیگری است که از انها عاید تواند شد، و سعید بودن یگانه مقصودی است که بذاته مطلوب است. کتاب السعادة والإسعاد مشتمل بر اصول اخلاقی و تدابير عملی است که در حیات دنیا از برای سعید شدن و سعید کردن ضروری شناخته شده است. این اصول و تدابیر را مؤلف كتاب از ترجمه‌های عربی مؤلفات افلاطون و ارسطو و سایر فلاسفه يونان استخراج کرده و با نکات و تعلیمات و اندرزها و دستورها و حکایاتی که در کتب ایران و هند و عرب یافته است و مناسب و مؤید گفته های یونانیان تشخیص داده است درآمیخته و کتابی در سیرت و اخلاق انسانی و قوانین سیاست و اصول تربیت و تدبير منزل از آن ترتیب داده است.اغلب کتبی که مأخذ مؤلف بوده، مخصوصا ترجمه‌های کتاب‌های یونانی که در دسترس حکمای اسلام بوده است، از میان رفته و فقط از راه تألیفات شبيه به این کتاب است که ما می‌توانیم بدانیم اهل فلسفه و حکمت در عالم اسلامی از چه مآخذ و منابعی حاصل فکر و تعمق فلاسفه قديم يونان را شناخته و اقتباس کرده و مبنای اندیشه‌ها و نوشته‌های خود ساخته‌اند. مؤلف این کتاب ابوالحسن محمد العامری در سالهای مابين وفات فارابی و ظهور ابن سینا مقام ریاست فیلسوفان مسلمان را داشته است و در توفیق فلسفه یونانی با شریعت اسلامی جهد وافی مبذول داشته و کتب فراوان در مواضيع فلسفی تألیف کرده است. - قسم اول: سعادت، خیر و لذت؛ - قسم دوم: آنچه عارض بر انسان می‌شود؛ - قسم سوم: «إسعاد» و طریقه آن؛ - قسم چهارم: اقسام ریاست‌ها و اصناف مدینه‌ها؛ - قسم پنجم: آنچه لازم است حاكم در سعادت رعيت انجام دهد؛ - قسم ششم: راه‌ تزكيه نفس و إحیای آن.