جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

هدف کتاب حاضر، بررسي تأثير ژرف انديشه‌هاي بودريار بر هنرهاي بصري و عرصه فرهنگ است. در اين کتاب به سهم او در مطالعات مرتبط به امر بصري و خط‌وربط و کارايي اين نظريه‌ها براي تحليل تصاوير پرداخته مي‌شود. اين کار از دو طريق صورت مي‌گيرد. نخست، از طريق فرايند تحليل متون بصري، به تجزيه‌وتحليل انديشه‌ها و رويکردهاي کليدي بودريار پرداخته مي‌شود. تصاويري که در اين کتاب موردبحث قرار گرفته‌اند، طيف وسيعي از حوزه‌هاي هنرهاي بصري و فرهنگ عام را در برمي‌گيرد، و با مثال‌هايي از تلويزيون، هنر، فيلم و تبليغات همراه مي‌شود. دوم اينکه به ارزيابي نوشته‌هاي بودريار درباره دنياي بصري نشانه‌ها و تصاوير پرداخته مي‌شود.

هدف کتاب حاضر، بررسي تأثير ژرف انديشه‌هاي بودريار بر هنرهاي بصري و عرصه فرهنگ است. در اين کتاب به سهم او در مطالعات مرتبط به امر بصري و خط‌وربط و کارايي اين نظريه‌ها براي تحليل تصاوير پرداخته مي‌شود. اين کار از دو طريق صورت مي‌گيرد. نخست، از طريق فرايند تحليل متون بصري، به تجزيه‌وتحليل انديشه‌ها و رويکردهاي کليدي بودريار پرداخته مي‌شود. تصاويري که در اين کتاب موردبحث قرار گرفته‌اند، طيف وسيعي از حوزه‌هاي هنرهاي بصري و فرهنگ عام را در برمي‌گيرد، و با مثال‌هايي از تلويزيون، هنر، فيلم و تبليغات همراه مي‌شود. دوم اينکه به ارزيابي نوشته‌هاي بودريار درباره دنياي بصري نشانه‌ها و تصاوير پرداخته مي‌شود.

پس از حملات 11 سپتامبر، پس از تهاجم به افغانستان و عراق و در اوج "جنگ علیه ترور"، ژان بودریار، متفکر جنجالی پست مدرنیست، کتاب "هوش شر" را نوشت. در پرداختن به لفاظی به اصطلاح «برخورد تمدن‌ها» بین غرب سرمایه‌داری و اسلام دینی بنیادگرا، این کتاب همچنین جمع‌بندی بسیاری از مهم‌ترین مضامین پروژه فلسفی بودریار را ارائه می‌کند. بودریار در اینجا بررسی می‌کند که چگونه لفاظی سیاسی نئولیبرالی فرهنگ‌های انسانی را به دو نیروی متضاد تقسیم می‌کند، یکی بر اساس مبادله نمادین، که دوگانه و متقابل است، و دیگری مبتنی بر مبادله پول و نشانه، که کلی‌کننده است. جوامع غیرغربی می توانند فرهنگ های نمادین واقعی و بادوام ایجاد کنند. اما سیستم جهان غرب، بر اساس منطق امپراتوری، برای ایجاد یک واقعیت یکپارچه و مهر و موم شده، طراحی شده است تا در سراسر جهان و تصویر آن بچرخد. اگر اولی تخریب ناپذیر و دومی غیرقابل مقاومت باشد، چه کسی می تواند برنده شود و پیروزی چگونه خواهد بود؟ ژان بودریار یکی از تأثیرگذارترین منتقدان فلسفی و فرهنگی است که امروزه همچنان می نویسد. کتاب‌های او شامل: جنگ خلیج‌فارس انجام نشد، آمریکا، اغواگری، نظم اشیاء و...

پس از حملات 11 سپتامبر، پس از تهاجم به افغانستان و عراق و در اوج "جنگ علیه ترور"، ژان بودریار، متفکر جنجالی پست مدرنیست، کتاب "هوش شر" را نوشت. در پرداختن به لفاظی به اصطلاح «برخورد تمدن‌ها» بین غرب سرمایه‌داری و اسلام دینی بنیادگرا، این کتاب همچنین جمع‌بندی بسیاری از مهم‌ترین مضامین پروژه فلسفی بودریار را ارائه می‌کند. بودریار در اینجا بررسی می‌کند که چگونه لفاظی سیاسی نئولیبرالی فرهنگ‌های انسانی را به دو نیروی متضاد تقسیم می‌کند، یکی بر اساس مبادله نمادین، که دوگانه و متقابل است، و دیگری مبتنی بر مبادله پول و نشانه، که کلی‌کننده است. جوامع غیرغربی می توانند فرهنگ های نمادین واقعی و بادوام ایجاد کنند. اما سیستم جهان غرب، بر اساس منطق امپراتوری، برای ایجاد یک واقعیت یکپارچه و مهر و موم شده، طراحی شده است تا در سراسر جهان و تصویر آن بچرخد. اگر اولی تخریب ناپذیر و دومی غیرقابل مقاومت باشد، چه کسی می تواند برنده شود و پیروزی چگونه خواهد بود؟ ژان بودریار یکی از تأثیرگذارترین منتقدان فلسفی و فرهنگی است که امروزه همچنان می نویسد. کتاب‌های او شامل: جنگ خلیج‌فارس انجام نشد، آمریکا، اغواگری، نظم اشیاء و...

این کتاب در سال 1981 منتشر شد،Baudrillard روابط بین واقعیت ، نمادها و جامعه را زیر سوال می برد. "Simulacra ها نسخه هایی هستند که نمایانگر چیزهایی هستند که هیچ واقعیتی برای شروع آنها وجود ندارد ، و یا دیگر اصل و ریشه ای ندارند. شبیه سازی تقلید از عملکرد یک فرآیند یا سیستم در دنیای واقعی در طول زمان است. علاوه بر این ، Simulacra و Simulation در مورد چگونگی ارتباط نمادها و علائم با معاصر بودن (وجود همزمان) صحبت می کنند. بودریار ادعا می کند که جامعه کنونی ما "تمام واقعیت و معنی را با نمادها و نشانه ها جایگزین کرده است ، و این که تجربه انسانی شبیه سازی واقعیت است". علاوه بر این ، این Simulacra "واسطه ای صرف از واقعیت نیستند ، حتی مداخلات گمراه کننده واقعیت نیستند ؛ آنها مبتنی بر واقعیت نیستند یا یک واقعیت را پنهان نمی کنند ، آنها صرفا چیزی مانند واقعیت با درک فعلی ما را که با زندگی ما مرتبط است پنهان می کنند." بنابراین ، شبیه سازی هایی که بودریار به آن اشاره می کند ، معانی چگونگی ساخت نمادگرایی فرهنگ و رسانه ها واقعیت درک شده ، درک به دست آمده از طریق زندگی ما و وجود مشترک ماست و قابل خواندن است. "... بودریار معتقد بود که جامعه چنان با این Simulacra و زندگی ما اشباع شده است و زندگی ما آنقدر با ساخت و سازهای جامعه اشباع شده است که همه معانی را با بی نهایت تغییر پذیر بی معنی می ساخت. بودریار این پدیده را "غلبه بر Simulacra " عنوان کرد که در چهار مرحله بیان شد.

کتاب شفافیت شیطانی بازتاب اندیشه های ژان بودریار ، جامعه شناس معاصر فرانسوی ، در خصوص وضعیت کنونی جهان است ؛ جهانی که دستخوش تغییرات ژرفی شده و به تعبیر او ، جهانی تهی از معناست که مشخصه آن شبیه سازی یا وانمود است . امروزه ، همه چیزهایی که به زندگی بشر معنا می بخشید و همه آرمان ها و امید های او شکلی به خود گرفته که برای ما انسان ها تصور ناپذیر می نمود . همه چیز هایی که زمانی ما آزادی آن ها را جشن می گرفتیم ، اینک وارد مرحله ای شده اند که در آن گردش و جا به جایی های بی پایانی حکمفرماست .. از دیدگاه بودریار ، امروزه دیگر هیچ چیز بر اثر مرگ یا پایان دوره فعالیتش از میان نمی رود ، بلکه همه چیز از رهگذر تکثیر ، آلوده سازی یا شبیه سازی نابود می شود . بودریار مبنای استدلالش را بر تغییراتی استوار میکند که در چارچوب مدلی مرحله ای مطرح شده است .... در جهان بینی بودریار همه پدیده ها چیزی جز توهم یا ظاهری از واقعیت ناموجود نیستند .

کتاب شفافیت شیطانی بازتاب اندیشه های ژان بودریار ، جامعه شناس معاصر فرانسوی ، در خصوص وضعیت کنونی جهان است ؛ جهانی که دستخوش تغییرات ژرفی شده و به تعبیر او ، جهانی تهی از معناست که مشخصه آن شبیه سازی یا وانمود است . امروزه ، همه چیزهایی که به زندگی بشر معنا می بخشید و همه آرمان ها و امید های او شکلی به خود گرفته که برای ما انسان ها تصور ناپذیر می نمود . همه چیز هایی که زمانی ما آزادی آن ها را جشن می گرفتیم ، اینک وارد مرحله ای شده اند که در آن گردش و جا به جایی های بی پایانی حکمفرماست .. از دیدگاه بودریار ، امروزه دیگر هیچ چیز بر اثر مرگ یا پایان دوره فعالیتش از میان نمی رود ، بلکه همه چیز از رهگذر تکثیر ، آلوده سازی یا شبیه سازی نابود می شود . بودریار مبنای استدلالش را بر تغییراتی استوار میکند که در چارچوب مدلی مرحله ای مطرح شده است .... در جهان بینی بودریار همه پدیده ها چیزی جز توهم یا ظاهری از واقعیت ناموجود نیستند .

ترجمه ماشینی : ونسا فریرکز تجزیه و تحلیل می کند که چگونه بودریار کتاب نیچه درباره تبارشناسی اخلاقیات را دوباره به فعلیت می رساند و بررسی می کند که چگونه مضامین و رویکردهای بودریار در جامعه مصرف کننده، شبیه سازی ها و شبیه سازی ها و تبادل نمادین و مرگ با نیچه درباره تبارشناسی اخلاقیات طنین انداز می شود. این کتاب شکافی را در ادبیات محدود موجود در رابطه بین اندیشه بودریار با اندیشه نیچه و هایدگر پر می کند. بودریار با نیچه و هایدگر: یک تحلیل متضاد خواندنی ضروری برای دانشجویان و محققان فلسفه قاره ای، جامعه شناسی و نظریه فرهنگی است.

ژان بودریار نظریه‌پرداز پست‌مدرن در عرصه جامعه‌شناسی رویکردی فلسفی را برای تشریح دنیای کنونی اتخاذ کرد. بودریار از وضعیت جهان امروز، تحت عنوان حاد واقعیت یاد می‌کند و معتقد است که امروزه وانموده‌ها واقعی‌تر از واقعیت، نمود دارند و هنر و سینما نیز به ابزارهای وانمایی بدل شده‌اند و آماج انتقادات وی قرار می‌گیرند. با توجه به انتقاد شدید بودریار، این سؤال پیش می‌آید که سینما چگونه می‌تواند در نگاه بودریار به بقای خود ادامه دهد؟! این تحقیق تلاشی است در راستای احیای سینما در منظرگاه بودریار، که در این راه از روش تجزیه و تحلیل منابع کتابخانه‌ای به شیوه‌ توصیفی_تحلیلی بهره می‌برد و با تأکید بر استدلالات خودِ بودریار راه‌حل‌هایی را در راستای بازپس‌گیری ماهیت ازدست‌رفته‌ سینما ارائه می‌دهد که می‌تواند مورد استفاده سینماگران قرارگیرد. از جمله دست‌آوردهای این پژوهش آن که؛ از منظر بودریار، سینمای امروز، آنقدر در وانموده مستغرق گردیده که به وسیله‌ای برای وانمایی بدل شده است. بودریار آنقدر بدبین است که به‌نظر نمی‌رسد از نظر او -در جهان پست‌مدرن- راه گریزی از وانموده وجود داشته باشد. به تَبَعِ آن، سینما نیز راه گریزی از آن ندارد. با این تفاسیر، به‌نظر می‌رسد تنها راه برای خلاصی از وانمایی، رویارویی با آن، توسط ابزارهایی از جنسِ خودِ وانموده باشد. بنابراین، راهکارِ سینما برای فائق آمدن بر وانمایی؛ دوری از آن نیست -چراکه به باور بودریار اساساً گریزی از وانمایی نیست. راهکاری که نگارندگان ارائه می‌دهند، اتفاقاً بهره‌وری از خودِ وانمایی؛ اما در راستای برملانمودن وانموده است؛ که از آن تحت عنوان «وانمودنِ وانموده» یاد می‌کنند. درنتیجه، در طی این مقاله –با استناد به آراء خود بودریار- مشخص می‌شود که «وانمودنِ وانموده» می‌تواند از طریق افراط در وانمایی اتفاق افتد. از جمله رهیافت‌های عملیاتیِ آن نیز می‌تواند بکارگیری بیش‌از‌حد جلوه‌های ویژه کامپیوتری یا «وانمایی مضاعف»، البته در راستای برملا نمودنِ وانماییِ سینما باشد.