تمایز بین «حالت ذهنی» و «باور ما از آن» در اندیشۀ آرمسترانگ و شومِیکر | کتابخانه مجازی الفبا

تمایز بین «حالت ذهنی» و «باور ما از آن» در اندیشۀ آرمسترانگ و شومِیکر | کتابخانه مجازی الفبا

کتابخانه مجازی الفبا،تولید و بازنشر کتب، مقالات، پایان نامه ها و نشریات علمی و تخصصی با موضوع کلام و عقاید اسلامی کتابخانه مجازی الفبا،تولید و بازنشر کتب، مقالات، پایان نامه ها و نشریات علمی و تخصصی با موضوع کلام و عقاید اسلامی

فارسی  |   العربیه  |   English  
telegram

در تلگرام به ما بپیوندید

public

کتابخانه مجازی الفبا
کتابخانه مجازی الفبا
header
headers
پایگاه جامع و تخصصی کلام و عقاید و اندیشه دینی
جستجو بر اساس ... همه موارد عنوان موضوع پدید آور جستجو در متن
: جستجو در الفبا در گوگل
...جستجوی هوشمند
تمایز بین «حالت ذهنی» و «باور ما از آن» در اندیشۀ آرمسترانگ و شومِیکر
کتابخانه مجازی الفبا
کتابخانه مجازی الفبا
فارسی
کتاب الکترونیکی
میانگین امتیازات:
امتیاز شما :
تعداد امتیازات :
0
تمایز بین «حالت ذهنی» و «باور ما از آن» در اندیشۀ آرمسترانگ و شومِیکر
ویرایش اثر
عنوان دیگر : The Distinction between a ‘Mental State’ and ‘Our Belief about It’ in the Thought of Armstrong and Shoemaker
چکیده :
درون‌نگری روشی است برای دسترسی به محتویات ذهن. ماهیت این دسترسی را می‌توان در قالب دو دیدگاه عمده دسته‌بندی کرد: دستة نخست مربوط به تبیین‌هایی می‌شود که درون‌نگری را مشابه ادراک حسی می‌دانند، با این تفاوت که جهت نگرش به درون است، نه بیرون. از همین روی به تبیین‌های «حسِ درونی» هم شهرت دارند. دستة دوم تبیین‌هایی‌اند که درون‌نگری را نوعی آشنایی و درک بی‌واسطه از حالت‌های ذهنی می‌دانند. باورمندان به دستۀ دوم ـ برخلاف دستة نخست ـ احتمال خطا در درون‌نگری را منتفی می‌دانند. دیوید آرمسترانگ به دستة نخست و سیدنی شومیکر به دستۀ دوم تعلق دارند. گرچه مدعای آرمسترانگ خالی از ایراد نیست و حتی گاهی با شهود متعارف هم همخوانی ندارد ولی به نظر می‌رسد چالش‌هایی که بر سر راه شومیکر قرار دارد بسیار عمیق‌تر است. مهمترین چالش برای او این است که استدلال‌هایش ـ حتی با فرض بداهت و استحکامِ ظاهری ـ در نهایت بر شهادت اول‌شخص استوارند تا امور عینی، و از این روی، اثبات آن‌ها بسیار دشوارتر و چه‌بسا ناممکن است. هدف ما در این مقاله این است که با روشی تحلیلی‌ـ‌انتقادی، تقابل بین این دو تفکر را صورت‌بندی و در حد توان نقد کنیم و نشان دهیم که مسئله درون‌نگری در ساحت ذهن حل نمی‌شود. introspection is a method of accessing the contents of the mind. the nature of this access can be categorized into two main perspectives: the first group relates to explanations that consider introspection to be similar to perception, with the difference that the direction of the gaze is inward, not outward. for this reason, they are also known as “inner sense” explanations. the second group are explanations that consider introspection to be a kind of direct acquaintance and understanding of mental states. believers in the second group, unlike the first group, rule out the possibility of error in introspection. david armstrong belongs to the first group and sidney shoemaker to the second. although armstrong's claim is not without its flaws and sometimes even contradicts common intuition, it seems that the challenges facing shoemaker are much deeper. the most important challenge for him is that his arguments - even assuming apparent clarity and solidity - are ultimately based on first-person testimony rather than objective facts, and therefore are much more difficult, if not impossible, to prove. our goal in this article is to formulate the opposition between these two ideas in an analytical-critical manner and to criticize them as much as possible, and to show that the problem of introspection cannot be solved in the realm of the mind.
منابع دیجیتالی مرتبط :
نسخه PDF مراجع
نویسنده :
سیدمصطفی حسینی ، محمود صوفیانی ، محمد اصغری
زبان :
فارسی
منبع اصلی :
https://philosophy.tabrizu.ac.ir/article_20198_de593d37bc67466ee018821d5edb1602.pdf
جنس منبع:
متن
پایگاه :
ذ:پایگاه مجلات (پژوهش های فلسفی (دانشگاه تبریز)- سال 1404- دوره 19- شماره 52- از صفحه 161 تا 178)
یادداشت :
آرمسترانگ شومِیکر درون‌نگری خطاناپذیری
Armstrong Shoemaker Introspection Infallibility
نوع منبع :
مقاله
مشخصات کامل اثر
منابع مرتبط :
ثبت نظر
ارسال