جستجوي پيشرفته | کتابخانه مجازی الفبا

ویلفرد فردیناند مادلونگ[۱] اسلام‌شناس و شیعه‌شناس آلمانی در۲۶ دسامبر ۱۹۳۰ در اشتوتگارت زاده شد. در ۱۹۴۷ به همراه خانواده به آمریکا مهاجرت کرد. ابتدا به دانشگاه جورج تون[۲] رفت و سپس در سال ۱۹۵۳ درجه لیسانس تاریخ و ادبیات اسلامی را از دانشگاه قاهره اخذ کرد. در طول اقامت او انقلاب مصر که با قیام سربازان آزاد آغاز شده بود رخ داد. او در این مدت به دیدار حسن عباس، محقق سرشناس تاریخ اسلام می‌رفت. در سال ۱۹۵۷ از دانشگاه هامبورگ درجه دکتری در مطالعات اسلامی دریافت کرد. مادلونگ رساله دکتری خود را تحت نظر برتولد اشپولر[۳] به پایان رساند. مادلونگ از ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۰ وابسته فرهنگی سفارت آلمان در عراق بود. مدت کوتاهی پس از ورود او به بغداد سرهنگ عبدالکریم قاسم در یک کودتای خونین رژیم حاکم را سرنگون کرد (انقلاب ۱۴ جولای). اما مادلونگ به ناچار دو سال دیگر هم در عراق ماند. پس از آن برای تدریس در دانشگاه به ایالات متحده رفت. در ۱۹۶۳ استادیار مطالعات اسلامی در دانشگاه تگزاس در اوستن[۴] بود، سپس از ۱۹۶۴ تا۱۹۷۸ در دانشگاه شیگاگو رشته‌های مختلف مرتبط با علوم اسلامی را تدریس می‌کرد. از ۱۹۷۸ و به مدت بیست سال سمت عالی‌ترین کرسی اسلام‌شناسی دانشگاه اکسفورد را در اختیار داشت. تدریس عربی در بالاترین سطح یکی از شرایط داشتن این سمت است. مادلونگ‌ به‌ عنوان‌ استاد مدعو در بسیاری از دانشگاه‌ های امریکا و اروپا از جمله دانشگاه کلمبیا تدریس‌ کرده‌ است‌. وى عضو تعداد زیادى از مجامع‌ بین‌المللی اسلام‌ شناسى است‌ و مرتباً در مجامع‌ وکنفرانس‌هاى بین‌المللی شرکت‌ مى‌کند. آثار زیادی درباره تاریخ اسلام و بخصوص در مورد تاریخ اسلام در سال‌های ابتدایی از وی به چاپ رسیده است. او تحقیقات گسترده‌ای را درباره فرق و جنبش‌های اسلامی از جمله اسماعیلیه، زیدیه و نیز مذهب شیعه دوازده امامی دارد.  همکاری قابل توجهی در نگارش دایره‌المعارف اسلامی داشت و از مشاوران ویرایشگر دایره‌المعارف ایرانیکا و عضو هیئت تحریریه مجله پژوهش‌های عربی و اسلامی نیز است. مادولینگ به روش‌شناختی شیعه توجه داشته است و آثارش به نسبت آثار سایر شیعه‌شناسان غربی نقاط قوت بسیاری دارد. او از منابع و روایات اصیل شیعی استفاده می‌کند. از دیگر ویژگی‌های سبک نگارش او تفکیک موضوعی و روشی منابع، توجه به فضا و تاریخ حوادث و آموزه‌ها، فهم آموزه‌ها در راستای یک نظام فکری، اشراف نسبتاً کامل به ابعاد گوناگون اسلام، شناخت دقیق دانشمندان و آثار معتبر ایشان، و نیز تسلط به زبان عربی است. همه این موارد کمک شایانی برای شناخت شیعه در جوامع غربی بوده است. او از زمره محققان غربی معتبر در نزد محققان شیعی است. برخی آثار ترجمه شده از او که در ایران منتشر شده است عبارتند از: مکتب‌ها و فرقه‌های اسلامى در سده‌هاى میانه‌، شیعه‌ و معتزله‌ و جانشینى حضرت‌ محمّد (ص‌)؛ پژوهشى در خلافت‌ نخستین‌. مادلونگ، انگیزه خود را در تألیف این کتاب، تجدید نظر در بی‌اعتمادی شدید اغلب مورخان غربی به منابع اسلامی مربوط به صدر اسلام و افسانه شمردن آنها و نگاهی دوباره به تحلیل این رخدادها بر پایه نزدیکترین منابع به آن دوره معرفی و به کوشش خود برای ایجاد توازن مناسب بین اختصار و وفادار بودن به متون و روایات تصریح کرده است. او در ابتدا با نگاهی به موضوع خویشاوندی در قرآن به نقش خانواده‌های پیامبران پیشین در حمایت از انبیاء و نیز وراثت آنان می‌پردازد و و نتیجه می‌گیرد که بر اساس قرآن، جانشین طبیعی پیامبر(ص) نمی‌تواند ابوبکر باشد. وی می‌نویسد: تا آنجا که قرآن، افکار محمد(ص) را بیان می‌کند روشن است که او در نظر نداشت ابوبکر جانشین طبیعی او باشد و رضایتی هم به انجام این کار نداشت. در ادامه ، دیدگاه‌های دو شاهد واقعه یعنی عایشه و عبدالله بن عباس را مورد بررسی قرار گرفته است. این بحث او در حقیقت واکنشی است به گفتار آن دسته از محققان غربی که گزارش‌های این دو را تعصب‌آمیز و تحت تأثیر حب و بغض‌ها معرفی کرده‌اند و مواردی را که به نفع شیعیان است، از جعلیات دوره‌های بعدی دانسته‌اند. وی همچنین در ابتدای کتاب، دو شجره از خاندان هاشم و امیه و همچنین سه صفحه گاه شمار حوادث مهم تاریخ صدر اسلام را ارائه می‌دهد. کتاب اخیر به عنوان کتاب برگزیده جمهوری اسلامی در ۱۳۷۷ انتخاب شد. ویلفرد مادلونگ در حال حاضر محقق ارشد در موسسه مطالعات اسلامی در لندن است. کتاب‌شناسی: Madelung, W. (editor) – Arabic Texts Concerning The History of The Zaydi Imams of Tabaristan, Daylaman And Gilan, Franz Steiner, 1987 Madelung, W. – Religious Trends in Early Islamic Iran, 1988 Madelung, W. – Religious and Ethnic Movements in Medieval Islam, 1992 Madelung, W. – The Succession to Muhammad, Cambridge University Press, 1997 Madelung, W. and Walker, P. – An Ismaili Heresiography, Leiden, 1998 Madelung, W. and Walker, P. – The Advent of the Fatimids: A Contemporary Shi’i Witness, I.B. Tauris, 2000 Madelung, W. – Der Imam al-Qasim ibn Ibrahim und die Glaubenslehre der Zaiditen, Walter De Gruyter Incorporated, 2002 Madelung, W. – Religious school and sects in medieval Islam ________________________________________________________ [۱] -Wilferd Ferdinand Madelung [۲] – Georgetown University [۳] -Berthold Spuler [۴] – Austin سیدموسوی

شرمن جکسون[۱] یا عبدالحکیم جکسون در ۱۹۵۶ در ایالات متحده متولد شد.  سال ۱۹۸۲ به دانشگاه پنسلوانیا رفت ومشغول به تحصیل شد و در ۱۹۹۰ درجه دکتری را با نمره عالی از مرکزمطالعات شرقی، خاورنزدیک و اسلامی این دانشگاه اخذ کرد. تخصص او حقوق و قوانین اسلامی و الهیات است. از ۱۹۸۷ به مدت دو سال مدیریت اجرایی مرکز مطالعات اسلامی خارج از کشور در قاهره را بر عهده داشت. جکسون سابقه تدریس در مراکز آموزشی و دانشگاهی بسیاری را دارد، از جمله: دانشگاه ایالتی وین[۲]، دانشگاه ایندیانا، دانشگاه میشیگان، دانشگاه تگزاس در آستین[۳]، دانشگاه آمریکایی قاهره مصر و کالج میدل‌بری[۴]. محمد حسن خلیل استاد حال حاضر مطالعات اسلامی دانشگاه میشیگان از شاگردان سابق اوست. از دیگر سوابق او ریاست موقت انجمن محققان قوانین اسلامی آمریکای شمالی، عضویت در هیئت امنای اتحادیه اسلامی آمریکای شمالی، عضویت در انجمن اسلامی آمریکای شمالی است. علایق و زمینه‌های پژوهشی او طیف گسترده‌ای از مطالعات اسلامی کلاسیک، تاریخی، حقوقی و الهیات را در بر می‌گیرد. اسلام کلاسیک و سپس تاریخ آغاز عصر روشنفکری و گسترش آن و تقابل  این میراث با حقایق اسلام مدرن در غرب، بخصوص جوامع مسلمان غربی و به ویژه  آمریکا یکی از موضوعات مورد توجه جکسون است. این مسائل خود به خود به مسائل دیگری چون نژاد، مهاجرت، لیبرالیسم، دموکراسی، نقش دین در جهان امروز، کثرت گرایی، مشروطه، رادیکالیسم مدرن مسلمان مربوط می‍‌شود. اگر چه همه این حوزه‌ها از دید جکسون به نوعی با موضوع میراث اسلام کلاسیک و پس از آن گره می‌خورد. از کتاب‌های او در این زمینه می‌توان به «اسلام و آمریکایی‌های سیاهپوست، در جستجوی رستاخیز سوم» اشاره کرد. همچنین او نویسنده بسیاری از مقالات و کتاب‌های فقه اسلامی و قوانین شریعت است، از جمله کتاب «قوانین اسلامی و حکومت، فقه مشروط از دیدگاه شهاب الدین القرافی».  کتاب بعدی او با نام «فراسوی نیک و بد: شریعت و چالش اسلام سکولار» در مراحل اولیه تحقیق و پژوهش قرار دارد. جکسون در وبلاگ «ایمان»[۵] در ضمیمه هافینگتون پست، بخشی پرمخاطبی  را در سایت واشنگتن پست ایجاد کرده است. در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۲ توسط مرکز مطالعات استراتژیک سلطنتی اسلامی در عمان، به عنوان یکی از۵۰۰ مسلمان تاثیر گزار جهان انتخاب شد. همچنین انجمن نویسندگان نوظهور دینی او را جز ده کارشناس برتر اسلامی در آمریکا معرفی کرد. جکسون به زبان‌های عربی، عربی کلاسیک، مصری، شام و گویش عربستان سعودی تسلط دارد و با زبان‌های فرانسوی، آلمانی، و فارسی آشناست. شرمن جکسون در حال حاضر رئیس گروه فرهنگ و مطالعات اسلامی دانشگاه ملک فیصل و استاد مطالعات آمریکایی، دینی و قومیت دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است. کتاب‌شناسی: Islamic Law and the State: The Constitutional Jurisprudence of Shihāb al-Dīn al-Qarāfī. BRILL. 1996. ISBN 978-90-04-10458-7. On the Boundaries of Theological Tolerance in Islam: Abû Hâmid al-Ghazâlî’s Faysal al-Tafriqa, Oxford University Press, 2002, ISBN 978-0-19-579791-6 Islam and the Blackamerican: Looking Toward the Third Resurrection. Oxford University Press. 2005. ISBN 978-0-19-518081-7.[5] Islam and the Problem of Black Suffering. Oxford University Press. 2009. ISBN 978-0-19-538206-8. Sufism for Non-Sufis? Ibn Ata’ Allah’s Tâj al-‘Arûs. Oxford University Press. 2012. ISBN 978-0199873678. Initiative to Stop the Violence: Sadat’s Assassins and the Renunciation of Political Violence (forthcoming) ________________________________________________ [۱] – Sherman Jackson [۲] – Wayne State University [۳] – University of Texas at Austin [۴] – Middlebury College [۵] – On Faith

یوسف کیزویت صاحب کرسی مطالعات اسلامی در دانشگاه شیکاگو است. وی پیش از این عضو انجمن پژوهش‌های علوم انسانی در دانشگاه نیویورک ابوظبی بود و در همانجا نیز کتاب عرفای اندلس را تألیف کرد. او ویراستار کتاب تفسیر قرآن ابن برجان اهل اشبیلیه بود. وی مدارک کارشناسی ارشد و دکتری خود را در سال ۲۰۱۴ در رشته مطالعات اسلامی از دانشگاه ییل دریافت کرد. گرایش‌های تحقیقاتی وی شامل تاریخ اندیشه‌ورزی شمال آفریقا و اندلس، درک مسلمانان از کتاب مقدس، و شروح قرون وسطایی بر نود و نه اسم خداوند می‌شود. پژوهش فعلی وی تحقیقی بر یک شرح عرفانی است که توسط عفیف الدین التلمسانی (متوفی ۱۲۹۱م.) تحریر شده است.

دکتر نظام نورجان اف، پژوهشگر ، استاد رشته هنر و عضو کانون نویسندگان تایک است.

دکترای لغت‌شناسی عربی و مطالعات اسلامی را از دانشگاه کومپلوتنسه مادرید دریافت کرد. او از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۴ استاد زبان فارسی دانشگاه سویلا و از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ استاد دانشگاه بارسلونا بوده است. او تا کنون در کنفرانس‌های علمی متعددی شرکت داشته و مترجم بسیاری از آثار ادبیات فارسی به اسپانیایی است. از جمله: گلستان سعدی، سووشون و … او همچنین مؤلف کتاب دستور زبان فارسی به زبان اسپانیایی است.

دکتر پاول پاولوویچ، استاد علوم فلسفی و تمدن عربی قرون وسطی در دانشگاه صوفیه بلغارستان است. وی در زمینه تاریخ پیش از اسلام و صدر اسلام، فقه و تفسیر در صدر اسلام، مطالعات اسلامی، و متدولوژی تاریخ‌گذاری و اسنادیابی احادیث مسلمانان آثاری به چاپ رسانده است. همچنین، این نویسنده عضو انجمن اروپایی مطالعات عرب‌شناختی و اسلام‌شناختی است.

رابرت هویلند[i] محقق، تاریخدان و اسلام‌شناس در سال ۱۹۶۶ در آلمان متولد شد و در سال ۱۹۹۴ مدرک دکتری خود را از دانشگاه اکسفورد دریافت کرد. موضوع پایان‌نامه دکترای هویلند دیدگاه غیر مسلمانان در زمان ظهور اسلام بود که بعدها به عنوان کتاب منتشر و شاخص‌ترین اثر هویلند شناخته شد. تخصص او در زمینه مطالعات تاریخ خاورمیانه در دوران اواخر باستان و قرون وسطی با تمرکز بر تاریخ صدر اسلام است؛ در واقع او برای درک بهتر موضوع مورد علاقه‌اش یعنی اسلام در زمان ظهور به تحقیقات دیگری چون باستان‌شناسی و بررسی سنگ‌نبشه‌ها، عربستان در دوران پیش از اسلام ومطالعه دوران سریانی-یونانی در اواخر باستان روی آورد. هویلند از شاگردان سابق پاتریشا کرون [ii]و همکار لورلهلم[iii] در کالج پمبروک اکسفورد بوده است. او سابقه تدریس تاریخ اسلام در “موسسه شرق‌شناسی دانشگاه اکسفورد” و نیز تدریس دردانشگاه‌های “سنت اندروز” و “یو سی ال ای” را دارد. گستره علایق پژوهشی او عبارتند از: روابط بین مسلمانان و یهودیان و مسیحیان در دوران پیش از تجدد خاورمیانه، ارتباط میان هویت، قومیت و مذهب (به خصوص جعل هویت عربی) در دوره اولیه اسلامی و پیش از اسلام، انتقال دانش از جهان باستان به دنیای اسلام و انتقال مجدد آن توسط دانشمندان اسلامی، تغییر فرهنگ مادی‌گرایی دوران باستان در دوران اسلامی و ظهور سبکی از هنر و معماری اسلامی و نیز استفاده از کتیبه‌های عربی برای فهم و تاریخ اسلامی است. مهم‌ترین اثر هویلند کتاب” اسلام از نگاه دیگران”تاریخنگاری از صدر اسلام است که به بررسی آن دوران از نگاه شاهدان عینی غیر مسلمان می‌پردازد. ظهوراسلام و تمدن اسلامی همچنان مرکز توجه او در تحقیقاتش است و آخرین کتاب او در سال ۲۰۱۴ با همین مضمون و با نام در” راه خدا، فتوحات عرب و ایجاد یک امپراتوری اسلامی” است. علایق او به باستان‌شناسی موجب شده است که در برخی فعالیت‌های کاوشگری مربوط به شهر برده درکشور آذربایجان حضور داشته باشد. هویلند در حال حاضراستاد “موسسه شرق‌شناسی دانشگاه اکسفورد” و استاد تاریخ خاورمیانه در”موسسه مطالعات خاورمیانه دانشگاه نیویورک” است. کتاب شناسی Seeing Islam as Others Saw it. A survey and analysis of the Christian, Jewish and Zoroastrian writings on Islam (Darwin; Princeton, 1997). Arabia and the Arabs from the Bronze Age to the Coming of Islam (Routledge; London, 2001). Muslims and Others in early Islamic society (Ashgate; Aldershot, 2004). with Dr. Philip Kennedy, Islamic Reflections and Arabic Musings(Oxbow; Oxford, 2004). with Brian Gilmour: Swords and Swordmakers in Medieval Islam (Oxbow; Oxford, 2004). with Simon Swain et al., Seeing the face, seeing the soul. The art of physiognomy in the Classical and Islamic Worlds (Oxford University Press, 2007). مقالات ‘The content and context of early Arabic inscriptions’, Jerusalem Studies in Arabic and Islam 21 (1997). ‘The earliest christian writings on Muhammad: an appraisal’ in H. Motzki ed., The Biography of Muhammad (Leiden, 2000). ‘Epigraphy’, ۱۰,۰۰۰-word entry in Encyclopaedia of the Qur’an (Leiden, 2002). ‘Language and Identity: the twin histories of Arabic and Aramaic’, Scripta Israelica Classica 23 (2003). “History, Fiction and Authorship in the first centuries of Islam”; Writing and Representation in Medieval Islam; Julia Bray (ed); Routledge; 16-46 (2006) “New Documentary Texts and the Early Islamic State”; Bulletin of the School of Oriental and African Studies; 69(3):395-416 (2006) [i] -Robert G. Hoyland [ii] -Patricia Crone [iii] -Leverhulme سیدموسوی

تئودور نولدکه[۱] در دوم مارس ۱۸۳۶ در شهر کوچکی از توابع هامبورگ آلمان  به دنیا آمد. تحصیلات مقدماتی را نزد پدرش گذراند و پیش از ورود به دانشگاه ادبیات کلاسیک (یونانی و لاتین) را آموخت. او به زبان و فرهنگ یونانی علاقه‌خاصی داشت و بعدها از اینکه مطالعات یونانی رابه عنوان  رشته اصلی و تخصصی خود انتخاب نکرده است ، اظهار پشیمانی کرد. در دانشگاه به نزد هاینریش اوالد[۲] دوست قدیمی پدرش رفت. اوالد خاورشناس و کارشناس زبان‌های سامی بود و همین مساله او را به سوی مطالعات شرقی سوق داد .دوران تحصیلی خود را در آلمان گذراند و بویژه تحصیلات عالی را در دانشگاههای گوتینگن و برلین طی کرد. وی تحصیلات خود را در رشته الهیات و فلسفه و زبان‏های سامی تا مقطع دکتری به پایان رساند و در سال ۱۸۵۶، در بیست سالگی دکترای نخست خود را با رساله‌ای دربارۀ «تاریخ قرآن» اخذ کرد. در پایان نامه خود با عنوان تاریخ قرآن در دو بخش به تاریخ ادبی قرآن با استفاده از منابع اسلامی و تحقیقات خاورشناسان اروپایى پرداخت.  این موضوع تا پایان عمر مهم‌ترین موضوع تحقیاتی او بود. دو سال بعد در سال ۱۸۵۸، آکادمی پاریس جایزه‌ای برای نگارش مقاله‌ای دربارۀ همین موضوع تعیین کرد و نولدکه برندۀ جایزه شد. دو سال پس از آن نولدکه ترجمۀ آلمانی رسالۀ دکترای خود را با عنوان «تاریخ قرآن» منتشر کرد. همین اثر بعدها با همکاری شاگردش و با تغییرات چاپ شد . پس از پایان دکترا برای مطالعات بیشتر به وین پایتخت اتریش و لیدن در جنوب هلند رفت. حدود یک ماه به بررسی نسخه‏ های خطی عربیِ آن‏جا پرداخت. در آوریل ۱۸۵۸م به برلین رفت و در آن‏جا هم نسخه‏ های خطی عربی و ترکی را بررسی و فهرستی هم برای دست‏نویس‏ های ترکی آن کتابخانه تهیه کرد. در سال ۱۸۶۱ یعنی در ۲۵ سالگی به مقام استادی در دانشگاه گوتینگن [۳]در رشته زبان های سامی و تاریخ اسلام نایل آمد. در سال ۱۸۷۲ به دانشگاه استراسبورگ[۴] راه یافت و در آنجا به سمت استادی مشغول به کار شد. گرچه نولد که به بسیاری از علوم مربوط به خاورشناسی آگاه بود، اما عمده اشتغال وی در دو رشته تاریخ تمدن اسلامی و زبان‏های سامی تمرکز داشت. تئودور نولدکه، درزبانهای سامی عربی، سریانی، عبری و آرامی… تخصص پیدا کرده و با زبان فارسی نیز به خوبی آشنا بود.  تسلط او بر زبان‏های گوناگون باعث پدید آمدن آثاری شد که هم از لحاظ کمّی و هم از حیث کیفی فراوان و قابل توجه و تقدیر است. بی تردید شاخص‌ترین اثر او “تاریخ قرآن” است. تاریخ قرآن نخستین ترجمه کامل از قرآن کریم است که با وجود گذشت بیس از صد سال از انتشار نخستین نسخه آن، محققان غربی هنوز هم به آن رجوع می‌کنند. در واقع نولدکه با این کتاب باب تازه‌ای را در پژوهش‌هایی قرآنی گشود. او به بررسی سوره‌های قرآن با توجه به توالی زمانی و وقایع مربوط به آن پرداخت؛ این دیدگاه نزول سوره‌های قرآنی را با توجه به گستره زمانی آن و نیز منشا سبک‌های زبانی دنبال می‌کرد. در این روش  سوره‌ها به ترتیب نزول آن مرتب می‌شوند. برای مثال سوره انبیا که بیست و یکمین سوره قرآن است، در کتاب نولدکه  در جایگاه شست و پنجمین سوره قرار گرفته است. بدین ترتیب نولدکه سوره‌ها را ابتدا به دو دسته مکی و مدنی و سپس آن‌ها را به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم کرد که در نهایت به سه بخش مکی و یک بخش مدنی رسید. او این ساختار را منسجم‌ترین و جامع‌ترین شیوه برای  بررسی و دنبال کردن دستورات وحی می‌دانست که از طریق آن می‌توان به تحلیل‌های کلامی، ادبی و تاریخی رسید. او سعی داشت که در مورد هر کدام از این بخش‌ها به یک یا چند ویژگی و نوعی جمع‌بندی برسد برای مثال  بخش دوم سوره‌های مکی را طولانی و حاوی داستان‌هایی از پیامبران برشمرده است. با این حال کتاب نولدکه از نظر محققان مسلمان خالی از اشکال نبوده است. از جمله ادعای وجود اختلاف در قرآن از نظر اهل سنت و شیعیان و کم و زیاد شدن آیات و سوره‌ها و مانند آن، چنانکه نولدکه در قرار دادن سوره فاتحه به عنوان یکی از سوره‌های قرآن تردید می‌کند. از موارد جالب دیگر در کتاب نولدکه توجیه حروف مقطعه در قرآن است که نولدکه آن را اسم رمزی برای صحابه و کاتبان قرآن می‌داند که به اشتباه وارد متن قرآن شده است. برای مثال «ک» را علامت ابوبکر و «ن» را علامت عثمان فرض کرده است. البته او بدون اشاره به هیچ سند و روایتی این مطلب را نقل می‌کند و ظاهرا نظر شخصی خود را  در این مورد کافی دانسته است. در اینجا این مطلب را هم باید مد نظر قرار داد که در سراسر کتاب از روایات اهل سنت استفاده شده است و به غیر از چهار مورد و مختصر توضیحی در فصل دوم کتاب هیچ اشاره دیگری به روایات شیعه و راویان و روش تفسیری شیعیان نمی‌شود. کتاب دیگر او زندگی‌نامه محمد (ص) نام دارد. این کتاب نسبتا کم حجم با استناد به روایات تاریخی شرح مختصری از زندگی و زمانه پیامبر اسلام است. نولدکه کتاب‌هایی هم در حوزه زبان‌شناسی و دستور زبان‌های قدیمی چون آرامی، سریانی و عربی کلاسیک دارد. او از پژوهش‌های عربی به ایران‌شناسی ورود کرد. بررسی منابع فارسی و مطالب مربوط به ساسانیان در تاریخ طبری او را به مطالعه شاهنامه و نوشته‌هایی به زبان پهلوی همچون “کارنامه اردشیر” سوق داد. برای تکمیل مطالعات خود فارسی میانه را آموخت، همچنانکه پیش از آن فارسی امروزی را آموخته بود. مطالعه کارنامه اردشیر نخستین تلاش برای ترجمه یک متن پهلوی بدون توجه به سنت پارسه بود. او سعی در بدست آوردن ریشه کلمات فارسی امروز از متن پهلوی داشت. برای مثال او ریشه لغت آذربایجان  را در “اتورپات” که در اصل نام یکی از سرداران سپاه مادها و سپس اسکندر بود، می‌دانست. تحقیات او در زمینه ایران‌شناسی بسیار گسترده است و نه تنها به مباحث تاریخی مربوط است، بلکه ویژگی های زبانی، مورفولوژی، وضعیت جغرافیایی ، اساطیری و داستان‌های حماسی  و حتی ویژگی‌های شخصیتی و مانند آن را در برمی‌گیرد. «تاریخ ایران واعراب در زمان ساسانیان» و «حماسه ملی ایران» از جمله این کتاب‌هاست که در ایران منتشر و به ترتیب توسط عباس زریاب و بزرگ علوی به فارسی برگردان شده است. با این حال  به نظر می‌رسد نولدکه هرگز نسبت به ایران نظر چندان مساعدی نداشته و به یونان توجه بیشتری نشان می‏داده است؛ البته که خود به این موضوع اذعان داشت و بسیاری از ایران‌پژوهان و مخصوصا محققان داخلی به موضوع‌گیری‌هایی مقابل ایشان و برخی اشکالات و اشتباهات او بخصوص درباره شاهنامه تاکید دارند. نولدکه در میان شرق‌شناسان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و از او با احترام یاد می‌کنند. او از شرق‌شناسان برجسته به شمار می‌آید که بسیاری از خاورشناسان روزگار خویش و مستشرقان پس از خود را تحت تأثیر قرار داده است. تلاش پایدار و درخشش ذهن و آگاهی گسترده ‏اش به ادبیات یونانی و شناخت کاملش از سه زبان سامی شامل عربی، سریانی و عبری، همراه با عمر طولانی، به او امکان داد تا این جایگاه را نه تنها در میان خاورشناسان آلمان، بلکه در میان تمام خاورشناسان به دست آورد. تئودور نولدکه سال‌های پایانی عمرش را در کالسروهه و نزد پسرش گذراند و سرانجام پس از عمری کار پژوهشی و تحقیقاتی در بیست و نه دسامبر ۱۹۳۰ در ۹۴ سالگی درگذشت. کتاب‌شناسی: Geschichte des Qorans, 1860. Neuauflage Hildesheim 2005. ISBN 3-487-00105-5 Beiträge und Neue Beiträge zur semitischen Sprachwissenschaft. 1981. ISBN 90-6022-184-2 Das iranische Nationalepos, 1920, = 2. Auflage des im Grundriß der iranischen Philologie (1895–۱۹۰۱) erschienenen Beitrags (ca. 110 Seiten)[2] Orientalische Skizzen, 1892 Sketches from Eastern History, 1977. ISBN 0-87991-461-0 Das Leben Mohammeds, 1863 Beiträge zur Kenntnis der Poesie der alten Araber, 1864 Die alttestamentliche Literatur, 1868 Untersuchungen zur Kritik des Alten Testaments, 1869 Geschichte der Perser und Araber zur Zeit der Sasaniden. Aus der arabischen Chronik des Tabari übersetzt, 1879 (Nachdruck Leiden 1973) Zur Grammatik des klassischen Arabisch, 1896 Fünf Mo’allaqat, übersetzt und erklärt, 1899–۱۹۰۱ James A. Crichton (Übersetzer): Compendious Syriac grammar. With a table of characters by Julius Euting, 1904 Mandäische Grammatik; mit einer lithographirten Tafel der Mandäischen Schriftzeichen, 1875 __________________________________________________________________ [۱] -Theodor Nöldeke [۲] – Heinrich Ewald [۳] – Universität Göttingen [۴] – (Université de Strasbourg سیدموسوی

مایکل کوک[۱] به سال ۱۹۴۰ در انگلستان متولد شد. پس از گذراندن تحصیلات اولیه در ۱۹۵۹ وارد کالج کینگ[۲] دانشگاه کمبریج شد و تا ۱۹۶۳ در رشته تاریخ و مطالعات شرقی مشغول به تحصیل بود. کوک دو سال به فراگیری تاریخ انگلستان و اروپا پرداخت و دو سال هم زبان ترکی استانبولی و فارسی را آموخت و سپس به مرکز مطالعات شرقی و آفریقایی دانشگاه لندن رفت و زیرنظر برنارد لوئیس[۳] کارشناسی ارشدش را با پژوهش درباره تاریخ جمعیت عثمانی در سده های پانزدهم و شانزدهم میلادی به انجام رساند. به مدت دو سال در همان دانشگاه به تدریس تاریخ اقتصادی پرداخت و در همین زمان تحقیقات و پژوهش‌هایی درباره خاورمیانه و خاورنزدیک داشت. کوک در ۱۹۸۶ به ایالات متحده رفت و در آنجا به سمت استادی مطالعات خاورنزدیک دانشگاه پرینستون منصوب شد. رشته تحصیلی او تاریخ بود و به گفته خود وی در آن زمان مطالعات تاریخی بیشتر بر اساس تاریخ اقتصادی و بر پایه آمار و ارقام صورت می‌گرفت. کم‌ کم سمت و سوی این تحقیقات تغییر کرد و کوک علاقمندی‌های خود را یافت. موضوعات مورد نظر او بیشتر در زمینه تاریخ و اندیشه اسلامی و تاثیرات  و نقش ارزش‌های اخلاقی دین و اسلام بر فرهنگ اجتماعی و روابط مردمی است. مهم‌ترین اثر او که به فارسی نیز برگردان شده، درباره فریضه امر به معروف است. کوک مقاله‌ای در روزنامه خواند که در آن به شرح اتفاق  ناگواری که برای یک زن بی پناه در مقابل چشمان رهگذران بی توجه افتاده بود می‌پرداخت. این مقاله او را به فکر برد که چگونه نظام تربیتی غرب افراد را نسبت به سایر مردم جامعه بی مسئولیت و بی تفاوت بار می‌آورد و در مقابل در نظام اسلامی افراد به عنوان یک فریضه دینی و ارزش اخلاقی مسئولیت اصلاح رفتار ناپسند و نادرست دیگران را دارند. بدین ترتیب کار پژوهشی خود را آغاز کرد. او با ژرف نگری خاص و حدود ۱۵ سال تحقیق مداوم و بررسی و مطالعه ۱۷۰۰ کتاب و مقاله که بیش از سه چهارم آن کتاب‌های اسلامی بود موفق به نوشتن جامع ترین کتابی شد که تا کنون درباره امر به معروف و نهی از منکر نوشته شده است. این وظیفه الهی در تمام فرقه ها و مذهب های مطرح اسلامی، از قدیم ترین زمان تا به امروز در این کتاب مورد بحث و بررسی قرار گرفت و بخش نسبتا زیادی از کتاب به آرای فقیهان شیعه از کلینی تا عصر حاضر اختصاص یافته است. کوک با بررسی این آموزه در دیگر ادیان توحیدی، آیین های غیر توحیدی، سنت‌های جاهلی، اندیشه های اخلاقی، مکتب‌های فلسفی و نیز وظیفه امداد در غرب و مقایسه آنها با اسلام، هیچ مشابه و همتایی برای این تکلیف آنگونه که در اسلام آمده نیافت. این کتاب جایزه کتاب آّلبرت هورانی[۴] را برای او به ارمغان آورد و به نام “امر به معروف و نهی از منکر در اندیشه اسلامی” در ایران به چاپ رسیده است و در سال ۱۳۸۵، از سوی بیست و چهارمین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی، شایسته تشویق شناخته شد. کوک تاکنون جوایز و اعتبارات بسیاری کسب کرده است از جمله کمک هزینه تحصیلی گوگنهایم[۵] در سال ۱۹۹۰، جایزه یک و نیم میلیون دلاری بنیاد ملون[۶] برای داشتن سهم قابل توجه در تحقیقات علوم انسانی در سال ۲۰۰۲، جایزه جشنواره بین المللی فارابی در سال ۲۰۰۸ و چندین جایزه و نشان دیگر. آخرین آن جایزه هولبرگ[۷] در سال ۲۰۱۴ بود. کوک هم اینک استاد مطالعات خاور نزدیک دانشگاه پرینستون است و تمایل شخصی وی تدریس دروس عربی محور است تا دانشجویان درپژوهش‌های خود از منابع اصلی استفاده کنند. آخرین کتاب او در سال ۲۰۱۴  به چاپ رسیده و در آن به مباحثی چون اسلام و سیاست، خشونت و اسلام و القاعده و داعش  پرداخته شده است. کتاب شناسی Hagarism: The Making of the Islamic World, 1977, with Patricia Crone. Muhammad (Past Masters), 1983. The Koran: A Very Short Introduction, 2000. Commanding Right and Forbidding Wrong in Islamic Thought, 2001 (Winner of the Albert Hourani Book Award). Forbidding Wrong in Islam: An Introduction (Themes in Islamic History), 2003. Early Muslim Dogma : A Source-Critical Study, 2003. Studies in the Origins of Early Islamic Culture and Tradition, 2004. A Brief History of the Human Race, 2005. [۱] –Michael Cook [۲] –King’s College [۳] – Bernard Lewis [۴] – Albert Hourani Book Award [۵] – Guggenheim Fellow [۶] –Mellon Foundation [۷] –Holberg Prize سیدموسوی

لی لینگ استاد علوم انسانی در دانشگاه پکن چین از سال ۱۹۸۵ و عضو افتخاریِ فرهنگستان هنر و علوم آمریکا است. او علاقۀ بسیاری به باستان‌شناسی چینی، کتیبه شناسی، و ادبیات آغازین چینی دارد. وی کارشناسی ارشد خود را از گروه باستان‌شناسیِ دانشکدۀ تحصیلات تکمیلی آکادمی علوم اجتماعی چین دریافت کرد. لی‌لینگ آثار بسیاری در زمینۀ ادبیات چینی، تاریخ و حکاکی‌های برنز و دست‌نویس‌های بامبو و ابریشمی دارد. از جملۀ این آثار مجموعه کتاب «ادبیات، زبان و تاریخِ ما»، «چین ما» و «دست‌نویس‌های ابریشمیِ چو» به انگلیسی و چینی است. «یادداشت‌های پارس» از جمله آثار اوست که اخیراً منتشر شده است.

منوچهر مشتاق خراسانی کارشناس سلاح‌های سرد و نویسنده ایرانی است و در برگزاری دوره‌های آموزشی و سمینارهای مربی‌گری، رهبری، سخنرانی عمومی و بین فرهنگی نیز تخصص دارد. او در سراسر اروپا به زبان‌های انگلیسی، آلمانی و اسپانیایی در بلژیک، آلمان، ایرلند، ایتالیا، لوکزامبورگ، اسپانیا، سوئیس و انگلیس تدریس کرده‌است.